• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Artyleria II RP



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    15 Wielkopolski Pułk Artylerii Lekkiej (15 pal) – oddział artylerii lekkiej Armii Wielkopolskiej i Wojska Polskiego II RP.Korpus Ochrony Pogranicza, KOP – formacja wojskowa czasu pokoju utworzona w 1924 do ochrony wschodniej granicy II Rzeczypospolitej przed penetracją agentów, terrorystów i zwartych uzbrojonych oddziałów dywersyjnych przerzucanych przez sowieckie służby specjalne z terenu ZSRR na terytorium II Rzeczypospolitej. W czasie stanu wojny funkcja KOP miała dobiec końca, a jego jednostki miały zgodnie z planem mobilizacyjnym zasilić oddziały i pododdziały Wojska Polskiego w linii.

    Artyleria w II Rzeczypospolitej – jeden z trzech, obok piechoty i kawalerii, głównych rodzajów wojska Sił Zbrojnych II RP (w ówczesnej terminologii rodzaj wojsk nazywano bronią).

    1 czerwca 1939 r. w artylerii pełniło służbę 2589 oficerów, 4974 podoficerów zawodowych i nadterminowych oraz 53 320 szeregowych, co stanowiło 13,8% wszystkich żołnierzy WP (bez KOP). Pod względem liczebności stanów osobowych artyleria była drugim, po piechocie, rodzajem broni.

    Formowanie oddziałów artylerii[ | edytuj kod]

    Proces formowania pułków i dywizjonów artylerii odbywał się w ciągu całego dwudziestolecia międzywojennego. W listopadzie 1918 rozpoczęto tworzenie pułków artylerii polowej.

    Dywizja - to podstawowy związek taktyczny różnych rodzajów sił zbrojnych (5-15 tys. żołnierzy) składający się zazwyczaj z pułków lub brygad różnych rodzajów wojsk (typowych dla danego rodzaju sił zbrojnych) przeznaczonych do prowadzenia walki oraz oddziałów i samodzielnych pododdziałów przeznaczonych do zabezpieczenia bojowego działań, zapewnienia zaopatrzenia materiałowego i utrzymania w gotowości bojowej sprzętu technicznego jednostek dywizyjnych.Pułki artylerii Wojska Polskiego - spis polskich pułków artylerii: ich organizacja, geneza, podległość i przeformowania; miejsce stacjonowania.

    Pod koniec 1919 artyleria na froncie zorganizowana była następująco:

