• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Awatary Wisznu

    Przeczytaj także...
    Tretajuga (dewanagari त्रेतायुग , ang. Treta Yuga) – w kosmologii hinduistycznej druga część mahajugi trwająca 1 296 000 lat. Przed tretajugą jest satjajuga, a po: dwapara- i kalijuga. Tretajuga jest określana jako wiek srebrny.Wedy, Weda (dewanagari वेद , "wiedza"; podobieństwo tych słów wynika ze wspólnego językowego praprzodka indosłowiańskiego) – święte księgi hinduizmu, najstarsza grupa religijnych tekstów sanskryckich, które stanowiły całość ówczesnej wiedzy człowieka o świecie ludzi i bogów; antologia tekstów z różnych okresów, o różnej tematyce, budowie i przeznaczeniu. Objętością Wedy przewyższają Biblię sześciokrotnie.
    Daśawatara ( dewanagari दशावतार , trl. daśāwatāra , ang. Dasavatara, Dziesięć Awatarów) – to tradycyjne dziesięć najbardziej znanych postaci awatarów Wisznu, które opisuje Garudapurana (1.86.10-11). Awatary te są śmiertelne, po spełnieniu misji na Ziemi umierają .
    Dziesięć awatar Wisznu – od lewego górnego rogu, zgodnie z ruchem wskazówek zegara: Matsja, Kurma, Waraha, Wamana, Kryszna, Kalkin, Budda, Paraśurama, Rama, Narasinha (w środku Kryszna)

    Awatary Wisznu – wg wierzeń hinduizmu – kolejne wcielenia boga Wisznu.

    Zgodnie z treścią świętych ksiąg hinduizmu, Wisznu wielokrotnie pojawiał się na Ziemi w postaci awatarów, które interweniowały i zmieniały losy świata. Ich zasadniczym celem było m.in. ocalenie świata, przywrócenie zasad religijnych i zwalczanie demonów. Awatary te miały mieć charakter bezpośredni – kiedy Wisznu pojawił się w świecie materialnym, osobiście lub przez swe osobiste pełne ekspansje, inkarnacje takie określane są jako amśa, kala, guna, juga i manwantara, lub pośredni – gdy na polecenie Wisznu pojawiali się w tym świecie jego towarzysze; inkarnacje takie określane są jako śaktjaweśa.

    Hajagriwa (sanskryt: हयग्रीव Hayagrīva, dosłownie "końska szyja" − w mitologii hinduskiej jeden z dajtjów, który ukradł Wedy z ust Brahmy. Został zabity przez Wisznu pod postacią ryby. Według innej wersji mitu jako człowiek o głowie konia (Hajaśirsza) uratował Wedy wykradzione przez Dajtjów.Narada, Narada muni (Sanskryt: नारद मुनी, nārada munī) – inkarnacja, awatara Wisznu, wędrowny mędrzec (ryszi), asceta , syn Brahmy, wieczny brahmaćarin. Zaliczany jest do grupy dewarszich . Podróżując z wynalezionym przez siebie instrumentem - winą - po całym wszechświecie naucza bhaktijogi.

    Awatary[ | edytuj kod]

    1. purusza-awatary,
    2. lila-awatary,
    3. guna-awatary,
    4. manwantara-awatary,
    5. juga-awatary,
    6. śaktjaweśa-awatary.

    Juga Awatary[ | edytuj kod]

  • w satjajudze jest koloru białego;
  • w tretajudze jest koloru czerwonego,
  • w dwaparajudze jest czarniawy,
  • w kalijudze jest również czarniawy, ale czasami, w szczególnych kalijuga, przyjmuje kolor żółtawy (jak w przypadku Ćajtanja Mahaprabhu).
  • Manwantara Awatary[ | edytuj kod]

    1. Jadźnia,
    2. Wibhu,
    3. Satjasena,
    4. Hari,
    5. Waikuntha,
    6. Adźita,
    7. Wamana,
    8. Sarwabhauma,
    9. Riśabha,
    10. Wiswakena,
    11. Dharmasetu,
    12. Sudhama,
    13. Jogeśwara,
    14. Brhadbhanu.

    Spośród tych czternastu manwantara-awatarów Jadźnia i Wamana są również lila-awatarami, tych czternastu manwantara-awatarów nazywa się także waibhawa-awatara.

