• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Barbara Wachowska



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Komitet Centralny Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (KC PZPR) – organ kierowniczy Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR) w latach 1948–90; najwyższa władza PZPR między zjazdami, kierująca całokształtem pracy partii.Pabianice – miasto i gmina w województwie łódzkim, w powiecie pabianickim. Drugie co do liczby mieszkańców miasto aglomeracji łódzkiej. Pabianice należą do Związku Miast Polskich. Pod względem liczby ludności są trzecim (po Łodzi i Piotrkowie Trybunalskim) miastem w województwie łódzkim a 59. w Polsce. Pod względem powierzchni miasto znajduje się na 9. pozycji w województwie łódzkim a 150. w Polsce. Były miastem duchownym.
    function mfTempOpenSection(id){var block=document.getElementById("mf-section-"+id);block.className+=" open-block";block.previousSibling.className+=" open-block";}

    Barbara Wachowska (ur. 15 listopada 1929 w Wolborzu, zm. 2 lutego 2005 w Łodzi) – historyk, nauczycielka akademicka, prof. Uniwersytetu Łódzkiego. Od roku 1945 mieszkała w Tomaszowie Mazowieckim. W roku 1949 ukończyła I Liceum Ogólnokształcące im. Jarosława Dąbrowskiego w Tomaszowie Mazowieckim. W r. 1952 ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Łodzi, a w r. 1957 historię na Uniwersytecie Warszawskim.

    Kutno – miasto i gmina w centralnej części Polski, w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim nad rzeką Ochnią (dopływem Bzury). Siedziba władz powiatu kutnowskiego oraz władz wiejskiej gminy Kutno. Powstało na przełomie XIII i XIV wieku, prawa miejskie do 1432 i ponownie po 1766.Tadeusz Józef Kawka (ur. 12 marca 1929 w Rafałkach k. Łodzi, zm. 2012 Tomaszów Mazowiecki) – geograf, pedagog i nauczyciel, dyrektor szkół średnich, działacz społeczno-kulturalny, historyk szkolnictwa, biograf społeczności lokalnej Tomaszowa Mazowieckiego i okolic, współzałożyciel i długoletni prezes Towarzystwa Przyjaciół Tomaszowa Mazowieckiego.

    Spis treści

  • 1 Życiorys
  • 2 Wybrane publikacje
  • 3 Bibliografia
  • 4 Linki zewnętrzne
  • 5 Przypisy


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Maria Nartonowicz-Kot, (ur. 23 stycznia 1950 roku w Tomaszowie Mazowieckim) – historyk, nauczyciel akademicki, profesor Uniwersytetu Łódzkiego, dyrektor Instytutu Historii UŁ, członek Polskiego Towarzystwa Historycznego, redaktor czasopisma naukowego Rocznik Łódzki.
    Piotrków Trybunalski – miasto na prawach powiatu w centralnej Polsce, położone na zachodzie Równiny Piotrkowskiej. Drugie pod względem wielkości miasto w województwie łódzkim i 47. w Polsce. Był miastem królewskim.
    Zgierz – miasto i gmina w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, nad Bzurą, graniczące od południa z Łodzią, wchodzące w skład aglomeracji łódzkiej. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do ówczesnego województwa miejskiego łódzkiego. Zgierz uzyskał prawa miejskie przed rokiem 1318 i jest jednym z najstarszych miast w regionie.
    Z Pola Walki – kwartalnik ukazujący się w latach 1958-1989 w Warszawie. Wydawcą był Zakład Historii Partii przy KC PZPR, następnie Instytut Ruchu Robotniczego Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR. Periodyk był poświęcony historii polskiego i międzynarodowego ruchu robotniczego. Publikowali w nim historycy zasłużeni w fałszowaniu historii m.in. PPR.
    Łask – miasto w woj. łódzkim, w powiecie łaskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Łask. Położone na Wysoczyźnie Łaskiej, nad Grabią.
    Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.
    Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego - słownik ukazujący się od 1967 roku (zeszyt próbny). Miał objąć działaczy związanych z działalnością w ruchu robotniczym w XIX i XX wieku. Wydawany był pierwotnie przez Zakład Historii Partii przy KC PZPR. Po jego rozwiązaniu ukazywał się pod auspicjami Muzeum Historii Polskiego Ruchu Rewolucyjnego. Redaktorem naczelnym był Feliks Tych. Ukazały się 3 tomy (do całości litery K).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.061 sek.