• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Apokalipsa św. Jana



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5 [6]
    Przeczytaj także...
    Klaudiusz, Tiberius Claudius Drusus Nero Germanicus, oficjalna tytulatura cesarska: Tiberius Claudius Caesar Augustus Germanicus (ur. 1 sierpnia 10 p.n.e. w Lugdunum w Galii, zm. 13 października 54 n.e.) – historyk, czwarty cesarz rzymski od 25 stycznia 41 roku do swojej śmierci, syn Druzusa Starszego i Antonii Młodszej; bratanek cesarza Tyberiusza, stryj cesarza Kaliguli, brat Germanika.Sąd Ostateczny – tryptyk malarza niderlandzkiego Hansa Memlinga stworzony między 1467 a 1471 rokiem. Wykonany został w technice temperowo-olejnej (mieszanej) na desce. Autor dzieła pozostawał nieznany aż do połowy XVII wieku. Od tego czasu zaczęto przypisywać go braciom van Eyck. Dopiero w 1843 roku Heinrich Gustav Hotho stwierdził autorstwo Memlinga, co zostało później dowiedzione.
    Przypisy[]
    1. C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J.C. Hinrichs, 1900, s. 266.
    2. C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J. C. Hinrichs, 1900, s. 144-145.
    3. Douglas Harper, Online Etymology Dictionary.
    4. Woodcut series: The Revelation of St John (Apocalypse) (1497-98)
    5. D. E. Aune: Revelation 1-15. Nashville: Thomas Nelson Publishers, 1997, s. LVIII, seria: WBC, t. 52B.
    6. Feliks Gryglewicz, Stanisław Mędala: Apokalipsa św. Jana. W: Wstęp do Nowego Testamentu. R. Rubinkiewicz (red.). Warszawa: Pallottinum, 1996, s. 517, seria: Wstęp do Pisma Świętego. ISBN 83-7014-266-4.
    7. D. E. Aune: Revelation 1-15. Nashville: Thomas Nelson Publishers, 1997, s. LX, seria: WBC, t. 52B.
    8. The New Covenant Aramaic Peshitta Text with Hebrew Translation, The Bible Society in Israel and the Aramaic Scriptures Research Society in Israel, Jerusalem 2005, s. 333. ASIN B004QMZU3A
    9. D. E. Aune: Revelation 1-15. Nashville: Thomas Nelson Publishers, 1997, s. LIX, seria: WBC, t. 52B.
    10. M. Wojciechowski: Apokalipsa świętego Jana. Objawienie, a nie tajemnica. Częstochowa: 2012, s. 52.
    11. (Historia Ecclesiastica. 3, 18, 1-4).
    12. A. Jankowski: Apokalipsa świętego Jana. Poznań: 1959, s. 58-63.
    13. J.Lambrecht, A structuration of Rev 4,1 – 22,5, w: L’Apocalypse johannique et l’Apocalyptique dans le Nouveau Testament, par J. Lambrecht, Leuven 1980.
    14. M. Wilcox, Tradition and Redaction of Rev 21, 9 – 22, 5, w: L’Apocalypse johannique et l’Apocatyptique dans le Nouveau Testament, par J. Lambrecht, Leuven 1980, s. 205-215.
    15. C. H. Giblin. Structural and Thematic Correlations in the Theology of Revelation 16-22. „Biblica”. 55, s. 487-504, 1974. 
