• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Arystoteles



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Demokracja – ustrój polityczny i forma sprawowania władzy, w których źródło władzy stanowi wola większości obywateli (sprawują oni rządy bezpośrednio lub za pośrednictwem przedstawicieli).Witalizm – hipoteza zakładająca, że siły witalne (niematerialne) są obecne w zjawiskach życiowych. Witalizm występował u Arystotelesa w jego koncepcji duszy (entelechia). Arystoteles i kontynuatorzy jego metody badania procesów biologicznych twierdzili, że każda forma żywa posiada niepodzielną "duszę", która "rządzi" rozwojem (biosyntezą, cytogenezą, morfogenezą, embriogenezą), procesami adaptacji fenotypowej, oraz procesami reperacji i regeneracji. Zarówno mechanicyzm jak i materializm odrzucały hipotezę witalizmu. Mimo to, hipotezy czysto fizyczne (mechanicystyczne) dotyczące opisu życia były łatwo krytykowane. Dopiero gwałtowny rozwój biologii molekularnej pod koniec XX i w początkach XXI wieku spowodował, że witalizm został uznany za hipotezę, która nie poddaje się testom empirycznym i jest uznawany przez większość naukowców za teorię pozanaukową (wykracza poza metodologiczny naturalizm).
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Ross 2016 ↓, s. 1.
    2. Diogenes Laertios, V,7
    3. Por. Krokiewicz A.: Arystoteles, Pirron i Plotyn. s. 13-16.
    4. Za mediami greckimi - informację o zakończeniu wieloletniej identyfikacji grobu przedstawili archeolodzy - współpracownicy Szkoły Archeologicznej Uniwersytetu im. Arystotelesa w Salonikach
    5. Por. Plezia M.: Od Arystotelesa do "Złotej Legendy". s. 13.
    6. Por. Krokiewicz A.: Arystoteles, Pirron i Plotyn. s. 56-57.
    7. Por. P. Kunzmann , Atlas Filozofii, Warszawa, 1999, s.49.
    8. Por. P. Aubenque, Le problème de l'être chez Aristote. Essai sur le problématique aristotélicienne, Paryż 1962, s. 30.
    9. Por. Tomasz z Akwinu: Sententia libri Metaphysicae Arist., Prologus. W: Corpus Thomisticum [on-line]. Cytat: Nazywa się wiedzą boską albo teologią, ponieważ rozważa wymienione wyżej substancje. Metafizyką, ponieważ rozważa byt i to, co go dotyczy. /Nazywa się tak/, gdyż odnajduje się te rzeczy drogą refleksji jako poza-fizyczne i jako mające charakter bardziej wspólny po tych, które mają charakter mniej wspólny. Nazywa się bowiem pierwszą filozofią, gdyż rozważa pierwsze przyczyny rzeczy. Widać w ten sposób zatem to, co jest przedmiotem tej nauki i jak ma się ona do innych nauk, i jaką nazwą jest nazywana. (Dicitur enim scientia divina sive theologia, inquantum praedictas substantias considerat. Metaphysica, inquantum considerat ens et ea quae consequuntur ipsum. Haec enim transphysica inveniuntur in via resolutionis, sicut magis communia post minus communia. Dicitur autem prima philosophia, inquantum primas rerum causas considerat. Sic igitur patet quid sit subiectum huius scientiae, et qualiter se habeat ad alias scientias, et quo nomine nominetur
    10. Por. K. Leśniak: Wstęp. W: Arystoteles: Metafizyka. s. XII-XIII.
    11. Arystoteles: Dzieła wszystkie. Warszawa: PWN, 1990-2003.Sprawdź autora:1.
    12. Reale 2001 ↓, s. 425-426.
    13. Reale 2001 ↓, s. 426.
    14. Reale 2001 ↓, s. 441.
    15. Reale 2001 ↓, s. 442.
    16. Arystoteles, Fizyka, Δ 11, 219, b 1-2; K. Leśniak.
    17. Reale 2001 ↓, s. 446-447.
    18. Arystoteles, Fizyka, Δ 4, 212, a 14-21; K. Leśniak.
    19. Reale 2001 ↓, s. 443.
    20. Reale 2001 ↓, s. 445.
    21. Reale 2001 ↓, s. 449-451.
    22. Lennox 2017 ↓.
    23. Lennox 2017 ↓, 1.
    24. Reale 2001 ↓, s. 452-467.
    25. W.J.Korab-Karpowicz, Historia filozofii politycznej, str. 84
    26. Arystoteles: Polityka z dodaniem pseudo-arystotelesowej Ekonomiki. Warszawa: PWN, 1964, s. 1253 a.Sprawdź autora:1.
    27. Arystoteles: Polityka z dodaniem pseudo-arystotelesowej Ekonomiki. Warszawa: PWN, 1964, s. 1255 a.Sprawdź autora:1.
    28. Arystoteles: Polityka z dodaniem pseudo-arystotelesowej Ekonomiki. Warszawa: PWN, 1964, s. 1252 a.Sprawdź autora:1.
    29. Arystoteles: Etyka nikomachejska. Warszawa: PWN, 1956, s. 1180 a.Sprawdź autora:1.
    30. Arystoteles: Retoryka. Warszawa: PWN, 1953, s. 1368 b, 1373 b, 1375 a.Sprawdź autora:1.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Krokiewicz A.: Arystoteles, Pirron i Plotyn. Warszawa: IW „PAX”, 1974, s. 271.
