• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • August II Mocny



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]
    Przeczytaj także...
    Zwinger – późnobarokowy zespół architektoniczny znajdujący się w centrum Drezna. Jest zaliczany do najbardziej znaczących budowli późnego baroku w Europie. Określenie "Zwinger" pochodzi od pierwotnego położenia budynku, pomiędzy zewnętrznymi i wewnętrznymi murami obronnymi.Sapiehowie (lit. Sapiegos, brus Сапегі) – magnacki ród książęcy herbu Lis (odmienny) pochodzenia litewskiego.
    Zobacz też[ | edytuj kod]
     Wykaz literatury uzupełniającej: August II Mocny.
  • Historia Polski (1697–1763)
  • insygnia Augusta II Mocnego
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Data elekcji, faktyczną władze objął kilka miesięcy później.
    2. Pokój w Altranstädt.
    3. Jacek Staszewski, August II Mocny, 1998, s. 28.
    4. Jacek Staszewski, August II Mocny, Wrocław 1998, s. 47–53.
    5. Jacek Burdowicz-Nowicki, Piotr I, August II i Rzeczpospolita 1697-1706, Kraków 2013, s. 84.
    6. Jacek Staszewski, August II Mocny, Wrocław 1998, s. 101.
    7. Kazimierz Marian Morawski, Wolnomularstwo a Polska w dobie dziejowej przed rewolucją francuską, w: Pamiętnik V Zjazdu Historyków Polskich w Warszawie, t. I, Lwów 1930, s. 243–244.
    8. Maria Dernałowicz, Portret Familii, Warszawa 1990, s. 9.
    9. Jerzy Dunin-Borkowski i Mieczysław Dunin-Wąsowicz, Elektorowie królów Władysława IV., Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III, Lwów 1910, s. VI.
    10. Jacek Staszewski, August II Mocny, Wrocław 1998, s. 91.
    11. Historia Gdańska, pod redakcją Edmunda Cieślaka, t. III/1:1655–1793, Gdańsk 1993, s. 186–191.
    12. Kazimierz Jarochowski, Dzieje panowania Augusta II, od śmierci Jana III do chwili wstąpienia Karola XII na ziemię polską, Poznań, 1856, s. 283, 288.
    13. Kazimierz Piwarski, Opozycja litewska pod koniec XVIII wieku, w: Pamiętnik V Zjazdu Historyków Polskich w Warszawie, t. I, Lwów 1930, s. 270.
    14. Jacek Staszewski, August II Mocny, Wrocław 1998, s. 103.
    15. Jacek Staszewski, „Postanowienie wileńskie” z 1701 roku i jego wpływ na unię polsko-litewską w czasach saskich, w: idem, „Jak Polskę przemienić w kraj kwitnący”. Szkice i studia z czasów saskich, Olsztyn 1997, s. 63.
    16. Jacek Staszewski, August II Mocny, 1998, s. 120.
    17. Józef Feldman, Polska w dobie wielkiej wojny północnej 1704-1709, Kraków 1925, s. 36.
    18. Edmund Cieślak, Stanisław Leszczyński, 1994, s. 42.
    19. Jacek Staszewski, August II Mocny, 1998, s. 155.
    20. S. Jacek Staszewski, August II Mocny, Wrocław 1998, s. 197–199.
    21. Kazimierz Jarochowski, Próba emancypacyjna polityki Augustowej i intryga Posadowskiego, rezydenta pruskiego w Warszawie w Nowe opowiadania i studia historyczne Warszawa 1882 s. 317–376. Urszula Kosińska, Rokowania Augusta II ze Szwecją w latach 1719–1720 Kwartalnik Historyczny Rocznik CXI, 2004, 3, Urszula Kosińska, Sejm 1719-1720 a sprawa ratyfikacji traktatu wiedeńskiego Warszawa 2003 ​ISBN 83-89100-25-8​.
    22. Władysław Konopczyński Dzieje Polski nowożytnej Warszawa 1996 s. 531.
    23. Jacek Staszewski, Polacy w osiemnastowiecznym Dreźnie, Ossolineum, Wrocław 1986, s. 133. ​ISBN 83-04-02119-6​.
    24. Jacek Staszewski, Polacy w osiemnastowiecznym Dreźnie, Ossolineum, Wrocław 1986, s. 135. ​ISBN 83-04-02119-6​.
    25. Tadeusz Wojciechowski, O powtórnej elekcji Stanisława Leszczyńskiego (1733), w: Kwartalnik Historyczny r. II, Lwów, 1888, s. 538.
    26. Julian Bartoszewicz: Znakomici mężowie Polscy w XVIII w., t. II. Petersburg: B.M. Wolffa, 1856, s. 261–333.
    27. 1709 – Stadtwiki Dresden, www.stadtwikidd.de [dostęp 2018-02-19] (niem.).