    16. M. Wojciechowski: Apokalipsa świętego Jana. Objawienie, a nie tajemnica. Częstochowa: 2012, s. 54.
    17. J.A.T. Robinson, Redating the New Testament, Philadelphia 1976, s. 221-253.
    18. Kenneth L. Gentry, Before Jerusalem Fell: Dating the Book of Revelation 1989. ISBN 9780930464202.
    19. G. K. Beale: The Book of Revelation. Grand Rapids – Cambridge: 1999, s. 16-17, seria: NIGTC. ISBN 0-8028-2174-X.
    20. G. K. Beale: The Book of Revelation. Grand Rapids – Cambridge: 1999, s. 19, seria: NIGTC. ISBN 0-8028-2174-X.
    21. H. Kraft, Die Offenbarung des Johannes (Mohr Siebeck Gmbh & Co. 1974), s. 11-15. ISBN 978-3161356827.
    22. D. E. Aune: Revelation 1-15. Nashville: Thomas Nelson Publishers, 1997, s. CXX-CXXXIV, seria: WBC, t. 52B.
    23. M. Wojciechowski: Apokalipsa świętego Jana. Objawienie, a nie tajemnica. Częstochowa: 2012, s. 52-53.
    24. M. Wojciechowski: Apokalipsa świętego Jana. Objawienie, a nie tajemnica. Częstochowa: 2012, s. 49.
    25. Michał Czajkowski: Ostatnie proroctwo. W: Ewangelia św. Jana, Listy Powszechne, Apokalipsa. Janusz Frankowski (red.). Warszawa: ATK, 1992, s. 161, seria: WMWKB.
