• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Balon obserwacyjny Caquot

    Przeczytaj także...
    Francuska Marynarka Wojenna, oficjalnie Marine nationale, równie często nazywana La Royale (Królewska) – rodzaj sił zbrojnych we francuskich siłach zbrojnych. W jej skład wchodzi cała gama statków wodnych pływających od kutrów patrolowych po fregaty i niszczyciele rakietowe oraz jeden lotniskowiec i dziesięć okrętów podwodnych o napędzie nuklearnym (cztery z nich są przystosowane do wystrzeliwania pocisków balistycznych).Niemieckie okręty podwodne – (niem.: U-Boot) niemiecka flota podwodna. W języku niemieckim słowo U-Boot (Unterseeboot) oznacza każdy okręt podwodny, niezależnie od jego przynależności państwowej.
    Balon obserwacyjny Parseval-Sigsfeld - balon obserwacyjny, konstrukcji niemieckiej, z okresu przed I wojną światową. Jego kształt aerodynamiczny zapewniał stabilną pozycję dzięki sile wiatru, na podobnej zasadzie jak stabilizuje się latawce; z tego powodu znany był jako Drachenballon (niem. balon-latawiec).
    Balon Caquota

    Balon obserwacyjny Caquota – seria balonów obserwacyjnych, konstrukcji francuskiej, z okresu I wojny światowej. Były rozwinięciem idei aerodynamicznie stabilizowanych balonów, zapoczątkowanych przez niemieckie balony Parsevala-Sigsfelda.

    Na początku pierwszej wojny światowej okazało się, że balony obserwacyjne, których użytkowanie zarzucono we Francji w 1912, są niezbędne na polu bitwy, a Niemcy wykorzystują je w wielkich ilościach. Albert Caquot zaprojektował balon, który – podobnie jak niemieckie balony Parsevala-Sigsfelda – był stabilizowany aerodynamicznie. W tym celu posiadał z tyłu wydłużonego korpusu, w kształcie pękatego cygara, trzy stateczniki (także nadmuchiwane, podobnie jak główna czasza) rozmieszone symetrycznie co 120°. Balony te okazały się bardzo stabilne, nawet przy silnym wietrze.

    Francuskie wojska lądowe (fr. Armée de terre) – największa część francuskich sił zbrojnych. Stan personelu wynosi około 115 000 osób.Balon obserwacyjny – balon, zazwyczaj na uwięzi, służący do obserwacji pola walki, w szczególności do kierowania ogniem artylerii. Użytkowane od końca XVIII w., największą rolę odegrały w czasie I wojny światowej.

    Początkowe modele miały oznaczenia L i M, a ostatecznie balony Caquota produkowano w czterech wersjach różnej pojemności:

  • P – 750 m³ (nośność – dwóch obserwatorów na wys. 500 m);
  • P2 – 820 m³;
  • M2 – 930 m³;
  • R – 1000 m³ (nośność – dwóch obserwatorów na wys. 1000 m lub trzech na 500 m).
  • Flota francuska używała typów P i P2 dla ochrony mniejszych jednostek przed atakami niemieckich U-Bootów, a typu R do kierowania ognia większych okrętów. W lipcu 1918 posiadała prawie 200 balonów i 24 jednostki przystosowane do współpracy z nimi. Armia francuska sformowała 76 kompanii balonowych w czasie I wojny światowej, wyposażonych w balony Caquota.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Lennart Ege, Erik Hildesheim, Kenneth George Munson: Balloons and airships 1783-1973. London: Blandford Press, 1973, s. 168 i 169. ​ISBN 0-7137-0568-X​, ​ISBN 978-0-7137-0568-3​. (ang.)




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.01 sek.