• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Banikowska Przełęcz

    Przeczytaj także...
    Język słowacki (słow. slovenský jazyk, też slovenčina) należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Językiem tym posługuje się ponad 6 mln osób – przede wszystkim na Słowacji i w należącej do Serbii Wojwodinie, gdzie jest jednym z języków urzędowych. Używają go także Słowacy mieszkający w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, w USA i Kanadzie. W Polsce język słowacki mógł być zdawany na maturze jako jeden z języków nowożytnych.Mały Salatyn (słow. Malý Salatín) – szczyt o wysokości 2046 m n.p.m. w Tatrach Zachodnich, znajdujący się w grani głównej, jeden z 6 szczytów grupy Salatynów. Od pobliskiego Salatyńskiego Wierchu (2048 m) oddzielony jest niewielką Pośrednią Salatyńską Przełęczą (2012 m), zaś od sąsiedniego w kierunku wschodnim szczytu w tej grani – Spalonej Kopy – oddzielony jest dużo głębszą Zadnią Salatyńską Przełęczą (1907 m). W grani Skrzyniarki biegnącej od tej przełęczy do Małego Salatyna wyróżnia się jeszcze niewybitny szczyt – Salatyńska Kopa (1925 m). Na niektórych mapach szczyt ten nie jest wyróżniany. Również Mały Salatyn czasami nie jest wyróżniany jako oddzielny szczyt, lecz uznawany za drugi wierzchołek Salatyna (Salatyńskiego Wierchu).
    Rohackie Wodospady (słow. Roháčsky vodopád) – dwa wodospady na Spalonym Potoku (dopływ Rohackiego Potoku) w Dolinie Spalonej, będącej bocznym odgałęzieniem Doliny Rohackiej w słowackich Tatrach Zachodnich. Są to:
    Spalona Dolina, Banikowska Przełęcz i Pachola

    Banikowska Przełęcz (słow. Baníkovské sedlo) – znajdująca się na wysokości 2040 m n.p.m. przełęcz w grani głównej Tatr Zachodnich pomiędzy Banówką (2178 m) a Pachołem (2167 m). Północno-wschodnie stoki spod przełęczy opadają do polodowcowego kotła Doliny Spalonej, stoki południowo-zachodnie zaś do Doliny Parzychwost.

    Brestowa (słow. Brestová) – szczyt o wysokości 1934 m n.p.m. w słowackich Tatrach Zachodnich. Znajduje się w grani głównej pomiędzy Salatyńskim Wierchem, od którego oddzielony jest Skrajną Salatyńską Przełęczą, a Zuberskim Wierchem (1753 m).Liptów (słow. Liptov, łac. Liptovium, niem. Liptau, węg. Liptó) - kraina historyczna (dawny komitat, żupa) w dawnych północnych (tzw. Górnych) Węgrzech i jednocześnie region, zajmujący środkowo-północną część obecnej Słowacji, w dorzeczu górnego Wagu.

    Nazwa przełęczy pochodzi od szczytu Banówka. Przełęcz ta jest jednym z przejść łączących doliny południowej i północnej strony Tatr oraz Orawę z Liptowem.

    Rejon przełęczy zbudowany jest ze skał krystalicznych (głównie granitów). W grani prowadzącej na szczyt Banówki znajdują się dwa skalne garby, które szlak turystyczny omija po prawej stronie. Przełęcz jest ważnym węzłem szlaków turystycznych.

    Szlaki turystyczne[]

    Szlak czerwony – czerwony biegnący granią Tatr Zachodnich z Huciańskiej Przełęczy przez Białą Skałę, Siwy Wierch, Brestową, Salatyński Wierch, Mały Salatyn, Spaloną Kopę i Pachoł na Banikowską Przełęcz, z niej przez Banówkę, Hrubą Kopę, Trzy Kopy, Smutną Przełęcz i Rohacze na Wołowiec.
  • Czas przejścia z Brestowej na Mały Salatyn: 1:10 h, z powrotem tyle samo
  • Czas przejścia z Małego Salatyna na Banikowską Przełęcz: 2:15 h, z powrotem tyle samo
  • Czas przejścia z Banikowskiej Przełęczy na Smutną Przełęcz: 2:30 h, z powrotem tyle samo
  • Czas przejścia ze Smutnej Przełęczy na Wołowiec: 2:50 h, z powrotem 2:30 h
  • Szlak żółty – żółty przez Dolinę Spaloną obok Rohackich Wodospadów do polany Adamcula w Dolinie Rohackiej. Czas przejścia: 2:15 h, ↑ 3:05 h Szlak zielony – zielony od Schroniska Żarskiego w Dolinie Żarskiej przez Jałowiecką Przełęcz i Banówkę na Banikowską Przełęcz, dalej Doliną Spaloną wspólnie ze szlakiem żółtym i obok Rohackich Stawów do Bufetu Rohackiego.
  • Czas przejścia ze Schroniska Żarskiego na Banikowską Przełęcz: 3:30 h, ↓ 2:30 h
  • Czas przejścia z przełęczy do bufetu: 2:35 h, ↑ 3:35 h
  • Szlak niebieski – niebieski przez Dolinę Parzychwost do skrzyżowania szlaków w Dolinie Jałowieckiej. Czas przejścia: 2 h, ↑ 2:30 h

