• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Antygona - dramat

    Przeczytaj także...
    Parodos – w teatrze greckim tak nazywano boczne przejście dla chóru (i widzów pierwszych rzędów). Znajdowało się pomiędzy frontową ścianą skene przylegającą do orchestry a theatronem.Stasimon (gr. stásimon od stásimos - stojący, nieruchomy) - w starożytnym teatrze greckim pieśń wykonywana przez chór stojący na orchestrze, pod przewodnictwem koryfeusza. Stasima oddzielały partie dialogowo-monologowe odgrywane przez aktorów - epeisodiony.
    Antoni Brodowski herbu Łada (ur. przed 26 grudnia 1784 w Warszawie, zm. 31 marca 1832 tamże) – polski malarz, jeden z głównych przedstawicieli klasycyzmu w malarstwie polskim.

    Antygonatragedia Sofoklesa z roku 442 p.n.e. Nazywana jest tragedią władzy i klasyfikowana jako chronologicznie ostatnia z cyklu trzech tragedii tebańskich (Król Edyp, Edyp w Kolonie, Antygona) opartych na mitach o tebańskim rodzie Labdakidów. Utwór jest powszechnie uznawany za arcydzieło dramaturgii światowej o nieprzemijającej sile oddziaływania na widza.

    Eksodos (gr. éksodos-‘wyjście’) pieśń śpiewana przez chór na zakończenie tragedii; końcowa część dramatu zawierająca rozwiązanie akcji, intrygi.Teologia Polityczna – rocznik filozoficzny reprezentujący dziedzinę z pogranicza teologii, polityki a także filozofii, posiadającą w Polsce wybitnych przedstawicieli w okresie dwudziestolecia międzywojennego m. in. Bogumiła Jasinowskiego.
    Antoni Brodowski, Edyp i Antygona, 1828

    Po śmierci Edypa, Polinik i Eteokles podzielili się władzą. Jednak wbrew umowie Eteokles po roku rządów nie przekazał tronu bratu. Polinik sprowadził obce wojska, aby odzyskać tron. Między braćmi rozpoczęła się walka o władzę, w której obaj zginęli. Władcą został ich wuj Kreon. Kreon uznał Polinika za zdrajcę i wydał zakaz grzebania jego zwłok. Eteoklesowi zaś został wyprawiony uroczysty pogrzeb. Siostra Eteoklesa i Polinika, Antygona, przeciwstawiła się rozkazowi Kreona i pochowała zwłoki Polinika. Spowodowało to ciąg tragicznych wydarzeń: Antygona zostaje skazana na śmierć przez apodyktycznego władcę Teb. Na wieść o tym jego syn Hajmon, który jest narzeczonym Antygony, jak i żona Kreona, Eurydyka popełniają samobójstwo. Kreon, choć władca, traci najbliższych i zostaje sam z poczuciem winy. Staje się to dla niego największą karą. Przeciwstawieniem Antygony – symbolu buntu, śmiałości i odwagi, jest w dramacie Sofoklesa jej siostra – Ismena, która jest uosobieniem łagodności i pokory.

    Epeisodion (gr. epeisódion) – fragment dramatu greckiego (tak tragedii jak i komedii), który obejmuje bezpośrednie wystąpienia postaci w wypowiedziach o charakterze dialogów lub monologów. Epeisodion stanowi pierwotną formę występujących w późniejszych utworach dramaturgicznych aktów. Poszczególne epeisodiony, których było od trzech do pięciu (najczęściej trzy), oddzielane były od siebie pieśniami chóru − stasimonami.Antygona w Nowym Jorku – sztuka teatralna Janusza Głowackiego, tragifarsa, polski dramat współczesny w dwóch aktach, szesnastu scenach. Po raz pierwszy sztuka ta została opublikowana w miesięczniku "Dialog" w roku 1992. Zarówno tytułem, jak i treścią nawiązuje do antycznej tragedii Sofoklesa - Antygony.

    Cała tragedia rozgrywa się w ciągu 24 godzin, przed pałacem królewskim w Tebach.

    Osoby dramatu[ | edytuj kod]

  • Antygona – córka Edypa i Jokasty, narzeczona Hajmona, miała trójkę rodzeństwa, pochodziła z objętego klątwą rodu Labdakidów, tytułowa bohaterka dramatu Sofoklesa
  • Ismena – siostra Antygony
  • Kreon – władca Teb (po Edypie), brat Jokasty, wuj Antygony
  • Tejrezjasz (Tyrezjasz) – niewidomy wróżbita, nieomylny
  • Eurydyka – żona Kreona, matka Hajmona
  • Hajmon (Haimon) – syn Kreona, narzeczony Antygony
  • Chór tebańskich starców – doradcy Kreona, ich wypowiedzi miały charakter filozoficzny
  • Strażnik
  • Posłaniec
  • Przewodnik Chóru
  • Ponadto w utworze jest mowa o Eteoklesie i Poliniku (rodzeństwie Antygony), którzy zginęli w bratobójczej walce.

