• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Arado Ar 64

    Przeczytaj także...
    Szkoła Pilotów Wojskowych (niem.: Geheime Fliegerschule und Erprobungsstätte der Reichswehr, również Wissenschaftliche Versuchs- und Personalausbildungsstation – WIVUPAL) – tajny ośrodek szkolenia pilotów myśliwskich i bombowych, zorganizowany i finansowany przez niemiecką armię w Lipiecku na terenie ZSRR, 500 km na południe od Moskwy w latach 1925-1933. Obecnie mieści się tu Lipiecka Baza Lotnicza.Arado Flugzeugwerke GmbH - niemiecka wytwórnia lotnicza powstała w roku 1925, jeden z pionierów zastosowania napędu odrzutowego w lotnictwie.
    Focke-Wulf Flugzeugbau GmbH – niemiecka wytwórnia lotnicza założona w 1923 roku przez Heinricha Focke, Georga Wulfa i Wernera Neumanna.

    Arado Ar 64 – samolot myśliwski wytwórni Arado Flugzeugwerke z końca lat 30. XX wieku.

    Silnik widlasty (silnik typu V) jest to silnik tłokowy wielocylindrowy rzędowy, w którym cylindry umieszczone są w dwóch rzędach usytuowanych względem siebie pod pewnym kątem np. 90°. Oba rzędy cylindrów napędzają jeden wspólny wał korbowy. Specyficzną odmianą jest płaski silnik V - rozwarcie między rzędami cylindrów wynosi 180°, nie mylić z bokserem.MG 17 to lotniczy karabin maszynowy kalibru 7,92 mm opracowany i produkowany przez zakłady Rheinmetall-Borsig dla potrzeb samolotów Luftwaffe jako stałe uzbrojenie samolotu. W czasie II wojny światowej używany był między innymi jako uzbrojenie samolotów Messerschmitt Bf 109, Messerschmitt Bf 110, Focke-Wulf Fw 190, Junkers Ju 87, Junkers Ju 88.

    Historia[ | edytuj kod]

    Samolot został zaprojektowany przez inżyniera Waltera Rethela. Maszyna powstała na zamówienie Ministerstwa Lotnictwa Rzeczy, które pragnęło zastąpić myśliwce Fokker D.XIII. Holenderskie Fokkery były używane w tajnej Szkole Pilotów Wojskowych Lipieck na terenie ówczesnego Związku Radzieckiego. Rethela opierając się na swoich wcześniejszych konstrukcjach SD.I i SD.II zaprojektował dwupłatowy samolot o klasycznej konstrukcji. Kadłub spawany był ze stalowych rur, skrzydła miały drewnianą budowę i w całości pokryte były płótnem. Do napędu wybrano brytyjski silnik gwiazdowy Bristol Jupiter VI. Ukończony prototyp oznaczony jako Ar 64a oblatano na początku 1929 roku. W rezultacie prowadzonych prób, w 1930 roku zbudowano kolejny prototyp z nowym widlastym silnikiem BMW VI 6,0. Drugą maszynę oznaczono jako Ar 64b. W 1931 roku oblatano kolejną wersję, oznaczoną jako Ar 64c, na której ponownie zainstalowano gwiazdowy silnik Jupiter VI. Równolegle w wersji 64c przeprojektowano kadłub i zmodernizowano wyposażanie. Rezultatem prowadzonych intensywnie prób była budowa wersji 64d i 64e, które trafiły doi produkcji seryjnej. Pierwsza z nich została zbudowana w 1931 roku. 64d napędzany był silnikiem Jupiter VI z czterołopatowym, drewnianym śmigłem. Zbudowany pod koniec 1931 roku 64e wyposażony był w dwułopatowe śmigło i zmodyfikowane podwozie. Samolot uzbrojony był w dwa karabiny maszynowe MG 17 kalibru 7,92 mm z zapasem 500 nabojów na lufę. W zależności od źródeł zbudowano od 19 do 30 samolotów, z czego tuzin w zakładach Focke-Wulf na podstawie umowy licencyjnej.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Szymon Tetera, Luftwaffe 1933-1936: samoloty myśliwskie (1), „Lotnictwo”, nr 3 (2014), s. 84-93, ISSN 1732-5323.




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.753 sek.