• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Astor Piazzolla



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Tango – forma muzyczna na której opiera się taniec tango. Zwykle w formie pieśni lub piosenki. W latach dwudziestych XX wieku podniesione z pieśni popularnej do rangi sztuki muzycznej. Metrum parzyste 2/4. Tempo powolne, grane z gracją.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.
    Muzyka: nuevo tango[ | edytuj kod]

    Oryginalny styl stworzony przez Piazzollę znany jest pod nazwą „nuevo tango”. Nie jest to tango przeznaczone do tańczenia, lecz kunsztownie stylizowana muzyka do słuchania (podobnie jak wcześniej tango Igora Strawinskiego). Charakterystyczne jest dla niego nawiązanie do baroku: do formy passacaglii, do barokowego kontrapunktu w sposób nasuwający skojarzenie z fugą. Rytm tanga bywa wyraźny, ale równocześnie ulega wyraźnym zakłóceniom. Harmonia również odbiega od tradycji, dzięki chromatyce, a nawet dysonującej chromatyce. Częste są nawiązania do jazzu. Stosowane są również niekonwencjonalne sposoby gry (jak w sonoryzmie), charakterystyczne dla brzmienia są glissanda. Wyraźnie zachowana jest natomiast charakterystyczna dla tanga atmosfera pewnej melancholii.

    Siergiej Wasiljewicz Rachmaninow (ros. Сергей Васильевич Рахманинов; ur. 20 marca/1 kwietnia 1873, zm. 28 marca 1943) – rosyjski kompozytor, pianista i dyrygent.Biblioteka Narodowa Korei – biblioteka narodowa Korei Południowej znajdująca się w Seulu. Powstała w 1945 roku. Jej zbiory liczą ponad 11 milionów woluminów (2018), w tym ponad milion zagranicznych książek.

    "Nuevo tango" stanowiło tak daleko posunięte przetworzenie tanga tradycyjnego, że wielu Argentyńczyków do tego stopnia nie mogło się pogodzić z takim sposobem potraktowania ich narodowego tańca, że kompozytor spotykał się nawet z przejawami agresji.

    Dyskografia[ | edytuj kod]

  • 1974 — Libertango
  • 1986 — Astor Piazzolla Plays Astor Piazzolla
  • 1986 — Tristezas de un Doble A
  • 1986 — Tango: Zero Hour
  • 1987 — Astor Piazzolla: The Central Park Concert
  • 1987 — Suite for Vibraphone and New Tango Quintet
  • 1987 — Sur
  • 1988 — Concierto para Bandoneon
  • 1988 — The New Tango
  • 1989 — Tangos
  • 1989 — Tanguedia de Amor
  • 1990 — La Camorra: La Soledad de la Provocacion Apasiona
  • 1990 — Lumiere
  • 1990 — Vanguardistas del Tango
  • 1990 — Astor Piazzolla
  • 1990 — Libertango
  • 1991 — Astor Piazzolla & Alberto Ginastera
  • 1991 — Adios Nonino
  • 1991 — Maria de Buenos Aires
  • 1992 — Music for Two Guitars
  • 1992 — Ballet Tango
  • 1992 — The Vienna Concert
  • 1992 — Luna
  • 1992 — Woe
  • Albumy wydane pośmiertnie

