• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Asterion - syn Tektamosa

    Przeczytaj także...
    Minos (gr. Μίνως Mínōs, łac. Minos) – w mitologii greckiej król i prawodawca Krety, sędzia zmarłych w Hadesie, heros.Psy Gończe (łac. Canes Venatici, dop. Canum Venaticorum, skrót CVn) – gwiazdozbiór nieba północnego sąsiadujący z Wolarzem i wydzielony z Wielkiej Niedźwiedzicy przez Heweliusza, opublikowany w 1690 roku, w pośmiertnie wydanym atlasie Firmamentum Sobiescianum. Wyobraża dwa psy pasterskie trzymane na smyczy przez mitologicznego Wolarza. Według wielu interpretacji gwiazdozbioru, psy poganiają niedźwiedzice, by stale obracały sferę niebieską. Widoczny w Polsce od zimy do lata. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 30.
    Doros (gr. Δῶρος) bohater mitologii greckiej, od którego wzięli nazwę Dorowie, jedno z plemion greckich. Z imieniem tym łączą się dwa różne mity: według pierwszego, Doros, syn Hellena i Orseis, był wnukiem Deukaliona i Pyrry. Według tej wersji Doros i jego potomkowie przenieśli się z Tesalii, ich pierwszej siedziby, w okolice Olimpu i Ossy, przeszedłszy następnie przez okolice Pindosu, doszli do Ojty, aby w końcu osiedlić się na Peloponezie. Według innej wersji Doros jest synem Apollona i Ftyi, bratem Laodokosa i Polypojtesa, którzy zginęli z ręki Ajtolosa, który miał im zabrać królestwo Etolii na północ od Zatoki Korynckiej.

    Asterion (także Asterios, Asterius; gr. Ἀστερίων Asteríōn, gr. Ἀστέριος Astérios, łac. Asterius) – w mitologii greckiej król Krety.

    Uchodził za syna króla Krety, Tektamosa (lub Dorosa), i córki Kreteusa. Był mężem tyryjskiej królewny Europy i adopcyjnym ojcem jej synów: Minosa, Radamantysa oraz Sarpedona, których miała z bogiem Zeusem.

    Imieniem króla nazwano jedną z gwiazd w gwiazdozbiorze Psów Gończych – Asterion (βCVn).

    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Radamantys (gr. Ῥαδάμανθος Rhadámanthos, gr. Ῥαδάμανθυς Rhadámanthys, łac. Rhadamanthus) – w mitologii greckiej król mniejszych wysp Archipelagu Egejskiego, sędzia zmarłych w Hadesie, heros.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Vojtech Zamarovský: Bohovia a hrdinovia antických bájí. Bratislava: Perfekt a.s., 1998, s. 71. ISBN 80-8046-098-1. (słow.); polskie wydanie: Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej (Encyklopedia mitologii antycznej, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej).
    2. Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 45. ISBN 83-04-04673-3.
    3. Carlos Parada: Crete (ang.). maicar.com. [dostęp 2010-03-29].
    4. Mity o herosach. W: Michał Pietrzykowski: Mitologia starożytnej Grecji. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1979, s. 205. ISBN 83-221-0111-2.Sprawdź autora:1.
    5. Anton Hajduk, Ján Štohl (red.): Encyklopédia astronómie. Bratislava: Obzor, 1987, s. 239. (słow.)Sprawdź autora:1.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Asterion (ang.). mythindex.com. [dostęp 2009-12-07]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  • Carlos Parada: Asterius3 (ang.). maicar.com. [dostęp 2010-09-23].
  • Bohaterowie. W: Jan Parandowski: Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1989, s. 157. ISBN 83-210-0677-9.
  • William Smith: A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology: Asterion (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-13].
  • Kreta (gr. Κρήτη od słowa krateia – silna, łac. Creta, tur. Kirid, wen. Candia) – grecka wyspa położona na Morzu Śródziemnym. Jest ona największą grecką wyspą i piątą co do wielkości wyspą śródziemnomorską. Linia brzegowa ma długość ok. 1040 km. Największym miastem jest Heraklion (Iraklion).Vojtech Zamarovský, czes. Vojtěch Zamarovský (ur. 5 października 1919 w Trenczynie lub Zamarovcach, zm. 26 lipca 2006 w Pradze) – słowacki prozaik, autor słowackiej i czeskiej literatury faktu, publicysta, badacz, propagator hellenizmu i olimpizmu, tłumacz, prawnik, podróżnik, agent wywiadu.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Tyr (obecny Sur) – w starożytności miasto fenickie, obecnie miasto i port w południowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego. Posiada połączenie kolejowe i drogowe z portem Sajda. Jego nazwa znaczy „skała”. W języku fenickim Ṣur, w akadyjskim Ṣurru, po hebrajsku צור Ṣōr, po grecku Τύρος Týros, po arabsku صور (as)-Ṣūr.
    Zakład Narodowy im. Ossolińskich (ZNiO, Ossolineum) – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum Książąt Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.
    Kreteus (gr. Κρηθεύς Krētheús, łac. Cretheus) – w mitologii greckiej królewicz, założyciel i król miasta Jolkos w Tesalii.
    Pierre Grimal (ur. 21 października 1912 w Paryżu, zm. 11 listopada 1996 w Paryżu) – francuski historyk specjalizujący się z historii starożytnego Rzymu.
    Zeus (także Dzeus, stgr. Ζεύς Zeús, nowogr. Δίας Días, łac. Iupiter, Iuppiter) – w mitologii greckiej najwyższy z bogów. Syn Kronosa i Rei. Był szóstym dzieckiem Rei i Kronosa. Brat Hestii, Demeter, Hery (również jej mąż), Posejdona i Hadesa. Władca błyskawic. Uosobienie najwyższej zasady rządzącej Wszechświatem. Władca wszystkich bogów i ludzi. Jego atrybutami były złote pioruny, orzeł i tarcza zwana egidą. Wychowały go nimfy górskie i koza Amaltea.
    Jan Parandowski (ur. 11 maja 1895 we Lwowie, zm. 26 września 1978 w Warszawie) – polski pisarz, eseista i tłumacz literatury, autor słynnej Mitologii.
    Europa (gr. Εὐρώπη Eurṓpē) według mitologii greckiej, była córką Agenora, fenickiego władcy miast Sydonu i Tyru, i jego pierwszej lub drugiej żony – Telefassy lub Argiope.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.