• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Argument - informatyka



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Snobol (String Oriented Symbolic Language) to język programowania zaprojektowany specjalnie do przetwarzania napisów. Obecnie pojęcie Snobol obejmuje rodzinę języków programowania, wśród których wyróżnia się język Snobol4 (number 4).Programista, zwany też potocznie koderem to osoba, która tworzy programy komputerowe w pewnym języku programowania. Termin ten może odnosić się także do specjalisty w jednej dziedzinie programowania. Większość programistów zna co najmniej kilka języków programowania (np. C, C++, Java), lecz specjalizuje się tylko w wybranych z nich. Nazwa głównego języka jest często dodawana do nazwy stanowiska, np. programista C++, aby podkreślić specjalizację.
    Rodzaje argumentów[]

    Argumenty mogą zostać podzielone na dwie zasadnicze grupy: argumenty wymagane – muszą zostać wyspecyfikowanie w wywołaniu podprogramu, argumenty opcjonalne – mogą zostać wyspecyfikowanie wywołaniu podprogramu, lub mogą zostać pominięte; argumenty opcjonalne mogą posiadać zdefiniowaną domyślną wartość argumentu.

    Przekazywanie argumentów[]

    Argumenty przekazywane przez wartość[]

    W tym przypadku parametr zachowuje się w podprogramie jak zmienna lokalna, której przypisano w momencie wywołania podprogramu wartość początkową, równą wartości przekazywanego argumentu. Oznacza to, że argument przekazywany do podprogramu może być wyrażeniem. Po zakończeniu podprogramu, wartość odpowiedniego parametru, nie zostanie zachowana.

    COBOL (ang. COmmon Business Oriented Language) – język programowania stworzony z głównym przeznaczeniem do prac programistycznych w dziedzinach ekonomii i biznesu.Jan Bielecki (zm. 25 grudnia 2001) – polski informatyk, wykładowca, jedyny z Europy Środkowo-Wschodniej członek komitetu standaryzacyjnego ANSI C.

    Przykładowe języki programowania: Ada (in), Pascal, C, Modula-2, Snobol i inne.

    Argumenty przekazywane przez wynik[]

    Parametr zachowuje się jak zmienna lokalna, bez wartości początkowej (a więc należy dokonać przypisania wartości w podprogramie), a po zakończeniu podprogramu, argument (który powinien być zmienną, wskazaniem na zmienną lub innym wyrażeniem dopuszczalnym po lewej stronie operatora przypisania w danym języku programowania) otrzyma wartość nadaną w podprogramie, przekazaną do miejsca wywołania.

    Podprogram (inaczej funkcja lub procedura) - termin związany z programowaniem proceduralnym. Podprogram to wydzielona część programu wykonująca jakieś operacje. Podprogramy stosuje się, aby uprościć program główny i zwiększyć czytelność kodu.Argument opcjonalny, to w języku komputerowym taki argument, który może zostać wyspecyfikowany w wywołaniu podprogramu, lub może zostać pominięta specyfikacja wartości tego argumentu. Definiując podprogram, zwykle do komunikacji podprogramu z otoczeniem, programista równocześnie deklaruje odpowiednie parametry tego podprogramu. Najczęściej w wywołaniu takiego podprogramu, należy wyspecyfikować listę argumentów, które zostaną skojarzone z parametrami i użyte w wykonaniu tego podprogramu. Argumenty te są wymagane i muszą być podane w kodzie źródłowym. Liczba argumentów wymaganych musi być zgodna z liczbą parametrów zawartych w definicji podprogramu, a brak takiego argumentu będzie sygnalizowany przez translator jako błąd. Istnieją jednak języki, których składnia umożliwia definiowanie argumentów opcjonalnych. Jeżeli taki argument zostanie podany na liście argumentów, to wartość tego argumentu zostanie użyta w podprogramie. W braku argumentu, programista musi przewidzieć inny sposób uzyskania pożądanej wartości.

    Przykładowe języki programowania: Ada (out), ALGOL W

    Argumenty przekazywane przez wartość i wynik[]

    Jest to połączenie metod przekazywania argumentów:

  • przez wartość oraz
  • przez wynik.
  • Parametr zachowuje się więc jak zmienna lokalna o nadanej w momencie wywołania podprogramu wartości początkowej, równej wartości przekazywanego argumentu, a po zakończeniu podprogramu argument zachowa ostatnio nadaną parametrowi wartość.

