• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Arcybiskupi gnieźnieńscy i prymasi Polski

    Przeczytaj także...
    Biskup diecezjalny – biskup, któremu powierzono aktualnie istniejącą diecezję. Potocznie wobec biskupa diecezjalnego używa się również określenia biskup ordynariusz.Piotr Nitecki (ur. 24 października 1949 r. w Warszawie, zm. 15 grudnia 2011 r. w Błoniach pod Środą Śląską) – polski duchowny katolicki, teolog, prof. dr hab., specjalizujący się w katolickiej nauki społecznej i historii Kościoła w Polsce.
    Archidiecezja gnieźnieńska - jedna z 14. archidiecezji obrządku łacińskiego w polskim Kościele katolickim, pierwsza metropolia kościelna w Polsce założona w 1000 roku, siedziba prymasów Polski od 1418 roku, legatów papieskich od 1515 roku. Unia personalna aeque principaliter z archidiecezją poznańską (1821-1946) i in persona episcopi z archidiecezją warszawską (1946-1992).

    Biskupi gnieźnieńscybiskupi diecezjalni (jednocześnie arcybiskupi metropolici) i biskupi pomocniczy archidiecezji gnieźnieńskiej. Arcybiskupom metropolitom gnieźnieńskim przysługuje tytuł prymasa Polski (od 1417).

    Biskupi[]

    Biskupi diecezjalni[]

    Uwaga! Do Henryka Kietlicza daty, a w paru przypadkach (np. Bogumił z Dobrowa) nawet kolejność poszczególnych arcybiskupów są niepewne.

    Biskup pomocniczy - wyświęcony na biskupa duchowny katolicki, którego zadaniem jest pomoc biskupowi diecezjalnemu w zarządzaniu diecezją zazwyczaj jako wikariusz generalny lub biskupi.Prymas Polski – tytuł przysługujący urzędującym arcybiskupom gnieźnieńskim od 1417, podkreślający ich pierwszeństwo w polskim episkopacie.

    Biskupi pomocniczy[]

    Przypisy

    1. Nie wymieniają go dawne katalogi arcybiskupów gnieźnieńskich ani Długosz. Wspomina o nim tylko Żywot św. Ottona z Bambergu autorstwa Ebona (poł. XII w.). Gerard Labuda, Szkice historyczne X-XI wieku: z dziejów organizacji Kościoła w Polsce we wczesnym średniowieczu, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2004, s. 364 i n., uznał relację Ebona za niedokładną i uważał, że nie było w ogóle takiego metropolity. Wojciech Kętrzyński, Studyja nad dokumentami XII wieku, Roczniki Akademii Umiejętności, Lwów 1891, s. 311, umieścił go między Marcinem a Jakubem ze Żnina. Władysław Abraham, Organizacja Kościoła w Polsce do połowy wieku XII, Lwów 1890, s. 83, oraz Jan Powierski, Data konsekracji katedry gnieźnieńskiej (1 maja 1099) na tle sytuacji politycznej Polski, Rusi i krajów sąsiednich, Roczniki historyczne 1994, s. 96, uważali, że Heinrich został bezpośrednim następcą zmarłego w 1092 Bogumiła. Ta ostatnia wersja najlepiej współgra z tekstem Ebona, brak jednak jakichkolwiek innych wzmianek źródłowych, które pozwalałyby skontrolować jego wiarygodność.

    Bibliografia[]

  • Nitecki P., Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999, Warszawa 2000, ISBN 83-211-1311-7.
  • Kosman M., Między ołtarzem a tronem. Poczet prymasów Polski, Poznań 2000.
  • Rola Z., Tajemnice katedry gnieźnieńskiej, Poznań 2005.
  • Maciejewski J., Episkopat polski doby dzielnicowej, 1180–1320, Towarzystwo Naukowe Societas Vistulana, 2003
  • Zobacz też[]

  • Katalog arcybiskupów gnieźnieńskich
  • Linki zewnętrzne[]

  • Poczet arcybiskupów gnieźnieńskich na stronie archidiecezji gnieźnieńskiej [dostęp 2012-07-03]
  • Lista biskupów pomocniczych gnieźnieńskich na stronie archidiecezji gnieźnieńskiej [dostęp 2012-07-03]
  • Archidiecezja gnieźnieńska w bazie catholic-hierarchy.org (ang.) [dostęp 2011-12-30]
  • Katalog arcybiskupów gnieźnieńskich (łac. Catalogus archieposcoporum gnesnensum) – tytuł dwóch zabytków polskiego piśmiennictwa zawierających biogramy biskupów gnieźnieńskich. Starszy z nich, skompilowany przez Jana Długosza przed 1476 rokiem, jest jednym z sześciu tomów obejmujących również katalogi biskupów wrocławskich, włocławskich, poznańskich, płockich oraz krakowskich. Młodszy z nich, tzw. katalog II, oparty jest na pracy Długosza, a doprowadzony przez anonimowego autora do roku 1531.Jacek Adam Maciejewski (ur. 1962) – polski historyk, mediewista, profesor nauk humanistycznych, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama