• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Arabski Front Wyzwolenia

    Przeczytaj także...
    Palestyńczycy – część arabskich mieszkańców byłego brytyjskiego terytorium mandatowego Palestyny, obecnie skupionych na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy - tworzących Autonomię Palestyńską. Pozostała część - to tzw Arabowie izraelscy, zamieszkujący w Izraelu. Nazwa Palestyńczycy/ Filastyni pochodzi od indoeuropejskich Filistynów, zasiedlających w starożytności wąski, nadmorski pas ziemi, obejmujący Strefę Gazy i jej północne przyległości z miastami Aszdod i Aszkelon. Poza nazwą semiccy Palestyńczycy i niesemiccy Filistyni nie mają jednak ze sobą nic wspólnego.Partia Baas (arab.اﻟﺒﻌﺚ) czyli Odrodzenie (skrót od Hizb al-Baas al-Arabi al-Isztiraki – Partia Socjalistycznego Odrodzenia Arabskiego) – lewicowa arabska partia polityczna, której celem jest scalanie i zjednoczenie świata arabskiego.
    Palestyński Front Arabski (arab. ‏لجبهة العربية الفلسطينية‎) – niewielkie palestyńskie ugrupowanie polityczne. Grupa jest członkiem Organizacji Wyzwolenia Palestyny.

    Arabski Front Wyzwolenia (arab. جبهة التحرير العربية) – niewielkie palestyńskie ugrupowanie polityczne.

    Historia[ | edytuj kod]

    Założony w 1969 roku. Do 2003 roku kontrolowany był przez iracką Partię Baas. Pierwotnie jego struktury znajdowały się w Iraku i Libanie, współcześnie obecny jest także na Zachodnim Brzegu.

    Liban (arab. لبنان Lubnān; الجمهوريّة اللبنانيّة al-Jumhūrīya al-Lubnānīya, Republika Libańska) – państwo w zachodniej Azji, na obszarze Bliskiego Wschodu, nad Morzem Śródziemnym graniczące z Syrią i Izraelem.Porozumienia z Oslo – wzajemne uznanie Izraela i Organizacji Wyzwolenia Palestyny zawarte w 1993 w Oslo, a podpisane 13 września 1993 r. w Waszyngtonie, fundament procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie i podstawa prawna istnienia Autonomii Palestyńskiej.

    Niegdyś był organizacją zmilitaryzowaną, dysponującą własnym ruchem partyzanckim. W 1982 roku uczestniczył w wojnie libańskiej. Od wczesnych lat 90. nie przyznał się do żadnych przejawów aktywności zbrojnej. W 1993 roku potępił porozumienia z Oslo, a nieliczni zwolennicy porozumienia, utworzyli rozłamowy Palestyński Front Arabski. W 1996 roku wystartował w wyborach parlamentarnych w Autonomii Palestyńskiej, zdobywając 0,65% głosów. W trakcie intifady Al-Aksa kolportował pieniądze, jakie rząd Iraku wypłacał rodzinom palestyńskich zamachowców-samobójców.

    Partia Baas (arab.اﻟﺒﻌﺚ) czyli Odrodzenie (skrót od Hizb al-Baas al-Arabi al-Isztiraki – Partia Socjalistycznego Odrodzenia Arabskiego) – lewicowa arabska partia polityczna, której celem jest scalanie i zjednoczenie świata arabskiego. Jej oficjalną ideologię, opartą na hasłach jedności arabskiej, wolności i specyficznie rozumianego socjalizmu, określa się mianem baasizmu.Organizacja Wyzwolenia Palestyny (OWP) (arab. منظمة التحرير الفلسطينية munazzamat at-tahrir al-filastinija) - polityczna reprezentacja arabskiej ludności Palestyny na uchodźstwie. Powstała w 1964 roku z połączenia wielu różnych ugrupowań walczących o utworzenie państwa palestyńskiego. Najważniejsze z nich to Al-Fatah (Palestyński Narodowy Ruch Wyzwolenia), Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny, Ludowo-Demokratyczny Front na rzecz Wyzwolenia Palestyny. OWP miała koordynować działania wojskowe i polityczne wszystkich walczących Palestyńczyków. Celami łączącymi te ugrupowania było:

    Jest członkiem Organizacji Wyzwolenia Palestyny, dawniej należał do Frontu Odmowy.

    Organem prasowym Frontu jest „al-Thawra al-Arabi" (Rewolucja Arabska). Przywódcy: Abdul Kajali, Abd al-Rahim Ahmad, Asad Aka, Jamil Shahada i Abd al-Majid al-Rifai.

