• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Autobiografia



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Karol Ludwik Koniński (ur. 1 listopada 1891 we Lwowie, zm. 23 marca 1943 w Rudawie pod Krakowem) – publicysta, krytyk literacki, prozaik, badacz kultury ludowej.Dziennik (diariusz, dyariusz) – gatunek autobiograficzny, zapiski bieżące, sporządzane dla potrzeb własnych lub w charakterze twórczości literackiej (publikowanej na bieżąco, bądź później w postaci zbiorczej). Składa się z codziennych wpisów, które mogą być opatrzone datą i informacją o miejscu powstania. Termin "dziennik" wywodzi się od łacińskiego wyrazu diarium, oznaczającego początkowo codziennie porcje pokarmu, rozdawane np. żołnierzom. Później słowo to zaczęło oznaczać również zapiski codzienne.
    Formy autobiograficzne[ | edytuj kod]

    Autobiografia występować może w bardzo różnych kształtach literacko-gatunkowych: m.in. w formie ciągłej narracji autobiograficznej (porównywalnej z powieściową), dziennika (zwłaszcza dziennika intymnego), w formie cyklu listów, pamiętnika, eseju, gawędy wspomnieniowej. Tradycyjnie wyróżniane przez badaczy gatunki literatury dokumentu osobistego są dodatkowo zróżnicowane wewnętrznie.

    Friedrich Wilhelm Nietzsche (ur. 15 października 1844 w Röcken w okolicach Naumburg (Saale), zm. 25 sierpnia 1900 w Weimarze) – filozof, filolog klasyczny, prozaik i poeta. Kategorią centralną filozofii Nietzschego jest filozofia życia, ujmowanie rzeczywistości, a więc także człowieka, jako życia. Prowadzi to do zanegowania istnienia ukrytego sensu i układu świata - esencji, rzeczywistość staje się wobec tego chaosem. Konsekwencję tego stanowi radykalna krytyka chrześcijaństwa oraz współczesnej autorowi zachodniej kultury, jako opartych na tym złudzeniu. Istotny jest także szacunek wobec wartości obecnych w antycznej kulturze greckiej, wraz z postulatem powrotu do niej.Marie-Henri Beyle (ur. 23 stycznia 1783 w Grenoble - zm. 23 marca 1842 w Paryżu), bardziej znany jako Stendhal – francuski pisarz romantyk, prekursor realizmu w literaturze, wolnomularz.

    Autobiografia[ | edytuj kod]

    Obok autobiografii „właściwej”, obejmującej przebieg całego życia, przedstawiony zgodnie z wewnętrzną prawdą człowieka, znane są odmiany, takie jak: autobiografia mistyczna (rozwijana w tradycji katolickiej i ukazująca dążenie duszy do zjednoczenia z Bogiem); autobiografia duchowa (ukształtowana w tradycji protestanckiej, skupiona na dziejach nawrócenia grzesznika, później rozwijająca się także jako dzieje powołania artysty, uczonego, przywódcy). Autobiografia ma wyraźnie retrospektywny charakter, a jej stosunek do przeszłości jest zbliżony do epickiego dystansu czasowego.

    Karol Irzykowski (ur. 23 stycznia 1873 w Błażkowej pod Jasłem, zm. 2 listopada 1944 w Żyrardowie) – polski krytyk literacki i filmowy, poeta, prozaik, dramaturg, teoretyk filmu, tłumacz, szachista.Stefan Wyszyński (ur. 3 sierpnia 1901 w Zuzeli, zm. 28 maja 1981 w Warszawie) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup diecezjalny lubelski w latach 1946–1948, arcybiskup metropolita gnieźnieński i warszawski oraz prymas Polski w latach 1948–1981, kardynał prezbiter od 1953. Zwany Prymasem Tysiąclecia, sługa Boży Kościoła katolickiego.

    Dziennik[ | edytuj kod]

    Dziennik występuje w odmianach, takich jak: dziennik intymny, skupiony na życiu wewnętrznym i przedstawiający stany psychiczne oraz codzienne życie diarysty, często prowadzony przez wiele lat, a nawet całe życie jego autora (Philippe Lejeune proponuje w zamian kategorię dziennika osobistego, który obejmuje również dzienniki pisane z myślą o przyszłej publikacji); dziennik podróży, dziennik uwięzienia, dziennik choroby – prowadzone przez krótszy czas, zazwyczaj określające jakąś zmianę życiową lub opisujące nietypowe wydarzenia. Dziennik różni się od autobiografii przede wszystkim koncepcją czasu (bez wyraźnego dystansu czasowego), brakiem całościowego „projektu”, addytywnością i nieciągłością.

