• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Aszur - miasto



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Salmanasar II, właśc. Salmanu-aszared II (akad. Salmānu-ašarēd, tłum. "bóg Salmanu jest pierwszy/najważniejszy") – król Asyrii, syn i następca Aszurnasirpala I, panował w latach 1030-1019 p.n.e.Puzur-Aszur I (akad. Puzur-Aššur, tłum. "Ochroną jest bóg Aszur") – jeden z wczesnych, słabo znanych władców asyryjskich, wymieniony w Asyryjskiej liście królów. Panował w 2 poł. XX w. p.n.e.
    Plan miasta Aszur (kolor czarny - pozostałości z okresu staroasyryjskiego; kolor zielony - pozostałości z okresu średnioasyryjskiego; kolor pomarańczowy - pozostałości z okresu nowoasyryjskiego)

    Aszur (akad. aš-šur zapisywane w piśmie klinowym C+B-Assyria-CuneiformImage2.PNG) – starożytne miasto w północnej Mezopotamii; w III i II tysiącleciu p.n.e. główne miasto i stolica Asyrii, święte miasto boga Aszura z jego główną świątynią E-szara; obecnie stanowisko archeologiczne Kalat asz-Szarkat w północnym Iraku, nad zachodnim brzegiem Tygrysu, około 110 km (68 mil) na południe od Mosulu; w 2003 roku wpisane zostało na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

    Adad-nirari I (sum. iškur.érin.táh; akad. Adad-nārārī, tłum. "bóg Adad jest moją pomocą") – władca Asyrii, syn lub brat Arik-den-ili, według Asyryjskiej listy królów panować miał przez 32 lata. Jego rządy datowane są na lata 1305-1274 r. p.n.e.Asarhaddon, właśc. Aszur-aha-iddina (akad. Aššur-aha-iddina, biblijny Asarhaddon) – król Asyrii z dynastii Sargonidów, syn Sennacheryba; panował w latach 680-669 p.n.e.

    Miasto[ | edytuj kod]

    Aszur wybudowane zostało na skalistym, niemal trójkątnym cyplu, utworzonym w miejscu połączenia dwóch odnóg Tygrysu. To położenie zapewniało miastu naturalną ochronę od strony wschodniej i północnej. Od strony lądu dostępu do miasta bronił system potężnych umocnień. Obszar objęty murami miał powierzchnię około 80 ha. Miasto podzielone było na dwie części: Stare Miasto i przyległe do niego od południa Nowe Miasto.

    Joachim Śliwa (ur. 1940) – prof. dr. hab. Uniwersytetu Jagiellońskiego; zajmuje się zagadnieniami sztuki i archeologii Egiptu i Bliskiego Wschodu. Od roku 1998 kieruje Zakładem Archeologii Egiptu i Bliskiego Wschodu UJ. Przewodniczący Rady Naukowej Zakładu Archeologii Śródziemnomorskiej PAN w Warszawie. W 1975 obronił rozprawę habilitacyjną. W 1995 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnegoLista światowego dziedzictwa (ang. World Heritage List; fr. Liste du patrimoine mondial) – lista obiektów objętych szczególną ochroną międzynarodowej organizacji UNESCO, filii ONZ, ze względu na ich unikatową wartość kulturową bądź przyrodniczą dla ludzkości. Lista obejmuje (w czerwcu 2013) 981 obiektów w 160 krajach, w tym 759 obiektów dziedzictwa kulturowego (K), 193 przyrodniczego (P) i 29 mieszanych (K, P). O wpisaniu danego obiektu na listę decyduje Komitet Światowego Dziedzictwa w trakcie corocznej sesji, począwszy od 1977 r. Nominacje zgłaszane są przez poszczególne kraje. Jeżeli wniosek o wpisanie danego miejsca na listę nie zostanie uwzględniony, może być złożony ponownie.

