• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Aparat Golgiego



    Podstrony: [1] [2] [3] 4
    Przeczytaj także...
    Plemnik, spermatozoid – gameta męska, haploidalna komórka rozrodcza wytwarzana przez gonadę osobnika płci męskiej służące do rozmnażania płciowego. Plemniki występują zarówno u zwierząt, jak i u roślin, choć różnią się budową. U zwierząt plemnik jest zwykle ruchliwy, o długości zależnej od gatunku: od 40, u waleni, do 250 mikrometrów u niektórych chrząszczy (u człowieka długości ok. 50–60 µm).Cholesterol – organiczny związek chemiczny, lipid z grupy steroidów zaliczany także do alkoholi. Jego pochodne występują w błonie każdej komórki zwierzęcej, działając na nią stabilizująco i decydując o wielu jej własnościach. Jest także prekursorem licznych ważnych steroidów takich jak kwasy żółciowe czy hormony steroidowe.
    Przypisy
    1. M. Lowe. Structural organization of the Golgi apparatus.. „Curr Opin Cell Biol”. 23 (1), s. 85-93, Feb 2011. DOI: 10.1016/j.ceb.2010.10.004. PMID: 21071196. 
    2. PF. Fabene, M. Bentivoglio, C. Golgi. 1898-1998: Camillo Golgi and the Golgi: one hundred years of terminological clones.. „Brain Res Bull”. 47 (3), s. 195-8, Oct 1998. PMID: 9865849. 
    3. Kilarski Wincenty M.: Strukturalne podstawy biologii komórki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 152. ISBN 83-02-14070-4.
    4. Andrzej Tretyn: Podstawy strukturalno-funkcjonalne komórki roślinnej W: Fizjologia roślin (red. Kopcewicz Jan, Lewak Stanisław). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 22-88. ISBN 8301137533.
    5. CF. Chiu, Y. Ghanekar, L. Frost, A. Diao i inni. ZFPL1, a novel ring finger protein required for cis-Golgi integrity and efficient ER-to-Golgi transport.. „EMBO J”. 27 (7), s. 934-47, Apr 2008. DOI: 10.1038/emboj.2008.40. PMID: 18323775. 
    6. Woźny Adam: Aparat Golgiego. W:Biologia komórki roślinnej (red. Wojtaszek Przemysław, Woźny Adam, Ratajczak Lech). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 101-115. ISBN 978-82-01-14869-3.
    7. JM. Duran, M. Kinseth, C. Bossard, DW. Rose i inni. The role of GRASP55 in Golgi fragmentation and entry of cells into mitosis.. „Mol Biol Cell”. 19 (6), s. 2579-87, Jun 2008. DOI: 10.1091/mbc.E07-10-0998. PMID: 18385516. 
    8. P. Mazzarello, C. Garbarino, A. Calligaro, C. Golgi. How Camillo Golgi became the Golgi.. „FEBS Lett”. 583 (23), s. 3732-7, Dec 2009. DOI: 10.1016/j.febslet.2009.10.018. PMID: 19833130. 
    9. A. Dröscher, C. Golgi. The history of the Golgi apparatus in neurones from its discovery in 1898 to electron microscopy.. „Brain Res Bull”. 47 (3), s. 199-203, Oct 1998. PMID: 9865850. 
    10. MG. Farquhar, GE. Palade, C. Golgi. The Golgi apparatus: 100 years of progress and controversy.. „Trends Cell Biol”. 8 (1), s. 2-10, Jan 1998. PMID: 9695800. 
    11. HP. Hauri, F. Kappeler, H. Andersson, C. Appenzeller. ERGIC-53 and traffic in the secretory pathway.. „J Cell Sci”. 113 ( Pt 4), s. 587-96, Feb 2000. PMID: 10652252. 
    12. C. Appenzeller-Herzog, HP. Hauri. The ER-Golgi intermediate compartment (ERGIC): in search of its identity and function.. „J Cell Sci”. 119 (Pt 11), s. 2173-83, Jun 2006. DOI: 10.1242/jcs.03019. PMID: 16723730. 
    13. J. Shorter, G. Warren. Golgi architecture and inheritance.. „Annu Rev Cell Dev Biol”. 18, s. 379-420, 2002. DOI: 10.1146/annurev.cellbio.18.030602.133733. PMID: 12142281. 
    14. Y. Wang, J. Seemann. Golgi biogenesis.. „Cold Spring Harb Perspect Biol”. 3 (10), s. a005330, Oct 2011. DOI: 10.1101/cshperspect.a005330. PMID: 21690214. 


