Areometr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aräometer-thermometer.jpg

Areometr – urządzenie służące do mierzenia gęstości cieczy, w którym wykorzystuje się siłę wyporu, z jaką ciecz działa na zanurzone w niej ciało stałe; rodzaj densymetru.

Siła ciężkości, pot. ciężar – jest to wypadkowa sił (zobacz też siła) z jaką Ziemia lub inne ciało niebieskie przyciąga dany obiekt i siły odśrodkowej wynikającej z obiegu określonego obiektu wokół Ziemi (ciała niebieskiego).Piknometr – naczynie szklane, które pozwala na dokładny pomiar masy cieczy przy ściśle określonej objętości. Metoda piknometryczna jest jednym z najprostszych sposobów wyznaczania gęstości cieczy (metod densymetrycznych).

Rodzaje areometrów[ | edytuj kod]

Istnieje wiele konstrukcji areometrów. W najprostszym wariancie (tzw. areometr obciążeniowy) jest to pusta rurka szklana, której górna wydłużona część zaopatrzona jest w skalę, część dolna w postaci bańki wypełniona jest materiałem o dużej gęstości (np. rtęć, śrut itp.), co pozwala na utrzymanie pozycji pionowej przyrządu zanurzonego w cieczy. Zdjęcie z prawej strony prezentuje areometr ze skalą na górze, termometrem i obciążeniem w dolnej, stożkowej części. W zależności od jednostki pomiaru i/lub zastosowania wyróżnia się następujące typy areometrów:

Termoareometrtermodensymetr, rodzaj areometru, który podaje gęstość płynu i jednocześnie dzięki wbudowanemu termometrowi informuje o temperaturze roztworu. Temperatura, jako czynnik wpływający na rozszerzalność cieczy, jest parametrem istotnie wpływającym na wartość pomiaru. W większości znanych cieczy ze wzrostem temperatury następuje rozszerzenie się i spadek gęstości roztworu. Dlatego badane ciecze ogrzewa się lub chłodzi do standardowej temperatury (z reguły 20°C, choć np. lekkie paliwa schładza się do 15°C, aby uniknąć ich parowania). W przypadku bardzo lotnych cieczy lub cieczy zawierających domieszkę bardzo lotnych substancji (np. eter etylowy), w celu uniknięcia zmiany ich składu w trakcie pomiaru, używa się szczelnego pojemnika o zmiennej objętości z ruchomym tłokiem lub piknometru. Użycie termoareometru pozwala na precyzyjniejsze niż w przypadku zwykłego areometru określenie gęstości przy wykorzystaniu tabeli korygującej jego wskazania w danej temperaturze dla danego roztworu.Kwasomierz – areometr, zwany też acidometrem, który podaje zawartość kwasu w procentach objętościowych (cm³/100 cm³). Określenie procentowej zawartości kwasu jest też możliwe przy pomocy areometru uniwersalnego (wyskalowanego w jednostkach gęstości), niemniej wymaga wykonania dodatkowych obliczeń lub skorzystania z tabel ujmujących zależność gęstości w funkcji zawartości kwasu.
  • areometr Fahrenheita,
  • areometr Trallesa (alkoholomierz),
  • areometr Richtera (alkoholomierz),
  • areometr Ballinga (cukromierz),
  • areometr Gay-Lussaca,
  • areometr Baumé,
  • areometr Oechsle,
  • laktodensymetr,
  • urynometr,
  • termoareometr,
  • areometr akumulatorowy,
  • tester cieczy chłodzącej,
  • kwasomierz.


  • Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Przyrząd pomiarowy (narzędzie miernicze) – urządzenie, układ pomiarowy lub jego elementy, przeznaczone do wykonania pomiarów samodzielnie lub w połączeniu z jednym lub wieloma urządzeniami dodatkowymi. Również wzorce miary (etalony), wzorce inkrementalne i materiały odniesienia są traktowane jako przyrządy pomiarowe.
    Nationalencyklopedin – największa, szwedzka encyklopedia współczesna. Jej stworzenie było możliwe dzięki kredytowi w wysokości 17 mln koron, którego udzielił rząd szwedzki w 1980 roku i który został spłacony w 1990. Drukowana wersja składa się z 20 tomów i zawiera 172 tys. haseł. Wersja internetowa zawiera 260 tys. haseł (stan z czerwca 2005). Inicjatorem projektu był rząd szwedzki, który rozpoczął negocjacje z różnymi wydawcami. Negocjacje zakończyły się w 1985, kiedy na wydawcę został wybrany Bra Böcker z Höganäs. Encyklopedia miała uwzględniać kwestie genderowe i związane z ochroną środowiska. Pierwszy tom ukazał się w 1989 roku, ostatni w 1996. Dodatkowo w roku 2000 ukazały się trzy dodatkowe tomy. Encyklopedię zamówiło 54 tys. osób. W 1997 roku ukazało się wydanie elektroniczne na CD, a w 2000 pojawiło się wydanie internetowe, które jest uzupełniane na bieżąco.
    Areometr Trallesa – areometr, zwany alkoholomierzem, który podaje zawartość alkoholu w stopniach Trallesa (°Tr), czyli procentach objętościowych (cm³/100 cm³). W alkoholu absolutnym o gęstości d20/4=0,7895 g/cm areometr pokazuje 100 °Tr, w wodzie 0 °Tr. Określenie procentowej zawartości alkoholu jest też możliwe przy pomocy areometru uniwersalnego (wyskalowanego w jednostkach gęstości), niemniej wymaga wykonania dodatkowych obliczeń lub skorzystania z tabel ujmujących zależność gęstości w funkcji zawartości alkoholu.
    Siła wyporu – siła działająca na ciało zanurzone w płynie czyli w cieczy lub gazie w obecności ciążenia. Jest skierowana pionowo do góry – przeciwnie do ciężaru. Wartość siły wyporu jest równa ciężarowi płynu wypartego przez to ciało.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Areometr Gay-Lussaca - rodzaj areometru służącego do bezpośredniego pomiaru gęstości bezwzględnej cieczy. Alkoholometr.
    Cukromierz – rodzaj areometru. Służy on do mierzenia stężenia cukru w cieczy. Jest to najczęściej szklana lub plastikowa rurka z obciążeniem u dołu. Wewnątrz znajduje się wykalibrowana skala, określająca stężenie cukru. Przyjmuje się, że dana wartość cukru podana na cukromierzu jest równa 100 gramom wody. Pomiar cukromierza jest najdokładniejszy w temperaturze 20 °C. Jednak na wartość wskazań cukromierza wpływa też zawartość innych składników płynu. Są to tzw. niecukry. Ich obecność może podwyższać lub obniżać (np. alkohol) gęstość roztworu. W moszczu do wina mieści się 4% tych substancji.

    Reklama