• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bark - żaglowiec

    Przeczytaj także...
    Cooktown - miejscowość w Australii, w stanie Queensland, przy ujściu rzeki Endeavour do Morza Koralowego. Około 2 tys. mieszkańców.Ożaglowanie bermudzkie – rodzaj ożaglowania skośnego z trójkątnym żaglem przymocowanym likiem przednim do masztu i dolnym do bomu. Obecnie najpopularniejsze, ze względu na łatwość obsługi i dobre własności aerodynamiczne. Na kursach ostrych (bajdewind) pozwala na bardzo efektywne wykorzystanie siły aerodynamicznej, jednakże na kursach pełnych (baksztag i fordewind) nie osiąga tak dobrych parametrów aerodynamicznych jak np. ożaglowanie rejowe, czy gaflowe.
    Replika – powtórne wykonanie dzieła sztuki, pojazdu, samolotu itp. z możliwie wiernym odtworzeniem oryginału. Czasem tylko wyglądu albo motywu.
    Szkic barku trzymasztowego, z ożaglowaniem gaflowym na bezanmaszcie
    takielunek trzymasztowego barku
    replika HM Bark Endeavour w Cooktown, 2003
    "bliźniaczy" statek General Carleton
    bark Otago - drobnicowiec, który prowadził Joseph Conrad jako kapitan w latach 1888-1889 - ilustracja z I wydania (ang.) "The Mirror of the sea" (1906) (pol: "Zwierciadło morza") sporządzony według wskazówek autora
    bark Otago, który prowadził Joseph Conrad, data nieokreślona

    Barkżaglowiec co najmniej trzymasztowy (rzadziej z większą liczbą masztów), niosący na wszystkich masztach (prócz ostatniego) ożaglowanie rejowe, a na ostatnim ożaglowanie skośne gaflowe lub (rzadziej) bermudzkie.

    SV Herzogin Cecilie – dwudziestowieczny żaglowiec, czteromasztowy stalowy bark, nazwany tak ku czci księżniczki Cecylii Meklemburskiej (1886–1954). Był jednym z najbardziej znanych windjammerów.STS Kruzensztern (ros. Крузенштерн, transkr. Kruzenshtern, ex: Krouzenshtern) – czteromasztowy bark, jeden z największych (obok Siedowa i Royal Clippera) żaglowców i ostatnich windjammerów.

    W przypadku jednostki trzymasztowej, maszty nazywa się kolejno: fokmaszt, grotmaszt, bezanmaszt. Jeśli masztów jest więcej to grotmaszty są numerowane: pierwszy, drugi...

    W XIX wieku barki były bardzo rozpowszechnione wśród statków wielorybniczych. Jednak złota era tego typu jednostek to przełom XIX i XX wieku, kiedy używano ich zarówno jako statków towarowych, jak i szkolnych. Wiele jednostek było nawet specjalnie konstruowanych w tym drugim celu. Barki były wtedy jednymi z największych żaglowców, jakie budowano kiedykolwiek na świecie, a długość ich kadłubów nierzadko przekraczała 100 metrów. Posiadały dodatkowo napęd śrubowy, jednak ich głównym napędem były nadal żagle, pomimo że na wodzie panował już wiek pary. Posiadały również znacznie zautomatyzowaną obsługę w porównaniu do jednostek budowanych jeszcze nie tak dawno przed nimi. Obsługa olbrzymich żagli odbywała się za pomocą wind parowych, co znacznie zmniejszało liczbę potrzebnej załogi. Były więc jednostkami bardzo nowoczesnymi i jednocześnie, paradoksalnie, z powodu żagli były jednostkami z bezpowrotnie mijającej epoki. Były to windjammery.

    Gorch Fock – nazwa niemieckich żaglowców szkolnych, na cześć niemieckiego poety i pisarza marynisty Johanna Kinau (1880-1916), publikującego pod pseudonimem literackim Gorch Fock.Kapitan żeglugi wielkiej - najwyższy stopień w marynarce handlowej, oficer pokładowy, kierownik statku morskiego bez ograniczeń pojemnościowych (BRT) uprawiającego żeglugę wielką (międzynarodową).