    Stare Miasto[ | edytuj kod]

    Stare Miasto (akad. libbi-āli, tłum. „serce/wnętrze miasta”) obejmowało obszar około 50 ha. To tu, w jego północnej części, znajdował się kompleks pałacowo-świątynny z najważniejszymi budynkami w mieście. Osobliwością tego kompleksu było jego „wtopienie” w strukturę miasta. W Aszur – w przeciwieństwie do innych stolic asyryjskich (Kalhu, Niniwa, Dur-Szarrukin) – nigdy nie powstała odrębna cytadela, odcięta murami od pozostałej zabudowy. Część świątyń przylegała do domów prywatnych, zaś pałace dostępne były bezpośrednio „z ulicy”, choć wiemy, że dostęp do nich był ściśle określony. Centralną i południową część Starego Miasta zajmowały domy prywatne. Stare Miasto otoczone było wewnętrznym murem, wzniesionym za czasów Salmanasara III w IX wieku p.n.e.

    Aszurbanipal, Asurbanipal, właśc. Aszur-bani-apli (akad. Aššur-bāni-apli, tłum. "bóg Aszur jest twórcą syna pierworodnego"), w tradycji greckiej Sardanapal, w tradycji biblijnej Asnefar bądź Asnappar – król Asyrii z dynastii Sargonidów; syn Asarhaddona; założyciel słynnej biblioteki w Niniwie; panował w latach 669-631 p.n.e.; pomimo rozruchów wewnętrznych utrzymał państwo w granicach od Zatoki Perskiej do Morza Śródziemnego.Puzur-Aszur III (akad. Puzur-Aššur, tłum. "Ochroną jest bóg Aszur") – władca asyryjski, syn i następca Aszur-nirari I. Panował w XVI w. p.n.e. W zależności od kopii Asyryjskiej listy królów rządzić miał przez 14 lat (kopia A) lub 24 lata (kopia C).

    Nowe Miasto[ | edytuj kod]

    Nowe Miasto (akad. alu eššu, tłum. „nowe miasto”) obejmowało obszar około 30 ha. Początkowo stanowiło ono południowe przedmieście Aszur. W obręb miasta weszło w XVI wieku p.n.e., kiedy to król asyryjski Puzur-Aszur III rozkazał otoczyć je murami. W „Nowym Mieście” znajdowały się najprawdopodobniej dzielnice handlowa i mieszkalna.

    Hormuzd Rassam (ur. 1826 w Mosulu, zm. 16 września 1910 w Brighton) – asyryjski archeolog, dyplomata i podróżnik. Jeden z pierwszych rodzimych badaczy przeszłości Mezopotamii. Z ramienia British Museum prowadził wykopaliska na wielu bliskowschodnich stanowiskach, m.in. w Niniwie, Nimrud (Kalchu), Babilonie, Borsippie i Balawat (Imgur-Enlil). Do najważniejszych odnalezionych przez niego zabytków należą tabliczki z Eposem o Gilgameszu (odkryte w Niniwie), Cylinder Cyrusa (odkryty w Babilonie) i fragmenty brązowych paneli z monumentalnych wrót z Balawat.Kisz – prastare miasto sumero-akadyjskie, nad Eufratem, 13 km na wschód od Babilonu, obecnie stanowisko archeologiczne Tall al-Uhajmir (Czerwony Pagórek) w Iraku; niewątpliwie jedno z najstarszych miast świata. Odegrało dużą rolę w kształtowaniu się państwa Sumerów.

    Mury miejskie[ | edytuj kod]

    Dostępu do miasta Aszur broniły dwa pasy umocnień: mur zewnętrzny (chroniący „Stare Miasto” i „Nowe Miasto”) oraz mur wewnętrzny (chroniący „Stare Miasto”). Przed murem zewnętrznym znajdowała się dodatkowo potężna fosa o szerokości 20 metrów i głębokości 15 metrów. Do miasta wiodło kilkanaście bram, z których najważniejszą była Brama Tabira („Brama Rękodzielników”) – główna brama wiodąca na zachód.