    Błona komórkowa, plazmolema, plazmolemma (cytolemma, plasmolemma) – półprzepuszczalna błona biologiczna oddzielająca wnętrze komórki od świata zewnętrznego. Jest ona złożona z dwóch warstw fosfolipidów oraz białek, z których niektóre są luźno związane z powierzchnią błony (białka peryferyjne), a inne przebijają błonę lub są w niej mocno osadzone białkowym lub niebiałkowym motywem (białka błonowe).Lizosom – organellum występujące licznie w komórkach eukariotycznych. Są to niewielkie pęcherzyki o średnicy ok. 0,5 μm (rzadko 0,1-1 μm), otoczone pojedynczą błoną lipidowo-białkową o grubości ok. 7 nm. Zawierają kwaśne hydrolazy rozkładające białka, kwasy nukleinowe, węglowodany i tłuszcze. pH wewnątrz lizosomu ma wartość optymalną dla występujących w nim enzymów, równą około 5. Dzięki przystosowaniu enzymów do kwaśnego środowiska, ich przypadkowe wydostanie się do cytoplazmy (pH≈7,2) nie stanowi większego zagrożenia dla komórki. Niskie pH zapewnia wbudowana w błonę lizosomu H-ATPaza, pompująca protony do wnętrza lizosomu. W lizosomach odbywa się rozkład pochłoniętych na drodze endocytozy substancji i usuwanie obumarłych części cytoplazmy (trawienie wewnątrzkomórkowe).


    Podstrony: [1] [2] [3] 4



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Neuron, komórka nerwowa – rodzaj elektrycznie pobudliwej komórki zdolnej do przetwarzania i przewodzenia informacji w postaci sygnału elektrycznego. Neurony są podstawowym elementem układu nerwowego zwierząt. Najwięcej neuronów znajduje się w ośrodkowym układzie nerwowym w skład którego wchodzi mózgowie oraz rdzeń kręgowy.
    Endosomy - organelle komórkowe odpowiadająca za sortowanie materiału pobranego w drodze endocytozy. Endosomy to błoniaste struktury cytoplazmy o postaci zbiorników i cewek, biorące udział w endocytozie, segregacji i transporcie. Wyróżnia się: 1) endosomy wczesne: w pobliżu bł. kom. powstają przez zlanie się pęcherzyków endocytarnych oraz pęcherzyków transportujących makrocząsteczki (z ap. Golgiego) bł. endosomów wczesnych może pączkować do ich wnętrza tworząc ciałka wielopęcherzykowe (endosomy późne) 2) endosomy późne: grupa pęcherzyków otoczona wspólną błoną znajdują się w głębi cytoplazmy powstają po ok. 20 min. Wewnątrz endosomów znajdują się białka (wniknęły na drodze endocytozy) których losy zależą od ubikwitynacji (połączenia z małocząsteczkowym białkiem - ubikwityną): a) białka nieubikwitynowane podlegają recyrkulacji błon i pozostają w kom. (korzystają z tego drobnoustroje jak HIV, prątki gruźlicy i cząsteczki toksyn) b) białka ubikwitynowane 1 cząsteczką ubikwityny są kierowane do lizosomów i tam niszczone c) białka ubikwitynowane 4 cząsteczkami ubikwityny kierowane są do proteasomów i tam niszczone
    Zawłotnia (Chlamydomonas) - rodzaj glonów (zielenic) należący do rodziny zawłotniowatych. Występuje w wodach słodkich, wilgotnych glebach, na śniegu i lodzie w wysokich górach.
    Mikrofotografia – rodzaj fotografii, wykonany przy użyciu aparatu fotograficznego połączonego z mikroskopem. Obiekt fotografowany zostaje powiększony za pomocą mikroskopu.
    Azotan srebra (lapis od łac. lapis infernalis – kamień piekielny) – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu azotowego i srebra. Związek ten został odkryty przez Alberta Wielkiego.
    Ściana komórkowa - martwy składnik komórki, otoczka komórki o funkcji ochronnej i szkieletowej. Ściana komórkowa występuje u roślin, grzybów, bakterii i niektórych protistów. U każdej z tych grup jest zbudowana z innych substancji, np. u grzybów jest to chityna, a u roślin celuloza i jej pochodne (hemiceluloza i pektyna) oraz lignina, natomiast u bakterii podstawowym składnikiem jest mureina. Ściana komórkowa leży na zewnątrz błony komórkowej. W tkankach ściany komórkowe sąsiadujących ze sobą komórek są zlepione pektynową substancją tworzącą blaszkę środkową. Między komórkami istnieją wąskie połączenia w postaci plasmodesm - wąskich pasm cytoplazmy przenikających ściany i zawierających fragmenty retikulum endoplazmatycznego. Młode komórki roślin otoczone są ścianą pierwotną, której strukturę wewnętrzną stanowią ułożone w sposób nieuporządkowany łańcuchy celulozowe wypełnione hemicelulozą i pektyną. W starszych komórkach obserwuje się również ścianę wtórną - powstającą po wewnętrznej stronie ściany pierwotnej, zwykle grubszą i bardziej wytrzymałą niż pierwotna, o uporządkowanej budowie szkieletu celulozowego, również wypełnionego hemicelulozą i pektyną. Ulega ona inkrustacji (węglan wapnia, krzemionka lub lignina) i adkrustacji (kutyna, suberyna, woski).
    Diktiosom – występujący u wszystkich organizmów eukariotycznych element aparatu Golgiego składający się z 5–20 łukowato wygiętych, spłaszczonych cystern oraz odpączkowujących pęcherzyków. Ich liczba zależy od aktywności wydzielniczej komórki. W diktiosomie wyróżniane są dwa bieguny: cis (formowania) i trans (dojrzewania).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.039 sek.