Atlas Agena D

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Atlas Agena D – podrodzina rakiet nośnych Atlas tworzona przez trzy rakiety: Atlas LV-3A Agena D, Atlas SLV-3 Agena D, Atlas SLV-3A Agena D.

Gemini 9 (właściwie Gemini 9A) – siódmy lot załogowy programu Gemini. Podczas misji astronauta Eugene Cernan przeprowadził drugi w historii NASA spacer kosmiczny (EVA).13 kwietnia jest 103. (w latach przestępnych 104.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 262 dni.

Atlas LV-3A Agena D[ | edytuj kod]

Atlas LV-3A Agena D – wojskowa amerykańska rakieta nośna wywodząca się z rakiet IRBM Atlas i RM-81 Agena. Była modyfikacją rakiety Atlas Agena A, w której poprawiono osiągi pierwszego i drugiego członu.

Agena D – amerykański człon rakiet nośnych będący odmianą RM-81 Agena. Używany w rakietach nośnych rodzin Atlas, Thor i Titan. Udana konstrukcja użytkowana przez ćwierć wieku w wielu znaczących misjach NASA - wystrzelono łącznie 269 członów Agena D (pierwszy start 28 czerwca 1962, ostatni 12 lutego 1987). Agena D była przystosowana do długotrwałego przebywania w warunkach przestrzeni kosmicznej i do wielokrotnego uruchamiania silnika, który był wykorzystywany do korekcji kierunku i prędkości lotu. Agena D była wykorzystywana jako ostatni człon rakiet nośnych do wysyłania sztucznych satelitów Ziemi typu Discoverer, Nimbus, Alouette oraz w misjach dokowania programu Gemini pod nazwą Agena Target Vehicle. Poza tym do wysyłania księżycowych i międzyplanetarnych aparatów kosmicznych.P-11 4202 – amerykański satelita technologiczny z serii SubSatellite Ferret. Wyniesiony wraz z wywiadowczym satelitą KH-7 10.

Prócz sond Mariner 3 i Mariner 4, wynosiła jedynie ładunki wojskowe, z których większość pozostaje nadal utajniona.

Chronologia startów[ | edytuj kod]

  1. 12 lipca 1963, 20:45 GMT; s/n 201D-4702; miejsce startu: Pacific Missile Range (LC2-3), USA
    Ładunek: Corona 67; Uwagi: start udany
  2. 6 września 1963, 19:30 GMT; s/n 212D-4701; miejsce startu: Pacific Missile Range (LC2-3), USA
    Ładunek: KH-7 02; Uwagi: start udany
  3. 17 października 1963, 02:37 GMT; s/n 197D-1801; miejsce startu: Cape Canaveral Air Force Station (LC13), USA
    Ładunek: Vela 1A, Vela 1B, ERS 12; Uwagi: start udany
  4. 25 października 1963, 18:59 GMT; s/n 224D-4703; miejsce startu: Pacific Missile Range (LC2-3), USA
    Ładunek: KH-7 03; Uwagi: start udany
  5. 18 grudnia 1963, 21:45 GMT; s/n 227D-4802; miejsce startu: Pacific Missile Range (LC2-3), USA
    Ładunek: KH-7 04; Uwagi: start udany
  6. 25 lutego 1964, 18:59 GMT; s/n 285D-4803; miejsce startu: Pacific Missile Range (LC2-3), USA
    Ładunek: KH-7 05; Uwagi: start udany
  7. 11 marca 1964, 20:14 GMT; s/n 296D-4804; miejsce startu: Pacific Missile Range (LC2-3), USA
    Ładunek: KH-7 06; Uwagi: start udany
  8. 23 marca 1964, 16:19 GMT; s/n 351D-4805; miejsce startu: Pacific Missile Range (LC2-3), USA
    Ładunek: KH-7 07; Uwagi: start udany
  9. 19 maja 1964, 19:21 GMT; s/n 350D-4806; miejsce startu: Pacific Missile Range (LC2-3), USA
    Ładunek: KH-7 08; Uwagi: start udany
  10. 6 lipca 1964, 18:51 GMT; s/n 352D-4807; miejsce startu: Pacific Missile Range (LC2-3), USA
    Ładunek: KH-7 09, Hitchhiker 5; Uwagi: start udany
  11. 17 lipca 1964, 08:22 GMT; s/n 216D-1802; miejsce startu: Cape Canaveral Air Force Station (LC13), USA
    Ładunek: Vela 2A, Vela 2B, ERS 13; Uwagi: start udany
  12. 23 października 1964, 18:30 GMT; s/n 353D-?; miejsce startu: Vandenberg Air Force Base (PALC2-3), USA
    Ładunek: KH-7 13, Hitchhiker 7; Uwagi: start udany
  13. 5 listopada 1964, 19:22 GMT; s/n 289D-6931; miejsce startu: Cape Canaveral Air Force Station (LC13), USA
    Ładunek: Mariner 3; Uwagi: start nieudany - awaria rakiety nośnej uniemożliwiła lot do Marsa
  14. 28 listopada 1964, 14:22 GMT; s/n 288D-6932; miejsce startu: Cape Canaveral Air Force Station (LC12), USA
    Ładunek: Mariner 4; Uwagi: start udany
  15. 20 lipca 1965, 08:27 GMT; s/n 225D-1803; miejsce startu: Cape Canaveral Air Force Station (LC13), USA
    Ładunek: Vela 3A, Vela 3B, ERS 17; Uwagi: start udany
KH-7 18 – amerykański satelita rozpoznawczy; osiemnasty statek serii KeyHole-7 GAMBIT programu CORONA. Jego zadaniem było wykonywanie wywiadowczych zdjęć Ziemi, o rozdzielczości przy gruncie ok. 46 cm. Mariner 5 (pol. Żeglarz 5.) – bezzałogowa sonda amerykańskiej agencji kosmicznej NASA, prowadząca badania planety Wenus.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