    Ideologia[ | edytuj kod]

    Wyznaje doktrynę baasizmu, propaguje panarabizm i przeciwny jest „palestynizacji“ konfliktu z Izraelem.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Arab Liberation Front (ang.). encyclopedia.com. [dostęp 2017-09-15].
    2. Palestinian Organizations (ang.). mideastweb.org. [dostęp 2018-04-20].
    3. Izrael i autonomia palestyńska wybrane aspekty polityczne i prawne s. 24
    4. Historical Dictionary of Islamic Fundamentalism s. 38-39
    5. Terroryzm s. 51
    6. Historical Dictionary of the Arab-Israeli Conflict s. 385
    7. Tomasiewicz 2000 ↓, s. 314.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • P R. Kumaraswamy: Historical Dictionary of the Arab-Israeli Conflict. Rowman & Littlefield, 2015. ISBN 978-1-4422-5169-4.
  • pod redakcją Bernard J. Albin i Grzegorz Tokarz: Izrael i autonomia palestyńska wybrane aspekty polityczne i prawne. Wrocław: Arboretum, 2007. ISBN 83-60011-41-9.
  • Wilhelm Dietl, Rolf Tophoven, Kai Hirschmann: Terroryzm. Warszawa: 2012. ISBN 978-83-01-16019-7.
  • Jarosław Tomasiewicz: Terroryzm na tle przemocy politycznej (Zarys encyklopedyczny). Katowice, 2000. ISBN 83-907096-2-7.
  • Wojna libańska 1982-1985 (hebr מלחמת לבנון, Milkhemet Levanon; arab. الإجتياح, Al-Ijtiah) jest nazywana przez Izrael Operacją "Pokój dla Galilei" (hebr. מבצע שלום הגליל, lub מבצע של"ג; Mivtsa Shlom HaGalil lub Mivtsa Sheleg), jednak później przyjęto nazwę Pierwsza Wojna Libańska. Wojna rozpoczęła się 6 czerwca 1982 roku, od izraelskiej inwazji na południowy Liban. Rząd Izraela jako usprawiedliwienie agresji przedstawił ją jako odwet za zamach (nieudaną próbę morderstwa) na izraelskiego ambasadora Shlomo Argova w Londynie (4 czerwca 1982). Zamach przeprowadziła Organizacja Abu Nidala z Libanu.Intifada Al-Aksa (hebr. אינתיפאדת אל אקצה, arab. انتفاضة الأقصى) – była masowym powstaniem Palestyńczyków przeciwko izraelskiej okupacji Palestyny, ale obejmowało także konflikty wewnątrz ruchu palestyńskiego między fundamentalistycznymi ugrupowaniami muzułmańskimi (Hamas) a zwolennikami ruchu narodowego kierowanego przez Jasera Arafata. Powstanie rozpoczęło się 28 września 2000 od wizyty premiera Ariela Szarona na Wzgórzu Świątynnym w Jerozolimie. Arabskie zamieszki wybuchły w Jerozolimie i szybko rozprzestrzeniło się na Zachodni Brzeg Jordanu i Strefę Gazy.




    Warto wiedzieć że... beta

    Język arabski należy do rodziny języków semickich, w której zaliczany jest do grupy języków południowo-zachodnich według klasycznego podziału, bądź grupy języków zachodnich, centralnych według podziału Hetzrona i Voigta. Zapisywany jest alfabetycznym pismem arabskim, typu abdżad, od strony prawej do lewej.
    Zachodni Brzeg (arab. الضفة الغربية ad-Diffa al-Gharbija) (zwany także Zachodnim Brzegiem Jordanu; dawna nazwa Cisjordania, w źródłach izraelskich określana też jako Judea i Samaria – יהודה ושומרון) – część Palestyny administrowana przez Izrael i obejmująca obszar historycznych izraelskich krain Judei i Samarii na zachód od doliny rzeki Jordan.
    Wojna partyzancka – jedna z najstarszych form walki zbrojnej, polegająca na działaniach nieregularnych przy poparciu ludności i skierowana przeciwko okupantowi (zaborcy) lub w czasie walki przeciw rodzimym niepopularnym rządom. Działania partyzantki to szybkie ataki nękające, przeprowadzane z ukrycia, z przygotowaniem zasadzek, czasami w kooperacji z armią regularną (własną bądź sprzymierzoną) i podporządkowane ogólnym celom strategicznym.
    Autonomia Palestyńska, właściwie: Palestyńskie Władze Narodowe (arab. السلطة الوطنية الفلسطينية, As-Sulta al-Watanijja al-Filastinijja; hebr. הרשות הפלסטינית, Haraszut HaFalastinit) – tymczasowa struktura administracyjna zarządzająca obszarem Strefy Gazy i Zachodniego Brzegu Jordanu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.71 sek.