• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Audiometr

    Przeczytaj także...
    Słuch – zmysł umożliwiający odbieranie (percepcję) fal dźwiękowych. Narządy słuchu nazywa się uszami. Słuch jest wykorzystywany przez organizmy żywe do komunikacji oraz rozpoznawania otoczenia.Słuchowe potencjały wywołane pnia mózgu (BERA, ABR – Auditory Brainstem Response) – zjawiska elektryczne powstające w mózgu, będące odpowiedzią na bodziec dźwiękowy.
    Natężenie dźwięku – miara energii fali akustycznej, której jednostką jest W/m. Jest ona równa średniej wartości strumienia energii akustycznej przepływającego w czasie 1 s przez jednostkowe pole powierzchni (1 m) zorientowanej prostopadle do kierunku rozchodzenia się fali.
    Audiometr z 1975 roku.

    Audiometr – (łac. audio → słyszę, gr. metréō → mierzę) urządzenie akustyczne służące do diagnostyki zaburzeń organicznych narządu słuchu.

    Podstawowym elementem audiometru jest generator akustyczny. Odbieranie tonów przez badanego odbywa się w drodze przewodnictwa kostnego lub powietrznego. Regulator natężenia dźwięku wyskalowany jest w decybelach HL. W czasie badania pacjent sygnalizuje odczuwanie dźwięków o odpowiednim zakresie.

    Badanie przesiewowe (skriningowe, skrining, z ang. screening) – w medycynie rodzaj strategicznego badania, które przeprowadza się wśród osób nie posiadających objawów choroby, w celu jej wykrycia i wczesnego leczenia, dla zapobieżenia poważnym następstwom choroby w przyszłości.Instytut Systemów Sterowania (ang. Institute of Control Systems) – państwowy ośrodek badawczo-rozwojowy założony w 1977. Głównym przedmiotem jego działalności są prace z zakresu:

    Obecnie w badaniach przesiewowych słuchu stosuje się trzy nieinwazyjne metody:

  • Rejestracji otoemisji akustycznej (TEOAE lub DPOAE) – bada prawidłowość funkcjonowania zewnętrznych komórek rzęsatych.
  • Pomiaru słuchowych potencjałów wywołanych pnia mózgu (ABR- Auditory Brainstem Response) – bada czy sygnał akustyczny został przesłany do mózgu. Opiera się na pomiarze zmian aktywności mózgu będącej reakcją na przesłany do niego sygnał akustyczny.
  • Audiometrii tonalnej
  • Aby zwiększyć dokładność pomiarów, i zmniejszyć liczbę fałszywych wskazań łączy się metody OAE oraz ABR, lub stosuje się wszystkie trzy metody.

    Otoemisja akustyczna (ang. otoacoustic emission - OAE) - nazywana przez niektórych emisją otoakustyczną jest to jedna z obiektywnych metod diagnostycznych stosowanych w audiologii. Metoda ta pozwala na wykrycie niedosłuchu odbiorczego pochodzenia ślimakowego. Działanie OAE opiera się na zjawisku fizjologicznym o tej samej nazwie odkrytym w 1978 roku przez Davida Kempa. Polega ono na emisji przez ucho wewnętrzne dźwięków w odpowiedzi na bodziec akustyczny (trzask) lub spontanicznie. Słaby sygnał emitowany jest przez ucho wewnętrzne do otoczenia (przewód słuchowy zewnętrzny), skąd może być rejestrowany za pomocą aparatu do pomiaru OAE.

    Polskim wkładem w diagnostykę słuchu jest seria audiometrów Kuba Mikro, powstała przy współpracy Instytutu Systemów Sterowania oraz Instytutu Fizjologii i Patologii Słuchu

    Przypisy

    1. Encyklopedia odkryć i wynalazków s. 22

    Bibliografia[]

  • Państwowe Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”: Encyklopedia odkryć i wynalazków: chemia, fizyka, medycyna, rolnictwo, technika. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1979, s. 22-23. ISBN 83-214-0021-3.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.