• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Antromastoidektomia

    Przeczytaj także...
    Dół czaszki przedni (łac. fossa cranii anterior) – część czaszki ograniczona od tyłu, czyli od dołu środkowego przez tylne brzegi skrzydeł mniejszych kości klinowej oraz przez przebiegający pomiędzy nimi brzeg bruzdy przedskrzyżowania wzrokowego kości klinowej. Ku przodowi dół przedni przechodzi w łuskę kości czołowej. Dno dołu przedniego stanowią: części oczodołowe kości czołowej, blaszka sitowa kości sitowej oraz skrzydła mniejsze i łęk skrzydłowy kości klinowej.Słuch – zmysł umożliwiający odbieranie (percepcję) fal dźwiękowych. Narządy słuchu nazywa się uszami. Słuch jest wykorzystywany przez organizmy żywe do komunikacji oraz rozpoznawania otoczenia.
    Wydawnictwo Lekarskie PZWL – polskie wydawnictwo istniejące od 1945 roku, wydające literaturę fachową dla pracowników systemu opieki zdrowotnej, podręczniki szkolne i akademickie i publikacje popularnonaukowe. Do 1993 roku państwowe wydawnictwo istniało pod nazwą Państwowe Zakłady Wydawnictw Lekarskich (PZWL). W 1998 roku nastąpiła prywatyzacja, aktualnie stanowi część grupy wydawniczej PWN.

    Antromastoidektomia (wydłutowanie wyrostka sutkowatego, ang. antromastoidectomy) – operacja laryngologiczna polegająca na otwarciu wyrostka sutkowatego i usunięciu jego zawartości. Wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym. Pozostałością po zabiegu jest zagłębienie w kości wielkości ziarna fasoli wyczuwane za małżowiną uszną.

    Raspator – narzędzie chirurgiczne służące do oddzielania okostnej od kości, stosowane w chirurgii narządu ruchu. Ucho – narząd słuchu występujący jedynie u kręgowców. Najbardziej złożone i rozwinięte uszy występują u ssaków. Ucho odbiera fale dźwiękowe, przekształca je w drgania mechaniczne, a drgania w impulsy nerwowe. Odpowiada także za zmysł równowagi (błędnik).

    Wskazania[ | edytuj kod]

    Zasadniczym wskazaniem do tego zabiegu jest zapalenie wyrostka sutkowatego i jego powikłania oraz powikłane ostre zapalenie ucha środkowego. Może być on też przeprowadzony jako wstępny etap innych operacji otochirurgicznych.

    Antybiotyki (z greki anti – przeciw, bios – życie) – naturalne wtórne produkty metabolizmu drobnoustrojów, które działając wybiórczo w niskich stężeniach wpływają na struktury komórkowe lub procesy metaboliczne innych drobnoustrojów hamując ich wzrost i podziały. Antybiotyki są przedmiotem badań auksanografii, stosuje się je jako leki w leczeniu wszelkiego rodzaju zakażeń bakteryjnych. Bywają także używane profilaktycznie w zapobieganiu zakażeniom bakteryjnym w przypadku osłabienia odporności, np. neutropenii, a także w profilaktyce bakteryjnego zapalenia wsierdzia.Drenaż – odprowadzanie treści płynnych (fizjologicznych lub patologicznych) z pewnych narządów lub obszarów ciała do innych lub częściej poza ciało chorego.

    Cele operacji[ | edytuj kod]

  • niedopuszczenie do rozprzestrzeniania się stanu zapalnego na okoliczne tkanki i kość skroniową
  • ochrona narządu słuchu przed uszkodzeniem związanym z rozprzestrzenianiem się zapalenia.
  • Etapy zabiegu[ | edytuj kod]

  • cięcie zauszne (1 cm od przyczepu małżowiny usznej), łukowate, obejmujące przyczep małżowiny usznej
  • odsunięcie raspatorem części miękkich wraz z okostną na boki
  • wytworzenie płata mięśniowo-okostnowego Kernera
  • usunięcie tkanki kostnej wyrostka sutkowatego przy pomocy specjalnych wierteł laryngologicznych pod kontrolą mikroskopu
  • otwarcie jamy sutkowej
  • sukcesywne usuwanie wszystkich komórek powietrznych wyrostka sutkowatego przy użyciu specjalnych frezów usznych; w szczególności uwagę należy zwrócić na komórki:
  • kąta zatokowo-oponowego
  • nasady wyrostka jarzmowego
  • trójkąta Trautmanna.
  • Operację kończy kontrola blaszek kostnych środkowego i tylnego dołu czaszki oraz zatoki esowatej.

