• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bakelit

    Przeczytaj także...
    Ericsson – przedsiębiorstwo o zasięgu globalnym, założone w 1876 roku w Sztokholmie przez Larsa Magnusa Ericssona. Ericsson jest dostawcą usług i serwisów dla operatorów telekomunikacyjnych. W skład produktów przedsiębiorstwa wchodzą: infrastruktura sieci stałych i mobilnych, internet szerokopasmowy oraz rozwiązania multimedialne. Firma Ericsson działa w 175 krajach. W 2008 roku ponad 75 000 pracowników wygenerowało dochód wysokości 32,2 miliardów USD (209 miliardów SEK). Firma jest obecna na giełdach OMX Nordic Exchange Stockholm i NASDAQ. Ericsson zarządza sieciami, które służą 195 milionom użytkowników.Urząd Patentów i Znaków Towarowych Stanów Zjednoczonych, PTO lub USPTO (ang. United States Patent and Trademark Office) – amerykański urząd patentowy, podlegający Departamentowi Handlu, udzielający patentów i rejestrujący znaki towarowe. Jego siedziba znajduje się w Alexandrii, po przeprowadzce z Crystal City w hrabstwie Arlington. Od 1991 roku urząd jest finansowany wyłącznie z opłat za patenty i znaki towarowe. Obecnym jego szefem jest Jon Dudas, podsekretarz handlu własnością intelektualną, który został wyznaczony na to stanowisko przez prezydenta George’a W. Busha w marcu 2004, a nominowany 30 lipca 2004.
    Wytrzymałość elektryczna, wytrzymałość dielektryczna – największa wartość natężenia pola elektrycznego, jaka może istnieć w dielektryku (izolatorze) bez wywołania przebicia. Jednostką wytrzymałości elektrycznej jest V/m.
    Struktura bakelitu

    Bakelit (Bakelite) – tworzywo sztuczne oparte na żywicy fenolowo-formaldehydowej, prawdopodobnie jedno z pierwszych tworzyw sztucznych produkowanych na dużą skalę.

    Technologia produkcji bakelitu została wynaleziona przez Leo Hendrika Baekelanda na początku XX wieku (1907–1909).

    Jego głównymi zaletami jest niepalność, nietopliwość, nierozpuszczalność, niskie przewodnictwo elektryczne, dobra wytrzymałość dielektryczna, słaba przewodność cieplna oraz względnie duża odporność chemiczna. Ponadto, bakelit może pracować w powietrzu o normalnej wilgotności oraz w oleju transformatorowym. Bakelit stosowany był przede wszystkim w przemyśle elektrotechnicznym jako materiał konstrukcyjny i izolacyjny, oraz w wielu innych zastosowaniach, gdzie potrzebne było tworzywo odporne na szereg czynników, a jednocześnie możliwe do formowania w niemal dowolnych kształtach (poprzez odlewanie lub prasowanie proszku) i podatne obróbce mechanicznej zarówno na zimno, jak i na gorąco. W zastosowaniach praktycznych do bakelitu dodawano rozmaite wypełniacze, najczęściej włókniste, na przykład azbest, papier, mączkę drzewną.

    Ebonit (guma twarda, nazwa z gr. ebonos - heban) – tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku wulkanizacji naturalnego lub sztucznego kauczuku; gęstość 1,1-1,3 g/cm w 20°C. Należy do tworzyw kauczukowych z grupy duromerów.Przewodność cieplna, współczynnik przewodnictwa ciepła oznaczany symbolem λ lub k określa zdolność substancji do przewodzenia ciepła. W tych samych warunkach więcej ciepła przepłynie przez substancję o większym współczynniku przewodności cieplnej.

    Patent na produkcję bakelitu już dawno wygasł. Wynalazek został zgłoszony w Urzędzie Patentów i Znaków Towarowych Stanów Zjednoczonych przez Leo H. Baekelanda w 1907 i patentu udzielono w 1909 (pod numerem US 942699 A). Słowny znak towarowy „Bakelite” został prawdopodobnie po raz pierwszy zarejestrowany w Europie 31 marca 1936 przez The Bakelite Corporation, a następnie jego rejestrację 20 marca 1956 powtórzyła firma Hexion Specialty Chemicals GmbH.

