• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Atomizacja polityczna

    Przeczytaj także...
    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Bolesław III Krzywousty (ur. 20 sierpnia 1086, zm. 28 października 1138) – książę małopolski, śląski i sandomierski w latach 1102–1107, książę Polski w latach 1107–1138. Pochodził z dynastii Piastów, był synem Władysława I Hermana i Judyty czeskiej, córki króla Czech Wratysława II, oraz ojcem książąt: Władysława II Wygnańca, Bolesława IV Kędzierzawego, Mieszka III Starego, Henryka Sandomierskiego i Kazimierza II Sprawiedliwego.
    Starożytność – okres w historii Bliskiego Wschodu, Europy i Afryki Północnej nazywany też antykiem i obejmujący dzieje tych regionów od powstania pierwszych cywilizacji do około V wieku n.e.

    Atomizacja polityczna (gr. atomos – niepodzielny, atom; gr. politika – sprawy państwowe) – jest to zjawisko (również proces) polegające na rozdrobnieniu struktur systemu politycznego, znane już w starożytności.

    Starożytna Grecja[ | edytuj kod]

    Proces atomizacji politycznej jest charakterystyczny dla starożytnej Grecji, gdzie około VIII w. p.n.e. ukształtowała się nowa struktura społeczno-polityczna, tzw. państwo-miasto (polis). Grecja została podzielona na ogromną liczbę małych, autonomicznych państewek, funkcjonujących niezależnie od siebie i rządzących się własnymi, odrębnymi, wówczas jeszcze niespisanymi prawami. W późniejszych okresach, na skutek handlu, który wprowadził więzi ekonomiczne, zmniejszyła się nieco izolacja miast, aczkolwiek zasada odrębności polis i udziału obywateli w decydowaniu o własnych losach (demokracja ateńska) pozostało cechą charakterystyczną dla Grecji.

    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.Demokracja ateńska – forma ustroju polis ateńskiej, położonej w greckiej krainie Attyce. Zazwyczaj uważa się, że trwała od początków VI do połowy IV wieku p.n.e., z przerwami. W V wieku p.n.e. Według niektórych ocen, w Atenach okresu Peryklesa, obywatele z prawem głosu (demotes) stanowili około 40 tysięcy, spośród około 120 tysięcy ogółu ludności. Było to jedno z większych miast, gdyż w tamtych czasach sporej wielkości miasta liczyły ok. 10 tys. obywateli. Państwo to było pierwszą i w czasach starożytnych najważniejszą z demokracji. W języku greckim słowo "demokracja" od starożytności do dziś pełni też funkcję określenia "republika".

    Feudalizm[ | edytuj kod]

    Dla wielu państw europejskich jest to okres silnego rozdrobnienia feudalnego. W Polsce np. sytuacja ukształtowała się następująco: w 1138 r. (na mocy testamentu Bolesława Krzywoustego) kraj został podzielony na pięć dzielnic. W następnych dwóch stuleciach dzielnice uległy w ten sam sposób dalszym podziałom, co doprowadziło do znacznego rozdrobnienia kraju.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>,System polityczny - ogół organów państwowych, partii politycznych oraz organizacji i grup społecznych (formalnych i nieformalnych), uczestniczących w działaniach politycznych w ramach danego państwa oraz ogół generalnych zasad i norm regulujących wzajemne stosunki między nimi.

    XIX / XX wiek[ | edytuj kod]

    W XIX i XX wieku zaczęła się kształtować świadomość narodowa, w oparciu o to kryterium zaczęły się formować nowe państwa; po II wojnie światowej proces ten szczególnie przybrał na znaczeniu. Dla porównania: rok 1939 r. to 67 państw, rok 2007 -193.

    Miasto-państwo – typowa dla starożytności forma państwowości, organizm polityczny, który pojawił się w Mezopotamii w okresie kultur Uruk i Dżemdet Nasr. Miasto-państwo było miastem posiadającym własną, niezależną administrację, sądy, kulturę i obyczaje.Społeczność lokalna – zbiorowość zamieszkująca wyodrębnione, stosunkowo niewielkie terytorium, jak np. parafia, wieś, czy osiedle, w której występują silne więzi wynikające ze wspólnoty interesów i potrzeb, a także z poczucia zakorzenienia i przynależności do zamieszkiwanego miejsca.

