• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Auricularia

    Przeczytaj także...
    Sterygma (łac. sterigma) – u grzybów podstawkowych część podstawki, na której wyrasta zarodnik (bazydiospora). U grzybów z grupy tzw. złożonopodstawkowych z jednej komórki podstawki wyrasta jedna tylko sterygma. Następuje to najczęściej na górnej części podstawki, ale np. u uszakowców (Auriculariales) sterygmy wyrastają z boku podstawki. U złożonopodstawkowych sterygmy są zwykle wydłużone, by wynieść zarodniki na powierzchnię owocnika. U grzybów z grupy pojedynczopodstawkowych podstawki najczęściej są 4-sterygmowe, rzadziej 2-sterygmowe i sterygmy te są znacznie krótsze, niż u złożonopodstawkowych. Morfologia sterygm ma znaczenie przy mikroskopowym oznaczaniu niektórych gatunków grzybów.Władysław Wojewoda (ur. 20 maja 1932 w Przemyślu, zm. 3 listopada 2010) – polski biolog, pedagog, specjalista w zakresie botaniki i mykologii.
    Uszak bzowy, ucho bzowe (Auricularia auricula-judae (Bull.) Quél.) – gatunek grzyba z rodziny uszakowatych (Auriculariaceae).

    Auricularia Bull. (uszak) – rodzaj grzybów z rodziny uszakowatych (Auriculariaceae).

    Systematyka i nazewnictwo[ | edytuj kod]

    Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Auriculariaceae, Auriculariales, Auriculariomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

    Synonimy naukowe: Auricula Battarra ex Kuntze, Auricularia Bull. ex Juss., Auriculariella (Sacc.) Clem., Conchites Paulet, Traité Champ., Hirneola Fr., Laschia subgen. Auriculariella Sacc., Oncomyces Klotzsch, Patila Adans., Seismosarca Cooke:

    Pasożytnictwo, parazytyzm – forma antagonistycznego współżycia dwóch organizmów, z których jeden czerpie korzyści ze współżycia, a drugi ponosi szkody. Termin ten stosowany jest w biologii – w odniesieniu do dwóch organizmów różnych gatunków – oraz w socjologii, gdzie pasożytnictwem nazywany jest próżniaczy tryb życia osoby zdolnej do pracy. Zbliżonymi do pasożytnictwa formami – spotykanymi w biologii rozwoju – są szczególne taktyki rozrodcze prowadzone przez parazytoidy, pasożyty lęgowe oraz niektóre gatunki tzw. pasożytów płciowych (np. matronicowate).Synonim w taksonomii (skrót syn.) – nierównoważne określenia odnoszące się do tego samego taksonu. Wyróżnia się synonimy nomenklatoryczne (homotypowe) i taksonomiczne (heterotypowe). Taksony opisane synonimami pierwszego rodzaju oparte są na tym samym typie nomenklatorycznym. Zgodnie z międzynarodowymi kodeksami nomenklatorycznymi tylko jedna nazwa może być ważna, tj. zgodna z tymi przepisami. W sytuacji, gdy dwie lub więcej nazw opisują ten sam takson, ustalana jest nazwa ważna (pierwsza prawidłowo opisana), pozostałe stają się synonimami nomenklatorycznymi. Synonimy taksonomiczne powstają, gdy w wyniku rozwoju wiedzy, pewne taksony są dzielone, łączone lub przenoszone. Nazwy określane jako synonimy taksonomiczne odnoszą się do taksonów posiadających różne typy nomenklatoryczne i stają się synonimami w wyniku taksonomicznego osądu.

    Nazwę polską podał Franciszek Błoński w 1968 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym rodzaj ten opisywany był też jako ucho (przez Władysława Wojewodę w 1977 r.).

    Cechy charakterystyczne[ | edytuj kod]

    Saprotrofy i pasożyty powodujące białą zgniliznę drewna. Owocniki klapowate, a zarazem podobne do małżowiny ucha ludzkiego, konsystencji galaretowato-chrząstkowatej, często trochę łykowatej, po wyschnięciu rogowate. Dolna strona gładka do falistej, pokryta warstwą rodzajną. Wysyp zarodników: Biały, nieamyloidalny. Zarodniki cylindryczno-zakrzywione, gładkie, bez pory rostkowej. Podstawki podzielone poprzecznie, z czterema długimi sterygmami.

    Saprotrofy, roztocza, mikrokonsumenci – (z gr. saprós - zgniły) – cudzożywne organizmy pobierające energię z martwych szczątków organicznych, rozkładając je do związków prostych. Są reprezentowane przez liczne drobnoustroje (bakterie, grzyby). Do niedawna uważano, że także niektóre rośliny lądowe (np. gnieźnik leśny) odżywiają się saprofitycznie, jednak mogą one pobierać substancje pochodzące z rozkładu szczątków jedynie dzięki mikoryzie (patrz rośliny saprofityczne), a zatem dzięki ścisłej symbiozie z odpowiednim gatunkiem grzyba. To stawia je bliżej roślin pasożytniczych niż prawdziwych saprotrofów. Tradycyjnie jednak mimo to wciąż bywają określane jako saprofity lub rośliny saprofityczne. Obecnie ten typ odżywiania określany jest jako myko-heterotrofia – w tym układzie pasożytniczym właściwym saprofitem jest grzyb, a nie roślina.Owocnik, twór grzybniowy – zbita część grzybni, wytwarzana przez nią w formie charakterystycznej dla każdego gatunku, tworząca na zewnątrz lub wewnątrz zarodniki. Owocniki występują u grzybów wyższych; workowców i podstawczaków, a ich zadaniem jest wytwarzanie zarodników. Zbudowane są z dwóch rodzajów grzybni: płonnej – plektenchymy, stanowiącej rusztowanie i zarodnionośnej – obłoczni, w której wytwarzane są zarodniki. Mogą mieć różną postać, np. kapelusza osadzonego na trzonie, kopyta, bulwy, miseczki, maczugi, krzaczka, różdżki, płaskiej skorupy i inne. Istnieje ogromna różnorodność kształtów i barw owocników. Niemal wszystkie wyrastają nad ziemią, ale istnieją też owocniki podziemne, np. u trufli.

