• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Arnold Joseph Toynbee



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Wojna hegemoniczna, wojna o hegemonię – wojna między dominującym w międzynarodowym systemie mocarstwem lub mocarstwami, a rosnącym konkurentem lub konkurentami (pretendentami do hegemonii). Konflikt przyjmuje wymiar globalny i charakteryzuje się udziałem wszystkich większych i większości mniejszych państw w systemie. Główną stawką wojny hegemonicznej jest rządzenie systemem. Wobec tego wojny hegemoniczne są konfliktami nieograniczonymi w swoich celach i środkach, rozszerzając się na cały system międzynarodowy. Stroną inicjującą konflikt jest państwo kontestujące aktualny układ sił, którego potencjał zbliża się do potencjału mocarstwa dominującego, a którego aspiracje nie są zaspokojone, ponieważ w istniejącym status quo agresor (pretendent do hegemonii) nie posiada wpływów adekwatnych do swojego potencjału. Przeciw agresorowi występują zaś wszystkie państwa zainteresowane utrzymaniem istniejącego ładu międzynarodowego, a przede wszystkim mocarstwo lub mocarstwa dominujące.Uniwersytet Londyński (ang. University of London) – federacja uczelni i instytutów utworzona w 1836 roku. Większość jednostek jest rozrzucona po Wielkim Londynie, kilka znajduje się jednak także w hrabstwie Kent, Szkocji i w Paryżu.
    Arnold J. Toynbee Anefo.jpg

    Arnold Joseph Toynbee (ur. 14 kwietnia 1889 w Londynie, zm. 22 października 1975 w Yorku) – brytyjski historiozof, autor dwunastotomowego dzieła Studium historii.

    Obok Oswada Spenglera, Alfreda Webera, Pitirima Sorokina, Norberta Eliasa i Immanuela Wallersteina zaliczany do najbardziej wpływowych XX-wiecznych „teoretyków cywilizacji”.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Jego stryjem był znany historyk gospodarki Arnold Toynbee. Kształcił się w Winchester College oraz Balliol College w Oksfordzie. Był wszechstronnie wykształcony – ukończył Winchester College, Balliol College w Oxfordzie, gdzie studiował historię oraz grekę i język arabski. Karierę nauczycielską rozpoczął w 1912 roku; pracował na Uniwersytecie Londyńskim w latach 1919-1956, w Londyńskiej Szkole Ekonomicznej (London School of Economics) oraz w Królewskim Instytucie Spraw Międzynarodowych (Royal Institute of International Affairs).

    Filozofia historii (historiozofia, filozofia dziejów, filozofia historii) – nauka filozoficzna zajmująca się refleksją nad sensem i istotą dziejów rozumianych jako całość uporządkowanych lub nieuporządkowanych zmian zachodzących w czasie.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

    W 1937 roku został członkiem Akademii Brytyjskiej.

    Podczas I wojny światowej pracował, podobnie jak Lewis Bernstein-Namierowski oraz inni historycy angielscy, w Departamencie Wywiadu brytyjskiego MSZ. Z ramienia tej instytucji został w 1919 roku wysłany na konferencję pokojową w Paryżu. W czasie II wojny światowej również pracował dla brytyjskiego MSZ. W latach 1919-1956 był profesorem historii oraz greki bizantyńskiej i nowożytnej na Uniwersytecie Londyńskim.

    Biblioteka Narodowa Korei – biblioteka narodowa Korei Południowej znajdująca się w Seulu. Powstała w 1945 roku. Jej zbiory liczą ponad 11 milionów woluminów (2018), w tym ponad milion zagranicznych książek. Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa (lit. Lietuvos nacionalinė Martyno Mažvydo biblioteka) – litewska biblioteka narodowa założona w 1919 roku w Kownie, przeniesiona w 1963 roku i działająca do dziś w Wilnie.

    Żonaty dwukrotnie: po raz pierwszy z Rosalindą Muray; rozwiedziony, ożenił się ze swoją asystentką Weroniką M. Boulter.