    Kalpa (skt.), eon – termin z zakresu kosmologii hinduistycznej i buddyjskiej oznaczający określony zakres czasu, różny dla każdej z religii.Budda; skr. बुद्ध buddha – przebudzony, oświecony; chiń. fo (佛), fotuo (佛陀); kor. bul, pult’a; jap. butsu (仏), hotoke (仏), budda (仏陀); wiet. phật, phật-đà, Bột đà; tyb. sangdzie (སངས་རྒྱས།, Wylie: sangs.rgyas).

    Śaktjaweśa awatary[ | edytuj kod]

  • pośrednie
  • bezpośrednie
  • Kiedy Wisznu przychodzi osobiście, jest on zwany sakśat, czyli bezpośrednim śaktjaweśa-awatarem, a kiedy upełnomocnia jakąś żywą istotę, aby go reprezentowała, to ta żywa istota jest zwana inkarnacją pośrednią, czyli aweśa.

    Indra (sanskr. इन्द्र lub इंद) – w mitologii indyjskiej jeden z najważniejszych z bogów panteonu wedyjskiego, najczęściej wymieniane w Rygwedzie bóstwo, król bogów.Satjajuga (dewanagari सत्य युग, ang. Satya Yuga) – w kosmologii hinduistycznej pierwsza część mahajugi trwająca 1 728 000 lat.

    Przykładami awatarów pośrednich są czterej Kumarowie, Narada, Prithu i Paraśurama. Są to w rzeczywistości żywe istoty, ale otrzymały one szczególną moc od Wisznu. Kiedy Wisznu wyposaża jakieś istoty w szczególną siłę czy bogactwo, są one wówczas zwane aweśa-awatarami. Czterej Kumarowie szczególnie reprezentują moc wiedzy Wisznu, a Narada reprezentuje służbę oddania dla Wisznu. Służba oddania jest również reprezentowana przez Ćajtanję, który jest uważany za pełną reprezentację służby oddania. Brahma został wyposażony w moc stwarzania, a król Prithu w moc utrzymywania żywych istot. Podobnie, Paraśurama został obdarzony mocą unicestwiania elementów zła.

    Gauranga ( trl. gaurāṅga , dosłownie: złoty, piękny, złocisty, jasny, o złocistych kończynach) – jedno z imion Kryszny , spopularyzowane przez ruch Hare Kryszna .Wisznu (hindi: विष्णु) – jeden z najpopularniejszych dewów w hinduizmie, Bóg jedyny w wisznuizmie (największym wyznaniu hinduistycznym). Jeden z Trimurti (trójcy hinduistycznej) tworzonej wraz z Brahmą i Śiwą. Symbolizuje utrzymujący aspekt Boga, najczęściej identyfikowany z dwoma swoimi Awatarami: Kryszną i Ramą.

    Kalpa Awatary[ | edytuj kod]

    Matsja. Pierwszy awatar Wisznu

    Dziesięć najbardziej znanych awatar Wisznu, czyli Daśawatara, opisuje Garudapurana (1.86.10-11). Pojawiając się w ciągu jednego dnia Brahmy zwane są Kalpa-awatarami

    Pojawiają się kolejno:

    W okresie „ | edytuj kod]

    1. Matsja – pod postacią ryby 2. Kurma – pod postacią żółwia 3. Waraha – pod postacią dzika 4. Narasinha – pod postacią pół człowieka, pół lwa

    W okresie „ | edytuj kod]

    5. Wamana – pod postacią karła 6. Paraśurama – pod postacią człowieka 7. Rama – pod postacią księcia Ajodhji

    W okresie „ | edytuj kod]

    8. Kryszna – pod postacią człowieka, urodzonego w rodzinie pasterzy krów, który w przyszłości zostaje władcą

    W okresie „ | edytuj kod]

    9. Budda – pod postacią człowieka, jednak część hinduistów uważa, że dziewiątym awatarem był Balarama (który zstąpił na Ziemię razem z Kryszną) 10. Kalkin – pod postacią jeźdźca (na białym koniu), którego przyjście ma zwiastować koniec obecnej kali jugi; ma to nastąpić około 427 000 roku n.e.

    Zdecydowanie najbardziej czczeni spośród wyżej wymienionych awatar są Rama i Kryszna.