    Tworzywa sztuczne – materiały składające się z polimerów syntetycznych (wytworzonych sztucznie przez człowieka i niewystępujących w naturze) lub zmodyfikowanych polimerów naturalnych oraz dodatków modyfikujących takich jak np. napełniacze proszkowe lub włókniste, stabilizatory termiczne, stabilizatory promieniowania UV, uniepalniacze, środki antystatyczne, środki spieniające, barwniki itp. Termin „tworzywa sztuczne” funkcjonuje obok niepoprawnych często stosowanych żargonowych określeń takich jak np. plastik. Najbardziej poprawnym terminem obejmującym wszystkie materiały zawierające jako główny składnik polimer, bez rozróżniania, czy jest on pochodzenia sztucznego czy naturalnego, jest określenie „tworzywa polimerowe”.Fenoplasty – tworzywa sztuczne na bazie żywic otrzymywanych w wyniku polimeryzacji fenolu i formaldehydu. Pierwsza metoda utwardzenia żywicy formaldehydowej dająca zastosowanie przemysłowe do wyrobu tworzyw sztucznych została opracowana w latach 1907-1908 przez Leo Hendrika Baekelanda. Wydarzenie to stało się jednocześnie narodzinami przemysłu syntetycznych tworzyw sztucznych, czyli tworzyw, do produkcji których używa się składników otrzymanych również na drodze syntetycznej, a nie pochodzenia naturalnego. Pierwotnie tworzywa te były nazywane od nazwiska wynalazcy bakelitem, choć sam bakelit to tylko jedna z odmian tego typu tworzyw.

    Wyroby z bakelitu[ | edytuj kod]

  • Telefon Ericsson z 1931

  • Radioodbiornik

  • Suszarka z 1958

  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • ebonit
  • fenoplasty
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Zastrzeżenie słownego znaku towarowego nr 191585 (wpisać w pole „mark” „Bakelite”), dokonane przez Hexion GmbH 20.03.1956, potem należące do Momentive Specialty Chemicals GmbH, a obecnie do Hexion Inc.
    2. Malcolm P. Stevens: Wprowadzenie do Chemii Polimerów. PWN, 1983, s. 36. ISBN 83-01-03110-7.
    3. Baekeland, L. H. Address of Acceptance: The Chemical Constitution of Resinous Phenolic Condensation Products. „Journal of Industrial & Engineering Chemistry”. 5 (6), s. 506–511, 1913. DOI: 10.1021/ie50054a028. 
    4. Method of making insoluble products of phenol and formaldehyde, Patent US 942699 A [dostęp 2013-11-20] (ang.).

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Muzeum Bakelitu (ang. • niem.)
  • Virtual Bakelite Museum
  • Leo Hendrik Baekeland (ur. 14 listopada 1863 w Gandawie, zm. 23 lutego 1944 w Beacon) – belgijski przemysłowiec i wynalazca, mieszkający od 1889 w USA.Azbest – określenie pewnych grup mineralnych mających postać włókien o stosunku długości do średnicy włókna co najmniej 100:1.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Przewodnictwo elektryczne – zjawisko skierowanego przenoszenia ładunków elektrycznych przez dodatnie lub ujemne nośniki (np. elektrony, jony) zachodzące w ośrodku materialnym pod wpływem przyłożonego zewnętrznego pola elektrycznego.
    DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.
    Aparat zapłonowy - urządzenie, którego głównym zadaniem jest podłączanie ("rozdzielanie" stąd zamienna nazwa "rozdzielacz") prądu elektrycznego wysokiego napięcia, który jest wytwarzany w tzw. cewce wysokiego napięcia, do świec poszczególnych cylindrów w silnikach spalinowych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.