Armia Cesarstwa Niemieckiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
.mw-parser-output .infobox.zolnierz-lotnictwo .naglowek{color:black;background:#95a7b9}.mw-parser-output .infobox.zolnierz-marynarka .naglowek{color:white;background:#6082B6}.mw-parser-output .infobox.zolnierz-lądowe .naglowek{color:white;background:#556B2F}.mw-parser-output .infobox.zolnierz-paramilitarny .naglowek{color:black;background:#b6b3c7}

Armia Cesarstwa Niemieckiego (niem. Deutsches Heer) – wojska lądowe Cesarstwa Niemieckiego w latach 1871–1919, pod zwierzchnictwem cesarza niemieckiego.

Pikielhauba (niem. Pickelhaube, Sturmhaube fr. casque à pointe) – skórzany niemiecki hełm zakończony charakterystycznym szpikulcem.Wielkie Księstwo Badenii (niem. Großherzogtum Baden) to historyczne państwo w południowo-zachodnich Niemczech, na prawym brzegu Renu. Istniało pomiędzy 1806, a 1918 rokiem.

Składały się z czterech kontyngentów: pruskiego, obejmującego także mniejsze kraje Rzeszy, bawarskiego, saskiego i wirtemberskiego. Formalnie, mimo przejścia pod dowództwo pruskie, królowie tych trzech krajów zachowali pewną kontrolę nad wojskiem. Dotyczyło to zwłaszcza Bawarii. Żołnierze składali przysięgę na wierność cesarzowi, ale bawarskich wojskowych ta przysięga obowiązywała jedynie w czasie wojny, gdyż w czasie pokoju zwierzchnictwo nad armią bawarską sprawował król bawarski. Ponadto wojska bawarskie różniły się nieco umundurowaniem i istniały wyodrębnione korpusy bawarskie. W skład wojsk lądowych Cesarstwa Niemieckiego wchodziły także Siły powietrzne.

Wojska lądowe – rodzaj sił zbrojnych przeznaczony do wykonywania zadań operacyjnych przede wszystkim na obszarach lądowych.Wielka Kwatera Główna (Großen Hauptquartier) – oficjalna nazwa naczelnego organu dowódczo-sztabowego Cesarza Niemieckiego i Królów w okresie I wojny światowej, de facto Armii Cesarstwa Niemieckiego (Deutsche Armee (Kaiserreich), Kaiserliche Armee).

Podstawy prawne[ | edytuj kod]

Podstawami prawnymi funkcjonowania armii Cesarstwa były:

  • 1. die Reichsverfassung (16 kwietnia 1871)
  • 2. der Bündnisvertrag zwischen dem Norddeutschen Bund und Bayern (23 listopada 1870)
  • 3. die Militärkonvention zwischen dem Norddeutschen Bund und Württemberg (21/25 listopada 1870)
  • 4. die Konventionen zwischen Preußen und Sachsen (7 lutego 1867)
  • 5. die Konventionen zwischen Preußen und den sonstigen Bundesstaaten
  • 6. das Reichsmilitärgesetz (2 maja 1874)
  • Struktura organizacyjna[ | edytuj kod]

    Bandera Cesarstwa Niemieckiego 1871–1892
    Bandera Cesarstwa Niemieckiego 1871–1892
    Zasięg terytorialny poszczególnych korpusów armijnych 1914
    Pułki kawalerii Cesarstwa Niemieckiego – pułki dragonów, huzarów, kirasjerów, strzelców konnych i ułanów okresu Cesarstwa Niemieckiego. Obok miasta garnizonowe pułków w roku 1914.Księstwo Oldenburga, formalnie od 1815, a faktycznie od 1829 Wielkie Księstwo Oldenburga (niem. Großherzogtum Oldenburg) – historyczne państwo niemieckie powstałe w 1815 roku z ziem dawnego Księstwa Oldenburga (państwo Świętego Cesarstwa Rzymskiego) włączonego w 1810 roku do Cesarstwa Francuskiego. Księstwo składało się z trzech oddzielnych terytoriów - Oldenburga i dwóch eksklaw: Birkenfeld i Eutin.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    Cesarstwo Niemieckie, (niem.) Deutsches Kaiserreich lub Rzesza Niemiecka (niem.) Deutsches Reich – oficjalne określenie niemieckiego państwa narodowego założonego w 1871 roku przez polityka Ottona von Bismarcka. Po upadku określane także jako Druga Rzesza (Zweites Reich).
    Kaiserliche Marine (niem. Cesarska Marynarka Wojenna) − marynarka wojenna Cesarstwa Niemieckiego, powstała w 1871 roku z przekształconej floty Związku Północnoniemieckiego. Początkowo była przewidywana głównie do obrony własnych wybrzeży i szlaków handlowych, wkrótce została zaangażowana we wspieranie niemieckich interesów imperialnych, a od lat 90 XIX wieku była sukcesywnie rozbudowywana. Wielkie zasługi dla jej rozwoju położył admirał Alfred von Tirpitz, od 1897 roku minister marynarki. W wyniku promowanych przez niego, a wspieranych przez cesarza Wilhelma II programów rozbudowy floty, Kaiserliche Marine stała się w latach poprzedzających I wojnę światową drugą potęgą morską świata, ustępując jedynie Royal Navy.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Wielkie Księstwo Meklemburgii-Schwerin (niem. Großherzogtum Mecklenburg-Schwerin) - państwo powstałe 17 czerwca 1815 roku (trzydziesta rocznica objęcia władzy przez dotychczasowego księcia Fryderyka Franciszka I) w wyniku podniesienia dotychczasowego księstwa, będącego członkiem Związku Reńskiego do rangi wielkiego księstwa na mocy decyzji kongresu wiedeńskiego. Meklemburgia była członkiem Związku Niemieckiego od początku jego istnienia, a od 1867 roku Związku Północnoniemieckiego. W 1871 Meklemburgia-Schwerin stało się jednym z państw Cesarstwa Niemieckiego. Wielki księstwo zostało zlikwidowane w wyniku proklamacji republiki (rewolucja listopadowa)
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Księstwo Anhalt (niem. Herzogtum Anhalt) - księstwo niemieckie powstałe w wyniku zjednoczenia ziem księstwa dynastii askańskiej, z przeobrażonego księstwa Anhalt-Dessau, po połączeniu z księstwem Anhalt-Bernburg w 1863 roku. Stolicą księstwa było miasto Dessau. W latach 1863-1866 państwo Związku Niemieckiego. W latach 1866-1871 państwo Związku Północnoniemieckiego, a od 1871 roku kraj Cesarstwa Niemieckiego.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    Reklama