• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Arkona - czasopismo



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Stefan Srebrny (ur. 14 stycznia 1890 w Warszawie, zm. 12 października 1962 w Toruniu) – polski filolog klasyczny i tłumacz, znawca dramatu antycznego.Irena Zofia Sławińska (ur. 30 sierpnia 1913 w Wilnie, zm. 18 stycznia 2004 w Warszawie) – polska teatrolog, historyk i teoretyk literatury.

    {{Czasopismo infobox}} Nieznane pola: "email". Arkonamiesięcznik poświęcony kulturze i sztuce ukazujący się w Bydgoszczy w latach 1945-1948; jedno z pierwszych w Polsce powojennej regionalnych czasopism kulturalnych.

    Historia[ | edytuj kod]

    Czasopismo wychodziło drukiem od listopada 1945 do grudnia 1948 r. i stanowiło jedyne w tym okresie czasopismo literacko-artystyczne Pomorza i Kujaw. Było kontynuatorem przedowojennych „Wici Wielkopolskich” wydawanych w latach 1933-1938 we Wrześni, a redagowanych przez Mariana Turwida - przyszłego redaktora naczelnego „Arkony”.

    Jan Dobraczyński, ps. literackie i dziennikarskie: Eugeniusz Kurowski, j.d., J.D. (ur. 20 kwietnia 1910 w Warszawie, zm. 5 marca 1994 tamże) – polski pisarz i publicysta, uczestnik kampanii wrześniowej i powstania warszawskiego, generał brygady, poseł na Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej I i IX kadencji, działacz katolicki współpracujący z władzami PRL.Bydgoszcz jest jednym z większych ośrodków kulturalnych Polski północnej. Działa tu kilka dużych placówek kulturalnych m.in. Opera Nova, Filharmonia Pomorska, Teatr Polski, kina, galerie sztuki oraz kilkanaście muzeów.

    Ważne miejsce „Arkony” na mapie kultury regionu kujawsko-pomorskiego wynikało z roli, jaką spełniła w ogniskowaniu życia kulturalnego, we wszystkich jego przejawach: literackim, teatralnym, plastycznym, muzycznym. Czasopismo wniosło ważny wkład w narodziny i kształtowanie się poglądów estetycznych, jakie dotyczyły obrazu kultury po 1945 r. Do współpracy zapraszano uczonych, artystów i działaczy kultury, zarówno debiutantów, jak i ludzi o nazwiskach trwale zapisanych w historii nauki i sztuki polskiej. Do bydgoskiej „Arkony” nadsyłali swe utwory artystyczne i naukowe znawcy literatury, języka, dramatu i sceny, muzyki, plastyki, historii i archeologii, m.in.: Marian Brandys, Franciszek Beciński, Stanisław Czernik, Jan Dobraczyński, Karol i Konrad Górscy, Stanisław Helsztyński, Wilam Horzyca, Stefan Hrabec, Artur Hutnikiewicz, Jarosław Iwaszkiewicz, Tadeusz Makowiecki, Józef Maśliński, Wojciech Natanson, Tymon Niesiołowski, Bożena Osmólska, Eugeniusz Paukszta, Jerzy Eugeniusz Płomieński, Roman Pollak, Konstanty Puzyna, Aleksander Rogalski, Irena Sławińska, Stefan Srebrny, Marian Tyrowicz, Karol Wiktor Zawodziński, Czesław Zgorzelski i inni.

    Andrzej Bukowski (ur. 30 listopada 1911 r. we wsi Stare Polaszki k. Starej Kiszewy, zm. 14 lutego 1997 r. w Gdańsku) – polonista, historyk literatury, redaktor, publicysta, wydawca i działacz regionalny, prof. zw., wykładowca WSP w Gdańsku i UG.Stanisław Helsztyński (właśc. Stanisław Skorupka) (ur. 13 kwietnia 1891 w Kosowie nad Obrą, zm. 14 kwietnia 1986 w Warszawie) – polski historyk literatury, badacz m.in. twórczości Williama Szekspira. Syn Tomasza Skorupki, autora pamiętnika chłopskiego "Kto przy Obrze temu dobrze" (1967) i brat Wawrzyńca Skorupki, również pamiętnikarza chłopskiego, autora wspomnień "Moje morgi i katorgi" (1970).

    „Arkona” była sprawozdawcą życia kulturalnego miasta i regionu: zamieszczała wypisy z literatury pięknej, wykłady akademickie i sprawozdania z działalności regionalnych instytucji kultury, reprodukcje dzieł artystycznych, robocze szkice architektoniczne, opracowania utworów klasycznych oraz bieżącej produkcji literackiej, plastycznej, muzycznej oraz przeglądy działalności każdego ze środowisk artystycznych. Czasopismo było zarówno tworem regionalnym, jaki i ogólnopolskim w myśl imperatywu Adama Grzymały-Siedleckiego: „Informować Pomorze o Polsce, a Polskę o Pomorzu”.

