• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Apoptoza



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Nagroda Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny (szw. Nobelpriset i fysiologi eller medicin) – jest nagrodą przyznawaną corocznie przez Instytut Karolinska za wyjątkowe osiągnięcia naukowe z różnych dziedzin fizjologii lub medycyny. Jest jedną z pięciu Nagród Nobla ustanowionych w testamencie przez Alfreda Nobla (zm. w 1896 roku). Jak zapisał on w swoim testamencie, nadzór nad nagrodą sprawuje Fundacja Noblowska, a przyznawana jest ona przez zgromadzenie wybierane przez Instytut Karolinska. Określana potocznie jako „Nagroda Nobla z medycyny”, w rzeczywistości była precyzyjnie opisana przez Nobla w jego testamencie, jako nagroda z „fizjologii lub medycyny”. Z tego powodu może być przyznana w każdej ze szczegółowych dziedzin obu tych nauk. Pierwszym laureatem nagrody był w roku 1901 Niemiec Emil Adolf von Behring.Procesy życiowe – czynności wspólne dla istot żywych. Dzięki nim można ustalić, że dany organizm jest istotą żywą.
    Zobacz też[ | edytuj kod]
  • Anoikis
  • Apoptosom
  • Bcl-2
  • Białko p53
  • Ciałka apoptyczne
  • John W. Saunders > Zakres badań naukowych
  • Kaspazy
  • Nekroza (in. martwica)
  • Nekroptoza
  • Rak (choroba)
  • Receptory śmierci
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Yuan Yan, Jian Chun Bian, Liu Xue Zhong, Ying Zhang, Ya Sun. Oxidative stress and apoptotic changes of rat cerebral cortical neurons exposed to cadmium in vitro. „Biomedical and environmental sciences: BES”. 25 (2), s. 172–181, 2012. DOI: 10.3967/0895-3988.2012.02.008. PMID: 22998824. 
    2. T. Sessler, S. Healy, A. Samali, E. Szegezdi. Structural determinants of DISC function: new insights into death receptor-mediated apoptosis signalling. „Pharmacol Ther”. 140 (2), s. 186–199, 2013. DOI: 10.1016/j.pharmthera.2013.06.009. PMID: 23845861. 
    3. M.E. Peter, P. Legembre, B.C. Barnhart. Does CD95 have tumor promoting activities?. „Biochim Biophys Acta”. 1755 (1), s. 25–36, 2005. DOI: 10.1016/j.bbcan.2005.01.001. PMID: 15907590. 
    4. L. Chen, S.M. Park, J.R. Turner, M.E. Peter. Cell death in the colonic epithelium during inflammatory bowel diseases: CD95/Fas and beyond. „Inflamm Bowel Dis”. 16 (6), s. 1071–1076, 2010. DOI: 10.1002/ibd.21191. PMID: 20049945. 
    5. Death Receptor Signaling Pathway. Cell Signaling Technology. [dostęp 2017-02-15].
    6. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać T.J. Slebioda, T.F. Rowley, J.R. Ferdinand, J.E. Willoughby i inni. Triggering of TNFRSF25 promotes CD8⁺ T-cell responses and anti-tumor immunity. „Eur J Immunol”. 41 (9), s. 2606–2611, 2011. DOI: 10.1002/eji.201141477. PMID: 21688261. 
    7. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać P. Schneider, M. Thome, K. Burns, J.L. Bodmer i inni. TRAIL receptors 1 (DR4) and 2 (DR5) signal FADD-dependent apoptosis and activate NF-kappaB. „Immunity”. 7 (6), s. 831–836, 1997. DOI: 10.1016/S1074-7613(00)80401-X. PMID: 9430228. 
    8. P. Koppinen, J. Pispa, J. Laurikkala, I. Thesleff i inni. Signaling and subcellular localization of the TNF receptor Edar. „Exp Cell Res”. 269 (2), s. 180–192, 2001. DOI: 10.1006/excr.2001.5331. PMID: 11570810. 
    9. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać M. Klíma, J. Zájedová, L. Doubravská, L. Andera. Functional analysis of the posttranslational modifications of the death receptor 6. „Biochim Biophys Acta”. 1793 (10), s. 1579–1587, 2009. DOI: 10.1016/j.bbamcr.2009.07.008. PMID: 19654028. 