SECOR 6 (ang. SEquential COllation of Range) – amerykański wojskowy satelita naukowy służący do badań związanych z nawigacją satelitarną i geodezją. Stanowił część programu SECOR. Zadaniem należącego do US Army satelity miało być określanie dokładnych współrzędnych geograficznych trudno dostępnych rejonów Ziemi, głównie wysp w rejonie Pacyfiku. Wraz z satelitą ERS 16, stanowił ładunek dodatkowy misji MIDAS 10. W wyniku awarii satelita nie osiągnął planowanej orbity. Satelita znany był także jako EGRS 6 (Electronic & Geodetic Ranging Satellite).
KH-7 15 – amerykański satelita rozpoznawczy; piętnasty statek serii KeyHole-7 GAMBIT programu CORONA. Jego zadaniem było wykonywanie wywiadowczych zdjęć Ziemi, o rozdzielczości przy gruncie ok. 46 cm. Kapsuła powrotna z negatywami wróciła na Ziemię 6 dni po starcie. Rezultaty misji nie są znane.
KH-7 21 – amerykański satelita rozpoznawczy; dwudziesty pierwszy statek serii KeyHole-7 GAMBIT programu CORONA. Jego zadaniem było wykonywanie wywiadowczych zdjęć Ziemi o rozdzielczości przy gruncie ok. 46 cm. Z powodu usterki konwertera napięcia stałego pozycja satelity była niestabilna. Orbita statku niespełniła tym samym kryteriów i misja została uznana za nieudaną.
ERS 15 (ang. Environmental Research Satellites 15) – amerykański wojskowy satelita technologiczny. Stanowił część programu ERS. Zadaniem należącego do US Air Force satelity miało być testowanie nowych metod spawania metali. Wraz z satelitą SECOR 7, stanowił ładunek dodatkowy misji MIDAS 11. Satelita znany był także jako ORS 1 (ang. Octahedral Research Satellite 1).
Vela 1A – amerykański satelita rozpoznawczy do wykrywania wybuchów i prób jądrowych na ziemi i w przestrzeni kosmicznej; pierwszy z pierwszej pary satelitów serii Vela; wyniesiony razem z satelitami Vela 1B i ERS 12.
KH-7 02 – amerykański satelita rozpoznawczy. Drugi statek serii KeyHole-7 GAMBIT programu CORONA. Satelitę oznaczano także nazwą Improved SAMOS 2. Jego zadaniami było wykonanie wywiadowczych zdjęć Ziemi, o rozdzielczości przy gruncie ok. 46 cm. Na pokładzie statku znalazł się też eksperyment pomiaru promieniowania jądrowego za pomocą emulsji czułych.
MIDAS 10 (ang. Missile Defense Alarm System) – amerykański satelita obrony przeciwrakietowej zbudowany w ramach programu MIDAS. Zadaniem należącego do US Air Force satelity miało być wykrywanie startujących wrogich rakiet balistycznych. Wraz z nim wyniesiono także satelity SECOR 6 i ERS 16. W wyniku awarii satelita nie osiągnął planowanej orbity. Satelita znany był także jako RTS-1 (Research Test Series 1).

Reklama