  • James Lennox, Aristotle’s Biology, Edward N. Zalta, [w:] Stanford Encyclopedia of Philosophy [online], Winter 2017 Edition, Metaphysics Research Lab, Stanford University, 31 stycznia 2017, ISSN 095-5054 [zarchiwizowane z adresu 2017-12-21] (ang.).???
  • Leśniak K.: Wstęp. W: Arystoteles: Metafizyka. PWN, 1983, s. XI-XXX. ISBN 83-01-04592-2.
  • Plezia M.: Od Arystotelesa do „Złotej Legendy”. Warszawa: IW „PAX”, 1958, s. 457.
  • Giovanni Reale: Historia filozofii starożytnej. T. 2. Lublin: Wydawnictwo KUL, 2001.
  • David Ross: Aristotle. John L.Ackrill(ang.) (Introduction and new material). London: Routledge, Taylor & Francis Group, 2016. ISBN 1-138-14104-6.
  • Półwysep Chalcydycki albo Chalkidiki (gr. Χαλκιδική, łac. Chalcidice) – półwysep w Grecji, u północnych wybrzeży Morza Egejskiego, na południowy wschód od miasta Saloniki, historyczna kraina Chalkidyka. Powierzchnia półwyspu wynosi 2945 km².Teologia (gr. θεος, theos, „Bóg”, + λογος, logos, „nauka”) – dyscyplina wiedzy posługująca się metodami filozoficznymi w wyjaśnianiu świata w jego relacji do Boga. Klasycznie uznawana za dziedzinę naukową, także w Polsce znajduje się na liście dziedzin naukowych, ustalonej przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów. Stanowi metodyczne studium prawd religijnych objawionych przez Boga, w myśl maksymy (łac.) fides quaerens intellectum – wiara szukająca zrozumienia. Współcześnie zasadność uznawania pytań o Boga za naukowe jest kwestionowana. Według części autorów teologia nie spełnia współczesnych wymagań stawianych nauce, chociażby poprzez brak weryfikowalności stawianych przez nią hipotez oraz oparcie na dogmatach jako punkcie wyjściowym swoich rozważań zamiast na metodzie naukowej, czy paradygmatach naukowych. Polemikę z tymi zarzutami przedstawił m.in. papież Benedykt XVI w Wykładzie ratyzbońskim.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Sekcja zwłok (gre. autopsia – zobaczyć na własne oczy, łac. sectio – rozcięcie) – badanie pośmiertne (łac. post mortem), którego celem jest najczęściej ustalenie przyczyny zgonu.
    Zabójstwo – przestępstwo polegające na umyślnym pozbawieniu człowieka życia. Surowiej karanymi formami zabójstwa są zabójstwo dokonywane w wyniku udziału w zbrodniach wojennych i zamachu terrorystycznym, którego wynikiem była śmierć.
    Anatolia (tureckie Anadolu) – kraina, należąca do Turcji, na półwyspie Azja Mniejsza (którego jest synonimem), leżąca między Morzem Czarnym a Zatoką Aleksandretty.
    Dualizm co do substancji, dualizm ontologiczny – obok monizmu i pluralizmu, jedno z głównych stanowisk ontologicznych co do głównych klas substancji. Wyróżnia dwie: ciało (materię, substancję fizyczną) i ducha (substancję duchową).
    Chaos (gr. Χάος Cháos, łac. Chaos ‘pustka’) – w mitologii greckiej uosobienie Próżni pierwotnej (stanu przed uporządkowaniem elementów wszechświata).
    Źródła historyczne – wszystko skąd możemy czerpać wiedzę o przeszłości (według Jerzego Topolskiego), inaczej rzecz biorąc - są to wszelkie zachowane ślady działalności człowieka.
    Kategoria (z gr. kategorein – orzekać) – podstawowy zbiór przedmiotów; element wyczerpującego podziału wszystkich bytów na najbardziej ogólne gatunki i rodzaje. Termin został utworzony przez Arystotelesa, który wyróżnił dziesięć kategorii: kategorię substancji i dziewięć kategorii przypadłościowych. Podziału tego dokonał na drodze rozróżnienia między podmiotem zdania (którymi jest substancja) a jego orzeczeniem (którymi są kategorie przypadłościowe) i analizy orzeczeń greckich, która doprowadziła do powstania listy kategorii przypadłościowych. Współcześnie Arystotlesowskiego podziału kategorii nie uznaje się przeważnie ani za wyczerpujący i spójny, ani za zgodny z naturą języka, dał on jednak podstawy do dalszych analiz pojęcia kategorii. Arystoteles wyróżnił następujące kategorie:

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.206 sek.