• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Aria z kurantem

    Przeczytaj także...
    Recytatyw (recitativo) – pośredni rodzaj pomiędzy deklamacją a śpiewem, zwykle oparty na akompaniamencie akordowym. Recytatywy występują jako elementy większej formy muzycznej takiej jak oratorium, opera, kantata lub pasja. Poprzedza często arię podkreślając jej śpiewność swym kontrastowym charakterem.Straszny dwór – polska opera w czterech aktach skomponowana przez Stanisława Moniuszkę w latach 1861–1864. Libretto do opery napisał Jan Chęciński. Posiadając cechy romantyczne i komediowe zarazem, dzieło cechuje silne zabarwienie patriotyczne. Z powyższych powodów było jednocześnie popularne wśród polskiej publiczności i zakazane przez władze rosyjskie (opera powstała w okresie zaborów). Premiera polska przerodziła się w wielką manifestację patriotyczną. Opera napisana po upadku powstania styczniowego jest wielkim manifestem patriotycznym. Prapremiera miała miejsce w Warszawie 28 września 1865. Dzieło jest uważane za najlepszą operę Moniuszki i zarazem najlepszy tego typu utwór polski XIX wieku.
    Stanisław Moniuszko herbu Krzywda (ur. 5 maja 1819 w Ubielu, zm. 4 czerwca 1872 w Warszawie) – polski kompozytor, dyrygent, pedagog, organista; autor ok. 268 pieśni, operetek, baletów i oper. Do jego najsłynniejszych dzieł należą opery: Halka, Straszny dwór i Paria.

    Aria z kurantemtenorowa aria z III aktu opery Straszny dwór Stanisława Moniuszki, zwana również – od postaci, której jest przypisana, Arią Stefana. Recytatyw będący wstępem do tej arii rozpoczyna się słowami "Cisza dokoła, noc jasna, czyste niebo...". Stefan nawiązując do aktualnej sytuacji (miłosne rozterki), wspomina również swoje dzieciństwo, kreśląc sielankowy obraz sarmackiej Polski. W arii charakterystyczne są wezwanie do matki oraz kurantpolonez. „Gazeta Muzyczna i Teatralna” z 13 października 1865 tak napisała na ten temat:

    Courante (kurant) – francuski taniec dworski popularny w XVI wieku o metrum 3/2, 6/4 lub 3/4. Wyróżnia się odmianę włoską i francuską tego tańca, gdzie charakteryzował się on skocznymi figurami choreotechnicznymi.Aria – forma muzyczna wokalno-instrumentalna z kantylenowo rozwiniętym głosem solowym, zwykle część większej formy muzycznej takiej jak oratorium lub opera, występująca w punkcie kulminacyjnym akcji dramatycznej. Na ogół przyjmuje formę pieśni trzyczęściowej.

    „W trzecim akcie jest ów sławny kurant, co się tak publiczności podobał. Jest to polonez zamknięty tylko w ośmiu taktach, a napisany w stylu arcystaroświeckim, przypominającym co najmniej Ogińskiego”.

    Natomiast w następujący sposób skomentował całą scenę Dziennik Warszawski z 30 września 1865:

    „Ale główną zaletą tego aktu [...] jest scena Stefana z kurantem. Już to sama myśl skombinowania kilku instrumentów, jako to: fletu, harfy, fortepianu i dzwonka [także fisharmonii], do naśladowania głosu staroświeckiego kuranta jest szczęśliwym i oryginalnym pomysłem, tym bardziej, że bicie zegara powtarza się później w echu, zrobionym przez smyczkowe instrumenta. Taż sama melodia, wychodząca niby z zegara, służy za przygrywkę do pięknej arii.”

    Opera (wł. "dzieło") – sceniczne dzieło muzyczne wokalno-instrumentalne, w którym muzyka współdziała z akcją dramatyczną (libretto). Istotą tego gatunku muzycznego jest synteza sztuk, czyli połączenie słowa, muzyki, plastyki, ruchu, gestu oraz gry aktorskiej. Podobnie jak i balet, wywodzi się z włoskich, renesansowych maskarad karnawałowych, które przerodziły się w widowiska dramatyczne. Opera składa się z aktów, które podzielone są na sceny.Tenor jeden z czterech głównych rodzajów, klas głosu ludzkiego. Mianem tym określa się również osoby śpiewające tym głosem.

    Aria z kurantem jest przez wielu uważana za jedną z najlepszych tenorowych arii w ogóle, porównywalną z ariami francuskimi czy włoskimi.

    Przypisy

    1. "Słownik muzyki" pod redakcją Wojciecha Marchwicy, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2006; ISBN 83-7435-239-6; ISBN 978-83-7435-239-0
    2. Józef Kański "Przewodnik operowy", Polskie Wydawnictwo Muzyczne S. A., Kraków 2008

    Linki zewnętrzne[]

  • PWM o arii (za „Gazetą Muzyczną i Teatralną” i „Dziennikiem Warszawskim”)



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.