Awit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Awitimię męskie pochodzenia łacińskiego, pochodzące od łacińskiego przymiotnika pospolitego avitus, który oznaczał „pochodzący od przodków, wrodzony, dziedziczny”. Istniało 8 świętych o tym imieniu. W Polsce Awit nadawany jest co najmniej od 1777 roku.

Saint-Avit-Saint-Nazaire – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Akwitania, w departamencie Żyronda. Nazwa miejscowości pochodzi od imienia św. Awita.Saint-Avit-de-Tardes – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Limousin, w departamencie Creuse. Nazwa miejscowości pochodzi od imienia św. Awita.

Żeński odpowiednik: Awita

Awit | edytuj kod]

  • 21 stycznia, jako wspomnienie Awita I, biskupa Clermont
  • 5 lutego, jako wspomnienie św. Awita z Vienne,
  • 17 czerwca, jako wspomnienie św. Awita z Micy.


  • Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Eparchiusz Awitus, Flavius Eparchius Avitus (ok. 395 – wiosna 457) – dowódca wojsk rzymskich za czasów Petroniusza Maksymusa. Cesarz zachodniorzymski od 9/10 lipca 455 do 17/18 października 456 roku. Został obalony w wyniku przegranej bitwy z siłami Rycymera i Majoriana pod Placencją. Zwycięzcy oszczędzili go i uczynili go biskupem Placencji, którym pozostał do swej śmierci w 457 roku.
    Imię literackie – imię, które z reguły po raz pierwszy pojawia się w dziele literackim i zostało wymyślone przez autora tego dzieła. Nazwa imię literackie może odnosić się także do imion występujących tylko w baśniach, bajkach, podaniach i legendach.
    Saint-Avit-Rivière – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Akwitania, w departamencie Dordogne. Nazwa miejscowości pochodzi od imienia św. Awita.
    Awita – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, pochodzące od łacińskiego słowa avitus i oznaczające "należąca do przodków". Patronem tego imienia jest m.in. św. Awit, biskup Wiednia.
    Saint-Abit – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Akwitania, w departamencie Pireneje Atlantyckie. Nazwa miejscowości pochodzi od imienia św. Awita.
    Awit z Bragi – kapłan z Bragi. Od ok. 410 r. przebywał w Jerozolimie. Brał udział w toczących się wówczas dysputach na temat pelagianizmu. Przyczynił się do szerzenia kultu świętego Szczepana, tłumacząc z greki na łacinę tekst opowiadający o odkryciu jego relikwii (co miało miejsce nieopodal Jerozolimy, w 415 r.) i wysyłając go wraz z relikwiami świętego, za pośrednictwem Pawła Orozjusza, na zachód Europy.
    Wiosna − jedna z czterech podstawowych pór roku w przyrodzie, w strefie klimatu umiarkowanego. Charakteryzuje się umiarkowanymi temperaturami powietrza z rosnącą średnią dobową, oraz umiarkowaną ilością opadu atmosferycznego.

    Reklama