• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Baasizm



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Lewica – określa różne partie polityczne, w zależności od podziału sceny politycznej w danym kraju. Zwyczajowo określenie to stosuje się do sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwne prawicy. Głównym założeniem lewicy jest dążenie do wolności, równości i sprawiedliwości społecznej.Akram al-Haurani (ur. 1912 w Hamie, zm. 1996) – syryjski polityk, twórca Arabskiej Partii Socjalistycznej, następnie działacz partii Baas.
    Sztandar partii Baas

    Baasizm – ideologia polityczna sformułowana w latach 40. XX wieku przez Michela Aflaka, oparta na hasłach jedności arabskiej, wolności i socjalizmu (utożsamianego z humanizmem i wyzwoleniem człowieka, jedynie w niewielkim stopniu tożsamego z marksizmem), zakładająca szczególne historyczne posłannictwo Arabów. Oficjalnie obowiązująca doktryna polityczna partii Baas i krajów, w których sprawowała ona lub nadal sprawuje władzę – Iraku (1963 i 1968–2003) i Syrii (od 1963). W praktyce nigdy nie była w pełni realizowana, także w propagandzie politycznej wymienionych krajów utrzymywały się, w zależności od okresu, jedynie wybrane elementy.

    Komunizm (od łac. communis – wspólny, powszechny) – system społeczno-ekonomiczny, w którym nie istnieje własność prywatna środków produkcji, a całość wytworzonych dóbr jest w posiadaniu wspólnoty, której członkowie są równi.Kryzys sueski (arab. أزمة السويس – العدوان الثلاثي; hebr. מבצע קדש, Operacja „Kadesz”) – militarna agresja Wielkiej Brytanii, Francji i Izraela na Egipt, która rozpoczęła się 29 października 1956. Agresja została poprzedzona decyzją Egiptu o nacjonalizacji Kanału Sueskiego (26 lipca 1956), jednak rzeczywistą przyczyną wybuchu wojny było pragnienie Wielkiej Brytanii i Francji utrzymania kontroli nad Kanałem. Państwa te dla realizacji swoich celów posłużyły się Izraelem, którego statki handlowe nie mogły korzystać z Kanału Sueskiego. Izrael miał także własne wystarczające powody, by wziąć udział w wojnie.

    Okoliczności powstania[ | edytuj kod]

    Ideologia baasistowska kształtowała się w latach 40. i na początku lat 50. XX wieku. W okresie tym w Syrii coraz większą popularność zyskiwały idee lewicowe, entuzjastycznie przyjmowane zwłaszcza przez grupy dotąd nieposiadające własnej reprezentacji politycznej: chłopów, robotników i niezamożną inteligencję. Grupom tym nie wystarczały programy Partii Ludowej i Partii Narodowej, dotąd najważniejszych organizacji w kraju, głoszące jedność narodową. Tworząca się ideologia od początku rywalizowała z koncepcjami komunistycznymi propagowanymi przez Komunistyczną Partię Syrii, fundamentalizmem islamskim syryjskiego oddziału Braci Muzułmanów oraz ideą Wielkiej Syrii. Jej fundamentem były natomiast panarabizm i nacjonalizm arabski, które stały się popularne jeszcze w okresie mandatu francuskiego nad Republiką Syryjską. Na jej kształt wpłynął silny resentyment antyzachodni, stanowiący odpowiedź na doświadczenie francuskiej dominacji gospodarczej, kulturalnej i wojskowej. Baasizm miał przywracać Arabom dumę z ich własnych osiągnięć politycznych i kulturalnych.

    Zamach stanu w Syrii – wojskowy przewrót przeprowadzony przez Hafiza al-Asada i jego zwolenników w nocy z 12 na 13 listopada 1970.Komunistyczna Partia Syrii – syryjska komunistyczna partia polityczna, jedna z kontynuatorek utworzonej w 1924 Libańskiej Partii Ludowej, od 1925 do 1928 działającej jako Komunistyczna Partia Syrii i Libanu. Jedna z najstarszych partii komunistycznych w świecie arabskim.

    Pierwszymi ideologami utworzonej w końcu lat 40. XX wieku Partii Odrodzenia Arabskiego byli Michel Aflak, Salah ad-Din al-Bitar oraz Zaki al-Arsuzi. W 1952 organizacja zjednoczyła się z Arabską Partią Socjalistyczną kierowaną przez Akrama al-Hauraniego, tworząc Partię Socjalistycznego Odrodzenia Arabskiego (z arab. baʿth – odrodzenie, zmartwychwstanie). Główny teoretykiem baasizmu był Michel Aflak, który swoje koncepcje zawarł w wydanej 24 lipca 1943 deklaracji programowej.

    Doktryna Eisenhowera - doktryna polityki zagranicznej USA sformułowana przez prezydenta Eisenhowera w 1957 roku. Określa stosunek do państw Bliskiego Wschodu: pomoc dla tych państw, w tym także militarną. Stanom Zjednoczonym chodziło o zabezpieczenie się przed ewentualną agresją komunistyczną.Zaki al-Arsuzi (ur. 1908 w Antiochii, zm. 2 lipca 1968 w Damaszku) – syryjski filozof, filolog i nauczyciel, ideolog arabskiego nacjonalizmu i panarabizmu, jeden z twórców partii Baas.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Rewolucja październikowa w Rosji (według terminologii sowieckiej Wielka Socjalistyczna Rewolucja Październikowa) – określenie, stosowane na:
    Islam (arab. الإسلام ; al-islām) – religia monoteistyczna, druga na świecie pod względem liczby wyznawców po chrześcijaństwie. Świętą księgą islamu jest Koran, a zawarte w niej objawienie ma stanowić ostateczne i niezmienne przesłanie Boga do ludzi.
    Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie. Od północy rozpościera się Morze Śródziemne, a na wschodzie Morze Czerwone.
    Ekonomia – nauka społeczna analizująca oraz opisująca produkcję, dystrybucję oraz konsumpcję dóbr. Słowo „ekonomia” wywodzi się z języka greckiego i tłumaczy się jako oikos, co znaczy dom i nomos, czyli prawo, reguła. Starożytni Grecy stosowali tę definicję do określania efektywnych zasad funkcjonowania gospodarstwa domowego.
    Wielka Syria – znana również w historycznym kontekście jako Bilad asz-Szam (arab. بلاد الشام) – irredentystyczny termin określający region historyczny na Bliskim Wschodzie. Składa się on z terenów dzisiejszych państw: Syrii, Libanu, Izraela, Terytoriów Palestyńskich, części Iraku i Jordanii, półwyspu synajskiego i prowincji Hatay w Turcji.
    Abd al-Karim Kasim (1914 – 9 lutego 1963), był nacjonalistycznym irackim wojskowym, który przejął władzę w roku 1958 w drodze zamachu stanu, likwidując tym samym iracką monarchię. Rządził krajem jako premier aż do swojego upadku i śmierci w 1963 roku.
    Salah Dżadid (ur. 1930 lub 1924 w Duwair Babda, zm. 19 sierpnia 1993) − syryjski wojskowy i polityk, przywódca zamachu stanu w Syrii w 1966, odsunięty od władzy i uwięziony po objęciu władzy przez Hafiza al-Asada.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.939 sek.