    Kość skroniowa (łac. os temporale) – parzysta, silnie spneumatyzowana kość wchodząca w skład mózgoczaszki. Jest położona pomiędzy kością potyliczną a kością klinową i poza funkcją strukturalną pełni dodatkowe role. W jej wnętrzu zawarty jest błędnik kostny, który stanowi jamę złożoną z kanalików i komórek, w których mieści się błędnik błoniasty, stanowiący narząd słuchu i równowagi za sprawą zawartych w nim receptorów słuchu i nacisku. Ponadto współtworzy staw skroniowo-żuchwowy stanowiąc panewkę dla stawu. Podczas żucia amortyzuje ruchy żuchwy i przenosi ciśnienie na sąsiednie kości czaszki. W dolnej powierzchni kości, która stanowi część podstawy zewnętrznej czaszki (łac. basis cranii externa) znajdują się miejsca przyczepów więzadeł i ścięgien mięśni szyi oraz powięzi gardłowo-podstawnej (łac. fascia pharyngobasalis). Za pomocą tych struktur, a także za pośrednictwem żuchwy kość skroniowa dźwiga trzewia szyi (gardło, przełyk, tchawicę i krtań).Seton to tasiemka z gazy długości około 1 metra, służąca jako opatrunek do tamowania krwotoków. Stosowana najczęściej przez laryngologów.

    W przypadku stwierdzenia zmian chorobowych wymienionych struktur, należy usunąć blaszki kostne i odsłonić oponę twardą przedniego i środkowego dołu czaszki oraz zatoki esowatej.

    Postępowanie pooperacyjne[ | edytuj kod]

    Do jamy potrepanacyjnej zakładany jest seton oraz czasami dren Panrosego. Pacjentowi podaje się antybiotyki drogą dożylną. Po kilku dniach w znieczuleniu ogólnym wykonuje się tak zwany "głęboki opatrunek" i usuwa się seton. Jama potrepanacyjna wypełnia się ziarniną a rana za uchem stopniowo się goi.

    Otologia lub otiatria (gr. ous, dop. otos) - dział otorynolaryngologii zajmujący się fizjologią, rozpoznawaniem, diagnozowaniem i leczeniem chorób uszu, zaś otochirurgia zajmuje się leczeniem operacyjnym uszu.Jama bębenkowa (łac. cavum tympani) – przestrzeń powietrzna, część ucha środkowego ograniczona od strony zewnętrznej błoną bębenkową, a od strony wewnętrznej ścianą kostną ucha wewnętrznego. Jest wypełniona powietrzem i połączona z gardłem trąbką słuchową, zwaną też trąbką Eustachiusza.

    W trakcie tej operacji nie powinno otwierać się jamy bębenkowej i tylnej kostnej części ściany przewodu słuchowego zewnętrznego. Podczas manipulacji w okolicy aditus ad antrum należy szczególnie uważać aby nie doprowadzić do zwichnięcia kowadełka, co w konsekwencji może osłabić słuch.

    Zatoka esowata (łac. sinus sigmoideus) jest jedną z zatok żylnych opony twardej. Jest przedłużeniem zatoki poprzecznej (łac. sinus transversus).Ziarnina (łac. granulatio) – nowopowstała tkanka łączna zawierająca bogatą sieć naczyń włosowatych. Ziarnina jest jednym z procesów naprawy (gojenia) tkanek, które uległy uszkodzeniu i mają małą zdolność regeneracji lub nie posiadają jej wcale. Wypełnia ona ubytek powstały po uszkodzeniu tkanki. Naprawa tkanki poprzez ziarninowanie może następować na skutek oparzenia, urazu lub zakażenia.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

    Antromastoidektomia (zdjęcia śródoperacyjne)