  • 1 Brygada Artylerii:
  • 1 pułk artylerii polowej (dziewięć baterii)
  • 5 i 6 bateria 9 pap
  • 1 dywizjon 1 pac w – dwie baterie (trzecia w głębi kraju)
  • 2 Brygada Artylerii:
  • 2 pułk artylerii polowej – osiem baterii
  • 2 pułk artylerii ciężkiej – cztery baterie (bateria 4 i 6 w głębi kraju)
  • 3 Brygada Artylerii:
  • 3 pułk artylerii polowej – osiem baterii (6 bateria w głębi kraju)
  • 3 pułk artylerii ciężkiej – cztery baterie (4 bateria wchodziła w skład dywizji górskiej, 6 bateria w głębi kraju)
  • 4 Brygada Artylerii:
  • 4 pułk artylerii polowej – dziewięć baterii
  • 4 pułk artylerii ciężkiej – pięć baterii (3 bateria w głębi kraju)
  • 6 Brygada Artylerii:
  • 5 pułk artylerii polowej – siedem baterii (3 i 9 bateria w głębi kraju)
  • 1 dywizjon 5 pac – trzy baterie
  • 6 Brygada Artylerii:
  • 6 pułk artylerii polowej – osiem baterii (2 bateria w głębi kraju)
  • 1 dywizjon 6 pac – trzy baterie
  • 7 Brygada Artylerii:
  • 7 pułk artylerii polowej – dziewięć baterii
  • 1 dywizjon 7 pac – trzy baterie
  • 8 Brygada Artylerii:
  • 8 pułk artylerii polowej – osiem baterii (8 bateria w głębi kraju)
  • 1 dywizjon 8 pac - dwie baterie (2 bateria w głębi kraju)
  • 9 Brygada Artylerii:
  • 9 pułk artylerii polowej – cztery baterie (4 i 8 bateria w głębi kraju, 5 i 6 bateria w 1 DP, 9 bateria w 12 DP)
  • 1 dywizjon 9 pac – trzy baterie
  • 10 Brygada Artylerii:
  • 10 pułk artylerii polowej – sześć baterii
  • 1dywizjon 10 pac – trzy baterie
  • 11 Brygada Artylerii:
  • 11 pułk artylerii polowej – sześć baterii (baterie 6 i 8 w dywizji górskiej, 5 bateria w głębi kraju)
  • 12 Brygada Artylerii:
  • 12 pułk artylerii polowej – dziewięć baterii
  • 9 bateria 9 pac
  • 1 dywizjon 12 pac – jedna bateria (2 i 3 bateria w 14 DP)
  • 13 Brygada Artylerii:
  • 13 pułk artylerii polowej – dziewięć baterii
  • 13 pułk artylerii ciężkiej – sześć baterii
  • 14 Brygada Artylerii:
  • 14 pułk artylerii polowej – dziewięć baterii
  • 1dywizjon 12 pac w głębi kraju
  • 2 bateria 7 dak
  • 15 Brygada Artylerii:
  • 15 pułk artylerii polowej – dziewięć baterii
  • 1 dywizjon 15 pac – trzy baterie
  • 16 Brygada Artylerii:
  • 16 pułk artylerii polowej – osiem baterii (9 bateria w głębi kraju)
  • 1dywizjon 16 pac – sześć baterii
  • 17 Brygada Artylerii:
  • 17 pułk artylerii polowej – osiem baterii (3 bateria w głębi kraju)
  • 1 dywizjon 17 pac w głębi kraju
  • 18 Brygada Artylerii:
  • 18 pułk artylerii polowej – osiem baterii (bateria w głębi kraju)
  • 4 bateria i 1 dywizjon 18 pac (dowództwo pułku i 2 dywizjon w głębi kraju)
  • Brygada Górska:
  • 1 pułk artylerii górskiej – pięć baterii (4 bateria w głębi kraju)
  • 21 pułk artylerii polowej – dwie baterie
  • 3 dywizjon 11 pap – dwie baterie
  • 1 dywizjon i 4 bateria 3 pac
  • Ochotnicza Brygada Artylerii:
  • 4 dywizjon 1 pułku artylerii polowej – trzy baterie
  • 4 dywizjon 5 pułku artylerii polowej – trzy baterie
  • 2 dywizjon 5 pułku artylerii ciężkiej – trzy baterie
  • Pułki artylerii polowej[ | edytuj kod]

    1918

    Armata 105 mm wz. 29 Schneider (105 mm dalekonośna armata polowa wz. 29) – armata francuska powstała w wyniku modernizacji armaty 105 mm wz. 13 Schneider z zakładów Schneider. Używana m.in. przez armie Polski i Finlandii, produkowana także w Polsce.Pluton − pododdział w składzie 2-5 drużyn, działonów, sekcji lub załóg wozów bojowych. Występuje we wszystkich rodzajach wojsk. Wchodzi najczęściej w skład kompanii, baterii albo szwadronu. Niekiedy występuje samodzielnie na szczeblu batalionu (dywizjonu) lub pułku.
  • 5 pułk artylerii polowej - powstał z połączenia 1 pap „Lwów” (przemianowanego na 4 pap) i 5 pap „Lwów”
  • 7 pułk artylerii polowej
  • 8 pułk artylerii polowej
  • 1919