    Dariusz Karłowicz (ur. 1964) – polski filozof, publicysta, wykładowca akademicki, wydawca książek i działacz społeczny. Autor kilkudziesięciu publikacji na temat filozofii i historii filozofii, a także podstaw filozoficznych wczesnego chrześcijaństwa. Jest współzałożycielem i redaktorem naczelnym rocznika filozoficznego „Teologia Polityczna”. Prezes Fundacji Świętego Mikołaja zajmującej się organizacją kampanii społecznych na rzecz potrzebujących i wykluczonych. Jest stałym felietonistą tygodnika „W Sieci”, współpracował także m.in. z „Przeglądem Filozoficznym”, „Chistianitas”, „Więzią”, „Znakiem”, „Gościem Niedzielnym”, „Tygodnikiem Powszechnym” i „Rzeczpospolitą”. W latach 2007-2010 współprowadził także cotygodniowy program telewizyjny Trzeci Punkt Widzenia na antenie stacji TVP Kultura.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Poszczególne części utworu[ | edytuj kod]

  • Prolog – przedstawia rozmowę Antygony z Ismeną
  • Parodos – pierwszy występ Chóru
  • Epeisodion – dialogi bohaterów
  • Stasimon – kolejne występy Chóru
  • Exodos – zakończenie utworu, podsumowanie wydarzeń przez Chór
  • W tym utworze epeisodion i stasimon występują po 5 razy.

    Król Edyp (Oιδίπoυς τύραννoς) – tragedia grecka napisana ok. 427 p.n.e. przez Sofoklesa. Obok innych dwóch sztuk Sofoklesa – Edypa w Kolonie i Antygony należy do tak zwanego cyklu Tebańskiego.Edyp w Kolonie – ostatni utwór napisany przez Sofoklesa. Jeden z trzech jego dramatów, przedstawiających tragedię Edypa; dwa pozostałe to Król Edyp i Antygona. Nie tworzyły one trylogii, bo w różnych czasach pojawiły się na scenie jako samodzielne sztuki. Edyp w Kolonie wystawiony został po raz pierwszy w 401 r. p.n.e., tj. już po śmierci jego autora.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Antygona w mitologii greckiej
  • Antygona w Nowym Jorku (sztuka teatralna Janusza Głowackiego)
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. „Antygona” w Chełmskim Domu Kultury. chelmskie.info. [dostęp 2017-05-04].

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Artykuły w drugim numerze czasopisma Teologia polityczna poświęconym misji Bożej i ludzkiemu porządkowi (pliki PDF):
  • Jerzy Axer, Antygona – pierwsza męczennica chrześcijańska [1]
  • Martha Nussbaum, Antygona Sofoklesa: konflikt, spojrzenie i uproszczenie [2]
  • Wojciech Chudy, Antygona – patos i ironia żywiołu politycznego [3]
  • Dariusz Karłowicz, Kreon i Dionizos. O tragedii politycznego rozumu [4]
  • Antygona w serwisie Wolne Lektury
  • Prolog (stgr. πρόλογος prologos) – wstępna, wyodrębniona część utworu dramatycznego lub narracyjnego, zawierająca relację o faktach poprzedzających zawiązanie akcji; prologiem nazywa się też autorski komentarz poprzedzający utwór.Edyp (gr. Οἰδίπους Oidipous – według tradycyjnej etymologii "o obrzękłych kostkach u nóg", od οἰδέω oideo "nabrzmiewać, puchnąć" i πούς pus "stopa") – w mitologii greckiej syn Lajosa i Jokasty.




    Warto wiedzieć że... beta

    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Arcydzieło literackie – dzieło literackie powszechnie uznawane za wyróżniające się pod względem wartości artystycznych. Dzieło takie w opinii dużej grupy ludzi stanowi dobro kultury o szczególnym znaczeniu dla ogółu odbiorców, nawet tych, którzy go nie znają z własnej lektury.
    Wojciech Chudy (ur. 8 grudnia 1947 r. w Dąbrowie k. Wielunia, zm. 15 marca 2007 r. w Lublinie), polski filozof, personalista, etyk, pedagog.
    Polinik (także Polinejkes, gr. Пολυνείκης Polyneíkēs, łac. Polynaeces, ‘kłótnik’, ‘swarliwy’) – w mitologii greckiej królewicz tebański, uczestnik wyprawy siedmiu przeciw Tebom.
    Tragedia (łac. tragoedia, z gr. τραγῳδία tragōdía, od wyrazów τράγος tragos "kozioł" i ᾠδή ōdḗ "pieśń") – obok komedii i dramatu właściwego, jeden z trzech podstawowych gatunków dramatu. Tragedia to utwór dramatyczny, w którym ośrodkiem akcji jest nieprzezwyciężalny i kończący się nieuchronną klęską, konflikt wybitnej jednostki z siłami wyższymi - losem, fatum, prawami historii, prawami moralnymi, prawami społecznymi itp. Konflikt ten określa się jako konflikt tragiczny, stanowi on występujący w większości tragedii model sytuacji człowieka, zarazem jako kategoria estetyczna tragizmu stanowiąc o estetycznej wymowie tragedii. Konflikt tragiczny stanowi przeciwieństwo dwóch racji równowartościowych - dlatego też mający dokonać między nimi wyboru musi ponieść klęskę, a jego działania kończą się katastrofą.
    SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.83 sek.