    28. Innerer Katholischer Friedhof, www.dresdner-stadtteile.de [dostęp 2018-02-19].
    29. Historia | Barockgarten Großsedlitz, www.barockgarten-grosssedlitz.de [dostęp 2018-02-19] (pol.).
    30. M. Drozdowski, Historia Warszawy, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1972, s. 76.
    31. Na to umierali polscy królowie.
    32. Jacek Staszewski August III Sas, Ossolineum
    33. Marta Męclewska (red.): Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008. Zamek Królewski w Warszawie: 2008, s. 137, ​ISBN 978-83-7022-178-2​.
    34. Бантыш-Каменский Н.Н. Списки кавалерам российских императорских орденов Св. Андрея Первозванного, Св. Екатерины, Св. Александра Невского и Св. Анны с учреждения до установления в 1797 году орденского капитула, 2005, s. 116.
    35. Józef Ignacy Kraszewski 1958 ↓.
    Królestwo Prus (niem. Königreich Preußen) – oficjalny tytuł państwa prusko-brandenburskiego po 1701, wraz z pozostałymi domenami dynastii Hohenzollernów w latach 1701-1918, od 1871 wchodzące w skład Cesarstwa Niemieckiego. Terytorium Królestwa Prus obejmowało dwie trzecie całego obszaru Cesarstwa Niemieckiego.Zamek w Tykocinie - zamek królewski z XV wieku położony na prawym brzegu rzeki Narwi w miejscowości Tykocin w województwie podlaskim.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ryga (łot. Rīga, niem. Riga, lit. Ryga, est. Riia, liw. Rīgõ, fin. Riika, jidysz ריגע, Rige, ros. Рига, Riga, ukr. Рига, Ryha) – stolica Łotwy, miasto położone nad rzeką Dźwiną w pobliżu jej ujścia do Bałtyku w Zatoce Ryskiej. Jest głównym ośrodkiem gospodarczo-przemysłowym, komunikacyjnym (port morski, lotniczy i węzeł kolejowy Ryga Centralna), kulturalnym i naukowym kraju. Posiada liczne zabytki, w tym jeszcze z czasów średniowiecza. Jest wpisana na listę światowego dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego UNESCO. Stanowi jedno z największych w Europie skupisk architektury secesyjnej.
    Piotr I Aleksiejewicz Wielki, ros. Пётр I Алексеевич (ur. 30 maja/9 czerwca 1672 w Moskwie, zm. 28 stycznia/8 lutego 1725 w Sankt Petersburgu). Syn Aleksego (1645-1676), z dynastii Romanowów.
    Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.
    Fryderyk Wilhelm I (ur. 14 sierpnia 1688 w Berlinie, zm. 31 maja 1740 w Poczdamie), od 1713 roku król w Prusach, twórca militarnej potęgi Prus.
    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.
    Saksonia, Wolny Kraj Saksonia (łac. Saxonia; niem. Freistaat Sachsen; górnołuż. Swobodny stat Sakska; dolnołuż. Zwězkowy kraj Sakska) – kraj związkowy w Niemczech graniczący z Polską, Czechami i z następującymi krajami związkowymi: Bawaria, Turyngia, Saksonia-Anhalt i Brandenburgia. Stolicą jest Drezno. Obecnie niewielki skrawek historycznej Saksonii znajduje się w Polsce, w województwie dolnośląskim (okolice Bogatyni). Republika Saksonii jest spółką prawa publicznego. Reprezentuje ją premier Stanislaw Tillich.
    Wettynowie (Wettinowie, niem. Wettiner) – dynastia niemiecka wywodząca się z dzisiejszej Saksonii-Anhaltu. Panowała w Miśni, Saksonii i księstwach Turyngii. Jej przedstawiciele zasiadali także na tronie w Warszawie (elektorowie August II Mocny, August III Sas jako Królowie Polski i Wielcy Książęta Litwy oraz król Saksonii Fryderyk August I jako książę warszawski). W 1423 r. Wettinowie uzyskali wraz z księstwem sasko-wittenberskim godność elektora Rzeszy, a całość ich posiadłości zaczęto określać historyczną nazwą Saksonia. W roku 1485 nastąpił podział dynastii na dwie linie: ernestyńską (starszą), elektorską panującą w Wittenberdze i w znacznej części Turyngii oraz albertyńską (młodszą,) panującą w Miśni i pn. Turyngii. Boczną linią dynastii jest rodzina Koburgów (Coburg), panująca w Wielkiej Brytanii (od 1917 r. pod nazwiskiem Windsor), Belgii, Bułgarii i Portugalii (pod nazwiskiem poprzedniej dynastii – Bragança).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.097 sek.