    Carlos Romuald Gardel (ur.11 grudnia 1890 w Tuluzie, Francja, zm. 24 czerwca 1935 w Medellín, Kolumbia) – argentyński śpiewak francuskiego pochodzenia, wykonawca pieśni z gatunku tango. Nazwisko urodzenia Charles Gardes.Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.
  • 1993 — The Lausanne Concert (Live)
  • 1993 — Music of Astor Piazzolla
  • 1993 — La Camorra
  • 1993 — The Rough Dancer and the Cyclical Night
  • 1994 — Milonga del Angel
  • 1994 — Y Su Noneto
  • 1994 — Tiempo Nueve
  • 1994 — Oblivion
  • 1995 — Homage to Astor Piazzolla
  • 1995 — Cafe 1930
  • 1995 — Pulsacion
  • 1996 — Persecuta
  • 1996 — An 57 Minutos con la Realidad
  • 1996 — Music of Latin America
  • 1996 — Decameron Negro
  • 1996 — Bandoneon Sinfonico
  • 1996 — Concerto for Bandoneon (Live)
  • 1997 — Astor Piazzolla
  • 1997 — Desde Argentina
  • 1997 — Spirit of Buenos Aires
  • 1997 — Concierto de Nacar
  • 1997 — Muerte del Angel
  • 1997 — Tres Minutos con la Realidad
  • 1997 — Libertango
  • 1998 — Tango Malambo
  • 1998 — Milva & the Tango of Astor Piazzola
  • 1998 — Piazzolla & Cello Passion
  • 1998 — Adios Nonino
  • 1998 — Libertango
  • 1998 — Maria de Buenos Aires
  • 1999 — Adios Nonino
  • 1999 — Homage a Liege
  • 1999 — Saexotango
  • 1999 — Tango Ballet
  • 2000 — Finally Together
  • 2002 — Regresso al sur
  • 2003 — Adios Nonino
  • 2003 — Pulsación
  • 2004 — Astor Piazzolla [Galaxy] 2CD
  • Sonoryzm – kierunek w muzyce współczesnej, zaliczany do nurtów drugiej awangardy, typowy przede wszystkim dla muzyki polskiej w latach sześćdziesiątych, często utożsamiany z pojęciem "polskiej szkoły kompozytorskiej".Aníbal Troilo, zwany też Pichuco (ur. 11 lipca 1914, zm. 18 maja 1975) – argentyński kompozytor i muzyk tanga argentyńskiego zwłaszcza bandoneonu.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kontrapunkt (z łaciny punctus contra punctum, w dosłownym tłumaczeniu: nuta przeciw nucie) – technika kompozytorska, która polega na prowadzeniu kilku niezależnych linii melodycznych (polifonia) zgodnie z określonymi zasadami harmonicznymi i rytmicznymi. Kontrapunkt można podzielić na kontrapunkt ścisły (kanon) i swobodny (m.in. fuga). W drugim, węższym znaczeniu jest określeniem dla głosu współdziałającego z tematem.
    Fuga (łac. ucieczka) – jedna z najbardziej kunsztownych form muzycznych, oparta na ścisłej polifonii. Wymaga dwóch lub więcej głosów. Od momentu powstania w XVII wieku była swoistym sprawdzianem warsztatu kompozytorskiego twórcy. Występują fugi instrumentalne (na instrument solowy, zespół instrumentalny) i chóralne. Może stanowić samodzielny utwór muzyczny lub część większej formy (mszy, sonaty, opery itd.). Ze względu na ścisłość reguł panujących podczas jej pisania, często porównywana jest do jednej z najbardziej kunsztownych form literackich – sonetu. Na przestrzeni wieków – od momentu powstania, aż do współczesności - trudno znaleźć kompozytora, który chociaż raz nie zmierzyłby się z fugą.
    Igor Fiodorowicz Strawinski, a. Strawiński; ros.: Игорь Фёдорович Стравинский (ur. 17 czerwca 1882 w Oranienbaumie, zm. 6 kwietnia 1971 w Nowym Jorku) – rosyjski kompozytor, pianista i dyrygent.
    Lukka (łac. i wł. Lucca) – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Toskania, w prowincji Lukka. Rodzinne miasto kompozytora Giacomo Pucciniego, urodził się tutaj także kolarz Mario Cipollini. Siedziba archidiecezji. W mieście znajduje się parafia Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego pod wezwaniem św. Stanisława Kostki.
    Glissando - oznaczenie "płynnego" przejścia od jednego dźwięku do drugiego po kolei poprzez wszystkie możliwe do zagrania na danym instrumencie dźwięki leżące między nimi.
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Argentyna (Argentina, Republika Argentyńska – República Argentina) – państwo w Ameryce Południowej, nad południowym Atlantykiem. Graniczy z Chile na zachodzie, Boliwią i Paragwajem na północy, Brazylią i Urugwajem na północnym wschodzie. Argentyna rości pretensje do archipelagu Falklandów oraz części Antarktydy. Nazwa pochodzi od łacińskiego argentum (srebro), którym Indianie obdarowali hiszpańskich rozbitków Juana Díaza de Solís. Pod względem wielkości Argentyna jest ósmym krajem na świecie i drugim w Ameryce Południowej (biorąc pod uwagę liczbę ludności i powierzchnię), jednakże biorąc pod uwagę także terytoria sporne do których Argentyna rości pretensje: Falklandy/Malwiny, Georgię Południową, Sandwich Południowy, Islas Auroras wraz z Orkadami Południowymi, Szetlandami Południowymi oraz z częścią Antarktydy administrowanej przez Argentynę na mocy Traktatu Antarktycznego powierzchnia łączna kraju wynosi 3 761 274 km², co czyni kraj ten ósmym na świecie pod względem powierzchni. Terytorium kraju podzielone jest na 23 prowincje i jedno miasto autonomiczne – stolica kraju Buenos Aires. Argentyna jest członkiem – założycielem Unii Narodów Południowoamerykańskich oraz Mercosur, a także członkiem Organizacji Państw Iberoamerykańskich, Banku Światowego, Światowej Organizacji Handlu, grupy krajów G15 oraz G20. Kraj uznawany jest za mocarstwo lokalne z bardzo wysokim wskaźnikiem rozwoju społecznego. W Ameryce Łacińskiej kraj ten ma piąty nominalny PKB na mieszkańca i najwyższy PKB mierzony parytetem siły nabywczej. Według analityków kraj ten zaklasyfikowany jest do rynków wschodzących, ze względu na wielkość, wysoki wzrost gospodarczy, poziom bezpośrednich inwestycji zagranicznych czy eksport w całości wytworzonych usług i towarów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.902 sek.