  • 1 pułk artylerii polowej – powstał z przemianowania 12 pułku artylerii polowej
  • 2 pułk artylerii polowej – powstał z połączenia 7 i 10 pułku artylerii polowej
  • 3 pułk artylerii polowej – powstał z połączenia 2 i 9 pułku artylerii polowej
  • 4 pułk artylerii polowej – powstał z połączenia 3 i 11 pułku artylerii polowej
  • 6 pułk artylerii polowej – powstał z połączenia 1 i 2 pułku artylerii górskiej
  • 9 pułk artylerii polowej – powstał z utworzonego na terenie Francji 6 pułku artylerii polowej
  • 10 pułk artylerii polowej – powstał z utworzonego na terenie Francji 6 pułku artylerii polowej
  • 12 pułk artylerii polowej – powstał z utworzonego na terenie Francji 6 pułku artylerii polowej
  • 13 pułk artylerii polowej – powstał z utworzonego na terenie Francji 1 pułku artylerii polowej
  • 18 pułk artylerii polowej – utworzony na terenie Włoch
  • 19 pułk artylerii polowej
  • 14 pułk artylerii polowej – powstał z przemianowania 3 pułku artylerii polowej Armii Wielkopolskiej
  • 15 pułk artylerii polowej – powstał z przemianowania 1 pułku artylerii polowej Armii Wielkopolskiej
  • 17 pułk artylerii polowej – powstał z przemianowania 2 pułku artylerii polowej Armii Wielkopolskiej
  • 1920

    37 mm Bofors L/45/M – szwedzka armata przeciwpancerna z okresu międzywojennego. Konstruktorem działa była firma Bofors. Produkowana w Polsce na licencji jako 37 mm armata przeciwpancerna wz. 36.8 Płocki Pułk Artylerii Lekkiej im. Króla Bolesława Krzywoustego (8 pal) – oddział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP.
  • 16 pułk artylerii polowej
  • 20 pułk artylerii polowej – powstał z przemianowania 2 pułku artylerii polowej litewsko–białoruskiej
  • 23 pułk artylerii polowej – powstał z przemianowania 214 Ochotniczego Wielkopolskiego Pułk Artylerii Polowej
  • 1921

  • 11 pułk artylerii polowej
  • 21 pułk artylerii polowej
  • 22 pułk artylerii polowej – powstał z utworzonego na terenie Francji 2 pułku artylerii polowej, noszącego od września 1919 roku nazwę 11 pułk artylerii polowej
  • pułki artylerii polowej o numerach 24 ÷ 30
  • 31 grudnia 1931 roku Minister Spraw Wojskowych przemianował:

    Tadeusz Kutrzeba (ur. 15 kwietnia 1886 w Krakowie, zm. 8 stycznia 1947 w Londynie) – kapitan Sztabu Generalnego cesarskiej i królewskiej Armii, generał dywizji Wojska Polskiego II RP, dowódca Armii „Poznań” podczas wojny obronnej 1939 r.2 Pułk Artylerii Ciężkiej Ziemi Chełmskiej im. Hetmana Jana Zamoyskiego (2 pac) - oddział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego II RP.
  • pułki artylerii polowej na pułki artylerii lekkiej (skrót pal),
  • Pułk Manewrowy Artylerii przy Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu na 31 Pułk Artylerii Lekkiej,
  • Dywizjon Manewrowy Artylerii przy Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie na 32 Dywizjon Artylerii Lekkiej.
  • Artyleria konna[ | edytuj kod]

    Formowanie jednostki dywizjonów artylerii konnej rozpoczęto w 1919 roku. Powstały wówczas dywizjony o numeracji: 1, 2, 4, 5, 6 i 7.

