• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Azotan miedzi - II

    Przeczytaj także...
    Elektroliza — w chemii i fizyce - ogólna nazwa na wszelkie zmiany struktury chemicznej substancji, zachodzące pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego. W węższym zakresie pojęcie to obejmuje tylko procesy rozkładu. Elektrolizie towarzyszyć może (choć nie musi) szereg dodatkowych zjawisk, takich jak dysocjacja elektrolityczna, transport jonów do elektrod, wtórne przemiany jonów na elektrodach i inne. W sensie technologicznym przez elektrolizę rozumie się wszystkie te procesy łącznie.Warunki standardowe (STP, ang. standard temperature and pressure) – ściśle określona temperatura i ciśnienie otoczenia, które stanowią rodzaj punktu odniesienia do rozmaitych obliczeń fizykochemicznych. Obecnie obowiązującą definicją Międzynarodowej Unii Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC) są:
    Sole – związki chemiczne powstałe w wyniku całkowitego lub częściowego zastąpienia w kwasach atomów wodoru innymi atomami, bądź grupami o właściwościach elektrofilowych, np. kationy metali, jony amonowe i inne postaci XR4 (gdzie X = {N, P, As, ...}, R - dowolna grupa organiczna) itp. Sole znalazły liczne zastosowania jako nawozy sztuczne, w budownictwie, komunikacji, przemyśle spożywczym i wielu innych. Sole występują w przyrodzie, jako minerały lub w organizmach żywych w roztworach płynów ustrojowych.

    Azotan miedzi(II), Cu(NO3)2 – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu azotowego i miedzi. Postać bezwodna tworzy niebiesko-zielone kryształy i sublimuje w próżni w temperaturze 150-200 °C.

    Własności[]

    Tworzy formy uwodnione Cu(NO3)2·xH2O, gdzie x = 2,5, 3 lub 6. Sześciowodzian (heksahydrat) łatwo traci wodę w temp. 25 °C dając Cu(NO3)·3H2O. Bezwodny Cu(NO3)2 jest otrzymywany z Cu oraz N2O4 zgodnie z reakcją

    Żelazo (Fe, łac. ferrum) – metal z VIII grupy pobocznej o dużym znaczeniu gospodarczym, znane od czasów starożytnych.Tlenek miedzi(II), CuO – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym miedź występuje na II stopniu utlenienia.
    Cu + 3N2O4 → [NO][Cu(NO3)3] + 2NO

    w obecności katalizatora MeCN, po której następuje rozkład [NO][Cu(NO3)2] do Cu(NO3)2. Próba dehydratacji dowolnego uwodnionego azotanu miedzi(II) przez ogrzewanie prowadzi jednak do tlenków, a nie Cu(NO3)2. W temp. 80 °C hydrat przekształca się bowiem w zasadowy azotan miedzi(II), Cu2(NO3)(OH)3, który po podgrzaniu do 180 °C daje CuO.

    Miedź (Cu, łac. cuprum) – pierwiastek chemiczny, z grupy metali przejściowych układu okresowego. Nazwa miedzi po łacinie (a za nią także w wielu innych językach, w tym angielskim) pochodzi od Cypru, gdzie w starożytności wydobywano ten metal. Początkowo nazywano go metalem cypryjskim (łac. cyprum aes), a następnie cuprum. Posiada 26 izotopów z przedziału mas 55-80. Trwałe są dwa: 63 i 65.Utleniacz – pierwiastek lub związek chemiczny, będący w analizowanej reakcji redoks akceptorem (przyjmującym) elektronów. Utleniacze w reakcjach zmniejszają swój stopień utlenienia i jednocześnie powodują jego wzrost w pozostałych produktach reakcji.

    Otrzymywanie[]

    Azotan miedzi można otrzymać np.:

  • w reakcji kwasu azotowego z miedzią:
  • ze stężonym kwasem azotowym: Cu + 4HNO3 → Cu(NO3)2 + 2NO2↑ + 2H2O z rozcieńczonym, zimnym kwasem azotowym: 3Cu + 8HNO3 → 3Cu(NO3)2 + 2NO↑ + 4H2O
  • w reakcji kwasu azotowego z tlenkiem miedzi lub węglanem miedzi
  • w procesie elektrolizy azotanu amonu z użyciem elektrody miedzianej.
  • W warunkach standardowych uwodniony azotan miedzi jest niebieskim, krystalicznym ciałem stałym. Rozpuszcza się w wodzie. Roztwór ma odczyn kwasowy.

    PubChem – baza danych związków chemicznych zarządzana przez National Center for Biotechnology Information (NCBI), który jest częścią National Library of Medicine, który z kolei jest instytucją podległą United States National Institutes of Health (NIH). Baza powstała w 2004 r., a jej głównym celem jest przyspieszenie badań nad lekami poprzez obniżenie kosztów dostępu do informacji.Kwas azotowy, HNO3 – nieorganiczny związek chemiczny, jeden z najsilniejszych kwasów tlenowych. Resztą kwasową jest w nim grupa azotanowa zawierająza azot na V stopniu utlenienia.

    Zastosowanie[]

    Stosowany jest m.in. do barwienia ceramiki, nabłyszczania żelaza, produkcji papieru światłoczułego, jako utleniacz w paliwach rakietowych i w pirotechnice.

    Przypisy

    1. Pradyot Patnaik: Handbook of Inorganic Chemicals. The McGraw-Hill Companies, 2003, s. 269–271. ISBN 0-07-049439-8.
    2. H. Wayne Richardson: Copper Compounds. W: Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry. Wiley-VCH, Weinheim, 2005. DOI: 10.1002/14356007.a07_567.
    3. Azotan miedzi(II) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
    4. Department of Chemistry, The University of Akron: Cupric nitrate (ang.). [dostęp 2012-02-23].
    5. Azotan miedzi(II). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
    6. CRC Handbook of Chemistry and Physics. Wyd. 83. Boca Raton: CRC Press, 2003, s. 4-23.
    7. Pass, Sutcliffe: Practical Inorganic Chemistry. London: Chapman and Hall, 1968.
    8. C. Housecroft, E. Sharpe: Inorganic Chemistry. Pearson Prentice Hall, 2005 (wydanie II), s. 636. ISBN 0130-39913-2.
    Węglan miedzi(II), CuCO3 – nieorganiczny związek chemiczny, sól miedzi na II stopniu utlenienia i kwasu węglowego. W pirotechnice używany do barwienia płomienia na niebiesko. Węglan miedzi(II) występuje w przyrodzie jako minerał malachit, który należy do minerałów pospolitych, szeroko rozpowszechnionych na Ziemi.Skala pH – ilościowa skala kwasowości i zasadowości roztworów wodnych związków chemicznych. Skala ta jest oparta na aktywności jonów hydroniowych [H3O] w roztworach wodnych.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.