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • J. Iwaszkiewicz Zarys otolaryngologii PZWL. Warszawa 1967
  • Zapalenie ucha środkowego – częsta choroba wieku dziecięcego. W pierwszym okresie zazwyczaj jest infekcją wirusową. Jeżeli się przedłuża, najczęściej wywoływane jest przez bakterie należące do gatunków Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae i Moraxella catarrhalis.Przewód słuchowy zewnętrzny (łac. meatus acusticus externus) – część ucha zewnętrznego odpowiedzialna za przekazywanie dźwięków pobranych z otoczenia przez małżowinę uszną. Rozpoczyna się otworem słuchowym zewnętrznym a kończy błoną bębenkową. Składa się z części chrzęstnej (początkowej) zawierającej włosy (łac. tragi) oraz gruczoły woszczynowe i części kostnej (pozbawionej włosów), która kończy się pierścieniem włóknistym błony bębenkowej. W skórze przewodu słuchowego są umieszczone gruczoły łojowe, produkujące woskowinę.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Opona twarda (łac. dura mater) – jedna z opon mózgowo-rdzeniowych. Zbudowana jest z blaszki zewnętrznej - okostnowej i blaszki wewnętrznej - oponowej lub mózgowej. Blaszki są oddzielone od siebie w miejscu, gdzie znajdują się zatoki żylne opony twardej; w zagłębieniu Meckela; w miejscu siodła tureckiego oraz w miejscach, gdzie leżą woreczki śródchłonkowe, na tylnej powierzchni piramidy kości skroniowej. Na pozostałej powierzchni są ze sobą zrośnięte.
    Zapalenie wyrostka sutkowatego jest procesem zapalnym obejmującym komórki powietrzne wyrostka sutkowatego z cechami zapalenia kości lub szpiku kości obejmującej wyrostek. Jest to powikłanie ostrego lub przewlekłego zapalenia ucha środkowego.
    Małżowina uszna (łac. auricula) – część ucha zewnętrznego odpowiedzialna za pobieranie bodźców akustycznych ze środowiska zewnętrznego. Pobrane dźwięki przekazuje dalej do przewodu słuchowego zewnętrznego. Występuje u ssaków.
    Jarosław Iwaszkiewicz (ur. 3 maja 1906 w Sieniawce - zm. 25 lipca 1985 w Gdańsku), lekarz, naukowiec, profesor, doktor habilitowany nauk medycznych. Specjalista w zakresie otolaryngologii. Kierownik Katedry i Kliniki Chorób Uszu, Nosa, Gardła i Krtani Akademii Medycznej w Gdańsku w latach 1948 - 1976.
    Okostna (łac. Periosteum) – włóknista błona ochraniająca kość od zewnątrz, jest silnie unaczyniona (odżywia kość) i unerwiona. Znajdują się w niej tzw. komórki kościotwórcze, od których zaczyna się wytwarzanie tkanki kostnej w okresie wzrastania kości lub po ich złamaniu. Pozwala na przyrost kości na grubość. Okostna ma za zadanie chronić i regenerować uszkodzoną tkankę kostną, szczególnie w okresie wzrostu oraz złamania.
    Frezowanie – rodzaj obróbki skrawaniem, w której ruch obrotowy wykonuje narzędzie, a posuwowy (w zależności od konstrukcji obrabiarki, na której jest prowadzona obróbka) wykonywany jest również przez narzędzie lub przez przedmiot obrabiany.
    Jama sutkowa (łac. antrum mastoideum) – przestrzeń powietrzna kości skroniowej. Jest największą komórką sutkową. Ku przodowi i dołowi za pośrednictwem wejścia do jamy (łac. aditus ad antrum) łączy się z zachyłkiem nadbębenkowym (attyką) jamy bębenkowej. Przy wejściu do jamy sutkowej przyśrodkowo znajduje się wyniosłość kanału półkolistego bocznego (łac. prominentia canalis semicircularis lateralis) a poniżej wyniosłość nerwu twarzowego (łac. prominentia canalis facialis). Strop jamy sutkowej graniczy ze środkowym dołem czaszki. Boczną ścianę jamy sutkowej stanowi część sutkowa kości skroniowej a ku górze część łuskowa. Od strony przyśrodkowej jama sutkowa graniczy z piramidą (częścią skalistą) kości skroniowej. Ku tyłowi od jamy sutkowej znajduje się zatoka esowata. W ścianach jamy sutkowej znajdują się liczne małe otworki łączące ją z innymi komórkami sutkowymi. Jama sutkowa jest rozwinięta u noworodka. U dorosłego jest wielkości ziarna fasoli. Podczas procesów zapalnych ucha środkowego może w niej gromadzić się wydzielina ropna. Dalsze rozprzestrzenianie się zakażenia może doprowadzić do zapalenia wyrostka sutkowatego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.