• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Błoto - zawiesina

    Przeczytaj także...
    Namulisko – ogólna nazwa miejsc, w których zbierają się muliste osady, różnie definiowane w zależności od dziedziny.Gytiowisko – rodzaj mokradła niebędącego torfowiskiem, siedlisko budowane przez gytię. Lądowo-wodne gytiowiska powstają na skutek lądowacenia jezioro. Znajdują się na dnie wypłyconych jezior, w ich strefie przybrzeżnej lub na miejscu po jeziorze, z którego spuszczono wodę. Gytiowiska zwykle przekształcają się w torfowiska. W przypadku naturalnego lądowacenia zarastają one od brzegów roślinnością torfotwórczą, tworzącą trzęsawisko. Gytiowiska antropogeniczne często przekształcane są w łąki lub pastwiska i też ulegają zatorfieniu.
    Muł (szlam) – niezlityfikowana skała klastyczna, tworząca się w naturalnych zbiornikach wodnych, zbudowana z mieszaniny pyłu i iłu o różnym składzie mineralnym (ziarna o średnicy od 0,01 do 0,1 milimetra) z dodatkiem substancji organicznych. Muł zlityfikowany nosi nazwę mułowca, gdy zaś diageneza doprowadzi do powstania oddzielności łupkowej, mówimy o łupku mulastym.
    Powierzchnia błota

    Błotozawiesina koloidalna zawierająca mieszaninę cząstek gleby, mułu i gliny.

    Rozróżnia się wiele rodzajów błota w zależności od składu, dominującej frakcji lub lokalizacji. Błoto może tworzyć się w sposób naturalny w zagłębieniach (wulkan błotny) lub na skutek działalności człowieka (błoto pośniegowe). Błota w sposób naturalny powstają w zakolach bądź estuariach rzecznych oraz we wszystkich miejscach, gdzie drobne frakcje skał osadowych mogą być obficie uwodnione. Błota mogą występować okresowo w czasie dostępności wody, a po jej wyparowaniu lub wsiąknięciu zanikają.

    Glina – pod kątem genezy, jest to ilasta skała osadowa, powstała najczęściej w okresie czwartorzędu w wyniku nagromadzenia osadów morenowych (skały ilaste starsze niż czwartorzędowe nazywane są najczęściej iłami). Jest to zatem skała złożona z minerałów ilastych, kwarcu, skaleni, substancji koloidalnych, może zawierać okruchy innych skał oraz substancje organiczne (humus, korzenie, bituminy).Gleba, pedosfera – biologicznie czynna powierzchniowa (do 2 m miąższości) warstwa skorupy ziemskiej, powstała w procesie glebotwórczym ze skały macierzystej pod wpływem czynników glebotwórczych. Gleba składa się z części mineralnej i organicznej. Częścią gleby są organizmy glebowe.

    Niektóre błota ze względu na rozpuszczone cenne minerały (fango) mają zastosowanie w lecznictwie.

    Błoto zsuwające się ze zbocza podczas opadów deszczu powoduje spłukiwanie zboczy, które w ekstremalnej formie może tworzyć lawinę błotną. Tego typu lawina może być powiązana z powodzią, a gdy błoto jest utworzone przez popiół wulkaniczny, nazywana jest laharem.

    Aluwialne, deluwialne lub pojeziorne siedliska, na których odkłada się błoto, w zależności od budującego je materiału i proporcji okresu zalewu i przesuszenia, mogą przybierać formę m.in. gytiowiska, namuliska lub mułowiska.

    Fango - błoto zawierające składniki mineralne. Wydobywane jest z naturalnych źródeł termalnych. Fangiem może być też tuf bazaltowy.Powszechne Wydawnictwo Rolnicze i Leśne (PWRiL) – polskie wydawnictwo naukowe założone w 1947 w Warszawie jako Państwowy Instytut Wydawnictw Rolniczych; wydaje publikacje naukowe i popularnonaukowe z zakresu rolnictwa i leśnictwa.

    Przypisy

    1. Leszek Lindner (red.): Czwartorzęd osady metody badań stratygrafia. Warszawa: PAE, 1992, s. 70. ISBN 83-85636-01-3.
    2. Katastrofalne klęski żywiołowe na świecie (pol.). W: Encyklopedia PWN [on-line]. pwn.pl. [dostęp 2012-03-15].
    3. Woda na obszarach wiejskich. Waldemar Mioduszewski, Wiesław Dembek (red.). Falenty: Wydawnictwo IMUZ, 2009, s. 85–86. ISBN 978-61875-09-3.

