• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Auzoniusz



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Alemanowie, Alamanowie – germański związek plemienny; od III wieku n.e. prowadzący najazdy na zachodnie prowincje cesarstwa rzymskiego.Paulin z Noli, Paulin Miłościwy, właśc. Poncjusz Metropiusz Anicjusz Paulin, łac. Pontius Meropius Anicius Paulinus, fr. Meropius Pontius Paulinus, wł. San Paolino di Nola, cs. Swiatitiel Pawlin Miłostiwyj, jepiskop Nołanskij (ur. ok. 353 w Bordeaux, zm. 22 czerwca 431 w Noli) – rzymski kapłan i poeta chrześcijański, biskup Noli, święty katolicki i prawosławny.
    Pomnik Auzoniusza w Mediolanie

    Auzoniusz, Decimus Ausonius Magnus (ur. około 310 roku w Burdigali, zm. po roku 393) – starożytny poeta i retor.

    Auzoniusz był synem Juliusza Auzoniusza (Iulius Ausonius, ok. 290–378) lekarza greckiego pochodzenia. Jego matka Emilia Eonia (Aemilia Aeonia), córka Cecyliusza Argicjusza Arboriusza (Caecilius Argicius Arborius) miała przodków z obu stron wywodzących się z arystokratycznych rodzin z południowo-zachodniej Galii. Kształcił się najpierw przez pewien czas w Tolosie pod okiem wuja Arboriusza (Aemilius Magnus Arborius), który był retorem w Konstantynopolu i kształcił jednego z synów Konstantyna Wielkiego. Później Auzoniusz kontynuował naukę w Burdigali. Około 334 otrzymał stanowisko gramatyka, a następnie retora w szkole w rodzinnym mieście.

    Wojna trojańska – według Homera i antycznych historyków trwające 10 lat oblężenie Troi przez greckich Achajów. Mitycznym powodem konfliktu było porwanie Heleny, żony króla Sparty – Menelaosa, przez Parysa, księcia trojańskiego, syna króla Priama. Menelaos wezwał na pomoc swojego jedynego brata Agamemnona, króla Argos i Myken oraz wszystkie księstwa achajskie. Na leżącą w północnej Anatolii i dotąd niezdobytą Troję, na 1185 okrętach ruszyli wojownicy achajscy.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    W 364 roku, jako znany w całej Galii nauczyciel, został wychowawcą Gracjana syna cesarza Walentyniana I, na jego dworze w Trewirze. Wziął udział w wyprawie Walentyniana przeciw Alemanom w latach 368–369. W 370 został comesem, a w latach 375–378 jako quaestor sacri palatii był odpowiedzialny za przygotowywanie praw. W 378 został prefektem pretorium Galii, podczas gdy jego syn Hesperiusz był prefektem pretorium Italii, Ilirii i Afryki. W 379 sprawował konsulat. Po śmierci Gracjana (383) powrócił do Burdigali i żył w swej posiadłości do śmierci po 393 roku. Jego wnuk Paulinus z Pelli również był poetą.

    Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Jednym z uczniów Auzoniusza był Paulin z Noli. Do jego przyjaciół należał Symmachus.

    Większość jego twórczości ma charakter pogański. Pod wpływem chrześcijaństwa powstały jedynie utwory Modlitwa poranna, Wiersze paschalne, Modlitwa w wierszach rofalickich.

    Poglądy Auzoniusza są trudne do sklasyfikowania. Część badaczy (np. Angelo Di Berardino) twierdzi, że z wiary był chrześcijaninem, ale z postawy wobec życia – poganinem. Inni, np. César Vidal Manzanares – że był poganinem, który wprawdzie uznawał Boga chrześcijan, lecz jako jednego z wielu bogów.

    Homer (st.gr. Ὅμηρος, Hómēros, nw.gr. Όμηρος) (VIII wiek p.n.e.) – grecki pieśniarz wędrowny (aojda), epik, śpiewak i recytator (rapsod). Uważa się go za ojca poezji epickiej. Najstarszy znany z imienia europejski poeta, który zapewne przejął dziedzictwo długiej i bogatej tradycji ustnej poezji heroicznej. Do jego dzieł zalicza się eposy: Iliadę i Odyseję. Grecka tradycja widziała w nim również autora poematów heroikomicznych Batrachomyomachia i Margites oraz Hymnów homeryckich. Żaden poeta grecki nie przewyższył sławą Homera. Na wyspach Ios i Chios wzniesiono poświęcone mu świątynie, a w Olimpii i Delfach postawiono jego posągi. Pizystrat wprowadził recytacje homeryckich poematów na Panatenaje.Konstantyn I Wielki łac. Gaius Flavius Valerius Constantinus (ur. 27 lutego ok. 272 w Niszu w dzisiejszej Serbii, zm. 22 maja 337) – cesarz rzymski od 306 roku, święty Kościoła prawosławnego.

    W opinii Józefa Mantke większość utworów Auzoniusza ma niewielką wartość poetycką, a niektóre są cennym źródłem historycznym, zwłaszcza dla dziejów kultury późnego antyku.

