• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Arachnothera

    Przeczytaj także...
    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Ptaki (Aves) – gromada stałocieplnych zwierząt z podtypu kręgowców. Jest najbardziej zróżnicowaną spośród gromad kręgowców lądowych – istnieje około 10 tys. gatunków ptaków, które zamieszkują ekosystemy na całym świecie. Ich wielkość waha się od 5 cm u koliberka hawańskiego do 2,7 m u strusia.
    Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.

    Arachnotherarodzaj ptaka z rodziny nektarników (Nectariniidae).

    Występowanie[]

    Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji.

    Morfologia[]

    Długość ciała 13,3-22 cm, masa ciała 8,8-49 g.

    Systematyka[]

    Etymologia[]

    Nazwa rodzajowa jest połączeniem słów z języka greckiego: αραχνης arakhnēs – „pająk” oraz -θηρας -thēras – „łowca” (θηραω thēraō – „polować” (θηρ thēr, θηρος thēros – „bestia, zwierzę”)).

    ]

    Nectarinia chrysogenys Temminck

    Nektarniki (Nectariniidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), obejmująca około stu dwudziestu gatunków ptaków, występujących w większości w Afryce, kilka gatunków można spotkać w południowej Azji. Jeden gatunek – nektarnik ciemnogardły – występuje także w Australii (jest to gatunek wyznaczający południowo-wschodnią granicę występowania rodziny).Azja (gr. Ἀσία Asía, łac. Asia) – część świata, razem z Europą tworząca Eurazję, największy kontynent na Ziemi. Z powodów historycznych i kulturowych sama Azja bywa również nazywana kontynentem (zob. alternatywne listy kontynentów).

    Podział systematyczny[]

    Do rodzaju należą następujące gatunki:

  • Arachnothera crassirostris – pajęcznik grubodzioby
  • Arachnothera robusta – pajęcznik wielkodzioby
  • Arachnothera flammifera – pajęcznik żółtobrzuchy – takson wyodrębniony ostatnio z A. longirostra
  • Arachnothera longirostra – pajęcznik długodzioby
  • Arachnothera juliae – pajęcznik brązowy
  • Arachnothera clarae – pajęcznik nagolicy
  • Arachnothera chrysogenys – pajęcznik żółtouchy
  • Arachnothera magna – pajęcznik kreskowany
  • Arachnothera flavigaster – pajęcznik okularowy
  • Arachnothera affinis – pajęcznik szarogłowy
  • Arachnothera modesta – pajęcznik ubogi
  • Arachnothera everetti – pajęcznik łuskogłowy – takson wyodrębniony ostatnio z A. affinis
  • Przypisy

    1. Arachnothera, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
    2. C.J. Temminck: Nouveau recueil de planches coloriées d'oiseaux, pour servir de suite et de complément aux planches enluminées de Buffon. Paryż: Dufour & d'Ocagne, 1826, s. ryc. 388 i tekst. (fr.)
    3. F. Gill, D. Donsker: Dippers, leafbirds, flowerpeckers & sunbirds (ang.). IOC World Bird List: Version 5.4. [dostęp 2015-11-24].
    4. R. Cheke, C. Mann: Family Nectariniidae (Sunbirds). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 13: Penduline-tits to Shrikes. Barcelona: Lynx Edicions, 2008, s. 317-320. ISBN 84-96553-45-0. (ang.)
    5. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-11-24]. (ang.)
    6. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Nectariniidae Vigors, 1825 – nektarniki – Sunbirds (wersja: 2015-05-27). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2015-11-24].
    7. D.J. Lohman, K.K. Ingram, D.M. Prawiradilaga, K. Winker, F.H. Sheldon, R.G. Moyle, P.K.L. Ng, P.S. Ong, L.K. Wang, T.M. Braile, D. Astuti, R. Meier. Cryptic genetic diversity in "widespread" Southeast Asian bird species suggests that Philippine avian endemism is gravely underestimated. „Biological Conservation”. 143 (8), s. 1885–1890, 2010. DOI: 10.1016/j.biocon.2010.04.042 (ang.). 
    8. M.A. Rahman, D.F.A. Gawin, C. Moritz. Patterns of genetic variation in the Little Spiderhunter (Arachnothera longirostra) in southeast Asia. „The Raffles Bulletin of Zoology”. 58 (2), s. 381–390, 2010 (ang.). 
    9. R.G. Moyle, S.S. Taylor, C.H. Oliveros, H.Ch. Lim, Ch.L. Haines, M.A. Rahman, F.H. Sheldon. Diversification of an endemic Southeast Asian genus: Phylogenetic relationships of the spiderhunters (Nectariniidae: Arachnothera). „The Auk”. 128 (4), s. 777-788, 2011. DOI: 10.1525/auk.2011.11019 (ang.). 
    10. C.G. Sibley, B.L. Monroe Jr.: Distribution and Taxonomy of the Birds of the World. New Haven: Yale University Press, 1990. ISBN 0300049692.
    Gatunek typowy – gatunek wyznaczony przez systematyków jako typ nomenklatoryczny rodzaju. Typ nie musi być typowym przedstawicielem reprezentowanego taksonu, nie musi też świadczyć o jego zmienności. Typ umożliwia identyfikację taksonów. Okazy będące typami przechowywane są w specjalnych kolekcjach, a miejsce przechowywania wzorca jest dokładnie znane. W razie wątpliwości można odwołać się do gatunku typowego i wyróżnionych dla niego cech diagnostycznych.Rodzaj (łac. genus, l.mn. genera) – podstawowa, obowiązkowa kategoria systematyczna obejmująca gatunek lub monofiletyczną grupę gatunków wyróżnionych na podstawie jednej lub więcej cech taksonomicznych. Nazwą rodzaj określany jest też każdy takson w randze rodzaju.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.034 sek.