• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bakonydraco

    Przeczytaj także...
    Las Bakoński (552.1; węg. Bakony) – niskie pasmo górskie na zachodzie Węgier, na północ od jeziora Balaton. Długość pasma wynosi 100 km, najwyższy szczyt to Körishegy (704 m n.p.m.). Zbudowany jest głównie z wapieni i dolomitów, liczne wystąpienia bazaltów z odsłoniętym ciosem kolumnowym. Rozwinięte zjawiska krasowe.Azdarchy (Azhdarchidae) – rodzina pterozaurów, których nazwa wywodzi się od nazwy smoka w uzbeckiej mitologii. Zaliczały się do nich jedne z największych latających stworzeń, jakie kiedykolwiek zamieszkiwały naszą planetę.
    Owoc (łac. fructus) − w znaczeniu botanicznym występujący u okrytozalążkowych organ powstający z zalążni słupka, zawierający w swym wnętrzu nasiona, osłaniający je i ułatwiający rozsiewanie.

    Bakonydracorodzaj pterozaura z rodziny azdarchidów (Azhdarchidae) żyjącego w późnej kredzie (santon) na terenie dzisiejszych Węgier. Nazwa rodzajowa pochodzi od Lasu Bakońskiego, gdzie odnaleziono jego szczątki, oraz łacińskiego słowa draco („smok”), zaś epitet gatunkowy gatunku typowego, galaczi, honoruje węgierskiego naukowca Andrása Galácza, który wsparł autorów naukowego opisu Bakonydraco w ich badaniach. Holotypem jest MTM 2007.110.1 (początkowo skatalogowany jako Gyn/3) – niemal kompletna żuchwa. Do Bakonydraco przypisano także fragmenty żuchwy innego osobnika oraz kości skrzydeł i kręgi szyjne innego azdarchida znalezione na tym samym terenie. W 2011 roku opisano kolejne szczątki czaszki, w tym przednią część kości przedszczękowej.

    Kość przedszczękowa, u ssaków nazywana kością przysieczną (łac. os pr(a)emaxilla, os intermaxillare, os incisivum) – para małych kości czaszki występująca u większości kręgowców. Jest połączona z kością szczękową i nosową. U niektórych zwierząt zawiera siekacze, kolec nosowy przedni oraz obszar skrzydłowy.Ryby – tradycyjna nazwa zmiennocieplnych kręgowców wodnych oddychających skrzelami i poruszających się za pomocą płetw. Obejmuje bezżuchwowe krągłouste (Cyclostomata) oraz mające szczęki ryby właściwe (Pisces).
    Bakonydraco galaczi

    Żuchwa była bezzębna, a jej dwie połówki łączyły się w około połowie całkowitej długości szczęk, tworząc długi, ostro zakończony, bocznie spłaszczony i pionowo rozszerzony dziób. Szczęka MTM 2007.110.1 mierzy 29 cm długości. Bakonydraco był pterozaurem średniej wielkości – rozpiętość jego skrzydeł jest szacowana na 3,5–4 m. Kształt szczęki jest podobny jak u innych azdarchidów, jednak żuchwa bardziej przypominała żuchwy pterozaurów takich jak Tapejara, u których jest ona krótsza od szczęki. Bezzębne i bezgrzebieniowe rostrum kości przedszczękowej Bakonydraco jest znacznie cieńsze i lżej zbudowane od rostrum żuchwy. Ze względu na stosunkowo wyższą niż u innych azdarchidów żuchwę, Bakonydraco mógł odżywiać się w sposób odmienny niż inni przedstawiciele rodziny Azhdarchidae. Możliwe, że polował na niewielkie ryby lub żywił się owocami, choć zdaniem Ősiego i in. równie prawdopodobne jest, że polował na drobne lądowe kręgowce, jak robią to bociany lub dzioborogi. Odkrycie tego rodzaju potwierdziło występowanie azdarchidów w późnej kredzie na terenie współczesnych Węgier i sugeruje, że również tam były dominującymi pterozaurami.

