• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Antonio Vivaldi



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Bazylika św. Marka (wł. San Marco) zbudowana została w Wenecji przy placu św. Marka dla pochowania relikwii św. Marka. W 828 kupcy weneccy wykradli jego szczątki z Aleksandrii i przywieźli na lagunę. Pomysł pochowania ciała ewangelisty związany jest z legendą, zgodnie z którą Marek podczas podróży morskiej do Rzymu zatrzymał się na lagunie. Tu ujrzał anioła, który słowami: Pax tibi, Marce evangelista meus, ujawnił jemu miejsce pochowania. Św. Marek został obwołany patronem niezależnej Wenecji (pod zwierzchnictwem Bizancjum był nim św. Teodoryk). Skrzydlaty lew, symbol św. Marka, przytrzymujący otwartą księgę z wyrytymi słowami anioła stał się herbem republiki.Teuzzone - opera w trzech aktach, skomponowana przez Antonia Vivaldiego dla miejskiej opery w Wenecji w 1719 roku. Najbardziej znanym fragmentem dzieła jest aria Di trombe Guerriere, której wykonaniem wsławiła się włoska śpiewaczka Cecilia Bartolli.
    Zapomnienie i ponowne odkrycie[ | edytuj kod]

    Sława utworów i samego Vivaldiego po jego śmierci nie trwała długo, a jeśli już pojawiało się gdzieś jego nazwisko, to tylko w charakterze anegdoty o księdzu biegającym w trakcie mszy do zakrystii, by zapisać temat muzyczny, który właśnie wpadł mu do głowy. Dopiero narastające zainteresowanie muzyką J.S. Bacha, który dokonał transkrypcji na klawesyn 18 koncertów skrzypcowych Vivaldiego, kazało zwrócić uwagę badaczy na kompozytora oryginałów. Stopniowo stawało się jasne, że Vivaldi to kompozytor, którego można stawiać na równi z Bachem i z Händlem.

    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Koncert skrzypcowy – utwór muzyczny na skrzypce (czasem na dwoje lub więcej skrzypiec) i zespół orkiestralny (kameralny lub symfoniczny). Jako solowa forma instrumentalna, koncert skrzypcowy został zapoczątkowany przez Giovanniego Battistę Bononciniego (1677). Następnie chętnie podjęty i rozwijany w warstwie wirtuozowskiej przez takich kompozytorów jak Antonio Vivaldi, Francesco Maria Veracini, Giuseppe Tartini, Pietro Locatelli.

    Odkrycie w 1926 r. „rękopisów turyńskich”, czyli partytur do 140 dzieł instrumentalnych, 29 kantat, 12 oper, trzech krótszych dramatów, jednego oratorium oraz wielu fragmentów różnych utworów, dało muzykologom impuls do poszukiwań dalszych dzieł w zbiorach w całej Europie. Nieznane dzieła Vivaldiego są odnajdywane do czasów obecnych.

    Biblioteka Narodowa Korei – biblioteka narodowa Korei Południowej znajdująca się w Seulu. Powstała w 1945 roku. Jej zbiory liczą ponad 11 milionów woluminów (2018), w tym ponad milion zagranicznych książek. Orland szalony (Orlando furioso) – epos rycerski napisany przez Ludovico Ariosto, ostatecznie w 46 pieśniach, razem 38 736 linijek (najdłuższy epos europejski), pisany w formie rymowanej oktawy (ottava rima) według wzoru abababcc.

    Twórczość[ | edytuj kod]

    Najpopularniejsze zbiory koncertów:

  • L'Estro Armonico (Harmoniczna inspiracja) op. 3
  • La Stravaganza op. 4
  • 12 koncertów Il cimento dell'armonia e dell'inventione (Spór między harmonią a wyobraźnią) op. 8; rozpoczyna go cykl 4 koncertów Cztery pory roku,
  • La cetra op. 9
  • Sześć koncertów na flet i instrumenty smyczkowe op. 10
  • Sześć koncertów na skrzypce i instrumenty smyczkowe op. 11
  • Sześć koncertów na skrzypce i instrumenty smyczkowe op. 12
  • Generalnie przyjmuje się, że Vivaldi skomponował około 500 koncertów instrumentalnych (liczba ta trudna jest do ustalenia, bo przypisywano mu cudze utwory, a i nie ma gwarancji, że odnaleziono i zidentyfikowano jego wszystkie):

    Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa (lit. Lietuvos nacionalinė Martyno Mažvydo biblioteka) – litewska biblioteka narodowa założona w 1919 roku w Kownie, przeniesiona w 1963 roku i działająca do dziś w Wilnie. Griselda – trzyaktowa opera Antonia Vivaldiego skomponowana do libretta Carlo Goldoniego dla miejskiej opery w Wenecji na sezon roku 1735.
  • ok. 350 koncertów na jeden instrument solowy oraz smyczki: najczęściej, bo ponad 230 razy na solowe skrzypce, ponadto na takie instrumenty jak: fagot, wiolonczela, obój, flet, flautino, flet prosty, viola d’amore, mandolina,
  • ok. 40 koncertów na dwa instrumenty solowe (najczęściej takie same, np. dwie trąbki lub mandoliny),
  • ponad 30 koncertów z trzema lub więcej instrumentami solowymi, w tym z instrumentami tak rzadkimi w roli solowej jak kotły,
  • ok. 60 koncertów bez instrumentu solowego, przypominających sinfonię, lecz nazwanych „koncert”.
  • Muzyka sakralna[ | edytuj kod]