    Bibliografia[]

  • Saturnin Zawadzki (red): Gleboznawstwo. PWRiL, 1999. ISBN 83-09-01703-0.
  • Powódź – przejściowe zjawisko hydrologiczne polegające na wezbraniu wód rzecznych lub morskich w ciekach wodnych, zbiornikach lub na morzu powodujące po przekroczeniu przez wodę stanu brzegowego zatopienie znacznych obszarów lądu - dolin rzecznych, terenów nadbrzeżnych lub depresyjnych, doprowadzające do wymiernych strat społecznych i materialnych. Jest jedną z najbardziej groźnych i niszczycielskich w skutkach klęsk żywiołowych. Walka z nią jest stale aktualnym problemem ogólnoświatowym. Poważny wpływ na występowanie powodzi ma istniejący układ rzek oraz występująca w poszczególnych okresach roku sytuacja hydrologiczno-meteorologiczna.Leczenie, terapia, kuracja – szereg czynności medycznych, z użyciem stosownych leków i aparatury, zmierzających do przywrócenia równowagi (homeostazy) organizmu dotkniętego chorobą lub kalectwem; postępowanie lekarskie, którego celem jest przywrócenie zdrowia choremu lub poprawa jego jakości życia. Wyróżniamy różne rodzaje leczenia:



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Estuarium (z łaciny aestuarium ‘droga morska’) – poszerzone, lejkowate ujście rzeki, powstałe w wyniku działania pływów morskich.
    Popiół wulkaniczny – stały produkt erupcji wulkanu, utworzony z rozpylonej lawy i skał wyrwanych z podłoża. Popiół wulkaniczny wyrzucany jest do atmosfery na bardzo dużą wysokość, do kilkudziesięciu kilometrów i przemieszcza się na duże odległości, nawet do kilku tysięcy kilometrów. W tym czasie może stanowić zagrożenie dla samolotów. Opadając na powierzchnię terenu tworzy pokrywę która może zasypać obiekty wielkości domów.
    Spłukiwanie, ablacja – proces rzeźbotwórczy polegający na wymywaniu zwietrzeliny i gleby oraz ich przemieszczeniu w dół stoku przez wodę deszczową (ablacja deszczowa) lub roztopową (ablacja roztopowa). Spłukiwanie jest rodzajem erozji, choć według niektórych źródeł określanie go jako erozji wodnej gleby jest niezupełnie prawidłowe. Na erozję składają się również inne procesy.
    Język polski (polszczyzna) – język naturalny należący do grupy zachodniosłowiańskich (do których należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiących część rodziny indoeuropejskiej.
    Lawina – gwałtowna utrata stabilności i przemieszczanie się: spadanie, staczanie lub ześlizgiwanie się ze stoku górskiego mas śniegu, lodu, gleby / gruntu, materiału skalnego, bądź ich mieszaniny (ruch jednego typu materiału z reguły powoduje ruch innego typu materiału znajdującego się na zboczu). Lawina jest najgwałtowniejszą postacią ruchów masowych i stanowi olbrzymie zagrożenie dla ludzi i ich otoczenia oraz infrastruktury. Występowanie lawin można jednak w pewnym stopniu przewidywać, a moment ich uruchomienia monitorować (np. przy wykorzystaniu geofonów jako systemu wczesnego ostrzegania, przy założeniu, że lawina powstaje w pewnej stałej strefie. Ewentualnie można monitorować szlaki schodzenia lawin, które są definiowane rzeźbą terenu. Jest to powszechna praktyka np. na terenach alpejskich).
    Mułowisko – rodzaj mokradła niebędącego torfowiskiem, siedlisko w dużej mierze budowane przez muł. Mułowiska powstają na obszarach zalewowych, w miejscach okresowo zalewanych przez wody powodziowe, gdzie woda stagnuje przez większą część roku (w odróżnieniu od namulisk, które są zalane przez okres co najwyżej trzech miesięcy). Również po spłynięciu wody podsiąkanie z wód gruntowych położonych płytko (0,5 m) utrzymuje procesy biogeochemiczne umożliwiające akumulację mułu. Muł składa się z naniesionych przez wodę elementów mineralnych i materii organicznej. Materia organiczna rozkłada się szybko, nie tworząc torfu i zawiera bardzo mało nierozłożonych szczątków roślinnych (głównie włókien). Warstwa odłożonego mułu ma miąższość zwykle kilkudziesięciu centymetrów, a w starorzeczach do 2 m. Roślinność mułowisk tworzą szuwary turzycowe, także z udziałem traw. Dominujące gatunki to turzyca pęcherzykowata, turzyca zaostrzona, manna mielec i mozga trzcinowata. W warunkach użytkowania powstają tu łąki łęgowe o dużej żyzności. Jest to miejsce bytowania lub żerowania płazów i licznych gatunków ptaków, zwłaszcza siewkowatych. W razie zaniku zalewów (na skutek gospodarki przeciwpowodziowej) ulegają degradacji.
    Aluwium (l. mn. aluwia, od łac. alluere – obmywać, oblewać), to osady powstające w procesie akumulacji na skutek działalności wód płynących.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.037 sek.