    10. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać D. Deponti, R. Buono, G. Catanzaro, C. De Palma i inni. The low-affinity receptor for neurotrophins p75NTR plays a key role for satellite cell function in muscle repair acting via RhoA. „Mol Biol Cell”. 20 (16), s. 3620–3627, 2009. DOI: 10.1091/mbc.E09-01-0012. PMID: 19553472. PMCID: PMC2777922. 
    11. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać K. Kuwako, H. Taniura, K. Yoshikawa. Necdin-related MAGE proteins differentially interact with the E2F1 transcription factor and the p75 neurotrophin receptor. „J Biol Chem”. 279 (3), s. 1703–1712, 2004. DOI: 10.1074/jbc.M308454200. PMID: 14593116. 
    12. L.W. Chen, K.K. Yung, Y.S. Chan, D.K. Shum i inni. The proNGF-p75NTR-sortilin signalling complex as new target for the therapeutic treatment of Parkinson’s disease. „CNS Neurol Disord Drug Targets”. 7 (6), s. 512–523, 2008. DOI: 10.2174/187152708787122923. PMID: 19128208. 
    13. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać T. Moldoveanu, C.R. Grace, F. Llambi, A. Nourse i inni. BID-induced structural changes in BAK promote apoptosis. „Nat Struct Mol Biol”. 20 (5), s. 589–597, 2013. DOI: 10.1038/nsmb.2563. PMID: 23604079. PMCID: PMC3683554. 
    14. M. Inoue, E.F. Sato, M. Nishikawa, A.M. Park i inni. Mitochondrial generation of reactive oxygen species and its role in aerobic life. „Curr Med Chem”. 10 (23), s. 2495–2505, 2003. DOI: 10.2174/0929867033456477. PMID: 14529465. 
    Nekroptoza (ang. necroptosis, złożenie: necrosis + apoptosis) – rodzaj zaprogramowanej śmierci komórki (w organizmie wielokomórkowym), będącej odpowiedzią na konkretny sygnał środowiskowy, morfologicznie zbliżony do nekrozy. Od procesów apoptozy i autofagii różni się zarówno swoistym mechanizmem działania, jak i znaczeniem fizjologicznym.Podział komórki - proces zachodzący u wszystkich żywych organizmów, w którym komórka macierzysta dzieli się na dwie lub więcej komórek potomnych. Podział komórkowy jest jedną z faz cyklu komórkowego.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Limfocyty T inaczej limfocyty grasicozależne (T od łac. thymus - grasica) – komórki układu odpornościowego należące do limfocytów odpowiedzialne za komórkową odpowiedź odpornościową. Komórki prekursorowe, nie posiadające cech limfocytów T, wytwarzane są w czerwonym szpiku kostnym, następnie dojrzewają głównie w grasicy, skąd migrują do krwi obwodowej oraz narządów limfatycznych. Stężenie limfocytów T we krwi obwodowej wynosi 0,77–2,68 x 10/l. Czas życia limfocytów T wynosi od kilku miesięcy do kilku lat.
    Rak (łac. carcinoma, z łac. cancer – "rak, krab", z gr. καρκινος /karkinos/ – "rak, krab morski") – nazwa grupy chorób nowotworowych będących nowotworami złośliwymi wywodzącymi się z tkanki nabłonkowej.
    Błona komórkowa, plazmolema, plazmolemma (cytolemma, plasmolemma) – półprzepuszczalna błona biologiczna oddzielająca wnętrze komórki od świata zewnętrznego. Jest ona złożona z dwóch warstw fosfolipidów oraz białek, z których niektóre są luźno związane z powierzchnią błony (białka peryferyjne), a inne przebijają błonę lub są w niej mocno osadzone białkowym lub niebiałkowym motywem (białka błonowe).
    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.
    Interferon (IFN) – ogólna nazwa białka wytwarzanego i uwalnianego przez komórki ciała, jako odpowiedź na obecność patogenów (np. wirusy, bakterie, pasożyty jak również komórki nowotworowe) wewnątrz organizmu. Interferony zapewniają komunikacje pomiędzy komórkami ciała, w celu zwalczenia patogenów, poprzez uruchomienie mechanizmów obronnych systemu immunologicznego.
    Cytoplazma – część protoplazmy komórki eukariotycznej pozostająca poza jądrem komórkowym a w przypadku, z definicji nie posiadających jądra, komórek prokariotycznych – cała protoplazma.
    Epitop lub determinanta antygenowa – fragment antygenu, który łączy się bezpośrednio z wolnym przeciwciałem, receptorem limfocytów B lub receptorem limfocytów T wiążących antygen.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.046 sek.