    Gatunki[ | edytuj kod]

  • Auricularia affinis (Jungh.) J.M. Mend. 1938
  • Auricularia americana Parmasto & I. Parmasto ex Audet 2003
  • Auricularia auricula-judae (Bull.) Quél. 1886 – uszak bzowy
  • Auricularia cornea Ehrenb. 1820
  • Auricularia delicata (Fr.) Henn. 1893
  • Auricularia fuscosuccinea (Mont.) Henn. 1893
  • Auricularia mesenterica (Dicks.) Pers. 1822 – uszak skórnikowaty
  • Auricularia nigricans (Sw.) Birkebak, Looney & Sánchez-García – uszak gęstowłosy
  • Auricularia peltata Lloyd 1922
  • Auricularia sordescens Ces. 1879
  • Wykaz gatunków (nazwy naukowe) na podstawie Index Fungorum. Obejmuje on wszystkie gatunki występujące w Polsce (2) i niektóre inne. Nazwy polskie według checklist Władysława Wojewody.

    Biała zgnilizna drewna, zgnilizna korozyjno-destrukcyjna, zgnilizna biała, zgnilizna biała jednolita – wada drewna, jedna z rodzajów zgnilizn z grupy zgnilizn miękkich. Zgnilizna ta stanowi formę pośrednią między korozyjną a destrukcyjną.Franciszek Błoński (ur. w 1867, zm. w 1910) – botanik i lekarz. Badacz flory Puszczy Białowieskiej (wspólnie z Karolem Drymmerem i Antonim Eismondem), Mazowsza i Gór Świętokrzyskich. Opracował monografię polnych mchów i wątrobowców. Od roku 1890 był współpracownikiem Komisji Fizjograficznej Akademii Umiejętności. Od roku 1891 praktykował jako lekarz w Spiczyńcach na Ukrainie

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
    2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
    3. Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
    4. Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. Warszawa: Bauer-Weltbild Media, 2006, s. 676. ISBN 83-7404-513-2.
    5. Index Fungorum (gatunki) (ang.). [dostęp 2013-10-20].
    Zarodnik, spora – termin stosowany w botanice, mykologii i mikrobiologii w odniesieniu do komórki służącej do rozmnażania protistów, roślin (mszaki, paprotniki) i grzybów. Zarówno termin „zarodnik” jak i „spora” są stare – pochodzą z czasów, gdy nie znano jeszcze dokładnie procesów rozmnażania tych grup organizmów, stąd też też używane są zarówno do określania komórek służących do rozmnażania bezpłciowego, jak i płciowego.Rodzaj (łac. genus, l.mn. genera) – podstawowa, obowiązkowa kategoria systematyczna obejmująca gatunek lub monofiletyczną grupę gatunków wyróżnionych na podstawie jednej lub więcej cech taksonomicznych. Nazwą rodzaj określany jest też każdy takson w randze rodzaju.




    Warto wiedzieć że... beta

    Wysyp zarodników – barwa zarodników jest jedną z cech, dzięki której można nieuzbrojonym okiem określić gatunek grzyba. Niektórych gatunków grzybów kapeluszowych z blaszkami nie da się oznaczyć bez określenia koloru wysypu zarodników. Wysyp zarodników otrzymuje się układając dojrzały kapelusz hymenoforem do dołu na kartce białego papieru. Po kilku, kilkunastu godzinach należy usunąć kapelusz. Na kartce pozostają zarodniki o kolorze właściwym dla danego gatunku.
    Uszak skórnikowaty (Auricularia mesenterica (Dicks.) Pers.) – gatunek grzybów z rodziny uszakowatych (Auriculariaceae).
    Odczynnik Melzera – roztwór składający się (masowo) z: 0,96% jodu, 2,88% jodku potasu, 38,46% wodzianu chloralu i 57,69% wody. Używany jest do badania amyloidalności i dekstrynoidalności zarodników grzybów. Amyloidalne zarodniki (lub ich struktury powierzchniowe) poddane działaniu odczynnika Melzera wybarwiają się fioletowo lub czarno, natomiast dekstrynoidalne wybarwiają się winnoczerwono. Właściwości te są najczęściej wykorzystywane przy oznaczaniu grzybów o białych zarodnikach.
    Grzyby (Fungi Juss.) R. T. Moore – królestwo należące do domeny jądrowców (Eucaryota). Dawniej, w zależności od ujęcia systematycznego takson ten miał rangę podkrólestwa (Fungi R.T. Moore, 1971), podtypu, (Fungi Engl. 1889) i klasy (Fungi Bartling, 1830).
    Rodzina (łac. familia) – jedna z podstawowych kategorii systematycznych stosowanych w systematyce organizmów, niższa niż rząd (ordo), a wyższa niż rodzaj (genus). W kodeksach nomenklatury biologicznej nie określono kryteriów wydzielania rodzin, poza przyporządkowaniem: rodzina grupuje rodzaje, grupa rodzin tworzy rząd. W praktyce rodziny zwykle łączą grupy rodzajów różniące się morfologicznie od innych grup.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.