    Zjawisko atomizacji politycznej jest procesem charakterystycznym dla współczesnej cywilizacji. W dzisiejszych czasach decentralizacja(proces przekazywania organizacjom pozarządowym niektórych funkcji publicznych należących dotąd do kompetencji rządu centralnego)władzy wiąże się z upodmiotowieniem społeczności lokalnych oraz rozwojem instytucji samorządowych. Organizacje te są hierarchicznie niezależne i reprezentują interesy lokalnych społeczności. W takim modelu członkowie lokalnej władzy ustawodawczej są wybierani w wyborach bezpośrednich i podlegają kontroli swoich wyborców.

    Organizacja pozarządowa – organizacja obywatelska (założona przez obywateli lub ich organizacje) działająca z własnej inicjatywy na rzecz wybranego interesu publicznego i niedziałająca dla osiągnięcia zysku. W prawie międzynarodowym, w odróżnieniu od organizacji międzyrządowych, organizacje pozarządowe grupują nie państwa lecz osoby fizyczne lub prawne, i to z reguły z różnych krajów (najczęściej przyjmuje się, że minimum z trzech). Działają w oparciu o prawo krajowe siedziby organizacji, a powstają w wyniku nie umowy międzynarodowej, ale umowy cywilnoprawnej.Rozbicie dzielnicowe (inaczej rozdrobnienie feudalne) − okres w historii Polski trwający umownie od 1138 roku do koronacji Władysława Łokietka w roku 1320. Cechą charakterystyczną tego okresu jest postępujące rozdrobienie państwa polskiego na coraz mniejsze, w znacznej mierze niezależne, władztwa terytorialne. Proces ten był związany z rozradzaniem się dynastii Piastów, której każdy członek, zgodnie z polskim prawem zwyczajowym, miał prawo do posiadania części ojcowizny. Podobne procesy zachodziły w dziejach państwa piastowskiego już wcześniej, jednak zwykle udawało się je w miarę szybko zahamować.

    Atomizacja (decentralizacja) władzy polegająca na stworzeniu wielu ośrodków decyzyjnych na różnych poziomach prowadzi do pełniejszego zaspokojenia potrzeb społecznych (zachowanie własnej tożsamości i identyfikacja z określonym porządkiem politycznym) oraz zapewnia możliwość współdecydowania o losach własnych i państwa. Wyrazem atomizacji jest fakt, że coraz częstsze przy podejmowaniu decyzji przez władze państwowe jest referendum, czyli forma demokracji bezpośredniej. Dobrym przykładem atomizacji rządów i rozszerzenia autonomii lokalnej jest regionalizacja.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Zjawisko polityczne - podmiot, którym może być jednostka, grupa lub organizacja, jego zachowania oraz dające się wyodrębnić z rzeczywistości politycznej wytwory tych zachowań - fakty, zdarzenia, stany, interakcje. Zjawiska polityczne współtworzą sferę polityki, nadając jej dynamikę; same również podlegają przekształceniom i modyfikacjom.

    W niektórych państwach Europy Zachodniej, gdzie podział regionalny odwołuje się do wspólnych tradycji historycznych i odrębności kulturowych poszczególnych dzielnic, tożsamość regionalna jest tak samo silna jak państwowa czy narodowa. Można stwierdzić, że atomizacja polityczna jest świadectwem kryzysu tradycyjnych instytucji i systemów politycznych.

    Decentralizacja – ustawowe, trwałe, chronione prawem przekazywanie organom decentralizowanej władzy publicznej (gminom, powiatom, województwom) zadań, kompetencji i środków, w które do tej pory były wyposażone organy władzy centralnejEuropa Zachodnia – nazwa stosowana dla określenia państw zachodniej części Europy, ze względu na ich przynależność geograficzną, historyczną i kulturową.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Podręcznik polityki gospodarczej, Bolesław Winiarski (red.)Wydawnictwo Naukowe PWN
  • Leksykon polityki gospodarczej, Kalina Prasznic Urszula




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.