  • Gloria na instrumenty solowe, chór i orkiestrę
  • Juditha triumphans, na instrumenty solowe, chór i orkiestrę
  • Opery[ | edytuj kod]

  • Ottone in villa (1713 Vicenza)
  • Orlando finto pazzo (1714 Wenecja)
  • Nerone fatto Cesare (1715 Wenecja, zagubiona)
  • La costanza trionfante degl'amori e de gl'odii (1716 Wenecja)
  • Arsilda Regina di Ponto (1716 Wenecja)
  • L'incoronazione di Dario (1716 Wenecja)
  • Tieteberga (1717 Wenecja)
  • Scanderbeg (1718 Florencja, zagubiona)
  • Armida al campo d'Egitto (1718 Wenecja)
  • Teuzzone (1719 Mantua)
  • Die über Hass und Liebe siegende Beständigkeit (1719 Hamburg)
  • Tito Manlio (1720 Mantua)
  • La Candace o siano Li veri amici (1720 Mantua, zagubiona)
  • La verita in cimento (1720 Wenecja)
  • Tito Manlio (1720 Rzym)
  • Filippo Re di Macedonia (1721 Wenecja, zagubiona)
  • La Silvia (26.8.1721 Mediolan, zagubiona)
  • Ercole su'l Termodonte (23.1.1723 Rzym)
  • Il Giustino (1724 Rzym)
  • La virtù trionfante dell'amore e dell'odio overo Il Tigrane (1724 Rzym)
  • L'inganno trionfante in amore (1725 Wenecja, zagubiona)
  • Cunegonda (1726 Wenecja, zagubiona)
  • La Fede tradita e vendicata (1726 Wenecja, zagubiona)
  • La Tirannia gastigata (1726 Praga)
  • Dorilla in Tempe (1726 Wenecja)
  • Ipermestra (1727 Florencja, zagubiona)
  • Siroe, Re di Persia (1727 Reggio)
  • Farnace (1727 Wenecja)
  • Orlando furioso (1727 Wenecja)
  • Rosilena ed Oronte (17.1.1728 Wenecja, zagubiona)
  • L'Atenaide o sia Gli affetti generosi (28.12.1728 Florencja)
  • Argippo (1730 Praga, zagubiona)
  • Alvilda, Regina de' Goti (1730 Praga, zagubiona)
  • L'odio vinto dalla costanza (1731 Wenecja, zagubiona)
  • La fida ninfa (6.1.1732 Werona)
  • Semiramide (1732 Mantua, zagubiona)
  • Motezuma (1733 Wenecja, zagubiona)
  • L’Olimpiade (1734 Wenecja)
  • L'Adelaide (1735 Werona, zagubiona)
  • Bajazet (1735 Werona)
  • Griselda (1735 Wenecja)
  • Aristide (1735 Wenecja)
  • Ginevra, Principessa di Scozia (1736 Florencja, zagubiona)
  • Didone (1737 Londyn, zagubiona)
  • Catone in Utica (1737 Werona)
  • Il giorno felice (1737 Wiedeń, zagubiona)
  • Rosmira (1738 Wenecja)
  • L'oracolo in Messenia (1738 Wenecja)
  • Feraspe (1739 Wenecja, zagubiona)
  • Ernelinda (1750 Wenecja)
  • Większość kompozycji Vivaldiego odkryto w latach 30. XX wieku, a ich katalog tematyczny opracował Peter Ryom.

    Ottone in villa (RV 729) – opera w trzech aktach autorstwa Antonio Vivaldiego do libretta Domenica Lalliego (prawdziwe nazwisko – Nicolò Sebastiano Biancardi). Była to pierwsza opera Vivaldiego, napisał ją w wieku 35 lat. Premiera miała miejsce 17 maja 1713 w Teatro delle Grazie w Vicenzy.Georg Friedrich Händel (ang. George Frideric Handel; pol. Jerzy Fryderyk Haendel, ur. 23 lutego 1685 w Halle, zm. 14 kwietnia 1759 w Londynie) – niemiecki kompozytor późnego baroku. W 1727 roku stał się poddanym Wielkiej Brytanii. Jest narodowym kompozytorem tego kraju. Komponował liczne gatunki muzyki baroku, między innymi opery i oratoria. Händel zaliczany jest do najwybitniejszych twórców muzyki późnego baroku.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Arsilda Regina di Ponto - opera trzyaktowa skomponowana przez Antonia Vivaldiego dla miejskiej opery w Wenecji w 1716 roku. Opera należy do historycznych oper Vivaldiego, gdyż Arsylda królowa pontyjska jest postacią historyczną.
    La cetra (Cytra) - Op. 9 (1727) - zbiór 12 koncertów na skrzypce i orkiestrę smyczkową. Skomponował je Antonio Vivaldi w 1727 roku. W niektórych częściach koncertów orkiestrze towarzyszą organy, co dodaje melodii nieco mrocznego chrakteru. Zbiór 18 sonat o tej samej nazwie skomponował wenecki kompozytor Giovanni Legrenzi, a zbiór 6 koncertów o tej samej nazwie skomponował także Alessandro Marcello - inny wenecki kompozytor późnego baroku.
    Sonata – instrumentalna forma muzyczna. Pierwotnie każdy utwór instrumentalny, w przeciwieństwie do wokalnego – kantaty. Z czasem wykształciła się w specyficzną formę.
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.
    Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.197 sek.