• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Arion - program

    Przeczytaj także...
    Socrates II (ang. programme Socrates II) – program edukacyjny uruchomiony przez UE w 2000 r. jako kontynuacja programu Socrates I. Podobnie jak poprzednik nazwę otrzymał na cześć żyjącego od 469 do 399 p.n.e. jednego z największych filozofów greckich – Sokratesa. Program przewidziany został na kolejnych sześć lat i zakończył się w 2006 r. Podobnie jak w poprzednim projekcie uczestniczyły w nim zarówno kraje członkowskie UE, jak i nie należące: Islandia, Liechtenstein, Norwegia oraz stowarzyszone, starające się o członkostwo – cześć z nich przyjęta została w roku 2004 i 2007 – (por. Rozszerzenie 2004 i 2007): Bułgaria, Cypr, Czechy, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Rumunia, Słowacja, Słowenia, Turcja i Węgry. Sokrates II skupił się przede wszystkim na wspomaganiu współpracy europejskiej w dziedzinie edukacji, podnoszeniu jakości nauczania dzieci, młodzieży i dorosłych. W dalszym ciągu jednym z istotnych celów było propagowanie idei Europy Narodów – zgodnie z dewizą UE – Jedność w różnorodności (łac. In varietate concordia). Cele pozostały w zasadzie takie same, rozszerzono tylko działanie programu o nowe kraje nieczłonkowskie.Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu, ESWH (ang. European Free Trade Association, EFTA) – międzynarodowa organizacja gospodarcza powstała 3 maja 1960 r. na mocy Konwencji sztokholmskiej (podpisanej 4 stycznia 1960), mająca na celu utworzenie strefy wolnego handlu między państwami członkowskimi. Siedziba Sekretariatu EFTA mieści się w szwajcarskiej Genewie.
    Socrates (ang. programme Socrates) – program edukacyjny uruchomiony przez UE w 1995 r. początkowo jako kontynuacja programu Erasmus. Nazwę otrzymał na cześć żyjącego od 469 do 399 p.n.e. jednego z największych filozofów greckich – Sokratesa.

    program Arion (ang. Programme of study visits for education specialists - Arion) - część programu Socrates I i Socrates II oraz Lifelong Learning Programme mający na celu opracowanie wizyt studyjnych specjalistów niższych szczebli odpowiedzialnych za edukacje. Czas trwania wizyt studyjnych wynosi 1 tydzień. Wizyty w poszczególnych państwach przygotowują instytucje edukacyjne w oparciu o wytyczne Komisji Europejskiej. W każdej wizycie uczestniczy zwyczajowo grupa złożona z ok. 10 - 15 osób, które reprezentują różne kraje europejskie, zarówno zrzeszone w UE jaki i w EFTA, a także państwa kandydujące do członkostwa w UE. Wizyta finansowana jest ze środków Unii Europejskiej w formie indywidualnego grantu, rozliczanego jako wyjazd służbowy. Działania, w ramach programu Arion, zarządzane i obsługiwane są na szczeblu krajowym przez Agencję Narodową. Projekt otrzymał nazwę na cześć żyjącego w VII wieku p.n.e. na wpół mitycznego poety i kitarzysty greckiego - Ariona.

    Kitara (stgr. κιθάρα kithára lub κίθαρις kítharis, łac. cithara) – instrument muzyczny używany przez starożytnych Greków, stanowiła odmianę liry.Uczenie się przez całe życie (ang. Lifelong Learning Programme - LLP) - program edukacyjny uruchomiony przez Komisję Europejską w 2007 r. jako kontynuacja programu Socrates II. LLP przewidziany został do realizacji w latach 2007-2013. Ma na celu jeszcze większe wzmocnienie współpracy pomiędzy krajami Unii Europejskiej oraz wspieranie wymiany studentów i nauczycieli z krajów członkowskich. Narodową Agencją programu LLP w Polsce jest Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji.

    Cele projektu Arion:

    Komisja Europejska (niem. Europäische Kommission, fr. Commission européenne, ang. European Commission) – organ wykonawczy Unii Europejskiej będący instytucją odpowiedzialną za bieżącą politykę Unii, nadzorujący prace wszystkich jej agencji i zarządzającą jej funduszami. Komisja posiada wyłączną inicjatywę legislacyjną w zakresie prawa unijnego oraz jest uprawniona do wydawania rozporządzeń wykonawczych (ang. Comission Regulation). Jej główną siedzibą jest Bruksela.Język polski (polszczyzna) – język naturalny należący do grupy zachodniosłowiańskich (do których należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiących część rodziny indoeuropejskiej.
  • wymiana informacji i doświadczeń w dziedzinie szeroko pojętej edukacji;
  • umożliwienie szkolenia osobom odpowiedzialnym za edukację na poziomie lokalnym, regionalnym i ogólnokrajowym;
  • stworzenie możliwości analizowania i doskonalenie własnej pracy, w świetle bezpośredniego poznania odmiennych struktur edukacyjnych i reform w innych państwach, osobom pełniącym ważne funkcje w edukacji;
  • analiza i modyfikacja własnej pracy w oparciu o przykłady dobrej praktyki i zastosowanych rozwiązań w krajach członkowskich i stowarzyszonych;
  • gromadzenie aktualnych danych i informacji dotyczących rozwoju systemów edukacyjnych w krajach UE oraz udostępnienie ich osobom zainteresowanym;
  • nawiązywanie kontaktów z instytucjami i placówkami edukacyjnymi w innych państwach;
  • możliwość poznania odmiennego dziedzictwa kulturowego poszczególnych państw.
  • Bibliografia[]

  • Dzienniki Urzędowe Unii Europejskiej (pol.)



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.