• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Attilio Pavesi

    Przeczytaj także...
    Giuseppe Olmo (ur. 22 listopada 1911 w Celle Ligure – zm. 6 marca 1992 w Mediolanie) – włoski kolarz szosowy i torowy, złoty medalista olimpijski.Guglielmo Segato (ur. 23 marca 1906 w Piazzola sul Brenta – zm. 19 kwietnia 1979 w Motta di Livenza) – włoski kolarz szosowy, dwukrotny medalista olimpijski.
    Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.
    .mw-parser-output .infobox td>.kariera td{padding:2px}.mw-parser-output .kariera td:nth-child(1){min-width:61px}.mw-parser-output .kariera td:nth-child(2){width:100%}.mw-parser-output .kariera td:nth-child(3){text-align:right}.mw-parser-output .kariera td:nth-child(4){text-align:right}

    Attilio Pavesi (ur. 1 października 1910 w Caorso, zm. 2 sierpnia 2011 w Buenos Aires) – włoski kolarz szosowy, dwukrotny medalista olimpijski.

    Giro d’Italia (Wyścig dookoła Włoch) – drugi z największych kolarskich wyścigów świata (za Tour de France i przed Vuelta a España). Należy do cyklu World Tour Międzynarodowej Unii Kolarskiej (UCI).Szwecja, Królestwo Szwecji (Sverige, Konungariket Sverige) – państwo w Europie Północnej, zaliczane do państw skandynawskich. Szwecja jest członkiem Unii Europejskiej od 1995 roku. Graniczy z Norwegią, Finlandią i Danią.

    Kariera[ | edytuj kod]

    Największe sukcesy w karierze Attilio Pavesi osiągnął w 1932 roku, kiedy zdobył dwa złote medale podczas igrzysk olimpijskich w Los Angeles. Wspólnie z Guglielmo Segato i Giuseppe Olmo zwyciężył w drużynowej jeździe na czas. Pavesi zwyciężył również w rywalizacji indywidualnej, wyprzedzając Segato oraz Szweda Bernharda Britza. W 1930 roku zajął trzecie miejsce w Giro dell’Emilia, a 1932 roku był drugi w klasyfikacji generalnej Giro di Sicilia. W 1933 roku przeszedł na zawodowstwo, ale nie osiągał sukcesów. W 1934 roku wystartował w Giro d’Italia, ale rywalizację ukończył dopiero na 52. pozycji. Nigdy nie zdobył medalu na szosowych mistrzostwach świata.

    Argentyna (Argentina, Republika Argentyńska – República Argentina) – państwo w Ameryce Południowej, nad południowym Atlantykiem. Graniczy z Chile na zachodzie, Boliwią i Paragwajem na północy, Brazylią i Urugwajem na północnym wschodzie. Argentyna rości pretensje do archipelagu Falklandów oraz części Antarktydy. Nazwa pochodzi od łacińskiego argentum (srebro), którym Indianie obdarowali hiszpańskich rozbitków Juana Díaza de Solís. Pod względem wielkości Argentyna jest ósmym krajem na świecie i drugim w Ameryce Południowej (biorąc pod uwagę liczbę ludności i powierzchnię), jednakże biorąc pod uwagę także terytoria sporne do których Argentyna rości pretensje: Falklandy/Malwiny, Georgię Południową, Sandwich Południowy, Islas Auroras wraz z Orkadami Południowymi, Szetlandami Południowymi oraz z częścią Antarktydy administrowanej przez Argentynę na mocy Traktatu Antarktycznego powierzchnia łączna kraju wynosi 3 761 274 km², co czyni kraj ten ósmym na świecie pod względem powierzchni. Terytorium kraju podzielone jest na 23 prowincje i jedno miasto autonomiczne – stolica kraju Buenos Aires. Argentyna jest członkiem – założycielem Unii Narodów Południowoamerykańskich oraz Mercosur, a także członkiem Organizacji Państw Iberoamerykańskich, Banku Światowego, Światowej Organizacji Handlu, grupy krajów G15 oraz G20. Kraj uznawany jest za mocarstwo lokalne z bardzo wysokim wskaźnikiem rozwoju społecznego. W Ameryce Łacińskiej kraj ten ma piąty nominalny PKB na mieszkańca i najwyższy PKB mierzony parytetem siły nabywczej. Według analityków kraj ten zaklasyfikowany jest do rynków wschodzących, ze względu na wielkość, wysoki wzrost gospodarczy, poziom bezpośrednich inwestycji zagranicznych czy eksport w całości wytworzonych usług i towarów.Buenos Aires (hiszp. Pomyślne Wiatry) – stolica Argentyny, największe miasto tego kraju i jedno z największych w Ameryce Południowej.

    W 1935 roku zakończył karierę, a dwa lata później wyemigrował do Argentyny. Zmarł w 2011 roku w Buenos Aires. Do chwili śmierci był najstarszym żyjącym olimpijczykiem.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Krzysztof Straszak: Zmarł Pavesi, najstarszy olimpijczyk (pol.). sportowefakty.pl, 2011-08-04. [dostęp 2011-08-04].

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Profil na cyclingarchives.com (ang.)
  • Profil na sports-reference.com (ang.)



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kolarstwo szosowe – najstarsza i najbardziej tradycyjna odmiana kolarstwa polegająca na ściganiu się na rowerach szosowych spełniających normy UCI po zwykłych drogach publicznych.
    Mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym – zawody organizowane od 1921 roku przez Międzynarodową Unię Kolarską (UCI). Początkowo na mistrzostwach rywalizowali tylko amatorzy, jednak od 1927 roku uczestniczą w nich także profesjonaliści, a od 1958 roku również kobiety.
    Bernhard Rudolf Britz (ur. 27 marca 1906 w Skänninge – zm. 31 maja 1935 we Floda) – szwedzki kolarz szosowy, dwukrotny medalista olimpijski.
    X Igrzyska Olimpijskie odbyły się w 1932 roku w Los Angeles w Stanach Zjednoczonych. Żadne inne miasto nie starało się o organizację igrzysk. Imprezę te poprzedziła gigantyczna kampania reklamowa, która w połączeniu z wyjątkowym profesjonalizmem organizacyjnym przyniosła 1,3 mln dolarów zysku, a swoim poziomem organizacyjnym zaskoczyła zarówno zawodników, dziennikarzy, jak i kibiców. Specjalnie z okazji igrzysk wybudowano wioskę olimpijską, wyposażoną m.in. w punkty medyczne oraz odnowy biologicznej, a także miejsca rozrywki. Mieszkali w niej sami mężczyźni w ponad 500 domkach, kobiety zakwaterowano w miejskich hotelach. Każda ekipa miała do dyspozycji sztab tłumaczy i kucharzy. Mankamentem była jedynie niska frekwencja wśród samych uczestników, która spowodowana była głównie światowym kryzysem ekonomicznym oraz wysokimi kosztami podróży do Kalifornii. Głównym obiektem igrzysk był stadion, którego trybuny mogły pomieścić 105 000 widzów. Nowością techniczną było zastosowanie fotokomórki dla ustalenia kolejności zawodników na mecie. Wysoki poziom zawodów został potwierdzony pobiciem 19 rekordów świata i 40 rekordów olimpijskich. Jedyny raz w historii przyznano medale olimpijskie w dziedzinie alpinizmu (złotymi medalami nagrodzono Niemców, braci Franza i Toniego Schmid).

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.007 sek.