    Przypisy

    1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
    2. Tatry Zachodnie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-36-5.
    3. Marian Kunicki, Tadeusz Szczerba: Tatry Zachodnie. Słowacja. Kraków: PTTK „Kraj”, 1992. ISBN 83-7005-248-7.
    4. Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Wyd. Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.
    Orawa (słow. Orava, węg. Árva, niem. Arwa) – kraina historyczna w Europie Środkowej w dorzeczu rzeki Orawy. Przeważająca część Orawy znajduje się obecnie w granicach Słowacji, natomiast jej północno-wschodnia część należy do Polski. Otacza Tatry od zachodu i północnego zachodu, graniczy z Podhalem i Liptowem. Głównymi miejscowościami części polskiej są Jabłonka i Lipnica Wielka, zaś na Słowacji: Dolný Kubín, Trzciana, Námestovo, Twardoszyn, a także ośrodki wypoczynkowe: Zuberzec i Orawice.Banówka (słow. Baníkov, 2178 m n.p.m.) – szczyt leżący w grani głównej Tatr Zachodnich. Znajduje się pomiędzy szczytem Pachoł (2167 m), oddzielony od niego Banikowską Przełęczą (2040 m), a Hrubą Kopą (2166 m), od której oddziela go Przełęcz nad Zawratami.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Dolina Spalona (słow. Spálená dolina) – boczne odgałęzienie Doliny Rohackiej w słowackich Tatrach Zachodnich. Dawniej nazywana była także Doliną Zieloną (Zelená dolina), a w literaturze polskiej również Doliną Banikowską i Zadnią Spaloną.
    Bufet Rohacki (słow. bývalá Ťatliakova chata) – obsługujący turystów bufet położony na wysokości 1380 m n.p.m. w Dolinie Rohackiej (Roháčska dolina) w słowackich Tatrach Zachodnich. Czynny jest w sezonie letnim. Znajduje się przy końcu asfaltowej drogi prowadzącej tą doliną (zamkniętej dla ruchu samochodowego). Czas przejścia do bufetu: do góry – 1:15 h od Zwierówki, lub 50 min od parkingu. Obok bufetu znajdują się WC, plac, ławki i stoły dla turystów oraz obelisk upamiętniający Jána Ťatliaka – pioniera turystyki górskiej. Również słowacka nazwa bufetu nawiązuje do tego zasłużonego dla turystyki słowackiej działacza. Obok bufetu położony jest płytki staw, Czarna Młaka (Ťatliakove pleso).
    Jałowiecka Przełęcz (słow. Jalovecké sedlo) – położona na wysokości 1858 m przełęcz w Grani Rosochy w słowackich Tatrach Zachodnich. Znajduje się w tej grani pomiędzy Jałowiecką Kopą (1938 m) a Jałowieckim Przysłopem (2142 m). Pomiędzy Jałowiecką Przełęczą a Jałowieckim Przysłopem znajduje się jeszcze słabo wyróżniający się wierzchołek Pośredniego Przysłopu. Jałowiecka Przełęcz jest najniższym punktem w tej grani. Stoki spod trawiastej przełęczy opadają z jednej strony do Doliny Żarskiej, z drugiej do doliny Parzychwost, która jest boczną odnogą Doliny Jałowieckiej i od nazwy tej doliny pochodzi nazwa przełęczy. Żlebami spod Jałowieckiej Przełęczy na obydwu jej stokach spływają niewielkie potoczki, a zimą zsuwają się lawiny.
    Pachoł, Pachola (słow. Pachoľa) – znajdujący się w grani głównej Tatr Zachodnich szczyt o wysokości 2167 m. Położony jest w tej grani pomiędzy Banówką (2178 m), od której oddziela go Banikowska Przełęcz (2040 m), a Spaloną Kopą (2083 m), od której oddziela go niewielka Spalona Przełęcz (2055 m). Wznosi się ponad dziką, wypełnioną rumowiskiem skalnym Doliną Spaloną, doliną Parzychwost i polodowcowym kotłem Głęboki Worek w Dolinie Głębokiej. Na Pachole następuje załamanie grani głównej, zmienia ona tu kierunek z południowego wschodu na północny wschód. Pachoł jest też zwornikiem. W zachodnim kierunku odchodzi od niego krótka grańka, zakończona kulminacją Płaczliwego rozgałęziającą się na dwie odnogi: południowo-zachodnią Zawraty i zachodnią z lekkim odchyleniem na południe. Pomiędzy nimi znajduje się Głęboki Żleb.
    Biała Skała (słow. Biela Skala, 1378 m) – skaliste wypiętrzenie na zachodnim końcu grani głównej słowackich Tatr Zachodnich.
    Smutna Przełęcz (słow. Smutné sedlo) – położona na wysokości 1963 m n.p.m. przełęcz w słowackich Tatrach Zachodnich. Znajduje się w grani głównej, pomiędzy Rohaczem Płaczliwym (2125 m) a Przednią Kopą (pierwszy ze szczytów Trzech Kop, 2136 m). Z przełęczy widoki na dwa zaskakująco odmienne krajobrazy.
    Huciańska Przełęcz, Niżnia Huciańska Przełęcz (słow. Hutianské sedlo, także: Beskyd, Češlovka, Tešľovka) – położona na wysokości 905 m n.p.m. szeroka (ok. 1 km) przełęcz, stanowiąca zachodnią granicę Tatr. Oddziela Tatry Zachodnie od Pogórza Skoruszyńskiego, a dokładniej jego części zwanej Pogórzem Orawskim. Znajduje się pomiędzy wzniesieniem Prípor (1003 m) w masywie Kopca na Pogórzu Orawskim, a wzgórzem Huciańska Grapa (ok. 946 m) należącym do Tatr. Huciańska Grapa stanowi zakończenie niewybitnego i zalesionego grzbietu odbiegającego od Jaworzyńskiej Kopy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.