    Demon (stgr. δαίμων daimon – dosłownie ten, który coś rozdziela lub ten, który coś przydziela, także: nadprzyrodzona potęga, dola; łac. daemon) – istoty występujące w wielu wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, które zajmują pozycję pośrednią między bogami a ludźmi, między sferą ziemsko-ludzką, materialną, a sferą boską, czysto duchową; istoty o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej są to nieprzyjazne człowiekowi duchy, związane pierwotnie z pojęciem nieczystości sakralnej.Kurma ( dewanagari कूर्म अवतार , żółw ) – jeden z dziesięciu awatarów Wisznu. Gdy potop zabrał wiele dóbr, pośród których znalazła się amryta, boski nektar, pozwalająca zastępom niebian zachować wieczną młodość, wówczas Wisznu przeobraził się w olbrzymiego żółwia, po czym zanurzył się w falach bezkresnego oceanu. Na grzbiecie podźwigał górę Mandara, której zbocza oplótł boski wąż Wasuki. Asurowie pochwycili węża za głowę, niebianie za ogon i tak poczynioną mątewką poczęli ubijać ocean, tak jak mleczarze ubijają masło, aby otrzymać nektar. Poza amrytą z wód wyłoniły się inne skarby i małżonka Wisznu - Lakszmi. Żółw - podpora świata - symbolizuje skoncentrowaną potencję.

    Lila Awatary[ | edytuj kod]

    22 najważniejsze awatary Wisznu (ogólna liczba awatarów jest nieskończona): 1. Ćatursana (Czterej Synowie Brahmy) 2. Waraha (Dzik) 3. Narada Muni (Wędrowny Mędrzec) 4. Nara-Narajana (Bliźnięta) 5. Kapila 6. Dattatreja (awatara Trimurti) 7. Jadźna (Wisznu w roli Indry) 8. Ryszabha (Ojciec króla Bharaty) 9. Prythu (Król, który uczynił Ziemię piękną i atrakcyjną) 10. Matsja (Ryba) 11. Kurma (Żółw) 12. Dhanwantari (Ojciec Ajurwedy) 13. Mohini (Urzekająca Kobieta) 14. Narasinha (Człowiek-Lew) 15. Wamana (Karzeł) 16. Paraśurama (Rama z toporem) 17. Wjasa (Twórca Wed) 18. Ramaćandra (Król Ajodhji) 19. Balarama (starszy brat Kryszny) 20. Kryszna (Pasterz-Król) 21. Budda Siakjamuni (Zwodziciel)

    Ponadto wymienione są jeszcze trzy awatary:

    Dwaparajuga (dewanagari द्वापरयुग , ang. Dvapara Yuga) – w kosmologii hinduistycznej trzecia część mahajugi trwająca 864 000 lat. Dwaparajugę poprzedzają satja- i tretajuga, a po niej następuje kalijuga. Dwaparajuga jest określana jako wiek brązowy.Balarama ( dewanagari बलराम , inne imiona: Baladewa, Balabhadra i Halajudha) – starszy brat Kryszny. W południowych Indiach i w wielu kierunkach wisznuizmu uznawany jest za ósmy awatar Wisznu. Inne tradycje podają, że jest manifestacją Śeszy - boskiego węża, na którym odpoczywa Wisznu.
    1. Priśnigarbha (Syn Priśni) 2. Hajagriwa (Koń) 3. Hansa (Łabędź)

    Pośród tych inkarnacji, inkarnacja Hamsa i Mohini nie są wiecznymi, natomiast Kapila, Dattatreja, Riśabha, Dhanwantari i Wjasa są pięcioma wiecznymi formami.

    Gaudija wisznuizm, opierając się na interpretacji powyższego tekstu oraz Puran i Mahabharaty, twierdzi, że Ćajtanja Mahaprabhu (prorok i wizjoner z XV w.) jest również awatarem Wisznu (a właściwie Kryszny); określany jest jako „Złoty Awatara” (Gauranga).