    Rostrum – wieloznaczne pojęcie z anatomii zwierząt, zwykle stosowane dla określenia struktury o dziobowatym kształcie, m.in.:Kreda – ostatni okres ery mezozoicznej, trwający około 80 milionów lat (od 145,0 ± 0,8 do 66,0 mln lat temu). Kreda dzieli się na dwie epoki: wczesną kredę i późną kredę. W sensie chronostratygraficznym kreda to system, który dzieli się na dwa oddziały: kredę dolną i kredę górną.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Attila Ősi, David B. Weishampel, Coralia M. Jianu. First evidence of azhdarchid pterosaurs from the Late Cretaceous of Hungary. „Acta Palaeontologica Polonica”. 50 (4), s. 777–787, 2005 (ang.). 
    2. Attila Ősi, Éric Buffetaut, Erina Prondvai. New pterosaurian remains from the Late Cretaceous (Santonian) of Hungary (Iharkút, Csehbánya Formation). „Cretaceous Research”. 32 (4), s. 456–463, 2011. DOI: 10.1016/j.cretres.2011.01.011 (ang.). 
    Tapejara (Tapejara) (czyt. tapedżara) – rodzaj pterozaurów, o wielkim strojnym czubie na głowie i dziwacznym dziobie. Te cechy zapewne służyły do wabienie|wabienia samic i odstraszania rywali. Tak jak u innych pterozaurów ich skrzydła były pokryte błoną skórną rozpiętą pomiędzy nogami i krótkim ogonem a wydłużonym palcem czwartym.Gatunek typowy – gatunek wyznaczony przez systematyków jako typ nomenklatoryczny rodzaju. Typ nie musi być typowym przedstawicielem reprezentowanego taksonu, nie musi też świadczyć o jego zmienności. Typ umożliwia identyfikację taksonów. Okazy będące typami przechowywane są w specjalnych kolekcjach, a miejsce przechowywania wzorca jest dokładnie znane. W razie wątpliwości można odwołać się do gatunku typowego i wyróżnionych dla niego cech diagnostycznych.




    Warto wiedzieć że... beta

    Rodzaj (łac. genus, l.mn. genera) – podstawowa, obowiązkowa kategoria systematyczna obejmująca gatunek lub monofiletyczną grupę gatunków wyróżnionych na podstawie jednej lub więcej cech taksonomicznych. Nazwą rodzaj określany jest też każdy takson w randze rodzaju.
    Żuchwa (łac. mandibula) – nieparzysta (pojedyncza), jedyna ruchoma kość szkieletu czaszki człowieka i zwierząt – często potocznie nazywana szczęką (dolną). Jako kość pojedyncza występuje u dorosłych osobników, bowiem w okresie płodowym składa się z dwóch części – lewej i prawej – które w późniejszym okresie zrastają się w linii pośrodkowej.
    Pterozaury, gady latające (Pterosauria, z gr. pteron – skrzydło + sauros – jaszczur) – rząd latających archozauromorfów, prawdopodobnie archozaurów (gadów naczelnych), żyjących od późnego triasu do końca kredy (230 do 65,5 mln lat temu). Najczęściej klasyfikowane jako archozaury z kladu Avemetatarsalia (obejmującego ptaki i archozaury bliżej spokrewnione z nimi niż z krokodylami) blisko spokrewnione z dinozauromorfami; z niektórych analiz kladystycznych wynika jednak, że mogły być przedstawicielami kladu Archosauriformes nienależącymi do archozaurów lub nawet archozauromorfami nienależącymi do Archosauriformes.
    DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.
    Holotyp – pojedynczy typ nomenklatoryczny wskazany przez autora nazwy taksonu, na podstawie którego wyróżniono i opisano nowy gatunek lub podgatunek, ewentualnie także takson w randze gatunku wzorcowy dla rodzaju i rodzaj dla rodziny.
    Dzioborogi (Bucorvidae) – monotypowa rodzina ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes. Obejmuje rodzaj Bucorvus liczący trzy gatunki – współczesne: dzioboroga abisyńskiego (Bucorvus abyssinicus) i dzioboroga kafryjskiego (Bucorvus leadbeateri) oraz żyjącego w miocenie Bucorvus brailloni. Dawniej Bucorvidae była klasyfikowana w randze podrodziny Bucorvinae w rodzinie dzioborożców (Bucerotidae), jednak badania filogenetyczne wykazały, że jest taksonem siostrzanym Bucerotidae.
    Węgry (węg. Magyarország) – państwo śródlądowe w Europie Środkowej, od 1955 członek ONZ, od 1999 członek NATO, od 2004 członek Unii Europejskiej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.749 sek.