    26. M. Wojciechowski: Apokalipsa świętego Jana. Objawienie, a nie tajemnica. Częstochowa: 2012, s. 55.
    27. M. Wojciechowski: Apokalipsa świętego Jana. Objawienie, a nie tajemnica. Częstochowa: 2012, s. 56.
    28. A. Jankowski: Apokalipsa świętego Jana. 1959, s. 37.
    29. Oscar Cullmann: Zarys historii ksiąg Nowego Testamentu. (przeł.) W. Kowalska. Warszawa: PAX, 1968, s. 122.
    30. M. Wojciechowski: Apokalipsa świętego Jana. Objawienie, a nie tajemnica. Częstochowa: 2012, s. 50.
    31. A. Jankowski: Apokalipsa świętego Jana. Poznań: 1959, s. 38.
    32. A. Jankowski: Apokalipsa świętego Jana. Poznań: 1959, s. 39.
    33. A. Jankowski: Apokalipsa świętego Jana. Poznań: 1959, s. 40.
    34. A. Jankowski: Apokalipsa świętego Jana. Poznań: 1959, s. 40-42.
    35. A. Jankowski: Apokalipsa świętego Jana. Poznań: 1959, s. 43.
    36. A. Jankowski: Apokalipsa świętego Jana. Poznań: 1959, s. 42.
    37. A. Jankowski: Apokalipsa świętego Jana. Poznań: 1959, s. 43-44.
    38. A. Jankowski: Apokalipsa świętego Jana. Poznań: 1959, s. 44.
    39. J. Massyngberde Ford: Revelation. New York: Doubleday, 1975, s. 15 nn, seria: The Anchor Bible. ISBN 0-385-00895-3.
    40. M. Wojciechowski: Apokalipsa świętego Jana. Objawienie, a nie tajemnica. Częstochowa: 2012, s. 44.
    41. R. H. Mounce, The Book of Revelation, Michigan 1998², Introduction.
    42. M. Wojciechowski: Apokalipsa świętego Jana. Objawienie, a nie tajemnica. Częstochowa: 2012, s. 57.
    43. A. Jankowski: Apokalipsa świętego Jana. Poznań: 1959, s. 85.
    44. M. Wojciechowski: Apokalipsa świętego Jana. Objawienie, a nie tajemnica. Częstochowa: 2012, s. 59.
    45. M. Wojciechowski: Apokalipsa świętego Jana. Objawienie, a nie tajemnica. Częstochowa: 2012, s. 58.
    46. A. Jankowski: Apokalipsa świętego Jana. Poznań: 1959, s. 86.
    47. A. Jankowski: Apokalipsa świętego Jana. Poznań: 1959, s. 90.
    48. M. Wojciechowski: Apokalipsa świętego Jana. Objawienie, a nie tajemnica. Częstochowa: 2012, s. 65.
    49. M. Wojciechowski: Apokalipsa świętego Jana. Objawienie, a nie tajemnica. Częstochowa: 2012, s. 66.
    50. M. Wojciechowski: Apokalipsa świętego Jana. Objawienie, a nie tajemnica. Częstochowa: 2012, s. 67.
    51. Oscar Cullmann: Zarys historii ksiąg Nowego Testamentu. (przeł.) W. Kowalska. Warszawa: PAX, 1968, s. 119.
    52. M. Wojciechowski: Apokalipsa świętego Jana. Objawienie, a nie tajemnica. Częstochowa: 2012, s. 77.
    53. Michał Czajkowski: Ostatnie proroctwo. W: Ewangelia św. Jana, Listy Powszechne, Apokalipsa. Janusz Frankowski (red.). Warszawa: ATK, 1992, s. 167, seria: WMWKB.
    54. W tym duchu sporządzone są np. komentarze w Biblii Tysiąclecia.
    55. Michał Czajkowski: Ostatnie proroctwo. W: Ewangelia św. Jana, Listy Powszechne, Apokalipsa. Janusz Frankowski (red.). Warszawa: ATK, 1992, s. 166, seria: WMWKB.
    56. Czym jest szkarłatna bestia z 17 rozdziału Księgi Objawienia?. jw.org.
    57. Jak skończy się ten świat. W: Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy [on-line]. Biblioteka Internetowa Strażnicy, 15 września 2012. s. 4-5.
    58. Prawdziwy Bóg a Twoja przyszłość. W: Człowiek poszukuje Boga. Nowy Jork: Watchtower Bible and Tract Society, 1994.
    59. G. K. Beale: The Book of Revelation. Grand Rapids – Cambridge: 1999, s. 48, seria: NIGTC.
    60. G. K. Beale: The Book of Revelation. Grand Rapids – Cambridge: 1999, s. 49, seria: NIGTC.
    61. Annual Bestsellers, 1910-1919 20th-Century American Bestsellers.
    62. New York Times Best Seller List. February 5 1984 Non-Fiction (ang.). New York Times. [dostęp 2015-01-16].
    63. New York Times Best Seller List, April 15 1984 Non-Fiction [dostęp 2011-11-18].
    64. Niektóre ważne filmy, czyli tzw. lista watykańska. www.kultura.wiara.pl. [dostęp 17 marca 2009].
    65. St. Michael the Archangel Catholic Encyclopedia.
    66. Leszek Jańczuk. Koniec świata według Apokalipsy. „Chrześcijanin”. Nr 07-12, s. 8-9, 2011. ISSN 0209-0120. 
    67. The Sistine Chapel Vatican City State.
    68. M. Zlatohlavek, C. Muller-Ebeling, Ch. Ratsch, Sąd Ostateczny, Kraków: WAM, 2002, ISBN 83-7097-988-2.
    69. Mozart’s 'Requiem'.

    Bibliografia[]

    Komentarze do Apokalipsy
  • D. E. Aune: Revelation 6-16. Nashville: Thomas Nelson Publishers, 1998, seria: WBC, t. 52B.
  • G. K. Beale: The Book of Revelation. Grand Rapids – Cambridge: 1999, seria: NIGTC. ISBN 0-8028-2174-X.
  • W. Bousset, Die Offenbarung Johannis, Göttingen 1896, 1906.
  • Ian Boxall, The Revelation of Saint John (Black’s New Testament Commentary) (London: 2006) Continuum, and Peabody, MA: Hendrickson. ISBN 0-8264-7135-8 U.S. edition: ISBN 1-56563-202-8.
  • J. Massyngberde Ford: Revelation. New York: Doubleday, 1975, seria: The Anchor Bible. ISBN 0-385-00895-3.
  • A. Jankowski: Apokalipsa świętego Jana. Poznań: Pallottinum, 1959, seria: WPK.
  • M. Kiddle, The Revelation of St. John (The Moffat New Testament Commentary), New York – London 1941.
  • E. Lohmeyer: Die Offenbarung des Johannes. Tübingen: 1953.
  • R. H. Mounce: The Book of Revelation. Wyd. ². Michigan: 1998.
  • U.B. Müller, Die Offenbarung des Johannes, Güttersloh 1995.
