• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Arvid Lindau

    Przeczytaj także...
    Eugen von Hippel (ur. 3 sierpnia 1867 w Königsbergu, zm. 5 lipca 1939 w Getyndze) – niemiecki lekarz okulista. Przedstawił jeden z pierwszych opisów zespołu von Hippla-Lindaua.Lund – miasto w południowo-zachodnim regionie Szwecji, w prowincji Skanii, na północny wschód od Malmö; siedziba władz gminy Lund, wchodzącej w skład transgranicznego regionu Öresund, obejmującego fragmenty terytoriów Danii i Szwecji. Około 101 tys. mieszkańców i 442,7 km² powierzchni, co daje mu pozycję dwunastego pod względem liczby mieszkańców miasta w Szwecji. W związku z jego akademickim charakterem, Lund charakteryzuje się wyraźną nadreprezentacją grupy wiekowej 20–29 lat (21% populacji) i osób z wyższym wykształceniem (58% w stosunku do 29% w skali kraju).
    Szwecja, Królestwo Szwecji (Sverige, Konungariket Sverige) – państwo w Europie Północnej, zaliczane do państw skandynawskich. Szwecja jest członkiem Unii Europejskiej od 1995 roku. Graniczy z Norwegią, Finlandią i Danią.
    Arvid Lindau

    Arvid Vilhelm Lindau (ur. 23 lipca 1892 w Malmö, zm. 7 września 1958 w Lund) – szwedzki lekarz, patolog i bakteriolog; jeden z odkrywców choroby nazwanej chorobą von Hippla-Lindaua.

    Malmö – miasto (tätort) w południowej Szwecji i port morski położony nad cieśniną Öresund w południowo-zachodniej części prowincji historycznej (landskap) Skania. Siedziba władz (residensstad) regionu administracjnego (län) Skåne, powstałego w 1997 po połączeniu dotychczasowych regionów Malmöhus i Kristianstad. Ośrodek administracyjny (centralort) gminy Malmö (Malmö kommun lub Malmö stad). Do obszaru tätortu Malmö zalicza się także Arlöv, siedzibę władz (centralort) sąsiedniej gminy Burlöv.Zatorowość płucna (łac. embolia arteriae pulmonalis, ang. pulmonary embolism) – choroba wywołana przez zator lub zatory zamykające światła naczyń w krążeniu mniejszym.

    Arvid Lindau urodzony w 1892 w Malmö był synem lekarza wojskowego. Też zdecydował się być lekarzem i studiował medycynę w Lund, dyplom ukończenia studiów otrzymał w 1923 roku, a doktorat obronił w 1926. Specjalizował się w patologii i bakteriologii na Instytucie Karolinska w Sztokholmie i na Uniwersytecie w Lund. Pracował w wielu ośrodkach europejskich, a także w Stanach Zjednoczonych na Uniwersytecie Harvardzkim w latach 1931-32 dzięki stypendium fundacji Rockefellera. Jako patolog pracował w Lund od 1918 do 1933 roku, od 1924 do 1934 roku miał posadę lekarza wojskowego. W 1933 roku objął profesurę na Wydziale Patologii Ogólnej, Bakteriologii i Nauk o Zdrowiu w Lund, zastępując Johna Forssmana. W 1944 został dyrektorem Instytutu Bakteriologii i Anatomii Patologicznej w Lund. Opublikował ponad 40 prac z dziedziny bakteriologi, neurologii i patologii. Jego praca doktorska Studien über Kleinhirncysten. Bau, Pathogenese und Beziehungen zur Angiomatosae retinae dotyczyła związku między naczyniakami siatkówki a naczyniakami zarodkowymi ośrodkowego układu nerwowego, zwłaszcza móżdżku; opisana przez niego i Eugena von Hippla jednostka chorobowa znana jest dzisiaj jako choroba von Hippla-Lindaua. Lindau zmarł w wieku 67 lat z powodu zatorowości płucnej.

    Zespół von Hippla-Lindaua (choroba von Hippla-Lindaua, naczyniakowatość siatkówkowo-móżdżkowa, ang. von Hippel-Lindau syndrome, HLS, VHL, familial cerebelloretinal angiomatosis, łac. hemangioblastomatosis, angiophakomatosis retinae et cerebelli) – rzadkie schorzenie genetyczne dziedziczone autosomalnie dominująco, należące do grupy fakomatoz. Zespół opisali niezależnie od siebie Eugen von Hippel w 1894 i Arvid Lindau w 1926 roku. Przyczyną choroby jest mutacja w obydwu allelach genu VHL, z których jedna jest dziedziczna a druga następuje spontanicznie. Choroba charakteryzuje się zwiększoną predyspozycją do nowotworów nerek, ośrodkowego układu nerwowego, szczególnie móżdżku, nadnerczy i siatkówki. Nie ma metody leczenia przyczynowego, ale poradnictwo i badania genetyczne pozwalają coraz częściej zdiagnozować ją, zanim pojawią się zagrażające życiu guzy nowotworowe.Móżdżek - (łac. cerebellum) część mózgowia występująca u wszystkich kręgowców, odpowiadająca za koordynację ruchów i utrzymanie równowagi ciała.

    Linki zewnętrzne[]

  • Arvid Vilhelm Lindau w bazie Who Named It (ang.)
  • Biogram na vhl.org (ang.)
  • Siatkówka (łac. retina) – część oka, która jest elementem odbierającym bodźce wzrokowe. Jest specyficznej budowy błoną znajdującą się wewnątrz gałki ocznej, na jej tylnej powierzchni. Jest jednym z pierwszych elementów drogi wzrokowej.Naczyniak krwionośny zarodkowy (naczyniak zarodkowy włośniczkowy, guz Lindaua, łac. haemangioblastoma, ang. hemangioblastoma) – niezłośliwy nowotwór (I° według WHO) ośrodkowego układu nerwowego. Stanowią około 2% pierwotnych guzów śródczaszkowych. Najczęstsze są w przedziale 35-45 roku życia. W około 5% przypadków występują na tle zespołu von Hippla-Lindaua.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Instytut Karolinska (szw. Karolinska Institutet) – uniwersytet medyczny w Solnie (regionie Sztokholm), założony w 1810. Komitet instytutu przyznaje Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny. Do Instytutu należy Szpital Karolinska. Dwa główne kampusy Instytutu znajdują się w Solnie i Huddinge. Instytut Karolinska to jeden z największych w Szwecji ośrodków badawczych w dziedzinie nauk biomedycznych. Kształci się tam około 6000 studentów i 3000 doktorantów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.041 sek.