    1) pododdział stanowiący zazwyczaj część składową dywizjonu lub pułku artylerii (np. bateria artylerii, bateria artylerii przeciwlotniczej, bateria moździerzy) lub rakiet (bateria rakietowa). Jest ona uzbrojona w działa samobieżne, holowane lub wyrzutnie rakiet. Składa się zwykle z pododdziału dowodzenia i plutonów ogniowych. Rozmieszcza się ją na jednym stanowisku ogniowym (stanowisku startowym) lub plutonami, niekiedy nawet poszczególnymi działonami. Może wykonywać jedno lub więcej zadań ogniowych - zależnie od liczby dział (wyrzutni) i rodzaju amunicji (konwencjonalna, jądrowa). Może strzelać z zakrytych (ogniem pośrednim) lub odkrytych (ogniem na wprost) stanowisk ogniowych;Armia Wielkopolska, Wojsko Wielkopolskie (właściwie: Siły Zbrojne Polskie w byłym zaborze pruskim) – polska formacja wojskowa okresu powstania wielkopolskiego 1918-1919, podporządkowana Komisariatowi Naczelnej Rady Ludowej.

    W maju 1920 roku utworzono 3 Dywizjon Artylerii Konnej, a w lipcu 9 Dywizjon Artylerii Konnej. Ten ostatni w czerwcu 1921 roku został przemianowany na 8 dak, a w 1927 roku - 14 Dywizjon Artylerii Konnej.

    Od kwietnia do października 1921 roku istniał 1 Pułk Artylerii Konnej.

    W latach 1922-1924 sformowano 10, 11, 12 i 13 Dywizjony Artylerii Konnej.

    Pułki artylerii polowej / pułki artylerii lekkiej (pap / pal) – oddziały artylerii lekkiej (polowej) Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej. 3 Pułk Artylerii Ciężkiej im. Króla Stefana Batorego (3 pac) – oddział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego II RP.

    Artyleria ciężka[ | edytuj kod]

    Pułki artylerii ciężkiej o numeracji 1, 3 oraz 8 i 10 utworzono w 1921, a 2 i 9 pułk artylerii ciężkiej w 1922 roku. Dywizjony artylerii ciężkiej powstały w latach 1937–1939.

    W lipcu 1931 roku przemianowano sformowany w styczniu 1919 roku 1 Pułk Artylerii Górskiej na 1 Pułk Artylerii Motorowej.

    Bellona – dom wydawniczy, specjalizujący się w literaturze historycznej oraz militarnej. W jego ofercie znajdują się także kryminały, powieści historyczne i fantastyczne, oraz albumy, kalendarze, bajki i inna literatura dziecięca i wszelkiego rodzaju poradniki pomocne w życiu codziennym.Pułk (przestarz. i w większości języków "regiment") – jednostka wojskowa w różnych rodzajach wojsk, pełniąca funkcje administracyjne, szkoleniowe i logistyczne (kwatermistrzowskie).

    W 1920 roku został zorganizowany 1 Pułk Artylerii Najcięższej.

    Artyleria przeciwlotnicza[ | edytuj kod]

    W czerwcu 1924 roku Dywizjon Artylerii Zenitowej został przekształcony w 1 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej.

    W 1926 roku powstały dywizjony artylerii przeciwlotniczej: 2, 3, 5, 6, 7 i 8.

    W czerwcu 1928 roku zostały utworzone kolejne dwa dywizjony: 9 i 10, a we wrześniu 1937 roku 11 Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej.

    Kawaleria w II Rzeczypospolitej (do 29 kwietnia 1924 nazywana Jazdą) – kawaleria polska okresu międzywojennego, jeden z trzech, obok piechoty i artylerii, głównych rodzajów broni Wojska Polskiego II RP (w ówczesnej terminologii rodzaj wojsk określony był mianem broni). 19 Pułk Artylerii Lekkiej (19 pal) – oddział artylerii lekkiej Samoobrony Litwy i Białorusi oraz Wojska Polskiego II RP.

    Artyleria pomiarów[ | edytuj kod]

    W październiku 1927 roku, w wyniku reorganizacji Szkoły Pomiarów Artylerii Centrum Wyszkolenia Artylerii, powstał 1 Dywizjon Pomiarów Artylerii.