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Śrimad-Bhagavatam.
    2. Złoty Avatara, Rozdz. 8. Bhaktiwedanta Swami Prabhupada. Wydawnictwo The Bkaktivedanta Book Trust.
    3. Bhagawatapurana, 01.02.34.
    4. Bhagawatapurana, 01.03.06.
    5. Bhagawatapurana, 01.03.07.
    6. Bhagawatapurana, 01.03.08.
    7. Bhagawatapurana, 01.03.09.
    8. Bhagawatapurana, 03.24.01-19.
    9. Bhagawatapurana, 01.03.11.
    10. Bhagawatapurana, 01.03.12.
    11. Bhagawatapurana, 01.03.13.
    12. Bhagawatapurana, 01.03.14.
    13. Bhagawatapurana, 01.03.15.
    14. Bhagawatapurana, 01.03.16.
    15. Bhagawatapurana, 01.03.17.
    16. Bhagawatapurana, 01.03.18.
    17. Bhagawatapurana, 01.03.19.
    18. Bhagawatapurana, 01.03.20.
    19. Bhagawatapurana, 01.03.21.
    20. Śrimad Bhagavatam, 01.03.22.
    21. Bhagawatapurana, 01.03.23.
    22. Bhagawatapurana, 01.03.24.
    23. Śrimad Bhagavatam, 10.03.41.
    24. Śrimad Bhagavatam, 02.07.11.
    25. Śrimad Bhagavatam, 11.13.19.
    26. Złoty Avatara. Rozdz. 7. Bhaktiwedanta Swami Prabhupada. Wydawnictwo The Bkaktivedanta Book Trust.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Nama-hatta, Biblioteka On-line
  • <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Purany (dewanagari पुराण, trl. purāṇa) – gatunek literacki świętych pism hinduizmu. Poruszają tematy takie jak: historia, religia, tradycja. Niektóre z nich zawierają opowieści z mitologii indyjskiej.




    Warto wiedzieć że... beta

    Narasinha (dewanagari नृसिंह, nara - człowiek, sinha - lew) – w hinduizmie czwarta awatara Wisznu pojawiająca się w postaci człowieka z głową lwa.
    Abhaj Ćaranarawinda Bhaktiwedanta Swami Prabhupada (Sanskryt अभयचरणारविन्द भक्तिवेदान्त स्वामीप्रभुपाद, trl. abhaya-caraṇāravinda bhakti-vedānta svāmī prabhupāda, bengali অভয়চরনাবিন্দ ভক্তিবেদান্ত স্বামীপ্রভুপাদ, ang. Abhay Charanaravinda Bhaktivedanta Swami Prabhupada ) (ur. 1 września 1896, zm. 14 listopada 1977) – założyciel i aćarja Międzynarodowego Towarzystwa Świadomości Kryszny, pierwszej grupy wisznuickiej, której udało się działać (zdobywać wyznawców, zakładać ośrodki itp.) na szeroką skalę na Zachodzie.
    Rama (dewanagari राम, tamilski இராமர்), Ramaćandra – w hinduizmie jedno z wcieleń boga Wisznu. Rama bywa postrzegany jako Bóg Najwyższy .
    Narada, Narada muni (Sanskryt: नारद मुनी, nārada munī) – inkarnacja, awatara Wisznu, wędrowny mędrzec (ryszi), asceta , syn Brahmy, wieczny brahmaćarin. Zaliczany jest do grupy dewarszich . Podróżując z wynalezionym przez siebie instrumentem - winą - po całym wszechświecie naucza bhaktijogi.
    Paraśurama (Rama Dzierżący Topór) – postać, często wzmiankowana w literaturze, nie była jednak nigdy szczególnym przedmiotem kultu. Jak mówi mit, Dzierżący Topór, rozprawił się surowo z niegodziwym królem Kartawirją i rozzuchwaloną klasą kszatrijów, wojowników. W walce z nim Ganeśa stracił jeden ze swych kłów.
    Ajurweda (dew. आयुर्वेद, ang. Ayurveda) – system medycyny indyjskiej rozwinięty w starożytności. Termin ajurweda jest złożeniem słów ajuh (sanskr. āyuh) – „życie” oraz weda (Pismo dewanagari वेद ), oznacza „wiedzę o życiu” lub „przebieg życia”. Ajurweda zajmuje się zdrowiem fizycznym, psychicznym i duchowym. Jako koncepcja zdrowia i terapii jest uznawana od 1979 przez Światową Organizację Zdrowia Jest jednym z niewielu systemów medycyny niekonwencjonalnej, wykorzystujących chirurgię.
    Mahabharata (skr. Mahābhārata, महाभारत) – jeden z dwóch głównych hinduistycznych poematów epickich (obok Ramajany), znajdujący się w kategorii smryti i należący do głównych dzieł literatury indyjskiej. W hinduizmie nazywany jest piątą Wedą. Utwór jest najdłuższym utworem literackim i eposem na świecie. Zawiera 100 000 ślok (200 tysięcy wersów), tak więc jest dziesięć razy dłuższy od Odysei i Iliady razem wziętych. Epos opowiada o historii starożytnych Indii. W jego skład wchodzi jedno z najważniejszych dzieł hinduizmu – Bhagawadgita.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.04 sek.