• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Antylopy

    Przeczytaj także...
    Gazela mongolska, dżereń (Procapra gutturosa) – gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny krętorogich, mylona z dżejranem (Gazella subgutturosa).Neotraginae – wyróżniana w niektórych klasyfikacjach podrodzina ssaków krętorogich określanych nazwą antylopy karłowate, obejmująca rodzaje:
    Suhak stepowy, dawniej także: suhak (Saiga tatarica) – gatunek ssaka kopytnego z rodziny wołowatych (Bovidae). Jego pierwsze ślady pochodzą ze środkowego plejstocenu. Przez większość systematyków suhak uważany jest za antylopę ((Antilopinae).

    Antylopy (Antilopinae) – podrodzina ssaków wołowatych obejmująca antylopy właściwe charakteryzujące się lekką budową ciała, małą głową, długą szyją i długimi kończynami. Zamieszkują Afrykę (większość gatunków) i Azję. Są to w większości gatunki stadne.

    Dikdik (Madoqua) – rodzaj małych antylop żyjących w Afryce Południowej oraz Wschodniej (Etiopia, Somalia, Kenia, Tanzania, Namibia, Angola).Antylopka (Neotragus) – rodzaj antylop z rodziny wołowatych (Bovidae), obejmujący gatunki małych antylop o masie ciała do 7 kg i rogach krótszych niż uszy. Antylopy z rodzaju Neotragus zasiedlają gęste lasy w Afryce.

    Rodzaje[]

    Antilopinae jest najliczniejszą w gatunki podrodziną wołowatych. Obejmuje rodzaje:

  • antylopik (Ammodorcas) (jedynym przedstawicielem jest antylopik ogadeński)
  • skocznik (Antidorcas) (jedynym przedstawicielem jest skocznik antylopi (dawniej: springbok)
  • antylopa (Antilope) (jedynym przedstawicielem jest antylopa indyjska)
  • bejra (Dorcatragus) (jedynym przedstawicielem jest bejra somalijska)
  • gazelopka (Eudorcas)
  • gazela (Gazella)
  • gerenuk (Litocranius) (jedynym przedstawicielem jest gerenuk długoszyi)
  • dikdik (Madoqua)
  • gazelka (Nanger) – dawniej włączany do rodzaju Gazella
  • antylopka (Neotragus)
  • koziołek (Oreotragus) (jedynym przedstawicielem jest koziołek skalny)
  • oribi (Ourebia) (jedynym przedstawicielem jest oribi smukłonogi)
  • dżereń (Procapra)
  • antylopik (Raphicerus) (jedynym przedstawicielem jest antylopik ogadeński)
  • suhak (Saiga)
  • Skocznik antylopi

    Bibliografia[]

    1. Komosińska Halina, Podsiadło Elżbieta: Ssaki kopytne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8.
    2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.): Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) (ang.). Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 6 stycznia 2008].

    Zobacz też[]

    Neotraginae, Saiginae

    Bejra somalijska (Dorcatragus megalotis) – gatunek ssaka z rodziny wołowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju bejra (Dorcatragus).Azja (gr. Ἀσία Asía, łac. Asia) – część świata, razem z Europą tworząca Eurazję, największy kontynent na Ziemi. Z powodów historycznych i kulturowych sama Azja bywa również nazywana kontynentem (zob. alternatywne listy kontynentów).

    Przypisy

    1. Antilopinae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
    2. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
    Koziołek skalny (Oreotragus oreotragus) − antylopa z rodziny krętorogich, często spotykana w ogrodach zoologicznych. Jest jedynym przedstawicielem rodzaju Oreotragus A. Smith, 1834.Antylopik ogadeński, dawniej: dibatang (Ammodorcas clarkei) – gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny wołowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju antylopik (Ammodorcas).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Rodzaj (łac. genus, l.mn. genera) – podstawowa, obowiązkowa kategoria systematyczna obejmująca gatunek lub monofiletyczną grupę gatunków wyróżnionych na podstawie jednej lub więcej cech taksonomicznych. Nazwą rodzaj określany jest też każdy takson w randze rodzaju.
    Ssaki (Mammalia) – zwierzęta należące do kręgowców, charakteryzujące się głównie występowaniem gruczołów mlekowych u samic, zazwyczaj obecnością owłosienia (włosy lub futro; silnie zredukowane u gatunków wodnych, jak hipopotamy, u waleni całkowicie zanikają przed porodem lub w trakcie) oraz stałocieplnością (potocznie "ciepłokrwistość"). Większość ssaków utrzymuje temperaturę w granicach 36-39 °C. Stałocieplność umożliwia aktywny tryb życia w różnych środowiskach – od mroźnych obszarów podbiegunowych do gorących tropików. Futro i tłuszcz pomagają uchronić się przed zimnem, a wydzielanie potu i szybki oddech pomagają pozbyć się nadmiernego ciepła.
    Afryka – drugi pod względem wielkości kontynent na Ziemi. Ma 30,37 mln km² powierzchni, czyli ponad 20,3% ogólnej powierzchni lądowej naszego globu. Przechodzi przez niego południk 0°, obydwa zwrotniki i równik.
    Skocznik antylopi, dawniej także: szpringbok (Antidorcas marsupialis), z afrykanerskiego: spring = skok; bok = antylopa, sarna lub kozioł) – gatunek małego brązowo-białego ssaka parzystokopytnego z rodziny wołowatych. kłębie do 75 cm. Samce mogą ważyć do 50 kg, a samice do 37 kg.
    Oribi smukłonogi (Ourebia ourebi) – smukła, bardzo szybko biegająca afrykańska antylopa z rodziny wołowate, jedyny przedstawiciel rodzaju oribi (Ourebia) Laurillard, 1842.
    Krętorogie, pustorogie, pustorożce, wołowate (Bovidae) – rodzina ssaków parzystokopytnych z podrzędu przeżuwaczy.
    Muzeum i Instytut Zoologii PAN – geneza muzeum sięga Gabinetu Zoologicznego powstałego w 1819 przy ówczesnym Królewskim Uniwersytecie Warszawskim i rozwijającego się do 1862 pod kierownictwem Feliksa Pawła Jarockiego. Następcą Jarockiego był Władysław Taczanowski, który po objęciu funkcji kierownika zmienił Gabinet w miejsce eksponowania zbiorów o charakterze edukacyjno-naukowym. W 1864 Taczanowski nawiązał kontakt z Konstantym i Aleksandrem Branickimi, którzy współpracowali z Gabinetem finansując powiększające kolekcję ekspedycje do Ameryki Południowej i Afryki. Taczanowski kierował Gabinetem do 1890, a po nim Nikołaj Nasonow (do 1906) i Jakow Szczełkanowcew (do 1915). Władysław Taczanowski współpracował z Branickimi przy powołaniu prywatnego Muzeum Zoologicznego, które zostało otwarte dla publiczności przez Ksawerego Branickiego w 1887 Jego kierownikiem został Jan Sztolcman.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.