• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Batalion Zaremba-Piorun



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Romuald Radziwiłłowicz ps. „Zaremba” (ur. 16 lipca 1908 w Bielsku Podlaskim, zm. 12 lutego 1979 w Warszawie) – rotmistrz rezerwy kawalerii Wojska Polskiego, oficer Armii Krajowej, kawaler Orderu Virtuti Militari, powstaniec warszawski.Edmund Marynowski pseud. Sejm (ur. 14 stycznia 1913 w Warszawie) – oficer Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, kapitan lotnictwa, cichociemny, uczestnik powstania warszawskiego.
    Pomnik na skwerze batalionu AK Zaremba-Piorun w Warszawie
    Tablica upamiętniająca walki batalionu AK Zaremba-Piorun i jego dowódców przy ul. Poznańskiej w Warszawie

    Batalion Zaremba–Piorun – oddziały bojowe Armii Krajowej walczące w okresie powstania warszawskiego. Batalion został sformowany w pierwszych dniach powstania na terenie operacyjnym III rejonu Śródmieście Południe z jednostek Rejonu IX Obwodu Powiat Warszawski, oddziałów Bazy Lotniczej "Łużyce", oraz żołnierzy którzy nie zdołali stawić się w wyznaczonych punktach koncentracji 1 sierpnia o godz. 17.00 oraz ochotników.

    Kazimierz Draczyński, ps. Sokół (ur. 25 lutego 1909 w Nieświeżu, zm. 18 czerwca 2012 w Londynie) − polski dowódca wojskowy, rotmistrz kawalerii Wojska Polskiego, najstarszy ułan II Rzeczypospolitej, uczestnik powstania warszawskiego, generał brygady (2007).O 7:00 łączniczki alarmowe przejęły rozkaz płk. Chruściela (ps. "Monter") o wybuchu powstania. Zostały uruchomione mechanizmy mobilizacyjne. W godzinach przedpołudniowych kilka tysięcy osób przekazało rozkaz o wybuchu powstania oraz przenosi broń i amunicję.

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 1.1 Organizacja i obsada personalna Zgrupowania 31 lipca 1944
  • 2 Udział w Powstaniu
  • 3 Upamiętnienie
  • 4 Przypisy
  • 5 Bibliografia


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Powstanie warszawskie (1 sierpnia – 3 października 1944) – wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji „Burza”, połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego.
    Po upadku Stawek, Stare Miasto znalazło się w okrążeniu. Siły niemieckie wokół kotła tej dzielnicy dowodzone przez gen. Reinefartha liczą co najmniej 8 tys. żołnierzy. Gen. von dem Bach wydaje rozkaz likwidacji tego rejonu wraz znajdującym się w nim zgrupowaniem powstańczym.
    Działo kolejowe — działo umieszczone na specjalnej platformie kolejowej i mogące prowadzić z niej ogień. Mniejszego kalibru działa, często umieszczone w obrotowych wieżach, wchodziły w skład pociągów pancernych. Działa kolejowe sensu stricto były samodzielnymi jednostkami dużego kalibru (od 200 mm do 800 mm), wykorzystywanymi jako artyleria oblężnicza.
    Ulica Wspólna – ulica w Warszawie o długości ok. 1300 m położona w dzielnicy Śródmieście. Zaczyna się 150 m przed ul. Kruczą i biegnie na zachód, aż do ul. T. Chałubińskiego. Na części przebiegu jest ulicą jednokierunkową.
    Niemcy wprowadzili do walki przeciwko powstańcom lotnictwo bombowe, głównie bombowce nurkujące Junkers Ju 87 (tzw. stukasy), które od tego dnia systematycznie bombardowały Warszawę.
    M-Gerät, popularnie znana jako Dicke Bertha (pol. gruba berta) – ciężki moździerz oblężniczy kalibru 420 mm, produkowany przez zakłady Kruppa w Essen. Był to najcięższy moździerz I wojny światowej zdolny przebić stropy wszystkich fortów tamtego okresu o grubości 2,5 m oraz osłony pancerne o grubości do 300 mm. Wyprodukowano ok. 30 szt. Gruba berta mogła w ciągu godziny wystrzelić 10 pocisków po 930 kg na odległość do 15 km, a do jej obsługi potrzeba było setki ludzi. Często mylona z tzw. działem paryskim. Wciąż pozostaje najcięższym moździerzem polowym użytym bojowo. Cięższe były tylko moździerze samobieżne Karl i moździerze stałe.
    Podobwód Śródmieście Południowe kryptonim „Warsztat” – struktura terytorialna Obwodu Śródmieście Armii Krajowej w okresie powstania warszawskiego powołana 13 sierpnia 1944 jako szczebel pośredni pomiędzy komendą obwodu a komendami Rejonu 2 i Rejonu 3, które znalazły się w Śródmieściu Południowym. 23 sierpnia zniesiono dowództwo komend 2 oraz 3 Rejonu, zastępując je odcinkami dowodzenia.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.062 sek.