  • P. Prigent: L’Apocalypse. Paris: 1981.
  • J. Roloff: Die Offenbarung des Johannes. Wyd. 2. Zürich: 1987.
  • J. P. M. Sweet (1979, Updated 1990) Revelation, London: SCM Press, and Philadelphia: Trinity Press International. ISBN 0-334-02311-4.
  • A. Wikenhauser: Offenbarung des Johannes. Regensburg: 1959.
  • M. Wojciechowski: Apokalipsa świętego Jana. Objawienie, a nie tajemnica. Częstochowa: Edycja Świętego Pawła, 2012, seria: Nowy Komentarz Biblijny. ISBN 978-83-7424-981-2.
  • Th. Zahn, Die Offenbarung des Johannes, t. 1-2, Leipzig 1924-1926.
  • Opracowania dotyczące Apokalipsy
  • Ralph E., Jr. Bass, (2004) Back to the Future: A Study in the Book of Revelation Greenville, SC: Living Hope Press, ISBN 0-9759547-0-9.
  • Ian Boxall, Revelation: Vision and Insight – An Introduction to the Apocalypse (London: 2002) SPCK ISBN 0-281-05362-6.
  • Michał Czajkowski: Ostatnie proroctwo. W: Ewangelia św. Jana, Listy Powszechne, Apokalipsa. Janusz Frankowski (red.). Warszawa: ATK, 1992, s. 156-232, seria: WMWKB.
  • Kenneth L. Gentry, Jr. (1998) Before Jerusalem Fell: Dating the Book of Revelation Powder Springs, GA: American Vision, ISBN 0-915815-43-5.
  • Kenneth L. Gentry, Jr. (2002) The Beast of Revelation Powder Springs, GA: American Vision, ISBN 0-915815-41-9.
  • Feliks Gryglewicz, Stanisław Mędala: Apokalipsa św. Jana. W: Wstęp do Nowego Testamentu. R. Rubinkiewicz (red.). Warszawa: Pallottinum, 1996, s. 513-538, seria: Wstęp do Pisma Świętego. ISBN 83-7014-266-4.
  • Juan Hernández, Scribal habits and theological influences in the Apocalypse, Tübingen 2006
  • Gary W. Hudson, (2006) Revelation: Awakening The Christ Within, Vesica Press, ISBN 0-9778517-2-9.
  • Hahn, Scott (1999) The Lamb’s Supper: Mass as Heaven on Earth, Darton, Longman, Todd, ISBN 0-232-52500-5.
  • Massey H. Shepherd, (2004) The Paschal Liturgy and the Apocalypse, James Clarke, ISBN 0-227-17005-9.
  • Linki zewnętrzne[]

  • Biblia Tysiąclecia – Apokalipsa św. Jana
  • Biblia Warszawska – Objawienie św. Jana (audio)
  • Komentarz do Apokalipsy św. Jana
  • Listy do siedmiu kościołow Azji (Ap 2-3) WSTS
  • Understanding Prophecy and Typology
  • Zrozumieć Apokalipsę – rozważania w duchu św Ignacego z Loyoli – Robert Grzywacz SJ
  • Księga Daniela [Dn lub Dan] – księga zaliczana do Pism (Ketuwim) Biblii hebrajskiej oraz ksiąg prorockich chrześcijańskiego Starego Testamentu. Jej autorstwo przypisuje się tradycyjnie Danielowi. Czas jej powstania datuje się obecnie na okres od połowy VI wieku po 164 rok przed Chrystusem. Księga została zredagowana częściowo w języku hebrajskim, a częściowo w aramejskim. Dwa ostatnie rozdziały tej księgi, według katolickiego i prawosławnego kanonu, zostały napisane w języku greckim i nie są uznawane za natchnione przez judaizm i protestantyzm. Treść księgi wiąże się z postacią proroka Daniela, żyjącego na dworze babilońskim i perskim na przełomie VII i VI wieku przed Chr. Składa się na nią osiem opowiadań o Danielu i cztery jego wizje.Biblia warszawska, Nowy Przekład, potocznie: „Brytyjka” – współczesne protestanckie tłumaczenie Pisma Świętego Starego i Nowego Testamentu z języków oryginalnych (hebrajskiego, aramejskiego i greckiego) na język polski, opracowane przez Komisję Przekładu Pisma Świętego, z inicjatywy Brytyjskiego i Zagranicznego Towarzystwa Biblijnego w Warszawie. Jest to najpopularniejszy w Polsce protestancki przekład Pisma Świętego.


