• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Auksyna



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5
    Przeczytaj także...
    Hormony roślinne, fitohormony (gr. φυτοορμόνη) – grupa związków organicznych należących do regulatorów wzrostu i rozwoju roślin. Kryterium uznania związku za fitohormon jest wywoływanie rekcji w organizmie rośliny w stężeniach rzędu 10 mol dm lub mniejszych. Hormony roślinne nie muszą wykazywać działania poza miejscem ich wytwarzania, miejsce wytwarzania może być jednocześnie miejscem reakcji. Znane są związki wykazujące aktywność biologiczną analogiczna do naturalnie wytwarzanych w roślinie. Syntetyczne regulatory wzrostu i rozwoju roślin (np. 1-Metylocyklopropen) są wykorzystywane w rolnictwie i ogrodnictwie.Kwas indolilomasłowy (IBA, z ang. indole-3-butyric acid) – organiczny związek chemiczny, indolowa pochodna kwasu masłowego. Należy do fitohormonów z grupy auksyn.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. J. Friml. Auxin transport - shaping the plant. „Curr Opin Plant Biol”. 6 (1), s. 7–12, Feb 2003. PMID: 12495745. 
    2. Lewak Stanisław: Regulacja procesów fizjologicznych przez czynniki endogenne. W: Fizjologia roślin. red. Kopcewicz Jan, Lewak Stanisław. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 137–166. ISBN 83-01-13753-3.
    3. S. Simon, J. Petrášek. Why plants need more than one type of auxin. „Plant Sci”. 180 (3), s. 454–460, Mar 2011. DOI: 10.1016/j.plantsci.2010.12.007. PMID: 21421392. 
    4. A.W. Woodward, B. Bartel. Auxin: regulation, action, and interaction. „Ann Bot”. 95 (5), s. 707–735, Apr 2005. DOI: 10.1093/aob/mci083. PMID: 15749753. 
    5. Y. Mano, K. Nemoto. The pathway of auxin biosynthesis in plants. „J Exp Bot”. 63 (8), s. 2853–2872, May 2012. DOI: 10.1093/jxb/ers091. PMID: 22447967. 
    6. Y. Zhao. Auxin biosynthesis and its role in plant development. „Annu Rev Plant Biol”. 61, s. 49–64, 2010. DOI: 10.1146/annurev-arplant-042809-112308. PMID: 20192736. 
    7. K. Mashiguchi, K. Tanaka, T. Sakai, S. Sugawara i inni. The main auxin biosynthesis pathway in Arabidopsis. „Proc Natl Acad Sci U S A”. 108 (45), s. 18512–18517, Nov 2011. DOI: 10.1073/pnas.1108434108. PMID: 22025724. 
    8. Alicja Szweykowska: Fizjologia roślin. Poznań: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, 2002, s. 169–198. ISBN 83-232-0815-8.
    9. J. Petrásek, J. Friml. Auxin transport routes in plant development. „Development”. 136 (16), s. 2675–2688, Aug 2009. DOI: 10.1242/dev.030353. PMID: 19633168. 
    10. A.M. Rashotte, J. Poupart, C.S. Waddell, G.K. Muday i inni. Transport of the two natural auxins, indole-3-butyric acid and indole-3-acetic acid, in Arabidopsis. „Plant Physiol”. 133 (2), s. 761–772, Oct 2003. DOI: 10.1104/pp.103.022582. PMID: 14526119. 
    11. C.L. Patten, B.R. Glick. Bacterial biosynthesis of indole-3-acetic acid. „Can J Microbiol”. 42 (3), s. 207–220, Mar 1996. PMID: 8868227. 
    12. A. Costacurta, J. Vanderleyden. Synthesis of phytohormones by plant-associated bacteria. „Crit Rev Microbiol”. 21 (1), s. 1–18, 1995. DOI: 10.3109/10408419509113531. PMID: 7576148. 
    13. S. Spaepen, J. Vanderleyden, R. Remans. Indole-3-acetic acid in microbial and microorganism-plant signaling. „FEMS Microbiol Rev”. 31 (4), s. 425–448, Jul 2007. DOI: 10.1111/j.1574-6976.2007.00072.x. PMID: 17509086. 