    Przykłady barków historycznych[]

  • France II – żaglowiec o największej pojemności jaki kiedykolwiek zbudowano
  • Herzogin Cecilie – żaglowiec pływający m.in. we flocie Gustafa Eriksona
  • General Carleton – angielski statek handlowy, zatonął 27 września 1785 koło Dębek
  • Lwów – żaglowiec Szkoły Morskiej w Tczewie, kolebka polskich nawigatorów
  • Otago – statek handlowy, który prowadził kapitan Joseph Conrad w 1888-1889
  • Pamir – żaglowiec pływający m.in. we flocie Gustafa Eriksona
  • Passat – żaglowiec pływający m.in. we flocie Gustafa Eriksona
  • Przykłady barków współczesnych[]

  • Alexander von Humboldt – niemiecki
  • Cuauhtemoc – okręt flagowy Marynarki Wojennej Meksyku
  • Gorch Fock ex Towariszcz ex Gorch Fock (I) – niemiecki statek szkolny, wcześniej żaglowiec szkolny ukraińskiej Marynarki Wojennej.
  • Gorch Fock II – niemiecki statek szkolny Marynarki Wojennej RFN (Bundesmarine)
  • STS Kruzensztern – rosyjski
  • STS Siedow – rosyjski, największy żaglowiec szkolny
  • Simon Bolivar
  • HM Bark Endeavour – australijski statek handlowy – replika XVIII statku, na którym kapitan James Cook odbył pierwszą wyprawę (1768-1771)
  • Zobacz też[]

  • olinowanie, omasztowanie
  • Przypisy

    1. Charles Clark: Joseph Conrad's ship (ang.). New Zealand Geographic. [dostęp 2010-05-25].
    Prefiksy przed nazwami okrętów – to najczęściej akronimy używane przed nazwami państwowych okrętów w różnych marynarkach wojennych oraz statków w służbie państwowej.Olinowanie – system lin na jachcie lub innym statku żaglowym. Stanowi obok omasztowania i ożaglowania część takielunku.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Grotmaszt (ang. Main-mast) – główny maszt na każdym statku wodnym o napędzie żaglowym. Jest nim maszt – jedyny, najwyższy, lub z innych powodów najważniejszy.
    General Carleton – brytyjski statek towarowy - węglowiec, bark o wysokiej dzielności morskiej, zwodowany w 1777 roku w Whitby. Zatonął w silnym sztormie 27 września 1785 roku w pobliżu ujścia Piaśnicy, niedaleko miejscowości Dębki, w rejsie ze Sztokholmu, oznaczony jako "Wrak W-32". Kapitan William Hustler (1753-1785) oraz 17 członków załogi poniosło śmierć w katastrofie.
    Omasztowanie – część osprzętu żaglowego służąca do podnoszenia, rozpinania i ustawiania żagli. Przez całe wieki drzewca były wykonywane z drewna. Obecnie produkowane są ze stopów metali lekkich (głównie glinu), oraz (rzadziej) materiałów kompozytowych, takich jak laminaty i włókna węglowe, oferujące dużą wytrzymałość przy jednoczesnej redukcji masy. Początkowo przekrój masztu był okrągły, obecnie stosuje się przekroje obłe, przypominające symetryczne profile lotnicze, które zapewniają większą sprawność układu maszt-żagiel. Z tego powodu w żeglarstwie regatowym używa się także masztów obrotowych.
    Takielunek – termin żeglarski oznaczający tę część osprzętu żaglowego na statku wodnym o napędzie żaglowym, która jest aktualnie rozmieszczona na jednostce w celu użytkowania.
    James Cook (ur. 27 października/7 listopada 1728 w Marton koło Middlesbrough, zm. 14 lutego 1779 na wyspie Hawaiʻi) – angielski kapitan, żeglarz i odkrywca.
    Winda parowa to kabestan napędzany maszyną parową stosowany na żaglowcach przełomu XIX i XX wieków i parowcach. Zastosowanie wind parowych do obsługi żagli pozwoliło zastąpić na wielkich żaglowcach ożaglowanie rejowe gaflowym oraz znacznie zmniejszyć załogę. Były także stosowane do podnoszenia kotwicy (winda kotwiczna) i napędu żurawi. Zostały zastąpione przez windy elektryczne i hydrauliczne.
    Fokmaszt - pierwszy maszt od strony dziobu znajdujący się na większości jednostek pływających o napędzie żaglowym, posiadających co najmniej dwa maszty. Wyjątkiem są tylko jednostki dwumasztowe, posiadające pierwszy maszt wyższy od drugiego - w tym wypadku pierwszy maszt nazywany jest grotmasztem (a drugi bezanmasztem).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.054 sek.