• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Barwienie hematoksyliną i eozyną

    Przeczytaj także...
    Hematoksylina – organiczny związek chemiczny, niebieski barwnik służący do wybarwiania zasadochłonnych (bazofilnych) struktur komórkowych, np. jądra komórkowego. Uzyskiwany z drewna Haematoxylum campechianum. W wyniku utlenienia, np. z chloranem potasu (KClO3), przekształca się w hemateinę o głębokim niebieskopurpurowym kolorze. W takiej formie używa się jej do barwienia cytologicznego tkanek wysyconych solami żelazowymi lub glinowymi.Zasady – jedna z podstawowych obok kwasów i soli grup związków chemicznych. Wodne roztwory silnych zasad nieorganicznych są nazywane ługami (np. ług sodowy). Istnieją trzy różne definicje tej grupy związków:
    Jon – atom lub grupa atomów połączonych wiązaniami chemicznymi, która ma niedomiar lub nadmiar elektronów w stosunku do protonów. Obojętne elektrycznie atomy i cząsteczki związków chemicznych posiadają równą liczbę elektronów i protonów, jony zaś są elektrycznie naładowane dodatnio lub ujemnie.

    Barwienie hematoksyliną i eozyną, barwienie przeglądowe, zwyczajowo barwienie "zwykłe" (ang. H&E stain, hematoxylin and eosin stain) – najpopularniejsza metoda barwienia preparatów histologicznych, rutynowo stosowana w pracowniach histologicznych i histopatologicznych.

    Szkiełko podstawowe, zwane też przedmiotowym – prostokątna płytka szklana, która służy do umieszczenia na niej materiału obserwowanego za pomocą mikroskopu (biologiczny preparat mikroskopowy). Szkiełko podstawowe umieszcza się na stoliku przedmiotowym mikroskopu.Kwas octowy (według obecnej nomenklatury systematycznej IUPAC kwas etanowy lub kwas metanokarboksylowy) – związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych o wzorze CH3COOH.

    Barwienie polega na potraktowaniu preparatu - odparafinowanego lub mrożeniowego skrawka, hematoksyliną ałunową, która wybarwia zasadochłonne struktury na fioletowo, spłukaniu preparatu wodą i wybarwienie eozyną Y (żółtawą) wybarwiającą kwasochłonne struktury na różowo.

    Utlenianie – reakcja chemiczna, w której atom przechodzi z niższego na wyższy stopień utlenienia (co jest równoważne z oddaniem elektronów).Eozyna – czerwony barwnik o charakterze kwasowym służący do wybarwiania zasadowych (acidofilnych lub kwasochłonnych, czyli lubiących kwasy) cząstek struktur komórek, takich jak:

    Procedura barwienia[]

    Procedura barwienia odparafinowanych lub mrożeniowych skrawków nałożonych na szkiełka podstawowe składa się z następujących etapów:

    1. kąpiel w kuwecie z hematoksyliną ałunową przez 7-10 min,
    2. kąpiel w kuwecie z wodą destylowaną,
    3. płukanie bieżącą wodą przez 15 minut,
    4. kąpiel w kuwecie z wodą destylowaną,
    5. kąpiel w kuwecie z 1% eozyną Y z dodatkiem jednej kropli kwasu octowego,
    6. kąpiel w kuwecie z wodą destylowaną.

    Fizykochemiczny opis procesu barwienia[]

    Granatowa hematoksylina ałunowa jest substancją zasadową, zaś różowa eozyna Y jest słabym kwasem. Jon hematoksyliny wykazuje ładunek dodatni, zaś jon eozynowy ujemny, w konsekwencji czego cząsteczki te przyłączają się do struktur o przeciwnych ładunkach: hematoksylina do grup fosforanowych DNA jądra komórkowego, zaś eozyna do białek cytoplazmatycznych.

    Język polski (polszczyzna) – język naturalny należący do grupy zachodniosłowiańskich (do których należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiących część rodziny indoeuropejskiej.Woda destylowana – woda pozbawiona, metodą destylacji, soli mineralnych oraz większości innych substancji ją zanieczyszczających. Zawiera rozpuszczone gazy (głównie dwutlenek węgla, także tlen i azot) oraz zanieczyszczenia lotnymi substancjami organicznymi.

    Przypisy

    1. Kazimierz Ostrowski: Histologia : praca zbiorowa. Warszawa: PZWL, 1988, s. 29. ISBN nie nadano. (pol.)
    2. faktycznie ten barwnik to nie hematoksylina, a produkt jej odwodornienia - hemateina, powszechnie błędnie określany nazwą hematoksyliny.
    3. Hans Christian Burck: Technika histologiczna. Warszawa: PZWL, 1975, s. 140. ISBN nie nadano. (pol.)
    4. kwas octowy zapobiega zobojętnieniu barwnika podczas płukania, czyli w konsekwencji utraty jego powinowactwa do struktur zasadowych

    Bibliografia[]

  • Hans Christian Burck: Technika histologiczna. Warszawa: PZWL, 1975, s. 139-140. ISBN nie nadano. (pol.)
  • Krystyna Bielnik, Dariusz Młoczkowski, Tadeusz Modrzewski, Dorota Snopkowska, Krzysztof W. Zieliński: Przewodnik do ćwiczeń z patomorfologii dla studentów Wydziału Wojskowo-Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Łódź. (pol.)
  • Kwas deoksyrybonukleinowy (dawn. kwas dezoksyrybonukleinowy; akronim: DNA, z ang. deoxyribonucleic acid) – wielkocząsteczkowy organiczny związek chemiczny należący do kwasów nukleinowych. U eukariontów zlokalizowany jest przede wszystkim w jądrach komórek, u prokariontów bezpośrednio w cytoplazmie, natomiast u wirusów w kapsydach. Pełni rolę nośnika informacji genetycznej organizmów żywych.Białka – wielkocząsteczkowe (masa cząsteczkowa od ok. 10 000 do kilku mln Daltonów) biopolimery, a właściwie biologiczne polikondensaty, zbudowane z reszt aminokwasów połączonych ze sobą wiązaniami peptydowymi -CONH-. Występują we wszystkich żywych organizmach oraz wirusach. Synteza białek odbywa się przy udziale specjalnych organelli komórkowych zwanych rybosomami.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Fosforany (nazwa systematyczna: tetraoksydofosforany(3−); w systemie Stocka: ortofosforany(V)) – związki chemiczne, pochodne kwasu fosforowego. Nazwa obejmuje zarówno sole, jak i estry kwasu fosforowego. W ogólniejszym ujęciu nazwa "fosforany" może dotyczyć także pochodnych innych kwasów fosforowych, m.in. metafosforanów i pirofosforanów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.009 sek.