    Mark Twain, właściwie Samuel Langhorne Clemens (ur. 30 listopada 1835 w osadzie Florida, Monroe, stan Missouri, zm. 21 kwietnia 1910 w Redding, stan Connecticut) – amerykański pisarz pochodzenia szkockiego, satyryk, humorysta, wolnomularz. Do jego najbardziej znanych powieści należą Przygody Tomka Sawyera (1876), oraz Przygody Hucka (1884). Pisarz William Faulkner nazwał Twaina "ojcem amerykańskiej literatury".Roland Barthes fr: ʀɔlɑ̃: baʀt, (ur. 12 listopada 1915 w Cherbourg, Normandia, zm. 25 marca 1980 w Paryżu) – francuski krytyk literacki, pisarz, czołowy przedstawiciel strukturalizmu i poststrukturalizmu francuskiego, teoretyk semiologii.

    Pamiętnik, wspomnienia[ | edytuj kod]

    Pamiętnik to forma najbardziej zbliżona do autobiografii, ma taką samą konstrukcję czasu. Różni się przede wszystkim ukształtowaniem podmiotu, który w pamiętniku odgrywa mniejszą rolę, eksponując raczej wydarzenia, w których brał udział, niż swoje przeżycia wewnętrzne. Wspomnienia to termin używany niekiedy synonimicznie w stosunku do pamiętnika i autobiografii, jednak kompozycja wspomnień bywa zazwyczaj bardziej otwarta, cechuje się fragmentarycznością, a podmiot może w nich odsuwać się jeszcze dalej w głąb od pierwszego planu. Wspomnieniami nazywa się też całości wieloautorskie, zorganizowane wokół jednego tematu.

    Stanisław Leopold Brzozowski, pseud. Adam Czepiel (ur. 28 czerwca 1878 w Maziarni koło Chełma, zm. 30 kwietnia 1911 we Florencji) – polski filozof, pisarz, publicysta i krytyk teatralny i literacki epoki Młodej Polski. Zwolennik materializmu dziejowego, który wprowadził marksizm do myśli polskiej. Twórca "filozofii pracy". Znany głównie jako autor Legendy Młodej Polski oraz "pierwszej polskiej powieści intelektualnej", Płomienie. Znał kilka języków, m.in. niemiecki, francuski, rosyjski, angielski i włoski.Esej (fr. essai – „próba”) – forma literacka lub literacko-naukowa, prezentująca punkt widzenia autora. Esej może poruszać tematykę filozoficzną, społeczną lub artystyczną, być formą krytyki literackiej, manifestu politycznego lub też dotyczyć innych refleksji autora.

    Twórcy[ | edytuj kod]

    Twórcami słynnych autobiografii byli m.in.: św. Augustyn, św. Teresa, Piotr Abelard, Dante Alighieri, Francesco Petrarca, Benvenuto Cellini, Jean-Jacques Rousseau, Benjamin Franklin, Johann Wolfgang von Goethe, George Sand, Stendhal, John Ruskin, John Stuart Mill, Friedrich Nietzsche, Mark Twain, Franz Kafka, Albert Einstein, Anne Frank, André Gide, André Malraux, Jean-Paul Sartre, Roland Barthes.

    Daniel Rufeisen OCarm, także Oswald Rufeisen (ur. 1922 w Zadzielu k. Żywca, zm. 1998 w Hajfie) – polski kapłan katolicki żydowskiego pochodzenia, karmelita, konwertyta, misjonarz, tłumacz.Jean-Jacques Rousseau (ur. 28 czerwca 1712 w Genewie, zm. 2 lipca 1778 w Ermenonville) – genewski pisarz tworzący w języku francuskim, filozof i pedagog, autor koncepcji swobodnego wychowania.