    Adad-ahu-iddina, Adad-aha-iddina, Adad-ahu-iddin, Adad-aha-iddin (akad. Adad-aḫu-iddina, Adad-aḫa-iddina, Adad-aḫu-iddin, Adad-aḫa-iddin, w transliteracji z pisma klinowego zapisywane 10-PAP-AŠ, tłum. „Adad dał brata”) – wysoki dostojnik za rządów asyryjskiego króla Adad-nirari II (911-891 p.n.e.); zgodnie z asyryjskimi listami i kronikami eponimów pełnił w 897 r. p.n.e. urząd limmu (eponima). W jednej z inskrypcji Adad-nirari II, datowanej na 909 r. p.n.e., król ten wyznacza Adad-ahu-iddinę, noszącego tytuł „zarządcy miasta” (ša muḫḫi-āli, zapisywane ša UGU URU) oraz Gabbija-ana-Aszura, gubernatora prowincji Aszur, do sprawowania nadzoru nad naprawą licowania muru nabrzeża portowego w Aszur. Inna inskrypcja Adad-nirari II wspomina z kolei, iż za eponimatu Adad-ahu-iddiny, który samemu nosi już tytuł gubernatora prowincji Aszur (šakin Libbi-āli, zapisywane šà-kìn URU.ŠÀ-URU), miała miejsce piąta wyprawa wojenna do kraju Hanigalbat. Nanna, Nannar – sumeryjski bóg Księżyca. Nazywany też był Suen, Zuen (akad. Sin). Inne imiona: Aszimbabar, Namrasit, Inbu. Jego imię zapisywano również liczbą trzydzieści (tyle jest dni w miesiącu księżycowym).
    Bazaltowy posąg Salmanasara III odkryty w 1903 roku w Aszur (obecnie w zbiorach Muzeum Archeologicznego w Stambule)


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Niniwa (akad. Ninua) – starożytne miasto w północnej Mezopotamii, leżące nad wschodnim, lewym brzegiem Tygrysu; jedna ze stolic Asyrii. Obecnie stanowisko archeologiczne Ninawa w Iraku, na północny wschód od Mosulu.
    Instytut Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego (IA UW) - instytut Uniwersytetu Warszawskiego, w ramach Wydziału Historycznego, kształcący w trybie dziennym, wieczorowym i zaocznym. Istnieje też możliwość podjęcia studiów doktoranckich.
    Muzeum Archologiczne (tr İstanbul Arkeoloji Müzeleri) – muzeum znajdujące się w Stambule w dzielnicy Eminönü, w pobliżu Parku Gülhane i pałacu Topkapı.
    Asyria (akad. māt Aššur) – starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii istniejące od drugiej połowy III tysiąclecia p.n.e. do pierwszej połowy I tysiąclecia p.n.e.
    Aszurnasirpal I, właśc. Aszur-nasir-apli I (akad. Aŝšur-nāṣir-apli, tłum. "bóg Aszur jest strażnikiem syna") – król Asyrii, syn i następca Szamszi-Adada IV, wnuk Tiglat-Pilesera I; według Asyryjskiej listy królów panować miał przez 19 lat. Jego rządy datowane są na lata 1049-1031 p.n.e.
    Miejscowość – w Polsce w ujęciu ustawowym jednostka osadnicza lub inny obszar zabudowany odróżniający się od innych miejscowości odrębną nazwą, a przy jednakowej nazwie, odmiennym określeniem ich rodzaju. Natomiast w celach statystycznych, przy ustalaniu wykazu nazw miejscowości oraz nazw ich cześci integralnych przyjęto, że terminem tym określa się każde skupisko ludności, niezależnie od liczby zabudowań i gęstości zabudowy i liczby ludności; przy czym miejscowość musi się odróżniać od innych skupisk (szczególnie sąsiednich) odrębną nazwą urzędową, a przy nazwie identycznej, odmiennym określeniem skupiska (np. wieś, kolonia, osada itp.).
    Aszur-nirari I (akad. Aššur-nērārī, tłum. "bóg Aszur jest moją pomocą") – władca Asyrii, następca i brat Szamszi-Adada III, syn Iszme-Dagana II; według Asyryjskiej listy królów panować miał przez 26 lat. Jego rządy datowane są na lata 1547-1522 p.n.e.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.103 sek.