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5 [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Celownik (łac. dativus) – forma używana jako dopełnienie dalsze (Kasia dała Ali prezent) oraz do oznaczania celu pożytku lub szkody (np. dzieci zepsuły mu telewizor - mu nie dotyczy tu bezpośrednio akcji, a jedynie jej skutków). W języku polskim odpowiada na pytania: komu? czemu?. W języku niemieckim i greckim spełnia rolę narzędnika na zasadzie tzw. synkretyzmu przypadków.
    Zbór – określenie stosowane m.in. w Polsce, Czechach (czes. sbor) i na Białorusi (biał. збор) w odniesieniu do lokalnej wspólnoty wiernych kościołów protestanckich (gmina, zgromadzenie, kongregacja) oraz niektórych ugrupowań nieprotestanckich, historycznie wywodzących się z protestantyzmu oraz przez np. Świadków Jehowy.
    Iluminacja – średniowieczne zdobnictwo książkowe, pierwotnie w postaci ozdobnych linii i inicjałów oraz coraz bardziej skomplikowanych wzorów. Wraz z rozwojem iluminatorstwa pojawiają się złocenia, które mogły przejawiać się nawet w formie złotych liter (codex aureus) pisanych na barwionym purpurą pergaminie. Iluminacja, zwłaszcza w sztuce dojrzałego średniowiecza mogła przyjąć formę dekoracyjnych rysunków wykonywanych technikami malarskimi lub też mogła wykorzystywać malowane (często ilustracyjne) miniatury figuralne, umieszczane na kartach manuskryptów, a później także pierwszych druków. Iluminacje zasadniczo dotyczyły dwóch obszarów na karcie: rozbudowanych kompozycji inicjałowych, oraz wypełnienia marginesów (bordiur). Tworzono jednak również bogate, rozbudowane kompozycje tekstowo-graficzne, na których tekst i obraz funkcjonowały, co rzadkie dla sztuki średniowiecznej, wspólnie - zajmując całość karty, czego przykładem może być słynny ewangeliarz z Kells.
    Apokalipsa świętego Jana należy do tych ksiąg biblijnych, których wykładnia zawsze sprawiała wiele problemów i powstało wiele systemów interpretacyjnych. Starożytna egzegeza wschodnia miała charakter profetyczny i preferowała alegoryczne interpretacje. Od III wieku wielu egzegetów uważa, że Apokalipsa św. Jana te same zagadnienia przedstawia kilkakrotnie i pod różnymi symbolami.
    Nazwa pospolita (imię pospolite, nazwy pospolite, apelatyw od łac. appellativum) – nazwa mogąca się odnosić do dowolnego egzemplarza desygnatów danej klasy przedmiotów (np. stół, drzewo, pies, kobieta, człowiek), w odróżnieniu od nazw własnych (imion własnych), odnoszących się do jednostek.
    Requiem d-moll KV 626 (msza żałobna) powstałe w 1791 roku jest jednym z największych utworów sakralnych Wolfganga Amadeusza Mozarta, a zarazem jego ostatnią, niedokończoną kompozycją.
    Pierre Prigent (ur. 1928) – emerytowany profesor teologii, wykładał teologię protestancką na Marc Bloch University w Strasburgu. Zajmuje się początkami chrześcijaństwa, wpływem judaizmu na wczesne chrześcijaństwo i Apokalipsą. Jest autorem licznych książek. Jego książki tłumaczone są na język angielski, niemiecki, włoski, polski i inne.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.103 sek.