    Miesięcznik jest to czasopismo, które ukazuje się regularnie raz w miesiącu. Przeważnie miesięczniki poświęcone są jakiejś konkretnej problematyce, np. z zakresu sztuki, nauki, techniki, sportu, turystyki czy gier komputerowych, a także konkretnym regionom oraz problematyce politycznej i społecznej. Niektóre miesięczniki wydawane są też w formie poradników.Adam Franciszek Józef Grzymała-Siedlecki (ur. 29 stycznia 1876 w Wierzbnie w powiecie miechowskim, zm. 29 stycznia 1967 w Bydgoszczy) – polski krytyk literacki i teatralny, dramatopisarz, prozaik, reżyser.

    Redakcja czasopisma mieściła się przy ulicy Sielanka 8, tj. w prywatnym mieszkaniu Mariana Turwida i pracowała społecznie. Trzon redakcji stanowili oprócz Mariana Turwida: Jan Piechocki, Alfred Kowalkowski, Mieczysław Tomaszewski, Aleksander Dzienisiuk i Andrzej Bukowski. Materiały do kolejnych numerów nadsyłano z całej Polski bez oczekiwania na honoraria autorskie. Pieniądze z ministerstwa na papier oraz pomoc miasta uzyskiwano w wyniku wielu starań, a od 1947 r. trudności te zwiększyły się z powodu zwiększającego się upolitycznienia kraju. „Arkona” zaczęła ukazywać się nieregularnie, przekształcając się z miesięcznika w kwartalnik. W 1948 pismu odebrano dotychczasowe fundusze, próbując wcielić do kolegium redakcyjnego określonych przedstawicieli władz miejskich i decydować o tematyce drukowanych artykułów i utworów literackich. Gdy w tym roku radiowe „Wiadomości Polskie” z Londynu podały „nieostrożnie”, iż „Arkona” jest jednym z najlepiej redagowanych czasopism kulturalnych w powojennej Polsce, los czasopisma był przesądzony. Ostatecznie niechęć elit rządzących do usiłującego zachować niezależność pisma, przyniosła skutek w postaci zaniechania jego wydawania w grudniu 1948 r.

    Czesław Zgorzelski (ur. 17 marca 1908 w Boryczewie, zm. 26 sierpnia 1996 w Lublinie) – polski filolog, specjalizujący się w historii literatury polskiej oświecenia i romantyzmu, edytor dzieł Mickiewicza.Artur Maria Hutnikiewicz (ur. 12 stycznia 1916 we Lwowie, zm. 16 kwietnia 2005 w Toruniu) – historyk literatury polskiej.

    Następcą „Arkony” było czasopismo „Pomorze”, wydawane od 1955, a następnie jej dziedzictwo było kontynuowane po części przez wydawane w Bydgoszczy „Fakty i Myśli” oraz „Fakty”.

    „Arkona” jest źródłem informacji dla badaczy kultury z wczesnego okresu powojennego w Polsce, a w szczególności w regionie bydgoskim.

    Karol Wiktor Zawodziński (ur. 1 czerwca 1890 w Warszawie, zm. 14 grudnia 1949 w Toruniu) – polski krytyk literacki, teoretyk i historyk sztuki.Aleksander Rogalski (ur. 23 października 1912 w Niszczewicach, zm. 1996 w Poznaniu) – polski eseista, publicysta, historyk literatury.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Konstanty Puzyna (ur. 13 kwietnia 1929 w Warszawie, zm. 28 sierpnia 1989 w Augustowie) – polski teatrolog, edytor, eseista, publicysta, poeta.
    Marian Turwid, właściwie Marian Turwid-Kaczmarek (ur. 28 września 1905 we Wrześni, zm. 7 grudnia 1987 w Warszawie) – polski pisarz i artysta malarz, działacz kultury w Bydgoszczy.
    Jan Michał Piechocki (ur. 1899, zm. 1978) – bydgoski działacz kultury, nauczyciel, publicysta, dziennikarz, działacz Stronnictwa Demokratycznego.
    Londyn (ang. London) – miasto w południowo-wschodniej części Wielkiej Brytanii, stolica tego państwa, a także stolica Anglii.
    Tymon Niesiołowski (ur. 2 października 1882 we Lwowie, zm. 12 czerwca 1965 w Toruniu) - polski malarz, grafik, pedagog. Przedstawiciel formistów w grupie Rytm. Zajmował się też sztuką użytkową.
    Roman Pollak (ur. 31 lipca 1886 w Jeleśni, zm. 23 lutego 1972 w Poznaniu) – historyk literatury, profesor UAM w Poznaniu, badacz literatury staropolskiej, w szczególności polskiego baroku i jego powiązań europejskich. Członek-założyciel Cracovii w czerwcu 1906 i jej piłkarz do 1907 roku.
    Stefan Hrabec (ur. 14 stycznia 1912 w Stanisławowie, zm. 25 grudnia 1972 w Łodzi) – polski językoznawca, profesor i rektor Uniwersytetu Łódzkiego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.