    W literaturze polskiej: Jan Chryzostom Pasek (Pamiętniki), Stefan Żeromski, Stanisław Brzozowski, Karol Ludwik Koniński, Maria Dąbrowska, Karol Irzykowski, Zofia Nałkowska, Irena Krzywicka, Stefan Wyszyński, Aleksander Wat, Witold Gombrowicz (Dziennik), Gustaw Herling-Grudziński (Dziennik pisany nocą), Leopold Tyrmand (Dziennik 1954), Andrzej Bobkowski, Miron Białoszewski (Pamiętnik z powstania warszawskiego), Tadeusz Konwicki (Kalendarz i klepsydra), Zbigniew Żakiewicz, Czesław Miłosz, Sławomir Mrożek, Daniel Rufeisen, Karol Wojtyła (Dar i tajemnica, Wstańcie, chodźmy!).

    Benjamin Franklin (ur. 17 stycznia 1706 w Bostonie, zm. 17 kwietnia 1790 w Filadelfii) – drukarz, uczony, filozof, wolnomularz i polityk amerykański.Aleksander Wat, właściwie Aleksander Chwat (ur. 1 maja 1900 w Warszawie, zm. 29 lipca 1967 w Antony) – polski pisarz i poeta z kręgu futurystów, pochodzenia żydowskiego. Był również tłumaczem literatury anglosaskiej, francuskiej, niemieckiej, rosyjskiej i radzieckiej. Współtworzył polski futuryzm - w 1919 współaranżował „pierwszy polski występ futurystyczny”.


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Benvenuto Cellini (ur. 3 listopada 1500 we Florencji, zm. 14 lutego 1571 we Florencji) – rzeźbiarz, złotnik, pisarz i medalier florencki, manierysta.
    Pamiętnik – gatunek literatury stosowanej, relacja prozatorska o zdarzeniach, których autor był uczestnikiem bądź naocznym świadkiem. Pamiętnik (w przeciwieństwie do dziennika) opowiada o zdarzeniach z pewnego dystansu czasowego, w związku z czym kształtuje się dwupłaszczyznowość narracji: autor pamiętnika opowiadać może nie tylko o tym, jak zdarzenia przebiegały, lecz może ujawniać również swoje stanowisko wobec nich w chwili pisania.
    Gustaw Herling-Grudziński (ur. 20 maja 1919 w Kielcach, zm. 4 lipca 2000 w Neapolu) – polski pisarz, eseista, krytyk literacki, dziennikarz, żołnierz, więzień łagrów i obozów NKWD. Aresztowany w 1940 przez sowietów po wkroczeniu wojsk radzieckich do Polski. Jako zwolennik przedwojennej Polskiej Partii Socjalistycznej po wojnie dał się poznać jako krytyk dyktatury komunistycznej w Polsce i całej Europie Środkowo-wschodniej. Przez cały okres komunizmu w Polsce pozostał na wygnaniu jako polski emigrant polityczny. Kawaler Orderu Orła Białego.
    Zbigniew Żakiewicz (ur. 6 czerwca 1933 – właściwie urodzony w 1932, metrykę zmieniono w 1944, zm. 24 czerwca 2010 w Gdańsku) – polski pisarz, publicysta, rusycysta i historyk literatury rosyjskiej.
    Jan Paweł II (łac. Ioannes Paulus PP. II), właśc. Karol Józef Wojtyła (ur. 18 maja 1920 w Wadowicach, zm. 2 kwietnia 2005 w Watykanie) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy krakowski, a następnie arcybiskup metropolita krakowski, kardynał, zastępca przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski (1969-1978), 264. papież i 6. Suweren Państwa Miasto Watykan (16 października 1978 – 2 kwietnia 2005), kawaler Orderu Orła Białego, błogosławiony Kościoła katolickiego.
    Stefan Żeromski herbu Jelita (ur. 14 października 1864 w Strawczynie, zm. 20 listopada 1925 w Warszawie) – polski prozaik, publicysta, dramaturg, nazwany „sumieniem polskiej literatury”, wolnomularz; pierwszy prezes Polskiego PEN Clubu.
    Leopold Tyrmand, (ur. 16 maja 1920 w Warszawie, zm. 19 marca 1985 w Fort Myers na Florydzie) – polski pisarz i publicysta, popularyzator jazzu w Polsce.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.038 sek.