    Głównym osiągnięciem Toynbeego jest dzieło Studium historii (A Study of History), wydawane w 12 tomach w latach 1934-1954. Przedmiotem analizy jest społeczność – cywilizacja traktowana jako jednostka studiów historycznych. Toynbee wyróżnił dwadzieścia trzy „pełne” cywilizacje, dodając do tej liczby trzy „poronione” i pięć „wstrzymanych w rozwoju”. Cywilizacje zataczają w swym istnieniu krąg rozwojowy, mający kolejne fazy: genezy, wzrastania, załamania, dezintegracji (okres zaburzeń, państwo uniwersalne, interregnum) oraz rozkładu. O cyklicznym biegu decydują czynniki ludzkie, geograficzne, społeczne i religijne. Suma prac Toynbeego sprawiła, że przeszedł on do historii jako klasyk dwudziestowiecznej historiozofii. Aby Studium historii było bardziej przyswajalne, dokonano jednotomowego skrótu. Fragmenty książki ukazały się w języku polskim w kilku oddzielnie wydanych fragmentach.

    Metahistoria - termin używany we współczesnej historiografii, oznaczać może świadome lub nieświadome nieobiektywne podejście do tematu, powielanie mitów historycznych. Czasami terminu używa się jako równoznacznego z filozofią historii.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.
    Państwowy Instytut Wydawniczy (PIW) – polskie wydawnictwo założone w 1946 w Warszawie; od 2005 dyrektorem wydawnictwa jest Rafał Skąpski.
    Współcześni historycy brytyjscy. Wybór z pism – antologia prac historyków brytyjskich opracowana przez Jerzego Kędzierskiego. Ukazała się pod uspicjami Polskiego Towarzystwa Historycznego na Obczyźnie, nakładem B. Świderskiego w Londynie. W antologii ukazały się fragmenty prac następujących historyków: Ernest Barker (1874-1960), Alexander Bruce Boswell (1884-1962), Denis William Brogan (1900-1974), Herbert Butterfield (1900-1979), George Norman Clark (1890-1979), Robin George Collingwood (1889-1943), Christopher Dawson (1889-1970), Robert Ensor (1877-1958), H. A. L. Fisher (1865-1940), George Peabody Gooch (1873-1968), John Marriott (1859-1945), Lewis Namier (1888-1960), John Ernest Neale (1890-1975), Charles Oman (1860-1946), Richard Pares (1902-1958), William Fiddian Reddaway (1872-1949), Steven Runciman (1903-2000), Frank Stenton (1880-1967), Richard Tawney (1880-1962), A. J. P. Taylor (1906-1990), Harold Temperley (1879-1939), Arnold Joseph Toynbee (1889-1975), George Macaulay Trevelyan (1876-1962), Charles Webster (1886–1961). Książka jest zaopatrzona podwójnym wstępem: brytyjskim i polskim autorstwa Georga P. Goocha oraz polskim Jerzego Kędzierskiego. Wszystkie teksty były poprzedzone notami biograficznymi i wskazówkami bibliograficznymi. Fragmenty przywołane w książce były pierwszymi tłumaczeniami dzieł tych historyków i w dużej mierze tak pozostało do dzisiaj.
    Dictionary of National Biography (DNB) – słownik biograficzny stanowiący standardowy punkt odniesienia w dziedzinie biografii znanych postaci brytyjskiej historii, publikowany od 1885. W 1996 Uniwersytet Londyński opublikował wolumin korekcji zebranych na podstawie Biuletynu Instytutu Badań Historycznych. Zaktualizowany Oxford Dictionary of National Biography (ODNB) został opublikowany 23 września 2004 jako 60-tomowe wydawnictwo i publikacja on-line.
    Andrzej Józef Roman Piskozub (ur. 5 lutego 1933 w Wolsztynie) – specjalista w dziedzinie historii i geografii cywilizacji. Emerytowany profesor Instytutu Historii Uniwersytetu Gdańskiego, założyciel i kierownik (1992-2002) Katedry Nauki o Cywilizacji na Uniwersytecie Gdańskim.
    22 października jest 295. (w latach przestępnych 296.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 70 dni.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.079 sek.