    Lista utworów[ | edytuj kod]

  • Epigramata de diversis rebus (Epigramy na różne tematy) – około 120 epigramów o różnej tematyce
  • Ephemeris id est totius diei negotium (Dziennik, czyli Zajęcia w ciągu całego dnia) – opis zajęć trwających od rana do wieczora o różnym metrum, skomponowany przed 367. Zachował się tylko początek i koniec
  • Parentalia (Wspomnienie zmarłych krewnych) – 30 poematów różnej długości, mające głównie metrum elegijne o zmarłych ułożone po konsulacie, gdy był od 36 lat wdowcem
  • Commemoratio professorum Burdigalensium lub Professores (Wspomnienie o profesorach z Burdigali) – kontynuacja Parentalia dotycząca 24 znanych nauczycieli z rodzinnej Burdigali
  • Epitaphia heroum qui bello Troico interfuerunt (Epitafia na bohaterów trojańskich) – 26 epitafiów związanych z bohaterami wojny trojańskiej przetłumaczone z języka greckiego
  • Caesares (Żywoty cesarzy) – o dwunastu cesarzach opisanych przez Swetoniusza
  • Ordo urbium nobilium (Szereg miast sławnych) – utwory dotyczące 20 miast (od Rzymu po Burdigalę), heksametrem skomponowane po upadku Maksymusa w 388
  • Ludus VII Sapientium – rodzaj gry lalek, w której siedmiu siedmiu mędrców występuje kolejno i przedstawia swe wypowiedzi
  • Idyllia – 20 utworów pogrupowanych według arbitralnie ustalonych tytułów, wśród nich najbardziej znane:
  • Mosella (Mozela) – powstały w latach 370–371 poemat epicki w 483 heksametrach z podróży po rzece
  • Griphus ternarii numeri (Zagadka cyfry 3)
  • De aetatibus Hesiodon
  • Monosticha de aerumnis Herculis
  • De ambiguitate eligendae vitae
  • De viro bono
  • EST et NON
  • De rosis nascentibus
  • Versus paschales
  • Epicedion in patrem (Pieśń żałobna na śmierć ojca)
  • Technopaegnion (Igraszki wersyfikacyjne) – cykl 12 utworów powstałych w latach 389–390
  • Cento nuptialis (Centon weselny) – opis uroczystości weselnych za pomocą cytatów Wergiliusza
  • Bissula
  • Protrepticus
  • Genethliacon
  • Eglogarum liber (Księga drobnych utworów) – kolekcja różnego rodzaju astronomicznych i astrologicznych wersyfikacji w metrum epickim i elegijnym
  • Libri de fasti (Księgi o kalendarzu) – wierszowany katalog wszelkiego rodzaju wiedzy
  • Epistolarum liber – 25 wierszowanych listów w różnym metrum
  • Gratiarum actio ad Gratianum imperatorem pro consulatu (Mowa dziękczynna do Gracjana za otrzymany konsulat) – mowa dziękczynna prozą skierowana do cesarza Gracjana z okazji uzyskania urzędu konsula, wydana w Trewirze w 379
  • Periochae Homeri Iliadis et Odyssiae – przypisywane Auzoniuszowi streszczenie prozą Iliady i Odysei Homera
  • Praefatiunculae – przedmowy autorstwa poety do różnych zbiorów jego wierszy, w tym odpowiedzi na prośby cesarza Teodozjusza o jego wiersze
  • De herediolo (Majątek rodzinny)
  • Cupido cruciatus (Cierpienia Kupidyna)
  • Oratio consulis Ausonii versibus rophalicis (Modlitwa konsula Auzoniusza w wierszach rofalickich)
  • WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Tuluza (fr. Toulouse, oks. Tolosa) – miejscowość i gmina we Francji, stolica regionu Midi-Pyrénées, w departamencie Górna Garonna, nad rzeką Garonną.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Konsul (łac. consul – l.mn. consules) – w starożytnym Rzymie, w okresie republiki był jednym z dwóch najwyższych rangą urzędników wybieranych przez komicja centurialne na roczną kadencję. Był odpowiedzialny za politykę zagraniczną.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Gracjan, Gratianus, Flavius Gratianus Augustus (ur. 18 kwietnia 359 w Sirmium, zm. 25 sierpnia 383 pod Lugdunum) – cesarz rzymski, syn cesarza Walentyniana I i jego pierwszej żony – Sewery. Tytuł Augusta otrzymał w 367 roku, po śmierci ojca w 375 został cesarzem rzymskim na Zachodzie. Mianował swojego 4-letniego przyrodniego brata – Walentyniana II współcesarzem. Był władcą chrześcijańskim, odmówił przyjęcia tytułu Pontifex Maximus.
    Anna Świderkówna (ur. 5 grudnia 1925 w Warszawie, właśc. Anna Świderek (do lat 70. XX wieku publikowała pod tym nazwiskiem), zm. 16 sierpnia 2008 tamże) – polska historyk literatury, filolog klasyczny, papirolog, biblistka, tłumaczka; profesor Uniwersytetu Warszawskiego, popularyzatorka wiedzy o antyku i Biblii. Ponad 30 lat kierowała Katedrą Papirologii (późniejszym Zakładem Papirologii) UW.
    Epitafium (z gr. ἐπιτάφιος epi-taphios, "nad grobem", "na kamieniu nagrobnym") – napis umieszczony na nagrobku lub pomniku upamiętniający lub sławiący zmarłego.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    César Vidal Manzanares (ur. 1958) – hiszpański historyk, filozof, pisarz i publicysta, a także działacz społeczny i polityczny na rzecz praw człowieka. Stał na czele zespołu tłumaczącego na język hiszpański Czarną księgę komunizmu. Publikował m.in. w piśmie "La Razon". Dwie jego książki na temat Hiszpańskiej wojny domowej zostały bestsellerami. Laureat wielu nagród literackich.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.057 sek.