• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Arcybiskup



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Józef Michalik (ur. 20 kwietnia 1941 w Zambrowie) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup diecezjalny zielonogórsko-gorzowski w latach 1986–1993 (do 1992 gorzowski), arcybiskup metropolita przemyski od 1993, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski od 2004.Konrad Krajewski (ur. 25 listopada 1963 w Łodzi) – polski biskup rzymskokatolicki, doktor teologii, ceremoniarz papieski w latach 1999–2013, arcybiskup, jałmużnik papieski od 2013.
    Herb arcybiskupa metropolity (wersja z paliuszem, na taśmie pod tarczą znajduje się dewiza)
    sutanna biskupa oraz arcybiskupa
    strój chórowy biskupa oraz arcybiskupa

    Arcybiskup (gr. αρχή, arché – pierwszeństwo, gr. επίσκοπος, epískopos – nadzorca, biskup) – tytuł honorowy lub urząd nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezja), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa ("ad personam").

    Diecezja białostocko-gdańska – jedna z 6 diecezji kościoła prawosławnego w Polsce utworzona 7 września 1951 zamiast diecezji białostocko-bielskiej. Graniczy z diecezjami: warszawsko-bielską, łódzko-poznańską i wrocławsko-szczecińską.Marek Solczyński (ur. 7 kwietnia 1961 w Stawiszynie) – polski duchowny katolicki, arcybiskup, nuncjusz apostolski w Gruzji, Armenii i Azerbejdżanie.

    Pierwotnie arcybiskup był biskupem ważnego miasta, regionu, sprawując często pieczę duszpasterską nad całym krajem. Miał prawo przewodniczyć synodom podległych sobie biskupów, korygować ich prace, prowadzić wybory lub mianować i wyświęcać nowych biskupów w prowincji. W historii utworzyła się w ten sposób instytucja arcybiskupa metropolity.

    Metropolia przemysko-warszawska - jedyna metropolia obrządku bizantyjsko-ukraińskiego w Polsce utworzona w efekcie reorganizacji struktur Kościoła greckokatolickiego na terenie Polski w 1996. Obejmuje cały kraj (jak wcześniejsza, utworzona w 1991 eparchia przemyska), a w jej skład wchodzą:Sutanna (z franc. i wł., łac. – rewerenda) – długa szata do kostek, lekko wcięta w pasie, z niskim stojącym kołnierzykiem, zapinana z przodu na rząd małych guziczków, noszona przez duchownych różnych wyznań chrześcijańskich, w tym katolickich, prawosławnych, starokatolickich, anglikańskich, ewangelickich i prezbiteriańskich.

    Metropolitą prowincji rzymskiej jest papież.

    Spis treści

  • 1 Inne Kościoły
  • 2 Godności arcybiskupie
  • 3 Polscy arcybiskupi
  • 3.1 Arcybiskupi katoliccy
  • 3.2 Arcybiskupi prawosławni
  • 4 Zobacz też


  • Podstrony: 1 [2] [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Diecezja opolska (łac.: Dioecesis Opoliensis, niem. Bistum Oppeln) - jedna z 3 diecezji obrządku łacińskiego w metropolii katowickiej w Polsce ustanowiona Administraturą Apostolską zachodniej części Górnego Śląska w okresie 1945-1972, którą kierował m.in. kard. Bolesław Kominek, ustanowiona diecezją w 1972 przez papieża Pawła VI bullą Episcoporum Poloniae coetus.
    Otriculum (łac. Otriculanus, wł. Otricoli) – stolica historycznej diecezji w Italii erygowanej około roku 400, a skasowanej około roku 800.
    Viminacium (łac. Dioecesis Viminaciensis) – stolica historycznej diecezji w rzymskiej prowincji Mezja Górna (Moesia Superior), istniejącej w III-VI wieku.
    Stanisław Benedykt Budzik (ur. 25 kwietnia 1952 w Łękawicy) – polski biskup rzymskokatolicki, doktor habilitowany nauk teologicznych, biskup pomocniczy tarnowski w latach 2004–2011, arcybiskup metropolita lubelski od 2011, sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski w latach 2007–2011.
    Henryk Hoser (ur. 27 listopada 1942 w Warszawie) – polski biskup rzymskokatolicki, pallotyn, misjonarz, lekarz, arcybiskup ad personam, biskup diecezjalny warszawsko-praski od 2008.
    Paliusz (łac. pallium – płaszcz) – element stroju liturgicznego katolickich metropolitów, noszony na ramionach pas z białej wełny.
    Kongregacja ds. Edukacji Katolickiej (Congregatio de Institutione Catholica (de Studiorum Institutis)) – jedna z dziewięciu kongregacji Kurii Rzymskiej powołana do istnienia przez Sykstusa V w 1588 na mocy konstytucji apostolskiej Immensa Aeterni Dei, reorganizującej Kurię Rzymską i tworzącą stałe kongregacje. Podlegał jej wówczas rzymski uniwersytet Sapienza oraz najważniejsze uniwersytety tego czasu z wyjątkiem Bolonii, Paryża i Salamanki. Leon XIII utworzył w 1824 Congregatio studiorum, której podlegały instytucje edukacyjne w Państwie Kościelnym. W 1870 podporządkowano jej uniwersytety katolickie. Benedykt XV utworzył w 1915 sekcję ds. seminariów duchownych i zmienił nazwę kongregacji na Congregatio de Seminariis et Studiorum Universitatibus. Paweł VI przemianował ją w 1967 na Sacra Congregatio pro institutione Catholica. Jan Paweł II reformując Kurię Rzymską konstytucją apostolską Pastor Bonus przemianował ją w 1988 na Congregatio de Institutione Catholica (de de Seminariis atque Studiorum Institutis). Benedykt XVI listem apostolskim w formie Motu proprio Ministrorum institutio - Formacja duchownych - z 16 stycznia 2013 postanowił przenieść kompetencje dotyczące formacji alumnów seminariów duchownych z Kongregacji ds. Edukacji Katolickiej do Kongregacji ds. Duchowieństwa zmieniając nazwę dykasterii, wyjaśniając, że zajmuje się ona jedynie Studiorum Institutis – czyli katolickimi instytucjami edukacyjnymi.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.089 sek.