    Przykładowe języki programowania: Ada (in out).

    Biblioteka Użytkownika Mikrokomputerów - BUM- to seria wydawnicza książek z zakresu informatki, wydawana przez wydawnictwo NAKOM.ALGOL (z ang. ALGOrithmic Language) – język programowania, który odegrał ważną rolę w historii informatyki. Wpłynął istotnie na kształtowanie się innych języków, w tym Pascala. Od momentu powstania przez około 20 lat ALGOL (lub jego dialekty) był de facto standardem opisu algorytmów w publikacjach naukowych i podręcznikach.

    Argumenty przekazywane przez referencję[]

    Argumenty przekazywane przez referencję (przez zmienną, przez adres), to nałożenie zmiennej reprezentowanej przez parametr na zmienną reprezentowaną przez argument. Każda zmiana wartości parametru oznacza w rzeczywistości zmianę wartości skojarzonego z nim argumentu. Różnica z przekazywaniem argumentu przez wartość i wynik polega więc na tym, że w tym drugim przypadku istnieje zmienna lokalna, na której wykonywane są wszystkie operacje, przy przekazywaniu przez referencję wszystkie operacje wykonywane są bezpośrednio na argumencie.

    Instrukcja wywołania jest to instrukcja, w danym języku programowania, powodująca wywołanie (i w konsekwencji wykonanie) określonego podprogramu.Pamięć operacyjna (ang. internal memory, primary storage) – pamięć adresowana i dostępna bezpośrednio przez procesor, a nie przez urządzenia wejścia-wyjścia procesora. W pamięci tej mogą być umieszczane rozkazy (kody operacji) procesora (program) dostępne bezpośrednio przez procesor i stąd nazwa pamięć operacyjna. W Polsce często pamięć ta jest utożsamiana z pamięcią RAM, choć jest to zawężenie pojęcia, pamięcią operacyjną jest też pamięć nieulotna (ROM, EPROM i inne jej odmiany) dostępna bezpośrednio przez procesor, a dawniej używano pamięci o dostępie cyklicznym.

    Przykładowe języki programowania: C/C++, Pascal (var), Modula-2, PL/I, COBOL, Fortran.

    Argumenty przekazywane przez nazwę[]

    Ten sposób oznacza użycie argumentu w miejscu parametru, w takiej postaci, w jakiej wystąpił w miejscu wywołania. W uproszczeniu (nie jest to do końca prawdziwe stwierdzenie), obrazowo, można by utożsamić przekazywanie argumentu przez nazwę z tekstowym podstawieniem zapisu argumentu w każdym miejscu podprogramu, w którym odwołano się do parametru.

    Visual Basic to język programowania wysokiego poziomu i narzędzie programowania firmy Microsoft. Składnia jest oparta na języku BASIC, ale unowocześniona. Zawiera kilkaset instrukcji, funkcji i słów kluczowych. Nie jest językiem w pełni obiektowym, gdyż nie udostępnia np. możliwości dziedziczenia, czy polimorfizmu. Wykorzystuje technologię ActiveX.Simula 67 - język programowania opracowany w 1967 w Norweskim Ośrodku Obliczeniowym w Oslo przez O-J. Dahla, B. Myhrhauga i K. Nygaarda, rozszerzający Algol 60, pomyślany jako uniwersalny język symulacji.

    Dokładniej: w ALGOLu przekazywanie przez nazwę zdefiniowane jest następująco:

  • Procedura jest traktowana podobnie jak makro, czyli jej treść jest wklejana w miejscu wywołania, z zastąpieniem parametrów przekazywanych przez nazwę argumentami.
  • Dla zachowania jednoznaczności parametry aktualne otaczane są nawiasami.
  • Jeśli zmienne lokalne procedury kolidują ze zmiennymi widocznymi w miejscu wywołania, to ich nazwy zostają zmienione na unikatowe.
  • Przykładowe języki programowania: ALGOL 60, Simula 67.

    Pascal – dawniej jeden z najpopularniejszych języków programowania, uniwersalny, wysokiego poziomu, ogólnego zastosowania, oparty na języku Algol. Został opracowany przez Niklausa Wirtha w 1970 roku. Nazwa języka pochodzi od nazwiska francuskiego fizyka, matematyka i filozofa Blaise Pascala.Informatyka – dyscyplina nauki zaliczana do nauk ścisłych oraz techniki zajmująca się przetwarzaniem informacji, w tym również technologiami przetwarzania informacji oraz technologiami wytwarzania systemów przetwarzających informację. Początkowo stanowiła część matematyki, później rozwinęła się do odrębnej dyscypliny – pozostaje jednak nadal w ścisłej relacji z matematyką, która dostarcza informatyce podstaw teoretycznych.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Argument domyślnydomyślna wartość argumentu – to wartość typu zgodnego z typem pewnego parametru, zdefiniowana przez programistę w deklaracji podprogramu, która zostanie użyta jako argument (parametr aktualny), przypisany do danego parametru (parametru formalnego), w przypadku, gdy w wywołaniu danego podprogramu, nie zostanie wyspecyfikowany argument dla pewnego parametru.
    Fortran (od wersji 90 do aktualnej) a dawniej FORTRAN (do wersji 77 włącznie) (od ang. FORmula TRANslator) – język programowania pierwotnie zaprojektowany do zapisu programów obliczeniowych, był niegdyś językiem proceduralnym, obecnie jest nadal rozwijanym językiem ogólnego przeznaczenia. Umożliwia programowanie strukturalne, obiektowe (Fortran 90/95), modularne i równoległe (Fortran 2008). Jego zastosowaniami są, między innymi, obliczenia naukowo-inżynierskie, numeryczne, symulacja komputerowa itp.
    Nagłówek podprogramu, to fragment kodu źródłowego stanowiący deklaratywny opis podprogramu, poprzedzający definicję bloku podprogramu zawierającego tworzony algorytm. Zawiera on identyfikator podprogramu, ewentualną listę parametrów i jeżeli jest to w danym języku programowania wymagane deklarację ich typów oraz sposobu przekazania skojarzonego z danym parametrem argumentu do podprogramu w jego wywołaniu (np. ByVal, ByRef w Visual Basic; var w Pascalu). Może także obejmować frazy opcjonalne lub wymagane zawierające odpowiednie deklaratory i modyfikatory, w tym między innymi deklarację typu danej zwracanej przez podprogram dla podprogramów funkcyjnych. Jeżeli składnia danego języka przewiduje, to poprzedzony jest także odpowiednim słowem kluczowym (np. procedure: m.in. Icon, Pascal, PL/I; proc: m.in. Comal, PL/I (opcjonalny skrót); function: m.in. Pascal, Visual Basic, Fortran; subroutine: m.in. Fortran; sub: m.in. późniejsze implementacje języka Basic, Visual Basic, Pearl; entry: m.in. dodatkowe ingresje do podprogramu w języku PL/I; property: m.in. Visual Basic; perform: m.in. Cobol; def: m.in. Ruby, Python; lub innym przewidzianym w składni konkretnego języka programowania), choć w wielu językach takiego słowa kluczowego nie ma: m.in. C, C++ i pokrewne.
    Język programowania – zbiór zasad określających, kiedy ciąg symboli tworzy program komputerowy oraz jakie obliczenia opisuje.
    Biblioteka Inżynierii Oprogramowania (BIO) to seria wydawnicza książek z zakresu informatyki i zagadnień pokrewnych, wydawana od końca lat siedemdziesiątych do początku lat dziewięćdziesiątych XX w. przez Wydawnictwa Naukowo-Techniczne (WNT).
    Język polski (polszczyzna) – język naturalny należący do grupy zachodniosłowiańskich (do których należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiących część rodziny indoeuropejskiej.
    Identyfikator – podstawowa jednostka leksykalna określonego języka programowania, tworzona przez programistę zgodnie ze składnią danego języka programowania, służąca identyfikacji i odwoływaniu się do określonego elementu kodu źródłowego. Tak rozumiane pojęcie identyfikatora można przez analogię porównać do pojęcia nazwy własnej lub symbolu, ale stosowanej w programowaniu, odnoszącej się do konkretnego, odrębnego obiektu programu. Słowo identyfikator wywodzi się od słowa identyfikować i do języka polskiego zapożyczone zostało z języków obcych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.