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Jankiewicz L.S. (red.), Regulatory wzrostu i rozwoju roślin, Tom 1. Właściwości i działanie, PWN, Warszawa 1997.
  • Rzodkiewnik pospolity (Arabidopsis thaliana (L.) Heynh.) – gatunek rośliny zielnej, należący do rodziny kapustowatych. Rzodkiewnik pospolity jest w botanice (m.in. genetyce roślin) gatunkiem modelowym (podobnie jak myszy i muszka owocowa w badaniach biologicznych człowieka)Retikulum endoplazmatyczne, siateczka śródplazmatyczna, siateczka wewnątrzplazmatyczna, ER (łac. reticulum endoplasmaticum, complexus reticuli cytoplasmatici, ang. ER – endoplasmic reticulum) – wewnątrzkomórkowy i międzykomórkowy system kanałów odizolowanych od cytoplazmy podstawowej błonami (membranami) biologicznymi. Tworzy nieregularną sieć cystern, kanalików i pęcherzyków.


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Jednostka masy atomowej, dalton, zwyczajowo atomowa jednostka masy, potocznie unit; symbol u (od ang. unit, jednostka) lub Da – będąca jednostką masy stała fizyczna w przybliżeniu równa masie atomu wodoru, ale ze względów praktycznych zdefiniowana jako 1/12 masy atomu węgla C.
    Tonoplast (błona wakuolarna) – błona biologiczna otaczająca pojedynczo wakuole w komórkach: niektórych grzybów, protistów i roślin gdzie oddziela sok komórkowy (wewnątrz) od cytoplazmy (na zewnątrz).
    Przeciwciała, immunoglobuliny – rodzaj białek wydzielanych przez komórki plazmatyczne (czyli pobudzone limfocyty B) w przebiegu odpowiedzi odpornościowej typu humoralnego. Charakteryzują się one zdolnością do swoistego rozpoznawania antygenów.
    Dwuliścienne (Dicotyledones) — wyróżniany do niedawna takson obejmujący wszystkie rośliny okrytonasienne z wyjątkiem jednoliściennych. Nazwa tej grupy roślin wywodzi się od wspólnej dla nich cechy – obecności dwóch liści zarodkowych (liścieni).
    Mutant – osobnik, w którego materiale genetycznym zaszła jakakolwiek trwała zmiana (mutacja) niebędąca wynikiem rekombinacji. Przeciwieństwem mutanta jest typ dziki.
    Plazmid – cząsteczka pozachromosomowego DNA występująca w cytoplazmie komórki, zdolna do autonomicznej (niezależnej) replikacji. Termin "plazmid" został po raz pierwszy zaproponowany przez prof. Joshua Lederberga w 1952r. jako genetyczna nazwa wszystkich znanych (w tamtym czasie) "pozachromosowych cząstek genetycznych", a w praktyce zaczął funkcjonować dopiero 8 lat później. Plazmidy występują przede wszystkim u prokariotów, ale znane są także plazmidy występujące u eukariotów. Zazwyczaj plazmidy nie niosą genów metabolizmu podstawowego, a więc nie są komórce niezbędne do przeżycia. Mogą jednak kodować produkty potrzebne w pewnych specyficznych warunkach, na przykład geny oporności na antybiotyki lub umożliwiające rozkład i asymilację różnych związków odżywczych. Plazmidy mogą być przekazywane pomiędzy komórkami bakteryjnymi w czasie podziału komórki lub poprzez horyzontalny transfer genów np. w procesie koniugacji, transdukcji i transformacji.
    Korzeń (łac. radix) – część sporofitu, która dostarcza roślinom wodę i substancje odżywcze (sole mineralne), utrzymuje rośliny na podłożu i służy do gromadzenia substancji zapasowych. Występuje niemal u wszystkich roślin naczyniowych, nieobecny jest jedynie u posiadających chwytniki psylotowych i niektórych roślin, u których korzeń zanikł wtórnie (np. u pływaczy i wolffii bezkorzeniowej). Rośliny zakorzenione są zwykle w glebie, u epifitów wykształcają się korzenie powietrzne, u hydrofitów korzenie zanurzone.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.039 sek.