• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Antonio Cifariello

    Przeczytaj także...
    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Neapol (wł. Napoli, j. neapolitański Nàpule, łac. Neapolis z gr. he nea polis, dosł. nowe miasto) – miasto w południowych Włoszech w rejonie Kampania, którego jest stolicą, a także ośrodkiem administracyjnym prowincji Neapol. Założony przez Greków jako Partenope.
    IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.

    Antonio Cifariello (ur. 19 maja 1930 w Neapolu, zm. 12 grudnia 1968 w Lusace) – włoski aktor filmowy.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Po ukończeniu eksperymentalnego centrum kinematografii zadebiutował na ekranie w filmie Ich było 300 (Eran trecento, 1952). Jednak rozgłos zyskał dzięki dobrym umiejętnościom ekspresyjnym dopiero po tym, jak pojawił się jako dziennikarz w noweli Federica Felliniego Agencja małżeńska (Agenzia matrimoniale) w filmie Miłość w mieście (L’Amore in città, 1953). Następnie brał udział głównie w filmach lekkiego gatunku zwanego „włoską komedią”, w którym z pewną oryginalnością uosabiał typową postać tak zwanego „różowego neorealizmu”: przystojny i miły młody człowiek, powierzchowny i trochę dumny, ale w gruncie rzeczy uczciwy, wesoły i kradnący serce. Jedną ze swoich najciekawszej ról stworzył w ekranizacji powieści Vasca Pratoliniego Dziewczęta z San Frediano (Le ragazze di San Frediano, 1953) Rossaną Podestą jako Bob, kpiący Don Juan.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Filmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 października 2012 roku) zawiera informacje o 517 560 filmach, 38 727 serialach, 10 491 grach i 1 636 554 ludziach filmu). Zawiera filmy ze 187 krajów, 9 byłych, 2 kraje, które zmieniły swoją nazwę na inną i 14 części należących do innych krajów (4 nieuznawane państwa, 5 autonomii, 1 byłą autonomię i 4 terytoria zależne).

    W filmie Afryka pod wodą (Africa sotto i mari, 1953) z Sophią Loren pojawił się jako Pierluigi, występując tu pod pseudonimem Fabio Montale. Rolą Giuseppe Santucciego – młodego włoskiego żołnierza jadącego z frontu wschodniego na urlop do domu, któremu skradziono w Warszawie pistolet maszynowy w polskiej komedii wojennej Giuseppe w Warszawie (1964) zakończył udaną karierę aktorską i postanowił skupić się na reportażu.

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Don Juan Tenorio (czyt. Don Huan Tenorio) – na wpół legendarny szlachcic hiszpański, żyjący w Sewilli w XVI wieku. Słynął z urody, uroku osobistego, ale także z przedmiotowego traktowania kobiet i egoizmu. Jego postać zainspirowała dramaturga Tirso de Molina, który wprowadził ją do literatury w 1630 r., w swoim utworze dramatycznym Zwodziciel z Sewilli i kamienny gość.

    W ramach pracy reporterskiej latał do Afryki. Podczas lądowania 12 grudnia 1968 w mieście Lusaka w Zambii jego samolot stanął w płomieniach; nikt nie przeżył.

    Wybrana filmografia[ | edytuj kod]

  • 1953: Miłość w mieście (L’Amore in citta) jako dziennikarz
  • 1953: Kochankowie z Villa Borghese (Villa Borghese)
  • 1953: Afryka pod wodą (Africa sotto i mari) jako Pierluigi
  • 1954: Karuzela neapolitańska (Carosello napoletano) jako Don Armando
  • 1955: Rzymskie opowieści (Racconti romani) jako Otello
  • 1955: Panienki z międzymiastowej (Le Signorine dello 04) jako Andrea
  • 1955: Dziewczęta z San Frediano (Le Ragazze di San Frediano) jako Bob
  • 1955: Chleb, miłość i... (Pane, amore e...) jako Nicolino
  • 1955: Piękna Rzymianka (La Bella di Roma) jako Mario
  • 1956: Bohaterka dnia (La Donna del giorno)
  • 1957: Siostra Letycja (Suor Letizia) jako Peppino
  • 1957: Zdarzyło się w Rzymie (Souvenir d’Italie) jako Gino
  • 1958: Miedza (La Mina) jako Stefano
  • 1958: Młodzi małżonkowie (Giovani mariti) jako Ettore
  • 1959: Ciao, ciao, bambina jako Ricardo Branca
  • 1960: Wakacje na Majorce (Brevi amori a Palma di Majorca) jako Ernesto
  • 1962: Jessica jako Gianni Crupi
  • 1962: Dzieci kapitana Granta (In Search of the Castaways) jako Wódz Indian
  • 1964: Giuseppe w Warszawie jako Giuseppe Santucci
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Antonio Cifariello (wł.). MYmovies. [dostęp 2020-05-18].
    2. Antonio Cifariello (fr.). AlloCiné. [dostęp 2020-05-18].
    3. Antonio Cifariello. Listal. [dostęp 2020-05-18].

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Antonio Cifariello w bazie IMDb (ang.)
  • Antonio Cifariello w bazie Filmweb
  • Antonio Cifariello na zdjęciach w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka
  • WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.




    Warto wiedzieć że... beta

    Federico Fellini (ur. 20 stycznia 1920 w Rimini nad Adriatykiem, zm. 31 października 1993 w Rzymie) – włoski reżyser i scenarzysta filmowy. Znany ze swojego barokowego, cyrkowego, onirycznego stylu. Szeroko uznawany za jednego z najbardziej wpływowych i najważniejszych reżyserów w historii kina, czołowy przedstawiciel europejskiego kina autorskiego, nawiązujący do włoskiego neorealizmu kina lat 40. i 50. Autor La strady, Słodkiego życia, Nocy Cabirii, Amarcord oraz Osiem i pół, uważanego za jego magnum opus.
    Neorealizm włoski – ruch artystyczny w literaturze, plastyce, a zwłaszcza w filmie, powstały jako sprzeciw wobec faszyzmu. Jego podstawowe dzieła zrealizowano w latach 1942-1952. W filmach neorealistycznych ukazywano konflikty i dramaty zwykłych ludzi, urastające - dzięki bogactwu obserwacji i prawdzie psychologicznej - do wielkich uogólnień.
    Afryka – drugi pod względem wielkości kontynent na Ziemi. Ma 30,37 mln km² powierzchni, czyli ponad 20,3% ogólnej powierzchni lądowej naszego globu. Przechodzi przez niego południk 0°, obydwa zwrotniki i równik.
    Reportaż (franc. le reportage – reportaż) – gatunek literacki z pogranicza publicystyki, literatury faktu i literatury pięknej (przez krytykę zwany przewrotnie „bękartem literatury pięknej i brukowej popołudniówki”).
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Rzymskie opowieści (wł. Racconti romani ) – francusko-włoski film z 1955 roku w rezyserii Gianniego Francioliniego. Film zdobył w 1956 dwie nagrody David di Donatello w kategoriach Najlepsza produkcja dla Niccolò Theodoli oraz Najlepszy reżyser dla Gianni Franciolini.
    Zambia (Republika Zambii, ang. Republic of Zambia), dawniej Rodezja Północna – państwo w południowej Afryce bez dostępu do morza.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.077 sek.