    W listopadzie 1938 roku utworzono 2 Dywizjon Pomiarów Artylerii.

    Artyleria piechoty[ | edytuj kod]

    W 1928 roku w każdym pułku piechoty utworzono pluton artylerii piechoty, w skład którego wchodziły dwa działony 75 mm armat polowych wzór 1902/1926. Plutony przeznaczone były do bezpośredniego towarzyszenia w toku walki czołowym rzutom piechoty, poprzez strzelanie na wprost do sił żywych i środków ogniowych nieprzyjaciela. Wskutek wielkiego rozproszenia plutonów w 90 pułkach piechoty, a także wskutek tego, że plutony te traktowano jako pododdziały piechoty, była to artyleria zepchnięta na margines życia artyleryjskiego, ze wszystkimi wynikającymi z tego faktu konsekwencjami

    Armata 75 mm wz. 1897 polskie oznaczenie francuskiej armaty Canon de 75 mle 1897, używana w czasie kampanii wrześniowej.Dywizjon (dawniej – nazwa skrócona dyon)- formacja taktyczna wojska, w artylerii i kawalerii równorzędna batalionowi innych rodzajów wojsk.
     Osobny artykuł: Artyleria piechoty.

    W 1934 roku wzmocniono siłę ogniową piechoty przydzielając jej 81 mm moździerze wzór 1931. Każdy batalion piechoty otrzymał dwa moździerze. Organizacyjnie obsługi moździerzy tworzyły pluton w kompanii ciężkich karabinów maszynowych. Moździerze były wówczas bronią towarzyszącą piechoty i nie zaliczano ich do artylerii.

    Stanisław Marian Krzysik (ur. 8 grudnia 1895, zm. 1 lutego 1930 w Kołomyji) – polski hydrobiolog, podpułkownik dyplomowany piechoty doktor Wojska Polskiego.Moździerz – rodzaj prostego działa strzelającego stromotorowo. W większości, z wyjątkiem największych rodzajów, nie stosuje się oporopowrotnika. Ponieważ rolę ciężkich moździerzy oblężniczych przejęło lotnictwo, obecnie często definiuje się moździerz jako działo nie mające oporopowrotnika. Bywa także utożsamiany z moździerzem piechoty, nazywanym moździerzem właściwym. W starszej literaturze można spotkać nazwę miotacz lub miotacz min.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    13 Kresowy Pułk Artylerii Lekkiej (13 pal) – oddział artylerii lekkiej Armii Polskiej we Francji i Wojska Polskiego II RP.
    14 Wielkopolski Pułk Artylerii Lekkiej (14 pal) – oddział artylerii lekkiej Armii Wielkopolskiej i Wojska Polskiego II RP.
    6 Pułk Artylerii Lekkiej (6 pal) – oddział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP w latach 1919-1939, uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej i wojnie obronnej 1939 roku.
    Karol Tytus Jerzy Firich (ur. 11 maja 1884, zm. 28 maja 1936 w Krakowie) − komandor porucznik dyplomowany inżynier Marynarki Wojennej II RP.
    Batalion (dawniej – nazwa skrócona baon) – jednostka organizacyjna wojska, mniejsza od pułku – ok. 300-700 żołnierzy (czasem więcej niż 700).
    Canon de 155 C mle 1917 Schneider – francuska haubica polowa kalibru 155 mm skonstruowana w czasie I wojny światowej, używana masowo także podczas II wojny światowej. Standardowa ciężka haubica m.in. Wojska Polskiego w okresie międzywojennym.
    Piechota (lub infanteria) – wojsko walczące pieszo. Dawniej przemieszczało się pieszo, dzisiaj wykorzystuje inne środki transportu. Znane i wykorzystywane od starożytności do czasów współczesnych jako jeden z podstawowych składników armii. Piechota zawsze walczyła w najbliższej odległości wroga.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.045 sek.