• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Artur Tudor



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    John de Vere, 13. hrabia Oxfordu (ur. 8 września 1442, zm. 10 marca 1513) – jeden z głównych dowódców Lancasterów podczas angielskiej Wojny Dwóch Róż. Uczestniczył m.in. w Bitwie pod Barnet, oraz był faktycznym dowódcą Lancasterów w decydującej Bitwie pod Bosworth, zakończonej dzięki niemu zwycięstwem Henryka Tudora (późniejszego króla Anglii Henryka VII Tudora). Welsh Marches (z ang. „Marchie Walijskie”; wal. Y Mers) – kraina historyczna na pograniczu Anglii i Walii. W średniowieczu był to obszar zarządzany przez lordów marchii (Marcher Lords), posiadających znaczną autonomię względem króla Anglii. Odpowiadał on angielskim hrabstwom Herefordshire, Shropshire, Cheshire i Gloucestershire oraz zajmował znaczną część (nawet 2/3) Walii. Współczesne granice krainy są bardzo rozmyte, a termin Welsh Marches używany jest zazwyczaj do terenów w bezpośredniej bliskości granicy angielsko-walijskiej.

    Artur Tudor (ur. 20 września 1486 w Winchesterze, zm. 2 kwietnia 1502 w zamku Ludlow) – książę Kornwalii od roku 1486, książę Walii i hrabia Chester od roku 1489. Najstarszy syn króla Anglii Henryka VII i Elżbiety York, córki Edwarda IV, pierwszy mąż Katarzyny Aragońskiej.

    Tytulatura[ | edytuj kod]

    Królewicz Artur od urodzenia był księciem Kornwalii, a od 29 listopada 1489 księciem Walii i hrabią Chester. W wieku 5 lat został kawalerem Orderu Podwiązki.

    Katarzyna Aragońska (ur. 16 grudnia 1485 w Alcalá de Henares, zm. 7 stycznia 1536 w Kimbolton) – królewna aragońska i kastylijska, księżna Walii w latach 1499–1509 i 1533–1536, królowa Anglii w latach 1509–1533 jako pierwsza żona Henryka VIII Tudora, regentka Anglii w roku 1513, matka Marii I.Bewdley - miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w regionie West Midlands, w hrabstwie Worcestershire. W 2001 r. miasto to zamieszkiwało 9 178 osób.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    Woodstock – miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w regionie South East England, w hrabstwie Oxfordshire. Znane jest z słynnego Blenheim Palace.
    Ferdynand II Aragoński (ur. 10 marca 1452 w Sos w Aragonii, zm. 23 stycznia 1516 w Madrigalejo) – drugi syn króla Jana II Aragońskiego, pierwsze jego dziecko z drugą żoną, Joanną Enriquez, córką Fryderyka Enriqueza, admirała Kastylii, księcia de Melgar e Rueda. Ojciec wyznaczył go na następcę tronu, pomijając jego starszego przyrodniego brata, Karola z Viany.
    Chester, stolica hrabstwa Cheshire oraz dystryktu Chester w północno-zachodniej części Anglii, w pobliżu granicy z Walią, nad rzeką Dee. Ma 77 040 mieszkańców (2001).
    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.
    12 listopada jest 316. (w latach przestępnych 317.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 49 dni.
    Edward IV (ur. 28 kwietnia 1442 w Rouen, zm. 9 kwietnia 1483 w Westminsterze) – król Anglii w latach 1461–1483, z krótką przerwą w latach 1470–1471. Edward był synem Ryszarda Plantageneta, 3. księcia Yorku i Cecylii Neville, córki Ralpha Neville’a, 1. hrabiego Westmoreland.
    Henryk VIII (ur. 28 czerwca 1491 w Greenwich, zm. 28 stycznia 1547 w Londynie) – król Anglii (od 21 kwietnia 1509 do końca życia), lord Irlandii (1494–1542), król Irlandii (1542–1547), drugi monarcha z dynastii Tudorów (po swoim ojcu, Henryku VII). Doprowadził w latach 20. i 30. XVI wieku do rozłamu z Kościołem rzymskokatolickim oraz ustanowienia niezależnego Kościoła anglikańskiego; za jego panowania dokonano kasaty klasztorów. Zasłynął 6 małżeństwami oraz ścinaniem głów niektórych swoich małżonek.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.989 sek.