• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Arctolepis

    Przeczytaj także...
    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Zawiasowce (łac. Arthrodira) – rząd wymarłych szczękowców z gromady ryb pancernych, których szczątki odkryto w słodkowodnych i morkich osadach z okresu dewońskiego (ok. 408-360 mln. lat temu). Wczesne zwierzęta bylły silnie opancerzonymi rybami o spłaszczonym ciele. Miały puste w środku zakrzywine ku dołowi kolce barkowe, którymi mogły zaczepiac się o podłoże lub pomagać sobie podczas poruszania się po dnie. Późniejsze zwierzęta, np. przedstawiciele Coccosteina, były słabiej opancerzone niż Arctolepis, a ich czaszka łaczyła sie z pancerzem tłowiowym stawami po bokach, umożliwiającymi ruchy głowy. Drapieżniki te miały kostne szczęki uzbrojone w ostre wyrostki podobne do kłów z przodu i w krawędzie tnące z tyłu. Tylna część ciała, wraz z ogonem, była nieopancerzona. Kolce barkowe zmalały a u niektórych form zanikły.
    Dewon wczesny – pierwsza epoka dewonu, trwająca około 20 milionów lat (od 416,0 ± 2,8 do 397,5 ± 2,7 mln lat temu). Wczesny dewon jest młodszy od przydolu a starszy od środkowego dewonu. Dzieli się na trzy wieki: lochkow, prag i ems.

    Arctolepis – wymarły rodzaj rybokształtnego zwierzęcia z wczesnego dewonu (416 do 397 mln lat temu), uważanego za wczesnego i prymitywnego członka zawiasowców. Arctolepis miał kostną czaszkę i tarczę tułowiową, lecz tył tułowia był nieopancerzony. Ciało zwężało się do zaostrzonego ogona, który miał płetwę ogonową wykształconą jedynie na jego dolnej krawędzi. Arctolepis był małym zwierzęciem, osiągającym ok. 30 cm długości. Miał niezwykle rozwinięte kolce piersiowe (płetwy), które prawdopodobnie stanowiły niewielką pomoc przy pływaniu.

    DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.

    Etymologia nazwy rodzajowej: gr. αρκτος arktos „północ”; λεπις lepis, λεπιδος lepidos „łuska, płytka”, od λεπω lepō „łuszczyć”.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Ch.R. Eastman. Devonian fishes of Iowa. „Iowa Geological Survey Annual Report”. 18, s. 145, 1907. DOI: 10.17077/2160-5270.1119 (ang.). 




    Reklama

    Czas generowania strony: 1.149 sek.